Izolacje.com.pl

Zaawansowane wyszukiwanie

Ochrona hydroizolacji wtórnych przyziemnej części budynku

Protection of secondary waterproofing of the basement part of the building

Ochrona hydroizolacji z klejonych całopowierzchniowo płyt z twardej pianki polistyrenowej (XPS) z dodatkowym zabezpieczeniem płytą ochronno-drenażową z warstwą ślizgową, fot. B. Monczyński

Ochrona hydroizolacji z klejonych całopowierzchniowo płyt z twardej pianki polistyrenowej (XPS) z dodatkowym zabezpieczeniem płytą ochronno-drenażową z warstwą ślizgową, fot. B. Monczyński

Wtórne hydroizolacje pionowe wykonywane od zewnątrz powinny być – zarówno w trakcie ich wykonywania, jak i w planowanym okresie ich użytkowania – w odpowiedni sposób chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi, termicznymi oraz chemicznymi (RYS. 1, PKT 5) [1, 2]. Użyte w tym celu produkty muszą być nie tylko odporne na działania powodujące ww. uszkodzenia, ale przede wszystkim kompatybilne z materiałem hydroizolacyjnym. Nie mogą też powodować uszkodzeń ani świeżo wykonanej, ani całkowicie wyschniętej hydroizolacji [2–6].

***
Artykuł porusza tematykę ochrony hydroizolacji wtórnych podziemnych części budynków. Autor szczegółowo opisuje możliwości ochrony warstwy hydroizolacyjnej. Wymienia materiały pełniące rolę ochrony hydroizolacji. Podaje wymagania dotyczące klejenia płyt ochronnych lub termoizolacyjnych w przypadku renowacji hydroizolacji zewnętrznej.

Protection of secondary waterproofing of the basement part of the building

The article deals with the protection of secondary waterproofing of the underground parts of buildings. The author describes in detail the possibilities of protecting the waterproofing layer and lists the materials that protect the waterproofing. He also specifies the requirements for gluing protective or thermal insulation boards in the case of renovation of external waterproofing.
***

Norma DIN 18533-1 „Hydroizolacja elementów budowli stykających się z gruntem – wymagania, projektowanie, zasady wykonawstwa” [3] (choć odnosi się ona jedynie do budynków nowo wznoszonych, z powodzeniem można się na niej opierać również przy renowacji zawilgoconych budynków istniejących) rozróżnia następujące terminy w odniesieniu do ochrony warstw hydroizolacyjnych w budynkach:

  • użytkowa warstwa ochronna – integralny element budynku, który przez cały okres eksploatacji zapewnia ochronę zarówno przed obciążeniami mechanicznymi, jak i termicznymi,
  • warstwa ochronna – jest to dodatkowa (niezaliczana do warstw uszczelniających) warstwa zabezpieczająca,
  • środek ochronny – tymczasowa ochrona warstw uszczelniających na czas prowadzenia prac budowlanych, np. zabezpieczanie grubowarstwowych mas bitumicznych (PMBC) przed opadami atmosferycznymi oraz promieniowaniem UV.

Użytkowa warstwa ochronna

Warstwy użytkowe mogą pełnić jednocześnie rolę warstw rozkładających obciążenia i/lub warstw ochronnych. Użytkowe warstwy ochronne to warstwy stosowane bezpośrednio nad hydroizolacją – ich zadaniem jest przejmowanie obciążeń wynikających ze sposobu użytkowania i przenoszenie ich na elementy konstrukcyjne. Rodzaj użytkowej warstwy ochronnej należy dobrać z uwzględnieniem właściwości zastosowanej hydroizolacji oraz sposobu jej wbudowania, jak również spodziewanych oddziaływań oraz warunków lokalnych [3, 7].

Warstwa taka układana jest na gotowej warstwie uszczelnienia – natychmiast po jej wykonaniu w przypadku hydroizolacji z materiałów rolowych (pap i folii) oraz po całkowitym wyschnięciu i utwardzeniu w przypadku hydroizolacji aplikowanych w postaci płynnej. Podczas wykonywania użytkowej warstwy ochronnej nie wolno uszkodzić warstwy hydroizolacyjnej (zanieczyszczenia mogące powodować destrukcję hydroizolacji należy usunąć przed nałożeniem warstwy ochronnej). Poziome lub lekko nachylone elementy ochronne mogą podlegać obciążeniu tylko wówczas, gdy posiadają odpowiednią nośność, względnie zostały dodatkowo zabezpieczone [3, 4].

Stosowane są następujące warstwy użytkowe pełniące rolę ochrony hydroizolacji [3]:

  • beton – na powierzchniach poziomych lub lekko nachylonych element betonowy musi być wykonany na warstwie oddzielającej lub drenażowej oraz musi posiadać klasę wytrzymałości co najmniej C8/10 w przypadku elementów niezbrojonych, a w przypadku wykonania zbrojenia (warunek wymagany przy nachyleniu powierzchni powyżej 18°, tj. ok. 33%) co najmniej C12/15 zgodnie z normą PN-EN 206 [8]. Warstwa ochronna musi mieć grubość nie mniejszą niż 50 mm,
  • podkład podłogowy (jastrych ochronny) – wykonywany na warstwie rozdzielającej,
  • mur – murowane elementy ochronne należy wykonywać przy zastosowaniu zaprawy murarskiej zgodnej z normą PN-EN 1996 [9] i powinny one mieć grubość nie mniejszą niż 115 mm. Pionowe elementy ochronne należy w odpowiedni sposób oddzielić od powierzchni poziomych lub pochyłych oraz elementów narożnych, a także rozdzielić spoinami pionowymi oddalonymi od siebie nie więcej niż o 7 mm. W przypadku warstw pionowych wykonywanych po ułożeniu hydroizolacji, pomiędzy hydroizolacją a murem należy wykonać spoinę o grubości 40 mm, którą należy następnie wypełnić zaprawą w taki sposób, aby nie występowały wolne przestrzenie. Warstwy z luźno układanych materiałów, np. obsypka drenażowa, mogą być wykonane jedynie w połączeniu z pośrednią warstwą z geowłókniny,
  • asfalt lany – element ochronny z asfaltu lanego o właściwościach dostosowanych do występujących obciążeń musi mieć grubość nie mniejszą niż 25 mm. Jeżeli element ochronny z asfaltu lanego wykonywany jest na warstwie hydroizolacji z materiałów bitumicznych, względnie membran z tworzywa sztucznego lub elastomeru układanych na klej bitumiczny (i kompatybilnych z bitumem), to między warstwą hydroizolacji a elementem ochronnym należy umieścić odpowiednią warstwę rozdzielającą (wyjątek stanową hydroizolacje wykonane z papy bitumicznej w połączeniu z asfaltem lanym),
  • płyty ze sztywnej pianki polimerowej oraz spienionego szkła komórkowego – płyty powinny mieć grubość powyżej 25 mm. Z reguły łączą one rolę warstwy ochronnej oraz izolacji termicznej (rozwiązanie takie, czyli zewnętrzną izolację termiczną wykonaną na warstwie izolacji przeciwwilgociowej/przeciwwodnej określa się mianem izolacji perymetrycznej [10]). W przypadku klejenia płyt do podłoża należy stosować klej kompatybilny z materiałem hydroizolacyjnym, który zarazem nie spowoduje uszkodzeń mechanicznych po utwardzeniu (FOT. główne). W przypadku izolacji przeciwwilgociowych warstwy ochronne można kleić punktowo, natomiast w przypadku izolacji wodochronnych wymagane jest sklejenie na całej powierzchni (TABELA). Szczególnie płyty izolacji perymetrycznej (termoizolacyjne) muszą być szczelnie połączone i przyklejone na całej powierzchni w taki sposób, aby woda nie mogła wnikać między termo- a hydroizolację. W takiej sytuacji również styki płyt należy zabezpieczyć przed przenikaniem wody (np. przez ich przeszpachlowanie materiałem hydroizolacyjnym). Powierzchnię płyt ze szkła spienionego należy dodatkowo pokryć wierzchnią powłoką mrozoodporną. Ten ostatni zabieg można pominąć jedynie wówczas, gdy płyty zostały fabrycznie pokryte powłoką bitumiczną [156].
tab hydroizolacja

