Izolacje.com.pl

Zaawansowane wyszukiwanie

Diagnostyka zawilgoconych konstrukcji murowych

Diagnosis of damp wall structures

Wykonanie odkrywek pozwala stwierdzić, czy w budynku wykonano hydroizolację.
Autor

Wykonanie odkrywek pozwala stwierdzić, czy w budynku wykonano hydroizolację.


Autor

Woda (występująca w różnych postaciach) oraz związki, jakie transportuje (np. szkodliwe sole budowlane), to główne czynniki powodujące procesy destrukcyjne w obiektach budowlanych. Nadmierne zawilgocenie powoduje różnego rodzaju zniszczenia materiału konstrukcji, objawiające się deformacjami, zmniejszeniem nośności, uszkodzeniami mrozowymi, pęcznieniem i wypłukiwaniem spoiw, przesunięciami czy też spękaniami [1].

treść sponsorowana
Zobacz także

dr inż. Bartłomiej Monczyński Zawilgocenie muru a skuteczność iniekcyjnej przepony hydroizolacyjnej

Zawilgocenie muru a skuteczność iniekcyjnej przepony hydroizolacyjnej Zawilgocenie muru a skuteczność iniekcyjnej przepony hydroizolacyjnej

Metody odtwarzania izolacji poziomych wciąż nie są tak skuteczne, jak mogłyby być. Wynika to z tego, że mechanizmy oraz zasady działania stosowanych środków są dla większości planujących oraz prowadzących...

Metody odtwarzania izolacji poziomych wciąż nie są tak skuteczne, jak mogłyby być. Wynika to z tego, że mechanizmy oraz zasady działania stosowanych środków są dla większości planujących oraz prowadzących tego typu prace nieznane.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Izolacje wodochronne stropodachów

Izolacje wodochronne stropodachów Izolacje wodochronne stropodachów

Artykuł omawia budowę i funkcję stropodachów, a ponadto podaje wady i zalety dachu klasycznego i odwróconego oraz wymienia zadania i właściwości izolacji wodochronnej w stropodachu i sposoby jej montowania.

Artykuł omawia budowę i funkcję stropodachów, a ponadto podaje wady i zalety dachu klasycznego i odwróconego oraz wymienia zadania i właściwości izolacji wodochronnej w stropodachu i sposoby jej montowania.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Skuteczność środków iniekcyjnych

Skuteczność środków iniekcyjnych Skuteczność środków iniekcyjnych

Producenci środków iniekcyjnych do odtwarzania poziomej izolacji przeciwwilgociowej nie są zobligowani, aby potwierdzić ich jakość przed wprowadzeniem do sprzedaży i zastosowania. Istnieje jednak możliwość...

Producenci środków iniekcyjnych do odtwarzania poziomej izolacji przeciwwilgociowej nie są zobligowani, aby potwierdzić ich jakość przed wprowadzeniem do sprzedaży i zastosowania. Istnieje jednak możliwość uzyskania tzw. dokumentów dobrowolnych.

 

Abstrakt

Artykuł jest pierwszym z cyklu o renowacji zawilgoconych budynków. Przedstawiono w nim schemat postępowania w procesie diagnostyki, tj. oględziny, inwentaryzację, plan i metodykę badań, badania i ocenę i wyników, a także planowanie działań naprawczych.

Diagnosis of damp wall structures

The article is the first in a series concerning the refurbishment of damp buildings. It presents a diagram of procedure in terms of diagnosis, e. g. a general analysis, inventorying, the planning and methods of testing, the analysis and evaluation of results as well as the planning of repair work.

Renowacja zawilgoconych budynków jest zadaniem wymagającym i zazwyczaj kosztownym. Podstawowym zadaniem w przypadku konstrukcji uszkodzonej na skutek nadmiernego zawilgocenia jest jej osuszenie, które należy rozumieć jako skoordynowany zespół działań technicznych i technologicznych, mający na celu trwałe obniżenie poziomu zawilgocenia (zazwyczaj do poziomu 3-6% wilgotności masowej), co z kolei umożliwi prowadzenie dalszych prac budowlanych i konserwatorskich, a po ich zakończeniu użytkowanie budynku zgodnie z przewidzianym przeznaczeniem [2].

Większość dobrych praktyk związanych z tym procesem została zebrana i opisana w serii instrukcji WTA, czyli Naukowo-Technicznego Stowarzyszenia na rzecz Konserwacji Budynków oraz Ochrony (niem. Wissenschaftlich-Technische Arbeitsgemeinschaft für Bauwerkserhaltung und Denkmalpflege). To międzynarodowe stowarzyszenie naukowców, architektów i konserwatorów opracowuje i rozpowszechnia przepisy techniczne w dziedzinie renowacji i konserwacji zabytków, które traktowane są jako ogólnie przyjęte zasady technologii. Dotychczas opracowane instrukcje dotyczą m.in. diagnostyki zawilgoconych budowli, wykonywania hydroizolacji wtórnych (pionowych oraz poziomych), tzw. działań osłonowych (tynków renowacyjnych i ofiarnych), czy też hydrofobizacji materiałów budowlanych.

Jedną z podstawowych trudności związanych z renowacją zawilgoconych budynków jest fakt, że praktycznie każdy przypadek należy traktować indywidualnie. Dlatego pierwszym krokiem w szeroko rozumianym procesie osuszania budynku jest jego prawidłowa diagnostyka. Zasady prowadzenia tego procesu zostały opisane w instrukcji WTA nr 4-5-99/D: Diagnostyka konstrukcji murowych [3].

