Izolacje.com.pl

Zaawansowane wyszukiwanie

Ocena skuteczności hydrofobizacji powierzchniowej betonu

Agents based on biodegradable components for hydrophobization of ceramic bricks

Ocena skuteczności hydrofobizacji powierzchniowej betonu / Evaluation of the effectiveness of surface hydrophobisation for concrete
Archiwa autorów

Ocena skuteczności hydrofobizacji powierzchniowej betonu / Evaluation of the effectiveness of surface hydrophobisation for concrete


Archiwa autorów

W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie impregnacją wodoodporną wyrobów budowlanych z betonu. Jednak w przeciwieństwie do materiałów porowatych typu cegła ceramiczna, zaprawy tynkarskie czy kamień budowlany, odnośnie do których dostępne są liczne opracowania potwierdzające skuteczność i zasadność hydrofobizacji, w odniesieniu do betonu brak jest jednoznacznych zaleceń.

Zobacz także

Bostik Bostik AQUASTOPP – szybkie i efektywne rozwiązanie problemu wilgoci napierającej

Bostik AQUASTOPP – szybkie i efektywne rozwiązanie problemu wilgoci napierającej Bostik AQUASTOPP – szybkie i efektywne rozwiązanie problemu wilgoci napierającej

Bostik to firma z wieloletnią tradycją, sięgającą 1889 roku, oferująca szeroką gamę produktów chemii budowlanej dla profesjonalistów i majsterkowiczów. Producent słynie z innowacyjnych rozwiązań i wysokiej...

Bostik to firma z wieloletnią tradycją, sięgającą 1889 roku, oferująca szeroką gamę produktów chemii budowlanej dla profesjonalistów i majsterkowiczów. Producent słynie z innowacyjnych rozwiązań i wysokiej jakości preparatów, które znajdują zastosowanie w budownictwie, przemyśle i renowacji.

Alchimica Polska Sp. z o.o. Skuteczna naprawa betonu z zaprawą Hygrosmart®-Fix&Finish

Skuteczna naprawa betonu z zaprawą Hygrosmart®-Fix&Finish Skuteczna naprawa betonu z zaprawą Hygrosmart®-Fix&Finish

Hygrosmart Fix&Finish to jednoskładnikowa, szybkowiążąca, zbrojona włóknami zaprawa cementowa typu PCC (beton polimerowo-cementowy nazywany również betonem żywicznym). Służy do napraw strukturalnych betonu...

Hygrosmart Fix&Finish to jednoskładnikowa, szybkowiążąca, zbrojona włóknami zaprawa cementowa typu PCC (beton polimerowo-cementowy nazywany również betonem żywicznym). Służy do napraw strukturalnych betonu i wyrównywania jego powierzchni.

Fiberglass Fabrics s.c. Wiele zastosowań siatki z włókna szklanego

Wiele zastosowań siatki z włókna szklanego Wiele zastosowań siatki z włókna szklanego

Siatka z włókna szklanego jest wykorzystywana w systemach ociepleniowych jako warstwa zbrojąca tynków zewnętrznych. Ma za zadanie zapobiec ich pękaniu oraz powstawaniu rys podczas użytkowania. Siatka z...

Siatka z włókna szklanego jest wykorzystywana w systemach ociepleniowych jako warstwa zbrojąca tynków zewnętrznych. Ma za zadanie zapobiec ich pękaniu oraz powstawaniu rys podczas użytkowania. Siatka z włókna szklanego pozwala na przedłużenie żywotności całego systemu ociepleniowego w danym budynku. W sklepie internetowym FFBudowlany.pl oferujemy szeroki wybór różnych gramatur oraz sposobów aplikacji tego produktu.

O czym przeczytasz w artykule:

  • Silikony jako najbardziej efektywne i bezpieczne środki do hydrofobizacji;
  • Betony polimerowo-cementowe (PCC);
  • Procedura doświadczalna dotycząca oceny efektywności  preparatów hydrofobowych na bazie związków krzemoorganicznych zastosowanych do impregnacji powierzchniowej betonu;
  • Wyniki badań.

W artykule dokonano oceny efektywności silikonowych środków hydrofobowych zastosowanych do impregnacji powierzchniowej betonu. Na podstawie badań określono ich wpływ oraz mechanizm oddziaływania na właściwości użytkowe betonu.

Agents based on biodegradable components for hydrophobization of ceramic bricks

The article includes an efficiency assessment of silicone water repellents used to perform the surface impregnation of concrete. Based on research, the article determines the influence of those agents, as well as the mechanism of their impact on the performance of concrete.

Trwałość obiektów budowlanych zależy od wielu czynników, w tym ochrony konstrukcji przed agresywnymi wpływami środowiska, takimi jak wilgoć.

Zawilgocenie samo w sobie jest czynnikiem destrukcyjnym, jednak gdy potęgowane jest wpływem innych szkodliwych czynników, ryzyko wystąpienia uszkodzeń i degradacji konstrukcji zostaje zwielokrotnione.

Wprowadzenie

W praktyce spotyka się dwa podejścia do walki z wilgocią: profilaktykę i działania renowacyjne. Ochrona powierzchniowa betonu w środowisku średnio agresywnym powinna zapewniać ograniczenie, a w środowisku silnie agresywnym – odcięcie dostępu czynników agresywnych [1].

Skuteczna i trwała hydrofobizacja betonu zabezpiecza go przed różnymi rodzajami korozji, na które jest narażony w środowisku, i umożliwia jego długoletnią eksploatację bez konieczności dokonywania poważnych konserwacji czy napraw.