TABELA Wymagania dotyczące klejenia płyt ochronnych lub termoizolacyjnych w przypadku renowacji hydroizolacji zewnętrznej [2]

Warstwa ochronna

Warstwy ochronne, podobnie jak warstwy ochronne użytkowe, stanowią dodatkowe zabezpieczenie hydroizolacji i służą do trwałej ochrony uszczelnień budowlanych przed szkodliwymi wpływami – przeznaczone są na okres właściwego użytkowania budynku, a zatem muszą spełniać swoją rolę przez długi czas. Nie zastępują one jednak warstwy użytkowej ani też nie mogą być traktowane jako samodzielne warstwy hydroizolacyjne [4, 7, 11]. Jako warstwę ochronną można zastosować następujące materiały [3, 7]:

  • folię ochronną z PVC o grubości ³ 1 mm,
  • maty i płyty ochronne z granulatu gumowego lub polietylenowego, o grubości ³ 6 mm,
  • geowłókniny o gramaturze ³ 300 g/m2,
  • membrany z tworzyw sztucznych, kauczuku, pianek, granulatu gumowego itp.,
  • bitumiczne i polimerowo-bitumiczne papy hydroizolacyjne z wkładką z taśmy metalowej (Cu 01 D),
  • folie wytłaczane ze zintegrowanymi warstwami: poślizgową, ochronną oraz rozkładającą naprężenia,
  • maty i płyty drenażowe.

Jeśli pozwala na to technologia oraz czas wysychania poszczególnych warstw jest wystarczająco krótki, warstwy ochronne należy nakładać tak szybko, jak to tylko możliwe (najlepiej bezpośrednio po wykonaniu warstw hydroizolacyjnych), aby uniknąć uszkodzeń w fazie prowadzenia prac budowlanych. Oznacza to, że w razie potrzeby można zrezygnować z tymczasowych środków ochronnych. Warstwy ochronne powinny ściśle do siebie przylegać (elementy ścienne, płyty) lub też być układane na zakład (membrany wytłaczane) [1, 11].

Podstawowym zadaniem warstwy ochronnej jest zabezpieczenia stosunkowo delikatnej oraz cienkiej warstwy uszczelniającej przed uszkodzeniami, tj. przed obciążeniami ścinającymi, perforacyjnymi oraz naciskami punktowymi (RYS. 1).

rys1 hydroizolacja

RYS. 1. Ogólny schemat wykonania wtórnej hydroizolacji zewnętrznej w przypadku obciążenia wilgocią gruntu lub wodą niewywierającą ciśnienia. Objaśnienia: 1 – tynk zewnętrzny, 2 – tynk cokołu, 3 – uszczelnienie strefy cokołowej (MWG lub FPMC), 4 – uzupełnienie zmurszałych spoin (opcjonalnie), 5 – warstwa ochronna, względnie izolacja perymetryczna lub warstwa drenażowa, 6 – wtórna hydroizolacja pionowa (np. PMBC lub FPMC), 7 – warstwa wyrównująca, 8 – wtórna izolacja pozioma, 9 – mineralna faseta uszczelniająca, 10 – drenaż, 11 – mineralny szlam uszczelniający (MWG); rys.: [2]

Zadania warstwy ochronnej w niektórych przypadkach może spełniać pojedynczy wyrób budowlany, ale często jedynym rozwiązaniem jest kombinacja różnych warstw nakładanych jedna po drugiej. Warstwy ochronne muszą pokrywać całą powierzchnię hydroizolacji, być wolne od ubytków i nie przenosić na hydroizolację żadnych sił ścinających. Należy unikać obciążeń, które mogłyby osłabić funkcjonalność lub trwałość hydroizolacji poprzez wgniecenie lub przebicie.

Zanieczyszczenia występujące na warstwie uszczelnienia należy wcześniej usunąć, zwracając uwagę, aby nie uszkodzić przy tym samej hydroizolacji. W razie potrzeby spoiny w warstwach ochronnych muszą umożliwiać im ruch w celu kompensacji niezamierzonych naprężeń, np. w przypadku zmian temperatury, nad dylatacjami w konstrukcji itp. (RYS. 2). Obciążenia szczególne, takie jak ruch pojazdów lub ciężar własny warstwy ochronnej na powierzchniach pochyłych, wymagają zastosowania rozkładających obciążenie warstw ochronnych lub innych rozwiązań zabezpieczających hydroizolację przed siłami ścinającymi oraz naciskami punktowymi [4–6, 11].

rys2 hydroizolacja

RYS. 2. Dylatacje konstrukcyjne oraz złącza warstw ochronnych powinny być rozmieszczane rozsądnie oraz przebiegać w tym samym miejscu; rys.: [11]

W razie potrzeby funkcjonalność warstwy ochronnej można również odpowiednio rozszerzyć – dalszymi zadaniami mogą być:

  • ochrona uszczelnienia przed nadmiernym nagrzewaniem się,
  • poprawa ochrony cieplnej uszczelnionego elementu (termoizolacja),
  • odprowadzanie gromadzącej się wody (drenaż pionowy),
  • ochrona przed przerastaniem korzeni.

Na etapie projektu należy rozważyć, czy takie rozwiązanie ma sens z technicznego oraz ekonomicznego punktu widzenia. Należy przy tym uwzględnić ewentualne zmiany sposobu użytkowania i rozważyć zapewnienie spełnienia wyższych wymagań dotyczących izolacyjności termicznej. Poprawa izolacyjności termicznej ścian zagłębionych w gruncie w późniejszym okresie będzie bowiem wymagać dużych nakładów pracy [1, 4–6].

fot2 hydroizolacja

FOT. 1. Trójwarstwowa mata ochronno-drenażowa z odpowiednio dużą powierzchnią styku, warstwą ślizgową (aby uniknąć obciążeń punktowych) oraz laminowaną włókniną filtracyjną; fot.: B. Monczyński

Jeżeli planowany jest drenaż opaskowy, aby uniknąć powstawania zastoju wody infiltracyjnej oraz zapewnić jej bezpieczne odprowadzenia do ciągu drenarskiego, na powierzchni hydroizolacji pionowej należy wykonać wertykalną warstwę drenującą. Warstwa ta może również pełnić rolę warstwy ochronnej. W tym celu stosuje się na przykład maty lub płyty ochronno-drenażowe (FOT. 1).