Jako główne przyczyny niepowodzenia zabiegów remontowych i renowacyjnych instrukcja WTA nr 4-5-99/D podaje błędy w ocenie aktualnego stanu budynku, niewystarczający zakres badań diagnostycznych oraz wynikające z tego nieprawidłowe planowanie. Sukces działań naprawczych, ich jakość oraz trwałość, powinny być następstwem prawidłowej diagnostyki oraz współpracy wykwalifikowanych specjalistów w poszczególnych dziedzinach związanych z renowacją (projektantów, wykonawców oraz dostawców technologii).

Metodyka i zakres działań mających na celu określenia aktualnego stanu konstrukcji budynku, jak również prawidłowa ocena wyników badań muszą wynikać z jednolitego sposobu podstępowania oraz kryteriów diagnostyki budowli. Jako diagnostykę budowli należy zatem rozumieć zakres działań związanych z istniejącym obiektem, prowadzący do oceny jego stanu, wyjaśnienia przyczyn występujących uszkodzeń oraz określenia zakresu wymaganych działań naprawczych.

Schemat postępowania w procesie diagnostyki zawilgoconego budynku przedstawia RYS. 1.

RYS. 1. Diagnostyka budowli - schemat postępowania; rys. [3]

RYS. 1. Diagnostyka budowli - schemat postępowania; rys. [3]

Pierwszym krokiem w procesie diagnostyki zawilgoconych budynków są ukierunkowane oględziny (wizja lokalna) obiektu, mające na celu przede wszystkim ustalenie zakresu niezbędnych do przeprowadzenia badań. Zazwyczaj możliwe jest również (co najmniej wstępne) określenie kosztów badań. Od szczegółowych oględzin obiektu rozpoczynają się również wizualna klasyfikacja i opis uszkodzeń budynku. W ich zakres wchodzą przede wszystkim:

  • fotograficzne, rysunkowe oraz opisowe udokumentowanie stanu budynku oraz zakresu występujących szkód,
  • wykonanie prostych badań in situ.

W trakcie oględzin zazwyczaj wykonuje się również odkrywki, aby ocenić obecność i stan elementów zakrytych (np. hydroizolacji przyziemia) (FOT. 1).

Równolegle z wizualną ocena stanu budowli prowadzona jest anamneza, czyli zebranie dostępnej wiedzy dotyczącej historii obiektu, prowadzona na podstawie dostępnej dokumentacji, materiałów archiwalnych, historycznej dokumentacji fotograficznej, literatury oraz historii użytkowania obiektu.

Anamneza pozwala na poznanie warunków wznoszenia, rozmiarów i czasu wprowadzonych zmian oraz związanych z nimi ingerencji w konstrukcje budynku, jak również określenia rodzaju i parametrów stosowanych w obu przypadkach materiałów. Pozwala wskazać "słabe punkty" budynku oraz przyczyny występujących uszkodzeń, dzięki czemu jest bardzo pomocna przy planowaniu zakresu niezbędnych badań.

Na etapie planowania badań na podstawie informacji zebranych zarówno w trakcie klasyfikacji i opisu uszkodzeń, jak i anamnezy określa się niezbędne do wykonania prace badawcze.

  • Należy określić ich procedurę, zakres oraz spodziewane koszty. W miarę możliwości należy dążyć do zastosowania metod wymagających możliwie najmniejszej ingerencji w strukturę budynku, przy czym należy uwzględnić koszt i wartość poznawczą w porównaniu z badaniami niszczącymi.
  • W przypadku badań niszczących należy określić miejsca, ilość i sposób pobierania próbek, a także uzyskać zgodę zarządcy budynku oraz odpowiednich organów (szczególnie w przypadku budynków objętych nadzorem konserwatora zabytków).
  • W przypadku badań sezonowych lub klimatycznych należy określić harmonogram badań. Zaplanowanie badań w obszarach reprezentatywnych pozwala z reguły na uzyskanie wymaganych informacji na temat stanu konstrukcji, zastosowanych materiałów oraz rodzaju i zakresu uszkodzeń.

Na potrzeby graficznego przedstawienia (inwentaryzacji) szkód, jak i planowania napraw należy wykonać stosowną dokumentację rysunkową. W zależności od charakteru obiektu, rodzaju i zakresu szkód oraz konserwatorskiej wartości budynku, wymagana jest dokumentacja o różnym poziomie dokładności:

  • poziom I - minimalne wymagania: rysunki odręczne, zwymiarowane szkice oraz system orientacji,
  • poziom II - dokumentacja w skali 1:100, zawierająca rzuty poszczególnych kondygnacji, przekroje, widoki oraz system orientacji. Poziom ten pozwala na udokumentowanie stanu istniejącego oraz zakresu szkód,
  • poziom III - dokumentacja w skali 1:50 lub mniejszej, opracowana na pomiarach z dokładnością ± 2,5 cm (np. trójwymiarowy system pomiarowy, fotogrametria). Poziom ten stanowi podstawę do oceny statycznej oraz szczegółowego projektu i dokumentacji na potrzeby badań naukowych.

Ocena stanu konstrukcji murowej, z uwzględnieniem występujących obecnie lub w przeszłości obciążeń fizycznych i chemicznych, oraz określenie zarówno rodzaju i zakresu występujących uszkodzeń, jak i sposobu ich skutecznego usunięcia wymaga uzyskania wiedzy na temat właściwości oraz współdziałania poszczególnych elementów muru (z reguły co najmniej dwóch: cegły/kamienia i zaprawy murarskiej). W tym celu wykonuje się badania in situ oraz laboratoryjne (te drugie wykonywane na próbkach pobranych ze struktury muru).