Są to ścienne elementy drenażowe o strukturze „guzkowatej”. Dzięki temu mogą one pełnić podwójną funkcję: odprowadzać wodę do położonej niżej instalacji drenarskiej (unikając powstawania ciśnienia hydrostatycznego działającego na hydroizolację pionową), chroniąc jednocześnie warstwę uszczelnienia przed uszkodzeniami mechanicznymi. Jeżeli do wykonania hydroizolacji pionowej zastosowano materiał odkształcalny (np. grubowarstwowe masy bitumiczne), należy upewnić się, że stosowane są wyłącznie dopuszczone do tego typu zastosowania membrany kubełkowe z warstwą poślizgową [1, 4].

Poziome izolacje wodochronne pod płytą fundamentową należy zabezpieczyć poprzez wykonanie elementu ochronnego po ich wyschnięciu i przed wykonaniem konstrukcji płyty. Aby oddzielić uszczelnienie poziome od elementu ochronnego, należy ułożyć dwie warstwy folii PE jako warstwę ślizgową. W przypadku stosowania betonu jako elementu ochronnego mieszankę betonową należy nakładać bezpośrednio na folie PE w warstwie o grubości nie mniejszej niż 5 cm.

W przypadku poziomych izolacji przeciwwilgociowych element ochronny wykonuje się zwykle jako jastrych na warstwie oddzielającej lub jako jastrych na warstwie termoizolacyjnej (podłoga pływająca). Do ochrony hydroizolacji pionowych stosuje się zwykle wielowarstwowe membrany kubełkowe ze zintegrowaną warstwą ślizgową, ochronną oraz rozkładającą obciążenie, płyty polistyrenowe lub materiały, które stanowią również warstwę użytkową (izolację termiczną lub drenaż pionowy) [5, 6].

Same warstwy ochronne nie mogą powodować uszkodzeń hydroizolacji, np. w wyniku przemieszczeń lub deformacji [7], dlatego też prawidłowa ochrona hydroizolacji przyziemia budynku wymaga zastosowania – obok warstw ochronnych – warstw rozdzielających oraz ślizgowych.

rys3 hydroizolacja

RYS. 3. Papa bitumiczna na perforowanym welonie szklanym początkowo zapewnia wymaganą przyczepność, a następnie działa jako warstwa oddzielająca. Objaśnienia: 1 – palisada (ściana palowa), 2 – warstwa wyrównawcza (uszczelnienie pośrednie), 3 – beton konstrukcyjny, 4 – hydroizolacja, 5 – wymuszony punkt zerwania, np. papa na perforowanym welonie szklanym; rys.: [11]

Warstwy rozdzielające mają za zadanie zapobiegać migracji materiału oraz „sklejaniu się”. Na przykład podłoże gruntowe lub podkład z kruszywa pokrywa się folią z tworzywa sztucznego przed betonowaniem płyty fundamentowej, aby zapobiec przemieszczaniu się drobnych cząstek świeżego betonu do podłoża oraz łączenia się betonu z podłożem. Podczas układania jastrychu na warstwie oddzielającej jej głównym zadaniem jest niedopuszczenie do przywierania jastrychu do otuliny betonowej [11].

RYS. 3 przedstawia układ warstw z wymuszonym punktem zerwania, w tym wypadku w postaci papy na perforowanym welonie szklanym, która zapewnia wystarczającą przyczepność do połączenia uszczelnienia ze ścianą wierconego pala, ale podczas użytkowania działa jako warstwa rozdzielająca.

Norma DIN 18195 [12] wymienia następujące materiały do oddzielania warstw:

  • papier olejowany o gramaturze co najmniej 50 g/m2,
  • włóknina szklana surowa,
  • włóknina z tworzyw sztucznych o gramaturze nie mniejszej niż 150 g/m2,
  • folia polietylenowa (PE) o grubości co najmniej 0,2 mm,
  • papa na perforowanym welonie szklanym, jednostronnie pokryta gruboziarnistą posypką, o gramaturze min. 1500 g/m2.

Warstwy ślizgowe powinny umożliwiać względny ruch pomiędzy dwiema przylegającymi warstwami, równoległy do ich powierzchni, przy jak najmniejszym oporze (rozróżnia się przy tym opór tarcia oraz opór lepkości). Pomiędzy dwiema twardymi, drobno chropowatymi, równymi powierzchniami materiału powstaje opór tarcia, który wzrasta liniowo proporcjonalnie do siły nacisku. Dopiero gdy naprężenie ścinające osiągnie wartość graniczną, następuje ruch względny, którego prędkość nie jest bliżej określona. Taki opór tarcia występuje między gruntem a betonową płytą posadzki, między jastrychem na warstwie oddzielającej a otuliną betonową, między oponą pojazdu a nawierzchnią jezdni itp.

Lepki opór jest tworzony przez bardzo lepkie warstwy płynu i charakteryzuje się tym, że względna prędkość jest proporcjonalna do naprężenia ścinającego między dwoma poruszającymi się ciałami. Jeśli np. betonowa płyta fundamentowa została wykonana na warstwie wyrównawczej, którą pokryto papą bitumiczną, podczas wiązania betonu powstaje powolny skurcz (mała prędkość względna) płyty betonowej, powodujący minimalny opór.

rys4 hydroizolacja

RYS. 4. Cienkie warstwy ślizgowe wymagają bardzo gładkich i bardzo równych powierzchni ślizgowych – laminowanie warstw ślizgowych zmniejsza ten problem; rys.: [11]

Z drugiej strony, gdyby płyta betonowa została poddana tylko krótkiemu, ale dużemu naprężeniu ścinającemu w wyniku sił hamowania pojazdu, pojazd mógłby się poślizgnąć, ale taśma zgrzewająca pod spodem ścinałaby się tylko nieznacznie pod przyłożonym naprężeniem ścinającym w krótkim czasie okres obciążenia, czyli praktycznie uniemożliwiłby ruch względny płyty [11].

Jako warstwy ślizgowe najczęściej stosowane są folie z tworzyw sztucznych, jedno- lub dwuwarstwowe, z laminacją lub bez, względnie folie dwuwarstwowe pokryte warstwą smaru (RYS. 4).

rys5 hydroizolacja

RYS. 5. Typowy układ warstw hydroizolacji ścian stykających się z gruntem. Objaśnienia: 1 – konstrukcja ściany, 2 – przygotowanie/wyrównanie podłoża (opcjonalnie), 3 – hydroizolacja, 4 – warstwa ślizgowa (opcjonalnie), 5 – warstwa ochronna, 6 – grunt/wypełnienie wykopu; rys.: [3]

Typowy układ warstw hydroizolacji ścian oraz płyty fundamentowej z uwzględnieniem warstw ochronnych, jak również ślizgowych i oddzielających przedstawiono na RYS. 5–6.

Należy zadbać o to, aby pomiędzy hydroizolację a warstwę ochronną nie dostawały się kamienie ani inne zanieczyszczenia, które w trakcie prowadzenia prac (szczególnie podczas zagęszczania materiału użytego do zasypywania wykopu) oraz w planowanym okresie użytkowania obiektu mogłyby (w wyniku parcia gruntu) uszkodzić hydroizolację [1].

rys6 hydroizolacja

RYS. 6. Typowy układ warstw hydroizolacji płyty fundamentowej w przypadku obciążenia wodą pod ciśnieniem. Objaśnienia: 1 – warstwa użytkowa, 2 – płyta fundamentowa równoważąca parcie wody gruntowej, 3 – element ochronny (np. jastrych), 4 – warstwa oddzielająca, 5 – hydroizolacja, 6 – podłoże pod hydroizolację (np. beton podkładowy), 7 – termoizolacja, 8 – warstwa wyrównawcza (podsypka piaskowa), 9 – podłoże gruntowe (opcjonalnie wymiana gruntu); rys.: [3]

Jeżeli jako warstwę ochronną stosuje się dopuszczone do tego celu membrany kubełkowe, należy je mocować do podłoża na ich górnej krawędzi, a następnie zamontować systemowe listwy maskujące (FOT. 2). Pozwala to uniknąć zabrudzeń (np. małymi kamieniami) między warstwą ochronną a hydroizolacją.

W przypadku mniejszych głębokości posadowienia budynku membrany można mocować sukcesywnie, tj. w momencie ich układania. Przy większych głębokościach posadowienia często można obserwować „ześlizgiwanie się” warstwy ochronnej podczas zasypywania i zagęszczania wykopu. W takiej sytuacji mata ochronna powinna wystawać nieco ponad planowany poziom terenu i zostać czasowo zabezpieczona przed wnikaniem gruntu przy jej górnej krawędzi, np. za pomocą przyklejonej folii. Po zasypaniu i zagęszczeniu gruntu można ostatecznie przyciąć matę na planowanym poziomie gruntu i wykonać właściwe mocowanie oraz zamontować listwę maskującą [1].

Sposób zastosowania membran kubełkowych jako ochrony warstw uszczelniających jest przedmiotem wielu sporów. Spory te dotyczą zarówno możliwości zastosowania samodzielnej folii (tj. bez dodatkowych warstw), jak i tego, czy wytłoczenia powinny być skierowane w stronę budynku czy też gruntu. Zwolennicy układania folii kubełkami w stronę muru (FOT. 3) argumentują, iż umożliwia to szybsze wyschnięcie ściany (np. po deszczu). Należy jednak zwrócić uwagę, że takie zastosowanie materiału możliwe jest jedynie w przypadku podłoży nieodkształcalnych, takich jak beton czy sztywne izolacje mineralne (tynki i szlamy).

fot3 hydroizolacja

FOT. 2. Mata ochronno-drenażowa mocowana na wysokości docelowego poziomu terenu, przy zastosowaniu klipsów umożliwiających późniejszy montaż listwy maskującej; fot.: B. Monczyński

fot4 hydroizolacja

FOT. 3. Nieprawidłowy sposób ułożenia folii wytłaczanej – kubełkami w stronę uszczelnienia oraz bez warstwy ślizgowej; fot.: B. Monczyński

W przypadku elastycznych materiałów uszczelniających, takich jak modyfikowane polimerami grubowarstwowe masy bitumiczne czy hybrydowe masy uszczelniające, ułożenie warstwy drenażowej lub ochronnej bezpośrednio na hydroizolacji, kubełkami w stronę ściany, może prowadzić do poważnego uszkodzenia uszczelnienia – wystąpienia miejscowego zmniejszenia grubości warstwy (FOT. 4), a w przypadku wystąpienia sił ścinających (np. podczas zasypywania wykopu) również poziomych rozdarć (FOT. 5).

fot5 hydroizolacja

FOT. 4. Punktowe uszkodzenie hydroizolacji bitumicznej wynikające z nieprawidłowego ułożenia membrany kubełkowej; fot.: B. Monczyński

fot6 hydroizolacja

FOT. 5. Degradacja hydroizolacji z elastycznego szlamu uszczelniającego (MWG) spowodowana osiadaniem (podczas zagęszczenia gruntu) nieprawidłowo ułożonej membrany wytłaczanej; fot.: B. Monczyński

A zatem w przypadku stosowania elastycznych materiałów hydroizolacyjnych membranę wytłaczaną należy zawsze układać w taki sposób, aby kubełki były zwrócone w stronę gruntu (na zewnątrz) – służą one wówczas jako tzw. strefa zgniotu. Należy również podkreślić, że w takim wypadku membranę kubełkową powinno się układać na dodatkowej warstwie ślizgowej, co pozwoli uchronić hydroizolację przed uszkodzeniem na skutek przemieszczeń ścinających występujących podczas zasypywania wykopu.

Środek ochronny

Hydroizolacja budynków musi już na etapie budowy zostać w odpowiedni sposób zabezpieczona przed obciążeniami mechanicznymi lub innymi szkodliwymi czynnikami (np. atmosferycznymi). Szczególnie materiały uszczelniające nakładane metodą szpachlowania lub przez natrysk należy chronić przed destrukcyjnymi wpływami zewnętrznymi aż do ich całkowitego wyschnięcia i/lub utwardzenia. Jeśli warstwy ochronne są nakładane w różnym czasie, odpowiednio wcześniej należy zastosować tymczasowe środki ochronne – przy czym muszą one zachowywać swą funkcjonalność przez cały okres prowadzenia innych prac budowlanych [1, 3, 4].

Ogólny termin „środki ochronne” odnosi się do środków, które chronią hydroizolację przed wpływami zewnętrznymi podczas wykonywania lub po jej zakończeniu. Mogą one opierać się na działaniu warstwy ochronnej i obejmować ochronę zarówno przed obciążeniami mechanicznymi, jak i fizycznymi, chemicznymi lub biologicznymi [4–6].

W zależności od pogody oraz zastosowanego materiału uszczelniającego konieczne może się okazać np. zabezpieczenie warstwy uszczelniającej przed szkodliwym wpływem warunków atmosferycznych – np. intensywnym promieniowaniem słonecznym, wysoką temperaturą (powyżej 30°C), działaniem wilgoci oraz mrozu – za pomocą odpowiednich środków, takich jak zawieszenie folii do całkowitego wyschnięcia warstw uszczelniających. Aby uniknąć skutków mrozu, można prowadzić ogrzewanie za pomocą dmuchaw gorącego powietrza. Nie należy natomiast używać otwartego ognia lub promienników podczerwieni [1, 5–7]. Pionowe oraz nachylone warstwy uszczelniające należy chronić przed nagrzewaniem się, np. na skutek działania promieniowania ultrafioletowego. W tym celu hydroizolację można zasłonić folią lub plandeką, względnie spryskiwać wodą [3].

Istotnym aspektem ochrony hydroizolacji w czasie trwania procesu budowlanego jest również zabezpieczenie przed wilgocią działającą od strony podłoża (tj. od spodu hydroizolacji), co w przypadku grubowarstwowych mas bitumicznych oraz izolacji hybrydowych mogłoby pogorszyć wysychanie i przyczepność hydroizolacji do podłoża, a w późniejszym etapie spowodować odspojenie warstwy uszczelnienia od podłoża. Również woda powierzchniowa nie może dostawać się pod warstwę hydroizolacji, co wymaga odpowiedniego zabezpieczenia krawędzi uszczelnienia oraz miejsc połączeń. W przypadku wysokiego poziomu wód gruntowych kluczowe staje się zapewnienie odpowiedniej ochrony przed działaniem sił wyporu [3, 5–7].