Typowe badania wykonywane bezpośrednio na obiekcie to:

  •  odwierty rozpoznawcze i endoskopia, w celu określenia wymiarów struktury muru (układu warstw),
  •  dokumentacja i ocena (głębokość, szerokość) rys i pęknięć,
  •  ilościowe i półilościowe pomiary wilgotności,
  •  pomiary warunków klimatycznych,
  •  badania warunków gruntowo-wodnych.

Na potrzeby badań laboratoryjnych wymagane jest pobranie próbek muru. Ich ilość i rodzaj uzależnione są od celu i przewidzianej metody badania. Z reguły wymagane są próbki cegieł i zaprawy murarskiej. Liczba próbek musi również uwzględniać zróżnicowanie uszkodzeń, elementów budowli oraz zastosowanych materiałów. Próbki muszą ponadto być odpowiednio duże - w przypadku zbyt małej ilości i/lub rozmiaru próbek wartości uzyskane w wyniku przeprowadzonych badań mogą okazać się niereprezentatywne dla całego obiektu.

Typowe rozmiary pobieranych próbek muru to:

  • rdzeń wiertniczy Ø10 cm, długości 12 cm - na potrzeby badania wytrzymałości muru,
  • rdzeń wiertniczy Ø  >  3 cm, długości 5 cm - na potrzeby oceny struktury oraz określenia zawartości wilgoci i szkodliwych soli budowlanych,
  • miał (zwierciny) 50-100 g/próbkę - na potrzeby badania zawilgocenia i zasolenia.

Rodzaj, czas i warunki klimatyczne występujące w momencie pobierania próbek należy udokumentować. Podobnie jak miejsca poboru próbek - zarówno umiejscowienie w budynku, jak i w odniesieniu do struktury przegrody (wysokość, głębokość).

Więcej informacji na temat poboru próbek podano w TAB. 1 oraz na FOT. 2 i FOT. 3.

TABELA 1. Sposoby pobierania próbek muru [3]

TABELA 1. Sposoby pobierania próbek muru [3]

FOT. 2. Pobieranie rdzenia wiertniczego; fot. autor

FOT. 2. Pobieranie rdzenia wiertniczego; fot. autor

FOT. 3. Miejsce pobrania próbki metodą odbijania; fot. autor

FOT. 3. Miejsce pobrania próbki metodą odbijania; fot. autor 

Typowe testy laboratoryjne to:

  • określenie parametrów wytrzymałościowych poprzez zbadanie wytrzymałości na ściskanie i rozciąganie,
  • analiza materiałów budowlanych (określenie rodzaju spoiwa),
  • oznaczanie zawartości wody (wilgotności),
  • półilościowa i ilościowa analiza zasolenia poprzez określenie rodzaju i zawartości jonów soli rozpuszczalnych,
  • oznaczanie porowatości i nasiąkliwości (współczynnika absorpcji wody).

Do oceny obciążenia wodą (zawilgocenia) z reguły wymagane jest określenie zawartości wody (wilgotności), wilgotności w stanie całkowitego nasycenia wodą oraz wilgotności higroskopijnej. Na podstawie tych wartości można obliczyć stopień przesiąknięcia wodą.

Do oceny obciążenia szkodliwymi solami budowlanymi z reguły wystarczające jest określenie zawartości jonów soli rozpuszczalnych w wodzie. Całkowita zawartość soli może zostać określona na podstawie badania przewodności pobranej próbki. Zawartość najbardziej szkodliwych soli budowlanych można z wystarczającą dokładnością określić na podstawie półilościowych badań zawartości jonów chlorkowych, azotanowych oraz siarczanowych.

Typowy zakres badania zawilgocenia i zasolenia dla jednego reprezentatywnego dla danego rodzaju uszkodzeń elementu obejmuje określenie zawartości wilgoci oraz soli w sześciu pojedynczych próbkach. Próbki należy pobrać z co najmniej trzech wysokości i co najmniej dwóch głębokości [3], co pozwala na opracowanie pełnego profilu zawilgocenia i zasolenia danego fragmentu muru (FOT. 4).

Wyniki badania wilgotności jak również zawartość szkodliwych soli (na przykład chlorków, azotanów i siarczanów) powinny być wyrażone w % masy z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.

Najczęściej stosowane metody badania wilgotności i zasolenia zestawiono w TAB. 2a i TAB. 2b (zagadnienie badania zawilgocenia i zasolenia zostanie szerzej opisane w kolejnym artykule cyklu).

TABELA 2a. Metody badania wilgotności i zasolenia muru [3]

TABELA 2a. Metody badania wilgotności i zasolenia muru [3]

TABELA 2b. Metody badania wilgotności i zasolenia muru [3]

TABELA 2b. Metody badania wilgotności i zasolenia muru [3]

Ocena wyników badań, czyli opisanie stanu istniejącego oraz przyczyn uszkodzenia, możliwa jest dzięki danym uzyskanym w wyniku przeprowadzonych badań, co z kolei stanowi podstawę do postawienia prawidłowej diagnozy. W tym celu poszczególne wyniki należy dokumentować w uporządkowany sposób, oceniać w oparciu o wszystkie możliwe korelacje, a poszczególne uszkodzenia oceniać w miarę możliwości indywidualnie. Odpowiednia diagnoza jest warunkiem przygotowania prawidłowego zaplanowania działań naprawczych, czyli doboru odpowiednich działań oraz środków, które pozwolą na wykonanie optymalnej naprawy o najwyższej możliwej trwałości.