Na etapie prowadzenia prac budowlanych na niezabezpieczone uszczelnienia nie mogą oddziaływać żadne obciążenia, na przykład pochodzące od materiałów budowlanych, sprzętu lub rusztowań. Wchodzenie na poziome warstwy hydroizolacyjne należy ograniczyć do absolutnego minimum (nie więcej niż jest to absolutnie konieczne) i wyłącznie w odpowiednim obuwiu. W razie potrzeby należy w takiej sytuacji zaplanować oraz podjąć odrębne środki ochronne. Jeśli natomiast na hydroizolacji przewidziana jest użytkowa warstwa ochronna z betonu zbrojonego (żelbetu), należy ­zastosować środki zapobiegające uszkodzeniu hydroizolacji podczas montażu zbrojenia. Hydroizolację należy ponadto zabezpieczyć przed działaniem szkodliwych substancji – np. pozostałościami zaprawy, zaczynem cementowym, smarem i paliwami, produktami zawierającymi rozpuszczalniki oraz olejami szalunkowymi [3, 5–7].

Zasypanie wykopu

Do zasypywania wykopu można przystąpić nie wcześniej niż po całkowitym wyschnięciu materiałów nakładanych w postaci płynnej. Grunt stosowany do wypełniania wykopu (równomiernie wymieszana drobnoziarnista mieszanka piaskowo-żwirowa) należy układać warstwami o grubości nie większej niż 0,30 m i w odpowiedni sposób zagęszczać.

Sposób zagęszczania gruntu nie może wpływać destrukcyjnie na warstwy hydroizolacyjne oraz ochronne (nie może powodować wywierania zwiększonego obciążenia na warstwę hydroizolacyjną). Jeżeli np. pierwotny grunt zasypowy z dużą zawartością gliny charakteryzuje się wysoką wilgotnością, istnieje wysokie ryzyko, że przy wypełnianiu nim wykopu będzie on przylegał („kleił się”) do płyt ochronnych/termoizolacyjnych.

Wykopu nie należy (w całości lub częściowo) wypełniać gruzem budowlanym oraz żwirem. Warstwy ochronne połączone z hydroizolacją nie mogą się przesuwać podczas zagęszczania gruntu (mogłoby to spowodować, że hydroizolacja zostanie rozciągnięta, a tym samym zerwana). Również ewentualne osiadanie zasypki wykopu nie może uszkadzać warstwy uszczelniającej – w razie potrzeby przed przystąpieniem do zasypywania wykopu należy od strony gruntu ułożyć warstwę ślizgową, aby ewentualne szkodliwe osiadanie materiału użytego do wypełnienia wykopu nie przenosiło się na hydroizolację [3–6].

Należy także zwrócić uwagę, aby podczas zasypywania wykopu woda powierzchniowa była utrzymywana z dala od budynku. Należy unikać uszkodzeń konstrukcji w wyniku drgań wynikających ze stosowania urządzeń zagęszczających (maszyn wibracyjnych) podczas zagęszczania zasypu wykopu. Trzeba ponadto podkreślić, że zagęszczenie gruntu wokół istniejących budynków (wtórna hydroizolacja budowli) wymaga innej oceny niż w budynkach nowo wznoszonych [4].

Literatura

 1. U. Wild, „Nachträgliche Vertikalabdichtung” [w:] J. Weber, Hafkesbrink V. (red.), „Bauwerksabdichtung in der Altbausanierung – Verfahren und juristische Betrachtungsweise”, Springer Vieweg, Wiesbaden, 2018, p. 305–393.
 2. WTA Merkblatt 4-6-14/D, „Nachträgliches Abdichten erdberührter Bauteile”.
 3. DIN 18533-1, „Abdichtung von erdberührten Bauteilen – Teil 1: Anforderungen, Planungs- und Ausführungsgrundsätze”, DIN Deutsches Institut für Normung e.V., Berlin 2017.
 4. F. Frössel, „Mauerwerkstrockenlegung und Kellersanierung”, Wenn das Haus nasse Füße hat, Fraunhofer IRB Verlag, Stuttgart 2012.
 5. „Richtlinie für die Planung und Ausführung von Abdichtungen mit flexiblen polymermodifizierten Dickbeschichtungen (FPD)”, Deutsche Bauchemie e.V., Frankfurt am Main 2020.
 6. „Richtlinie für die Planung und Ausführung von Abdichtungen mit polymermodifizierten Bitumendickbeschichtungen (PMBC)”, Deutsche Bauchemie e.V., Frankfurt am Main 2020.
 7. B. Böving (i.in.), „Abc der Bitumenbahnen. Technische Regeln für die Planung und Ausführung von Abdichtungen mit Polymerbitumenund Bitumenbahnen”, vdd Industrieverband Bitumen-Dach- und Dichtungsbahnen e.V., Frankfurt am Main 2020.
 8. PN-EN 206+A2:2021-08, „Beton – Wymagania, właściwości użytkowe, produkcja i zgodność”.
 9. PN-EN 1996-2:2010, „Eurokod 6 – Projektowanie konstrukcji murowych – Część 2: Wymagania projektowe, dobór materiałów i wykonanie murów”.
10. B. Monczyński, „Renowacja energetyczna zawilgoconych budynków – ocieplenie od zewnątrz”, „IZOLACJE” 5/2021, s. 34–39.
11. H. Klopfer, „Werkstoffe zur Bauwerksabdichtung”, [w:] E. Cziesielski (red.) „Lufsky Bauwerksabdichtung”, Teubner, Wiesbaden 2006, p. 27–73.
12. DIN 18195, „Bauwerksabdichtungen – Teil 1 bis Teil 10”, Beuth Verlag GmbH, Berlin–Wien–Zürich 2000.

Komentarze

Powiązane

mgr inż. Marcin Jaroszyński Szary styropian do termoizolacji fundamentów

Szary styropian do termoizolacji fundamentów Szary styropian do termoizolacji fundamentów

Fundament to realizowany jako pierwszy przy budowie budynku, ale też najważniejszy element konstrukcyjny, gwarantujący stabilność i trwałość znajdującej się na nim konstrukcji. Oczywiście metod posadowienia...

Fundament to realizowany jako pierwszy przy budowie budynku, ale też najważniejszy element konstrukcyjny, gwarantujący stabilność i trwałość znajdującej się na nim konstrukcji. Oczywiście metod posadowienia jest kilka, skupmy się jednak na dwóch najbardziej popularnych i najczęściej stosowanych w budownictwie jednorodzinnym i mieszkaniowym. Chodzi o ławy fundamentowe ze ścianką fundamentową i o płytę fundamentową.

dr inż. Mariusz Jackiewicz Hydroizolacja elementów budowli stykających się z gruntem

Hydroizolacja elementów budowli stykających się z gruntem Hydroizolacja elementów budowli stykających się z gruntem

Projektowanie oraz wykonawstwo hydroizolacji konstrukcji budowlanych w Niemczech regulowała wprowadzona w 1983 r. i w międzyczasie wielokrotnie nowelizowana norma DIN 18195. Ta norma jest stosunkowo dobrze...