Zawartość i rozkład wilgoci w przegrodach budowlanych pozwalają na określenie przyczyny (częściej przyczyn) zawilgocenia, a dzięki temu na prawidłowe zaprojektowanie hydroizolacji wtórnych. Zawartość wody w murze stanowi ponadto kryterium doboru kolejnych warstw, takich jak tynki czy powłoki malarskie.

Działania naprawcze związane z występowaniem w murze szkodliwych soli budowlanych uzależnione są od ich stężenia w strukturze muru (z reguły kluczowa jest w tym wypadku przypowierzchniowa strefa muru, tj. do głębokości ok. 3 cm) oraz dostępu wilgoci.

Poziom zasolenia muru również warunkuje możliwość zastosowania typu warstw wykończeniowych (tynku, farby). Oceny wyników badań zasolenia należy dokonać z uwzględnieniem właściwości wykorzystanych materiałów budowlanych oraz panujących warunków klimatycznych. Jako pomoc do ceny próbek pobranych z przypowierzchniowej strefie muru służą wartości podane w TAB. 3.

TABELA 3. Ocena wyników badań zawartości szkodliwych soli budowlanych

TABELA 3. Ocena wyników badań zawartości szkodliwych soli budowlanych

Literatura

  1. B. Ksit, B. Monczyński, "Renowacja zawilgoconych obiektów zabytkowych na przykładzie kościoła parafialnego pw. Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Zbąszyniu" [w:] "Współczesne metody naprawcze w obiektach budowlanych", Dolnośląskie Wydawnictwo Edukacyjne, Wrocław 2009, s. 267-276.
  2. C. Magott, M. Rokiel, "Osuszanie murów", "Inżynier Budownictwa" 9/2017, s. 93-100.
  3. WTA Merkblatt 4-5-99/D, "Beurteilung von Mauerwerk - Mauerwerksdiagnostik", Wissenschaftlich-Technische Arbeitsgemeinschaft für Bauwerkserhaltung und Denkmalpflege e.V., München 1999.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!

Komentarze

  • Jacek Jacek, 29.04.2020r., 15:45:28 Szukam jakiejś firmy godnej polecania w okolicach Łowicza. Ktoś coś?
  • rafal rafal, 29.04.2020r., 19:45:47 Polecam Sebclean.

Powiązane

dr inż. Bartłomiej Monczyński Pomiary wilgotności w diagnostyce obiektów budowlanych – względne metody elektryczne

Pomiary wilgotności w diagnostyce obiektów budowlanych – względne metody elektryczne Pomiary wilgotności w diagnostyce obiektów budowlanych – względne metody elektryczne

Najbardziej miarodajnymi metodami oceny zawilgocenia materiałów budowlanych są metody bezwzględne [1]. Ich podstawową i najważniejszą wadą jest jednak konieczność pobrania próbki materiału, co wiąże się...

Najbardziej miarodajnymi metodami oceny zawilgocenia materiałów budowlanych są metody bezwzględne [1]. Ich podstawową i najważniejszą wadą jest jednak konieczność pobrania próbki materiału, co wiąże się z mniejszą lub większą ingerencją w strukturę przegrody. Ingerencja taka w wielu przypadkach jest niepożądana, a częstokroć wręcz niemożliwa, na przykład w budynkach stanowiących nieruchome dziedzictwo kulturowe. Ingerencji w strukturę przegród budowlanych można uniknąć, stosując nieinwazyjne, względne...

dr inż. Bartłomiej Monczyński Pomiary wilgotności w diagnostyce obiektów budowlanych – metody bezwzględne

Pomiary wilgotności w diagnostyce obiektów budowlanych – metody bezwzględne Pomiary wilgotności w diagnostyce obiektów budowlanych – metody bezwzględne

Immanentnym elementem diagnostyki obiektów budowlanych jest ocena zawilgocenia [1]. W „arsenale” osób podejmujących się tej oceny znajduje się szeroki zakres technik pomiaru oraz urządzeń pomiarowych....

Immanentnym elementem diagnostyki obiektów budowlanych jest ocena zawilgocenia [1]. W „arsenale” osób podejmujących się tej oceny znajduje się szeroki zakres technik pomiaru oraz urządzeń pomiarowych. Znajomość zasad, na których techniki te zostały oparte, jest kluczowa przy interpretacji uzyskanych wyników. Szczególnie że większość z nich została opracowana dla materiałów o ustandaryzowanym składzie i w zadowalającym stanie zachowania. Zatem w przypadku ich zastosowania w budynkach w mniejszym lub...

dr inż. Bartłomiej Monczyński Charakterystyka zawilgocenia w diagnostyce budynków

Charakterystyka zawilgocenia w diagnostyce budynków Charakterystyka zawilgocenia w diagnostyce budynków

Powodzenie lub niepowodzenie budowlanych prac renowacyjnych zależy przede wszystkim od prawidłowo przemyślanego i profesjonalnego planowania. Aby zapewnić właścicielom i zarządcom budynków odpowiednią...