Projektowanie oraz wykonawstwo hydroizolacji konstrukcji budowlanych w Niemczech regulowała wprowadzona w 1983 r. i w międzyczasie wielokrotnie nowelizowana norma DIN 18195. Ta norma jest stosunkowo dobrze znana w Polsce, z dwóch powodów - braku krajowej, tak kompleksowej normy oraz znaczącego udziału na polskim rynku produktów hydroizolacyjnych niemieckich producentów.

dr inż. Paula Szczepaniak Ocena jakości termicznej rozwiązań węzła połączenia budynku z gruntem posadowionym na płycie fundamentowej

Ocena jakości termicznej rozwiązań węzła połączenia budynku z gruntem posadowionym na płycie fundamentowej Ocena jakości termicznej rozwiązań węzła połączenia budynku z gruntem posadowionym na płycie fundamentowej

Płyta fundamentowa należy do grupy posadowień bezpośrednich. Jest stosowana przy występowaniu słabego podłoża gruntowego, poziomie posadowienia poniżej zwierciadła wody gruntowej, stosowaniu konstrukcji...

Płyta fundamentowa należy do grupy posadowień bezpośrednich. Jest stosowana przy występowaniu słabego podłoża gruntowego, poziomie posadowienia poniżej zwierciadła wody gruntowej, stosowaniu konstrukcji szczelnej wanny lub w przypadku konieczności zapewnienia równomiernego osiadania budynku [1].

mgr inż. Maciej Rokiel Hydroizolacje w gruncie - podział, zastosowanie i właściwości

Hydroizolacje w gruncie - podział, zastosowanie i właściwości Hydroizolacje w gruncie - podział, zastosowanie i właściwości

Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania zarówno budynków (obojętne, czy w budownictwie mieszkaniowym,...

Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania zarówno budynków (obojętne, czy w budownictwie mieszkaniowym, użyteczności publicznej, czy przemysłowym), jak i budowli, a także wymóg formalny. Intensywny rozwój chemii budowlanej w ciągu ostatnich kilkunastu lat spowodował, że mamy do dyspozycji szeroką gamę materiałów, począwszy od stosowanych tylko do izolacji przeciwwilgociowych, a skończywszy na materiałach...

dr inż. Maciej Trochonowicz Diagnostyka hydroizolacji w pracach modernizacyjnych

Diagnostyka hydroizolacji w pracach modernizacyjnych Diagnostyka hydroizolacji w pracach modernizacyjnych

Woda jest substancją warunkującą możliwość wykonania praktycznie wszystkich procesów budowlanych. Niezbędna jest zarówno do produkcji materiałów, jak i ich wbudowania. Jednocześnie ta sama woda, a raczej...

Woda jest substancją warunkującą możliwość wykonania praktycznie wszystkich procesów budowlanych. Niezbędna jest zarówno do produkcji materiałów, jak i ich wbudowania. Jednocześnie ta sama woda, a raczej jej nadmiar, jest czynnikiem powodującym największe zagrożenie dla obiektów budowlanych. Wprowadzana na wiele sposobów z czasem staje się przyczyną wielu niekorzystnych zjawisk, a jej usunięcie poważnym problemem. Dlatego też nieodłącznym elementem wznoszenia czy też remontowania budynków są hydroizolacje.

prof. nzw. dr hab. inż. Irena Ickiewicz Wpływ ocieplenia fundamentów na rozkład temperatury w gruncie w otoczeniu budynku

Wpływ ocieplenia fundamentów na rozkład temperatury w gruncie w otoczeniu budynku Wpływ ocieplenia fundamentów na rozkład temperatury w gruncie w otoczeniu budynku

Głębokość posadowień bezpośrednich określa w Polsce norma PN-81-B-03020 "Grunty budowlane. Posadowienie bezpośrednie. Obliczenia statystyczne i projektowanie".

Głębokość posadowień bezpośrednich określa w Polsce norma PN-81-B-03020 "Grunty budowlane. Posadowienie bezpośrednie. Obliczenia statystyczne i projektowanie".

dr inż. Sławomir Chłądzyński, mgr inż. Katarzyna Walusiak Wpływ wytrzymałości cementu na właściwości klejów do ociepleń

Wpływ wytrzymałości cementu na właściwości klejów do ociepleń Wpływ wytrzymałości cementu na właściwości klejów do ociepleń

Cement portlandzki jest najczęściej stosowanym spoiwem w recepturach suchych mieszanek. Według opracowania na temat przemysłu cementowego w Polsce na rynku krajowym rocznie wykorzystywane jest obecnie...

Cement portlandzki jest najczęściej stosowanym spoiwem w recepturach suchych mieszanek. Według opracowania na temat przemysłu cementowego w Polsce na rynku krajowym rocznie wykorzystywane jest obecnie ok. 700-800 tys. ton tego spoiwa do wytworzenia suchych mieszanek chemii budowlanej [1], co stanowi ok. 4-5% sprzedaży cementu w kraju.

mgr inż. arch. Tomasz Rybarczyk Fundamenty w budynkach jednorodzinnych

Fundamenty w budynkach jednorodzinnych Fundamenty w budynkach jednorodzinnych

Fundamenty są elementem budynku, który przekazuje obciążenia z części naziemnej na podłoże gruntowe. Wszystkie siły działające na budynek, czyli wiatr, śnieg, obciążenia użytkowe, masa własna konstrukcji...

Fundamenty są elementem budynku, który przekazuje obciążenia z części naziemnej na podłoże gruntowe. Wszystkie siły działające na budynek, czyli wiatr, śnieg, obciążenia użytkowe, masa własna konstrukcji i elementów budynku, są przekazywane na grunt. Z kolei fundamenty przekazują oddziaływania gruntu na konstrukcję. Jeśli zachodzą niekorzystne zjawiska, wywołane na przykład osiadaniem gruntu, ruchy gruntu (np. spowodowane tym, że budynek został wybudowany na terenach eksploatacji górniczych lub terenach...

mgr inż. Maciej Rokiel Badanie skuteczności prac i preparatów do wykonywania przepony poziomej

Badanie skuteczności prac i preparatów do wykonywania przepony poziomej Badanie skuteczności prac i preparatów do wykonywania przepony poziomej

Iniekcja chemiczna jest jedną z metod wykonywania wtórnej izolacji poziomej. Celem iniekcji chemicznej jest wytworzenie w przegrodzie przepony przerywającej podciąganie kapilarne, a także uzyskanie, w...

Iniekcja chemiczna jest jedną z metod wykonywania wtórnej izolacji poziomej. Celem iniekcji chemicznej jest wytworzenie w przegrodzie przepony przerywającej podciąganie kapilarne, a także uzyskanie, w dalszym czasie, w strefie muru nad przeponą, obszaru normalnej wilgotności.

dr inż. Wioletta Jackiewicz-Rek, mgr inż. Kaja Kłos, inż. Paweł Zieliński Wymagania dla betonu wodoszczelnego

Wymagania dla betonu wodoszczelnego Wymagania dla betonu wodoszczelnego

Definiując beton wodoszczelny mający zastosowanie w realizacji obiektów tworzących barierę dla wody, nie sposób zacząć bez określenia, że jest to taki rodzaj betonu, który izoluje ze względu na swoje właściwości.

Definiując beton wodoszczelny mający zastosowanie w realizacji obiektów tworzących barierę dla wody, nie sposób zacząć bez określenia, że jest to taki rodzaj betonu, który izoluje ze względu na swoje właściwości.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Prowadzenie prac hydroizolacyjnych w okresie zimowym

Prowadzenie prac hydroizolacyjnych w okresie zimowym Prowadzenie prac hydroizolacyjnych w okresie zimowym

Zima jak co roku zaskoczyła drogowców! Zdanie to (choć - nawiasem mówiąc - bardzo krzywdzące dla wspomnianych drogowców, którzy zajmują się budową dróg, a nie ich utrzymaniem) doskonale obrazuje zjawisko,...

Zima jak co roku zaskoczyła drogowców! Zdanie to (choć - nawiasem mówiąc - bardzo krzywdzące dla wspomnianych drogowców, którzy zajmują się budową dróg, a nie ich utrzymaniem) doskonale obrazuje zjawisko, które widoczne jest szczególnie w budownictwie: to, co nieuniknione, potrafi zaskoczyć.

mgr inż. Maciej Rokiel Hydroizolacje podziemnych części budynków

Hydroizolacje podziemnych części budynków Hydroizolacje podziemnych części budynków

Poprawne (zgodne ze sztuką budowlaną) zaprojektowanie i wykonanie budynku to bezwzględny wymóg bezproblemowej, długoletniej eksploatacji. Podstawą jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części zagłębionej...

Poprawne (zgodne ze sztuką budowlaną) zaprojektowanie i wykonanie budynku to bezwzględny wymóg bezproblemowej, długoletniej eksploatacji. Podstawą jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części zagłębionej w gruncie. Doświadczenie pokazuje, że znaczącą liczbę problemów związanych z eksploatacją stanowią problemy z wilgocią. Woda jest niestety takim medium, które bezlitośnie wykorzystuje wszelkie usterki i nieciągłości w warstwach hydroizolacyjnych, wnikając do wnętrza konstrukcji.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Badanie wilgotności mineralnych materiałów budowlanych

Badanie wilgotności mineralnych materiałów budowlanych Badanie wilgotności mineralnych materiałów budowlanych

Kluczowym elementem diagnostyki zawilgoconych konstrukcji murowych jest ocena ich parametrów wilgotnościowych, jak również rozpoznanie rodzaju i proporcji szkodliwych soli zawartych w materiale budowlanym...

Kluczowym elementem diagnostyki zawilgoconych konstrukcji murowych jest ocena ich parametrów wilgotnościowych, jak również rozpoznanie rodzaju i proporcji szkodliwych soli zawartych w materiale budowlanym [1]. Sposoby pomiaru zawartości wody względnie wilgotności w mineralnych materiałach budowlanych zostały szerzej opisane w instrukcji WTA nr 4–11–16/D [2].

dr inż. Bartłomiej Monczyński Wtórna hydroizolacja przyziemnych części budynków

Wtórna hydroizolacja przyziemnych części budynków Wtórna hydroizolacja przyziemnych części budynków

Podstawowym zadaniem w przypadku renowacji zawilgoconych budynków jest ich osuszenie, rozumiane jako skoordynowany zespół działań technicznych i technologicznych, który ma na celu trwałe obniżenie poziomu...

Podstawowym zadaniem w przypadku renowacji zawilgoconych budynków jest ich osuszenie, rozumiane jako skoordynowany zespół działań technicznych i technologicznych, który ma na celu trwałe obniżenie poziomu zawilgocenia (zazwyczaj do poziomu 3-6% wilgotności masowej), co z kolei umożliwi prowadzenie dalszych prac budowlanych i/lub konserwatorskich, a po ich zakończeniu użytkowanie budynku zgodnie z przewidzianym przeznaczeniem [1].

mgr inż. Tomasz Połubiński, prof. dr hab. inż. Łukasz Drobiec, mgr inż. Remigiusz Jokiel Zabezpieczenie konstrukcji murowych przed zarysowaniem przez zbrojenie spoin wspornych

Zabezpieczenie konstrukcji murowych przed zarysowaniem przez zbrojenie spoin wspornych Zabezpieczenie konstrukcji murowych przed zarysowaniem przez zbrojenie spoin wspornych

Jednym ze sposobów ograniczenia tempa zarysowań w obszarach koncentracji naprężeń jest aplikacja zbrojenia, którego tradycje stosowania sięgają drugiej połowy XIX wieku. Zadaniem zbrojenia jest przejęcie...

Jednym ze sposobów ograniczenia tempa zarysowań w obszarach koncentracji naprężeń jest aplikacja zbrojenia, którego tradycje stosowania sięgają drugiej połowy XIX wieku. Zadaniem zbrojenia jest przejęcie sił występujących w strefach rozciąganych muru, "rozładowanie" naprężeń w miejscach ich koncentracji oraz redystrybucja odkształceń skoncentrowanych w pewnych strefach muru.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Uszczelnienie od zewnątrz odsłoniętych elementów istniejących budynków

Uszczelnienie od zewnątrz odsłoniętych elementów istniejących budynków Uszczelnienie od zewnątrz odsłoniętych elementów istniejących budynków

Hydroizolację przyziemnej części istniejącego budynku (hydroizolację wtórną), o ile jest to technicznie i/lub ekonomicznie wskazane, należy wykonywać od zewnątrz, to jest w taki sposób, aby całkowicie...

Hydroizolację przyziemnej części istniejącego budynku (hydroizolację wtórną), o ile jest to technicznie i/lub ekonomicznie wskazane, należy wykonywać od zewnątrz, to jest w taki sposób, aby całkowicie uniemożliwić wnikanie wody oraz wilgoci w strukturę przegród zagłębionych w gruncie.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Uszczelnianie istniejących budynków od wewnątrz

Uszczelnianie istniejących budynków od wewnątrz Uszczelnianie istniejących budynków od wewnątrz

Wykonanie wtórnej hydroizolacji przyziemnej części budynku od zewnątrz jest najlepszym rozwiązaniem z punktu widzenia fizyki budowli, w pewnych sytuacjach może ono się jednak okazać (w całości lub częściowo)...

Wykonanie wtórnej hydroizolacji przyziemnej części budynku od zewnątrz jest najlepszym rozwiązaniem z punktu widzenia fizyki budowli, w pewnych sytuacjach może ono się jednak okazać (w całości lub częściowo) technicznie i/lub ekonomicznie niewskazane. Wtedy należy wziąć pod uwagę wykonanie uszczelnienia od wewnątrz.

KOESTER Polska Iniekcja uszczelniająca żelem akrylowym KÖSTER Injektion Gel G4 żelbetowej płyty fundamentowej podziemnej hali pieca do wytopu szkła

Iniekcja uszczelniająca żelem akrylowym KÖSTER Injektion Gel G4 żelbetowej płyty fundamentowej podziemnej hali pieca do wytopu szkła Iniekcja uszczelniająca żelem akrylowym KÖSTER Injektion Gel G4 żelbetowej płyty fundamentowej podziemnej hali pieca do wytopu szkła

W ramach prowadzonych prac modernizacyjnych i okresowej wymiany pieca do wytopu szkła podjęto decyzję o usunięciu powstałych podczas dotychczasowej eksploatacji nieszczelności płyty fundamentowej. Płyta...