Powodzenie lub niepowodzenie budowlanych prac renowacyjnych zależy przede wszystkim od prawidłowo przemyślanego i profesjonalnego planowania. Aby zapewnić właścicielom i zarządcom budynków odpowiednią pomoc w podejmowaniu decyzji, a wykonawcom prac budowlanych kompletne specyfikacje techniczne, niezbędna jest odpowiedniej jakości inwentaryzacja oraz diagnostyka budowlana [1, 2].

dr inż. Bartłomiej Monczyński Woda i jej obecność w strukturze materiałów budowlanych

Woda i jej obecność w strukturze materiałów budowlanych Woda i jej obecność w strukturze materiałów budowlanych

Woda to bezwonna, bezsmakowa, przezroczysta i bezbarwna substancja, w stanie standardowym – tj. umownie przyjętych przez Międzynarodową Unię Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) wartościach ciśnienia (p...

Woda to bezwonna, bezsmakowa, przezroczysta i bezbarwna substancja, w stanie standardowym – tj. umownie przyjętych przez Międzynarodową Unię Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) wartościach ciśnienia (p = 105 Pa) oraz temperatury (T = 25°C) stosowanych do ujednolicenia obliczeń fizykochemicznych i pomiarów [1] – występująca w stanie ciekłym.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Dokumentacja przedprojektowa zawilgoconych budynków – ekspertyza mykologiczno-budowlana

Dokumentacja przedprojektowa zawilgoconych budynków – ekspertyza mykologiczno-budowlana Dokumentacja przedprojektowa zawilgoconych budynków – ekspertyza mykologiczno-budowlana

Istotną częścią dokumentacji przedprojektowej wykonywanej dla budynków historycznych, w tym zabytków nieruchomych, jest opracowanie o tematyce mykologicznej: ekspertyza mykologiczna lub mykologiczno-budowlana....

Istotną częścią dokumentacji przedprojektowej wykonywanej dla budynków historycznych, w tym zabytków nieruchomych, jest opracowanie o tematyce mykologicznej: ekspertyza mykologiczna lub mykologiczno-budowlana. Dokument ten powinien zawierać rozpoznanie stanu zachowania obiektu w aspekcie uszkodzeń spowodowanych przez czynniki biotyczne (korozję biologiczną) oraz abiotyczne. Taka forma destrukcji obserwowana jest przede wszystkim w tych miejscach ustrojów budowlanych, które są narażone na długotrwałe...

dr inż. Bartłomiej Monczyński Grzyby domowe w zawilgoconych budynkach

Grzyby domowe w zawilgoconych budynkach Grzyby domowe w zawilgoconych budynkach

Budynki są podatne na rozwój życia biologicznego. Podatność ta dotyczy wszystkich elementów, które funkcjonują w warunkach podwyższonej wilgotności materiałów lub całych pomieszczeń, choć w szczególności...

Budynki są podatne na rozwój życia biologicznego. Podatność ta dotyczy wszystkich elementów, które funkcjonują w warunkach podwyższonej wilgotności materiałów lub całych pomieszczeń, choć w szczególności konstrukcji drewnianych [1].

dr inż. Bartłomiej Monczyński Nieinwazyjne metody przywracania równowagi wilgotnościowej budynków zabytkowych

Nieinwazyjne metody przywracania równowagi wilgotnościowej budynków zabytkowych Nieinwazyjne metody przywracania równowagi wilgotnościowej budynków zabytkowych

Problem zabezpieczenia budynków lub ich części narażonych na działanie wody i wilgoci zawartych w gruncie sprowadza się z reguły do dwóch czynności technicznych: odseparowania od elementów budynku źródeł...

Problem zabezpieczenia budynków lub ich części narażonych na działanie wody i wilgoci zawartych w gruncie sprowadza się z reguły do dwóch czynności technicznych: odseparowania od elementów budynku źródeł powodujących dopływ wilgoci, względnie stworzenie w murach odpowiedniej bariery przeciwwilgociowej – po czym do regeneracji uszkodzonych lub zagrożonych elementów [1].

dr inż. Bartłomiej Monczyński Hydroizolacje wtórne w budynkach zabytkowych

Hydroizolacje wtórne w budynkach zabytkowych Hydroizolacje wtórne w budynkach zabytkowych

Problem nadmiernego zawilgocenia budynków zabytkowych, stanowiących część kulturowego dziedzictwa lub środowiska kulturowego kraju i regionu, jest jedną z najczęstszych przyczyn ich destrukcji [1]. Prowadzone...

Problem nadmiernego zawilgocenia budynków zabytkowych, stanowiących część kulturowego dziedzictwa lub środowiska kulturowego kraju i regionu, jest jedną z najczęstszych przyczyn ich destrukcji [1]. Prowadzone w zabytkach architektury prace remontowe mają na celu przywrócenie tym obiektom nie tylko walorów artystycznych, ale również wymaganego docelowo stanu nośności oraz przydatności do użytkowania. Często zmianie ulega funkcja obiektu (sposób, w jaki jest wykorzystywany), w związku z czym wymagana...

dr inż. Bartłomiej Monczyński Rozwój technologii materiałów hydroizolacyjnych

Rozwój technologii materiałów hydroizolacyjnych Rozwój technologii materiałów hydroizolacyjnych

Technologia uszczelniania budowli przy zastosowaniu materiałów uszczelniających produkowanych przemysłowo jest stosunkowo młoda [1]. Jednakże destrukcyjny wpływ wody na budynki i budowle znany jest od...

Technologia uszczelniania budowli przy zastosowaniu materiałów uszczelniających produkowanych przemysłowo jest stosunkowo młoda [1]. Jednakże destrukcyjny wpływ wody na budynki i budowle znany jest od najbardziej zamierzchłych czasów – od zarania dziejów ludzkość poszukiwała sposobów zabezpieczania wznoszonych przez siebie obiektów nie tylko przed powodziami czy opadami atmosferycznymi, ale również „niewidzialną niszczycielską siłą generowaną przez wodę gruntową” [2].

dr inż. Bartłomiej Monczyński Co leży u podstaw niezawodności hydroizolacji budynków?

Co leży u podstaw niezawodności hydroizolacji budynków? Co leży u podstaw niezawodności hydroizolacji budynków?

W przypadku prawidłowo zaprojektowanego i wzniesionego budynku wpływ wody zawartej w gruncie nie powinien być w ogóle uwzględniany przy rozważaniu cieplno-wilgotnościowego stanu przegród budowlanych –...

W przypadku prawidłowo zaprojektowanego i wzniesionego budynku wpływ wody zawartej w gruncie nie powinien być w ogóle uwzględniany przy rozważaniu cieplno-wilgotnościowego stanu przegród budowlanych – przy odpowiednio dobranych i w pełni funkcjonalnych hydroizolacjach strefy przyziemia woda gruntowa nie może zawilgacać konstrukcji, a zatem nie wywiera żadnego negatywnego wpływu na budynek [1].

dr inż. Bartłomiej Monczyński Projektowanie i wymiarowanie drenażu na potrzeby odwadniania budynków

Projektowanie i wymiarowanie drenażu na potrzeby odwadniania budynków Projektowanie i wymiarowanie drenażu na potrzeby odwadniania budynków

Zadaniem drenażu opaskowego w budynku jest zapobieganie spiętrzaniu się wody przy elementach budynku zagłębionych w gruntach słabo przepuszczalnych powyżej najwyższego poziomu zwierciadła wód gruntowych...

Zadaniem drenażu opaskowego w budynku jest zapobieganie spiętrzaniu się wody przy elementach budynku zagłębionych w gruntach słabo przepuszczalnych powyżej najwyższego poziomu zwierciadła wód gruntowych (RYS. 1), tak aby obciążenie wodą na elementy budynków stykające się z gruntem (oraz na ich hydroizolację) ograniczyć do wilgotności gruntu oraz niespiętrzającej się wody infiltracyjnej (klasa W1-E wg normy DIN 18533 [1]).

dr inż. Bartłomiej Monczyński Odwadnianie budynków za pomocą drenażu opaskowego

Odwadnianie budynków za pomocą drenażu opaskowego Odwadnianie budynków za pomocą drenażu opaskowego

Odwodnienie podłoża to stosowane przede wszystkim w budownictwie i rolnictwie działanie polegające na ujęciu i odprowadzeniu (grawitacyjnym lub pompowym) wód (powierzchniowych oraz zawartych w gruncie)...

Odwodnienie podłoża to stosowane przede wszystkim w budownictwie i rolnictwie działanie polegające na ujęciu i odprowadzeniu (grawitacyjnym lub pompowym) wód (powierzchniowych oraz zawartych w gruncie) poza strefę ich szkodliwego oddziaływania, np. na obiekty budowlane.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Ochrona hydroizolacji wtórnych przyziemnej części budynku (cz. 42)

Ochrona hydroizolacji wtórnych przyziemnej części budynku (cz. 42) Ochrona hydroizolacji wtórnych przyziemnej części budynku (cz. 42)

Wtórne hydroizolacje pionowe wykonywane od zewnątrz powinny być – zarówno w trakcie ich wykonywania, jak i w planowanym okresie ich użytkowania – w odpowiedni sposób chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi,...

Wtórne hydroizolacje pionowe wykonywane od zewnątrz powinny być – zarówno w trakcie ich wykonywania, jak i w planowanym okresie ich użytkowania – w odpowiedni sposób chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi, termicznymi oraz chemicznymi (RYS. 1, PKT 5) [1, 2]. Użyte w tym celu produkty muszą być nie tylko odporne na działania powodujące ww. uszkodzenia, ale przede wszystkim kompatybilne z materiałem hydroizolacyjnym. Nie mogą też powodować uszkodzeń ani świeżo wykonanej, ani całkowicie wyschniętej...

dr inż. Bartłomiej Monczyński Zastosowanie betonu wodonieprzepuszczalnego przy renowacji zawilgoconych budowli (cz. 41)

Zastosowanie betonu wodonieprzepuszczalnego przy renowacji zawilgoconych budowli (cz. 41) Zastosowanie betonu wodonieprzepuszczalnego przy renowacji zawilgoconych budowli (cz. 41)

Wykonanie hydroizolacji wtórnej w postaci nieprzepuszczalnej dla wody konstrukcji betonowej jest rozwiązaniem dopuszczalnym, jednak technicznie bardzo złożonym, a jego skuteczność, bardziej niż w przypadku...

Wykonanie hydroizolacji wtórnej w postaci nieprzepuszczalnej dla wody konstrukcji betonowej jest rozwiązaniem dopuszczalnym, jednak technicznie bardzo złożonym, a jego skuteczność, bardziej niż w przypadku jakiejkolwiek innej metody, determinowana jest przez prawidłowe zaprojektowanie oraz wykonanie – szczególnie istotne jest zapewnienie szczelności złączy, przyłączy oraz przepustów.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Zastosowanie hybrydowych mas uszczelniających przy hydroizolacji elementów zagłębionych w gruncie

Zastosowanie hybrydowych mas uszczelniających przy hydroizolacji elementów zagłębionych w gruncie Zastosowanie hybrydowych mas uszczelniających przy hydroizolacji elementów zagłębionych w gruncie

Elastyczne, modyfikowane polimerami powłoki grubowarstwowe (FPMC) najczęściej określane są mianem hydroizolacji hybrydowych – wynika to z faktu, że materiał ten łączy w sobie zalety mineralnych szlamów...