W ramach prowadzonych prac modernizacyjnych i okresowej wymiany pieca do wytopu szkła podjęto decyzję o usunięciu powstałych podczas dotychczasowej eksploatacji nieszczelności płyty fundamentowej. Płyta o wymiarach w świetle ścian 35,50x36,27 m i grubości 1,60 m wykazywała liczne i okresowo intensywne przecieki, które powodowały konieczność tymczasowego odprowadzania przenikających wód gruntowych systemem rowków powierzchniowych wyciętych w płycie do studzienek zbiorczych i odpompowywania. Powierzchnia...

dr inż. Bartłomiej Monczyński Wtórne hydroizolacje poziome wykonywane w technologii iniekcji

Wtórne hydroizolacje poziome wykonywane w technologii iniekcji Wtórne hydroizolacje poziome wykonywane w technologii iniekcji

Pod pojęciem iniekcji, technologii iniekcji lub też iniekcji chemicznej należy rozumieć wprowadzenie środka iniekcyjnego w strukturę muru w taki sposób, aby zapewniać jego rozłożenie (rozprowadzenie) w...

Pod pojęciem iniekcji, technologii iniekcji lub też iniekcji chemicznej należy rozumieć wprowadzenie środka iniekcyjnego w strukturę muru w taki sposób, aby zapewniać jego rozłożenie (rozprowadzenie) w całym przekroju przegrody.

mgr inż. Maciej Rokiel Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające

Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające

Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania budynków (obojętne czy w budownictwie mieszkaniowym, użyteczności...

Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania budynków (obojętne czy w budownictwie mieszkaniowym, użyteczności publicznej, przemysłowym itp.) i budowli, lecz także wymóg formalny.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Mechaniczne metody wykonywania wtórnych hydroizolacji poziomych

Mechaniczne metody wykonywania wtórnych hydroizolacji poziomych Mechaniczne metody wykonywania wtórnych hydroizolacji poziomych

Wtórną izolację poziomą przeciw wilgoci podciąganej kapilarnie można wykonać w technologii iniekcji chemicznej [1] lub też przy wykorzystaniu tzw. metod mechanicznych.

Wtórną izolację poziomą przeciw wilgoci podciąganej kapilarnie można wykonać w technologii iniekcji chemicznej [1] lub też przy wykorzystaniu tzw. metod mechanicznych.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Wtórne hydroizolacje wykonywane metodą iniekcji uszczelniających

Wtórne hydroizolacje wykonywane metodą iniekcji uszczelniających Wtórne hydroizolacje wykonywane metodą iniekcji uszczelniających

Obok iniekcyjnych metod odtwarzania hydroizolacji poziomych [1] w renowacji zawilgoconych budynków stosowane są również iniekcje uszczelniające (nazywane także iniekcjami żelowymi lub żelującymi, od niem....

Obok iniekcyjnych metod odtwarzania hydroizolacji poziomych [1] w renowacji zawilgoconych budynków stosowane są również iniekcje uszczelniające (nazywane także iniekcjami żelowymi lub żelującymi, od niem. Gelinietion oraz ang. injection of gel), tj. takie, które umożliwiają wykonanie uszczelnienia również przeciw wodzie działającej pod ciśnieniem.

mgr inż. Maciej Rokiel Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające - właściwości i zastosowanie

Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające - właściwości i zastosowanie Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające - właściwości i zastosowanie

W pierwszej części artykułu [Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające] omówione zostały zasady doboru materiałów wodochronnych. Niniejszy artykuł jest rozszerzeniem i uzupełnieniem informacji o specyfice...

W pierwszej części artykułu [Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające] omówione zostały zasady doboru materiałów wodochronnych. Niniejszy artykuł jest rozszerzeniem i uzupełnieniem informacji o specyfice i zastosowaniu hybrydowych mas uszczelniających.

mgr inż. Maciej Rokiel Hydroizolacje rolowe - wybrane zagadnienia

Hydroizolacje rolowe - wybrane zagadnienia Hydroizolacje rolowe - wybrane zagadnienia

Podstawą bezproblemowej, długoletniej eksploatacji budynków i budowli jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części zagłębionych w gruncie. Doświadczenie pokazuje bowiem, że znaczącą część problemów...

Podstawą bezproblemowej, długoletniej eksploatacji budynków i budowli jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części zagłębionych w gruncie. Doświadczenie pokazuje bowiem, że znaczącą część problemów związanych z eksploatacją stanowią te powodowane przez wilgoć.

Wybrane dla Ciebie

Wełna skalna jako materiał termoizolacyjny »

Wełna skalna jako materiał termoizolacyjny » Wełna skalna jako materiał termoizolacyjny »

Systemowa termomodernizacja to ciepło i estetyka »

Systemowa termomodernizacja to ciepło i estetyka » Systemowa termomodernizacja to ciepło i estetyka »

Płyty XPS – następca styropianu »

Płyty XPS – następca styropianu » Płyty XPS – następca styropianu »

Dach biosolarny - co to jest? »

Dach biosolarny - co to jest? » Dach biosolarny - co to jest? »

Zobacz, które płyty termoizolacyjne skutecznie ochronią dom przed zimnem »

Zobacz, które płyty termoizolacyjne skutecznie ochronią dom przed zimnem » Zobacz, które płyty termoizolacyjne skutecznie ochronią dom przed zimnem »

Budowanie szkieletowe czy modułowe? »

Budowanie szkieletowe czy modułowe? » Budowanie szkieletowe czy modułowe? »

Termomodernizacja z poszanowaniem wartości zabytków »

Termomodernizacja z poszanowaniem wartości zabytków » Termomodernizacja z poszanowaniem wartości zabytków »

Przekonaj się, jak inni izolują pianką poliuretanową »

Przekonaj się, jak inni izolują pianką poliuretanową » Przekonaj się, jak inni izolują pianką poliuretanową »

Papa dachowa, która oczyszcza powietrze »

Papa dachowa, która oczyszcza powietrze » Papa dachowa, która oczyszcza powietrze »

Podpowiadamy, jak wybrać system ociepleń

Podpowiadamy, jak wybrać system ociepleń Podpowiadamy, jak wybrać system ociepleń

Podpowiadamy, jak skutecznie przeprowadzić renowacje piwnicy »

Podpowiadamy, jak skutecznie przeprowadzić renowacje piwnicy » Podpowiadamy, jak skutecznie przeprowadzić renowacje piwnicy »

300% rozciągliwości membrany - TAK! »

300% rozciągliwości membrany - TAK! » 300% rozciągliwości membrany - TAK! »

Copyright © 2004-2019 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
Portal Budowlany - Izolacje.com.pl

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień przeglądarki dotyczących cookies. Nim Państwo zaczną korzystać z naszego serwisu prosimy o zapoznanie się z naszą polityką prywatności oraz Informacją o Cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności oraz Informacji o Cookies. Administratorem Państwa danych osobowych jest Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.K., nr KRS: 0000537655, z siedzibą w 04-112 Warszawa, ul. Karczewska 18, tel. +48 22 810-21-24, właściciel strony www.izolacje.com.pl. Twoje Dane Osobowe będą chronione zgodnie z wytycznymi polityki prywatności www.izolacje.com.pl oraz zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r i z Ustawą o ochronie danych osobowych Dz.U. 2018 poz. 1000 z dnia 10 maja 2018r.