Elastyczne, modyfikowane polimerami powłoki grubowarstwowe (FPMC) najczęściej określane są mianem hydroizolacji hybrydowych – wynika to z faktu, że materiał ten łączy w sobie zalety mineralnych szlamów uszczelniających (MWG) oraz grubowarstwowych mas bitumicznych (PMBC).

dr inż. Bartłomiej Monczyński Trudności i ograniczenia związane z wykonywaniem wtórnej hydroizolacji poziomej metodą iniekcji

Trudności i ograniczenia związane z wykonywaniem wtórnej hydroizolacji poziomej metodą iniekcji Trudności i ograniczenia związane z wykonywaniem wtórnej hydroizolacji poziomej metodą iniekcji

Wykonywanie wtórnych hydroizolacji przeciw wilgoci kapilarnej metodą iniekcji można porównać do ocieplania budynku. Obie technologie nie są szczególnie trudne, dopóki mamy do czynienia z pojedynczą przegrodą.

Wykonywanie wtórnych hydroizolacji przeciw wilgoci kapilarnej metodą iniekcji można porównać do ocieplania budynku. Obie technologie nie są szczególnie trudne, dopóki mamy do czynienia z pojedynczą przegrodą.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Materiały stosowane do wtórnej hydroizolacji budynków – hybrydowe masy uszczelniające

Materiały stosowane do wtórnej hydroizolacji budynków – hybrydowe masy uszczelniające Materiały stosowane do wtórnej hydroizolacji budynków – hybrydowe masy uszczelniające

Powłokowe materiały uszczelniające (tj. stosowane w postaci płynnej), takie jak mineralne szlamy uszczelniające [1] oraz modyfikowane polimerami grubowarstwowe masy bitumiczne [2], choć mają swoje ograniczenia...

Powłokowe materiały uszczelniające (tj. stosowane w postaci płynnej), takie jak mineralne szlamy uszczelniające [1] oraz modyfikowane polimerami grubowarstwowe masy bitumiczne [2], choć mają swoje ograniczenia – w przypadku mas bitumicznych są nimi relatywnie niska odporność mechaniczna oraz brak możliwości wykonania kolejnych warstw (np. tynku), natomiast w przypadku szlamów konieczność nakładania warstw grubości ok. 1 mm i długie przerwy robocze związane z wiązaniem zaprawy [3] – sprawdziły się...

dr inż. Bartłomiej Monczyński Wykonywanie wtórnej hydroizolacji poziomej metodą iniekcji chemicznej

Wykonywanie wtórnej hydroizolacji poziomej metodą iniekcji chemicznej Wykonywanie wtórnej hydroizolacji poziomej metodą iniekcji chemicznej

Pod pojęciem iniekcji, technologii iniekcji lub też iniekcji chemicznej należy rozumieć wprowadzenie środka iniekcyjnego w strukturę muru w taki sposób, aby zapewnić jego rozłożenie (rozprowadzenie) w...

Pod pojęciem iniekcji, technologii iniekcji lub też iniekcji chemicznej należy rozumieć wprowadzenie środka iniekcyjnego w strukturę muru w taki sposób, aby zapewnić jego rozłożenie (rozprowadzenie) w całym przekroju przegrody. Aplikacja preparatu iniekcyjnego może być prowadzona na trzy sposoby: penetracyjny, ciśnieniowy i pulsacyjny w postaci aerozolu [1, 2]. Technologia iniekcji najczęściej stosowana jest do wykonywania w murach wtórnych hydroizolacji poziomych przeciw wilgoci podciąganej kapilarnie....

dr inż. Bartłomiej Monczyński Wtórna hydroizolacja budynków – grubowarstwowe powłoki bitumiczne

Wtórna hydroizolacja budynków – grubowarstwowe powłoki bitumiczne Wtórna hydroizolacja budynków – grubowarstwowe powłoki bitumiczne

Spośród materiałów bitumicznych, obok cienkowarstwowych mas powłokowych [1] oraz materiałów rolowych (pap) [2], do hydroizolacji przyziemnych części budynków, zarówno istniejących, jak i nowo wznoszonych,...

Spośród materiałów bitumicznych, obok cienkowarstwowych mas powłokowych [1] oraz materiałów rolowych (pap) [2], do hydroizolacji przyziemnych części budynków, zarówno istniejących, jak i nowo wznoszonych, stosowane są modyfikowane tworzywami sztucznymi grubowarstwowe bitumiczne masy uszczelniające, określane również masami PMBC (od ang. Polymer Modified Bituminous thick Coating), a dawniej masami KMB (od niem. Kunststoffmodifizierte Bitumendickbeschichtungen).

dr inż. Bartłomiej Monczyński Preparaty iniekcyjne stosowane do wykonywania wtórnych hydroizolacji poziomych w murach

Preparaty iniekcyjne stosowane do wykonywania wtórnych hydroizolacji poziomych w murach Preparaty iniekcyjne stosowane do wykonywania wtórnych hydroizolacji poziomych w murach

Pod pojęciem iniekcji, technologii iniekcji lub też iniekcji chemicznej należy rozumieć wprowadzenie środka iniekcyjnego w strukturę muru w taki sposób, aby zapewniać jego rozłożenie (rozprowadzenie) w...

Pod pojęciem iniekcji, technologii iniekcji lub też iniekcji chemicznej należy rozumieć wprowadzenie środka iniekcyjnego w strukturę muru w taki sposób, aby zapewniać jego rozłożenie (rozprowadzenie) w całym przekroju przegrody. Mimo iż to metody mechaniczne pozwalają stworzyć ciągłą i całkowicie nieprzepuszczalną dla wilgoci barierę w murze, szacuje się, że ich udział w rynku wtórnych izolacji poziomych kształtuje się na poziomie jedynie 10 do 15% [1].

dr inż. Bartłomiej Monczyński Wtórna hydroizolacja budynków – materiały bentonitowe

Wtórna hydroizolacja budynków – materiały bentonitowe Wtórna hydroizolacja budynków – materiały bentonitowe

W przeszłości w budownictwie powszechnie wykorzystywano specyficzne właściwości gliny, która wprawdzie chłonie wodę, lecz jednocześnie zatrzymuje ją, nie przepuszczając dalej [1]. Materiał ten przez stulecia...

W przeszłości w budownictwie powszechnie wykorzystywano specyficzne właściwości gliny, która wprawdzie chłonie wodę, lecz jednocześnie zatrzymuje ją, nie przepuszczając dalej [1]. Materiał ten przez stulecia z powodzeniem stosowano do uszczelniania budynków – nawet jeśli wymagania stawiane „suchej” piwnicy nie były tak wysokie jak dzisiaj, glina pozwalała znacznie poprawić sytuację zawilgocenia. Z czasem lokalnie dostępną glinę zaczęto częściowo modyfikować przez stosowanie dodatków, m.in. mułów,...

dr inż. Bartłomiej Monczyński Wtórna hydroizolacja budynków – mineralne zaprawy uszczelniające

Wtórna hydroizolacja budynków – mineralne zaprawy uszczelniające Wtórna hydroizolacja budynków – mineralne zaprawy uszczelniające

Cienkowarstwowe zaprawy uszczelniające – potocznie określane szlamami lub skrótem MDS (niem. mineralische Dichtungsschlämmen), względnie mikrozaprawami uszczelniającymi – to jedno- lub wieloskładnikowe...

Cienkowarstwowe zaprawy uszczelniające – potocznie określane szlamami lub skrótem MDS (niem. mineralische Dichtungsschlämmen), względnie mikrozaprawami uszczelniającymi – to jedno- lub wieloskładnikowe suche zaprawy, najczęściej przygotowywane fabrycznie, od ponad 50 lat stosowane do uszczelniania elementów stykających się z gruntem. W praktyce stosowana jest szeroka gama szlamów uszczelniających o zróżnicowanych właściwościach, spośród których najprawdopodobniej najistotniejszą jest zdolność kompensacji...

dr inż. Bartłomiej Monczyński Ekologiczny aspekt piątej elewacji – wpływ konstrukcji dachu na klimat i mikroklimat

Ekologiczny aspekt piątej elewacji – wpływ konstrukcji dachu na klimat i mikroklimat Ekologiczny aspekt piątej elewacji – wpływ konstrukcji dachu na klimat i mikroklimat

Wśród naukowców zajmujących się klimatem panuje konsensus – 97% spośród nich łączy ocieplanie się klimatu z działalnością człowieka i uważa, że zmiany klimatu zostały spowodowane przez nadmierną emisję...

Wśród naukowców zajmujących się klimatem panuje konsensus – 97% spośród nich łączy ocieplanie się klimatu z działalnością człowieka i uważa, że zmiany klimatu zostały spowodowane przez nadmierną emisję dwutlenku węgla i innych gazów cieplarnianych w wyniku spalania paliw kopalnych, takich jak ropa naftowa, węgiel czy gaz ziemny [1].

dr inż. Bartłomiej Monczyński Działania osłonowe w renowacji zawilgoconych budynków – tynki renowacyjne

Działania osłonowe w renowacji zawilgoconych budynków – tynki renowacyjne Działania osłonowe w renowacji zawilgoconych budynków – tynki renowacyjne

Jakiekolwiek prace renowacyjne w zawilgoconych budynkach muszą być poprzedzone zabiegami prowadzącymi do zredukowania zawartości wilgoci w przegrodach budowlanych, tj. doprowadzeniem substancji budowlanej...

Jakiekolwiek prace renowacyjne w zawilgoconych budynkach muszą być poprzedzone zabiegami prowadzącymi do zredukowania zawartości wilgoci w przegrodach budowlanych, tj. doprowadzeniem substancji budowlanej do tzw. wilgotności wagowej (wysuszeniem) [1].

Copyright © 2004-2019 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
Portal Budowlany - Izolacje.com.pl

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień przeglądarki dotyczących cookies. Nim Państwo zaczną korzystać z naszego serwisu prosimy o zapoznanie się z naszą polityką prywatności oraz Informacją o Cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności oraz Informacji o Cookies. Administratorem Państwa danych osobowych jest Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.K., nr KRS: 0000537655, z siedzibą w 04-112 Warszawa, ul. Karczewska 18, tel. +48 22 810-21-24, właściciel strony www.izolacje.com.pl. Twoje Dane Osobowe będą chronione zgodnie z wytycznymi polityki prywatności www.izolacje.com.pl oraz zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r i z Ustawą o ochronie danych osobowych Dz.U. 2018 poz. 1000 z dnia 10 maja 2018r.