Istniejące badania wskazują, że do najbardziej efektywnych i bezpiecznych środków do hydrofobizacji należą silikony. Jako hydrofobizatorów silikonowych używa się alkyl-krzemianów potasu, alkoksysilanów, uwodnionych siloksanów i siloksanów w formie wodorotlenkowej. Alkyl-krzemiany potasu jako jedyne są dostępne na rynku w formie mocno alkalicznego (pH = 14) roztworu wodnego. Pozostałe związki są rozpuszczalne tylko w rozpuszczalnikach organicznych.

Zastosowanie hydrofobizacji możliwe jest w ściśle określonych warunkach. Przeciwwskazania do jej wykonania to m.in.: zastosowanie poniżej poziomu wód (także wód gruntowych) lub w przypadku długotrwałego kontaktu z wodą pod ciśnieniem, zastosowanie do scalania pęknięć (nie można wykonywać powłok hydrofobowych na powierzchniach, na których są spękania i szczeliny większe niż 0,3 mm), zasolenie podłoża betonowego.

W przypadku średniego i wysokiego stopnia zasolenia betonu wykonanie hydrofobizacji może spowodować odsunięcie w głąb przegrody płaszczyzny odparowywania i wytrącania się soli.

Cząsteczki soli w zależności od jej rodzaju przy wchłanianiu wilgoci zwiększają swoją objętość od 5 do 10 razy, co powoduje powstanie w przegrodzie naprężeń rzędu 100–200 MPa [2]. Może to doprowadzić nie tylko do oderwania się powłoki hydrofobowej, lecz także do destrukcji betonu pod warstwą powierzchniową.

W obiektach istniejących przed wykonaniem impregnacji należy sprawdzić stan izolacji wodochronnej, a przypadku uszkodzenia naprawić ją w celu zahamowania przemieszczania się roztworów soli w murze. Niekiedy zachodzi konieczność osuszenia elementów betonowych przed nałożeniem warstw impregnacyjnych.

Środki hydrofobowe, ze względu na skład chemiczny, mogą wchodzić w reakcje ze związkami zawartymi w impregnowanym materiale. Zatem na właściwości powstałego żelu polisiloksanowego ma również wpływ skład mineralny materiału.

Aby uniknąć wysokiego stopnia zasolenia materiału, co może doprowadzić do jego przyspieszonej destrukcji, należy dokładnie określić skład mineralny impregnowanego materiału, skład chemiczny środków hydrofobowych oraz związków mogących powstać wewnątrz materiału po hydrofobizacji.

Z punktu widzenia technologicznego hydrofobizację można przeprowadzać w sposób powierzchniowy w istniejących obiektach lub na etapie wytwarzania betonu, jako jeden ze składników mieszanki betonowej.

W przypadku impregnacji zyskały w ostatnich latach popularność tzw. betony polimerowo-cementowe (PCC), otrzymywane przez dodanie polimeru lub oligomeru, ewentualnie monomeru, do mieszanki betonowej. Powstają wówczas z reguły betony o lepszej urabialności mieszanki betonowej i zwiększonej – w stosunku do betonu zwykłego – wytrzymałości na rozciąganie.

W przypadku istniejących obiektów popularne są betony impregnowane polimerem (PIC) otrzymywane przez impregnację stwardniałego betonu monomerem lub prepolimerem [3].

Ze względu na dużą wytrzymałość powłok hydrofobowych niektórymi rodzajami preparatów można impregnować także powierzchnie narażone na duże ścieranie, np. płyty lotnisk i drogi betonowe.

Różnorodność oferowanych na rynku budowlanym rozwiązań materiałowych utrudnia podjęcie właściwej decyzji odnośnie hydrofobizacji betonów. Ponieważ są to kosztowne prace budowlane, ich skuteczność powinna być oparta na badaniach laboratoryjnych.

Szczególnie w przypadku niekorzystnych warunków użytkowania, w odniesieniu do których powszechnie zaleca się hydrofobizację, standardowe badania zdaniem autorów powinny być rozszerzone o badania wodoszczelności i mrozoodporności.

Wskazane badania, których wyniki są związane ze szczelnością i charakterystyką porowatości struktury betonu, należy uznać za jedne z głównych właściwości analizowanych w aspekcie trwałości betonu. Znajduje to odzwierciedlenie w wymaganiach i zaleceniach dotyczących betonu stosowanego m.in. w elementach mostowych [4], które są użytkowane w niekorzystnych warunkach.

W artykule przedstawione zostaną kryteria techniczne i wskazówki praktyczne dotyczące stosowania tych preparatów w celach prewencyjnych. Na podstawie badań określone zostaną wpływ oraz mechanizm oddziaływania silikonowych środków hydrofobowych na właściwości użytkowe betonu.

Procedura doświadczalna

Celem wykonanych badań była ocena efektywności zastosowanych do impregnacji powierzchniowej betonu preparatów hydrofobowych na bazie związków krzemoorganicznych.

Na podstawie wyników badań dokonano analizy skuteczności hydrofobizacji betonu o wartości w:c = 0,55 (klasa wytrzymałości na ściskanie C30/37), powszechnie stosowanego w konstrukcjach betonowych i żelbetowych. Graniczna wartość w:c = 0,55 według obecnych zaleceń odpowiada użytkowaniu betonu w warunkach słabo i średnio agresywnych [5, 6].

Do wykonania mieszanki betonowej zastosowano cement portlandzki CEM I 32,5 R, kruszywa naturalne z KSM Suwałki: piasek kwarcytowy i żwir kwarcytowy o maksymalnym wymiarze Dmaks. = 16 mm oraz wodę z wodociągu miejskiego. Wskaźnik konsystencji mieszanki betonowej, oznaczony metodą opadu stożka, wyniósł 12  ± 1 cm, co odpowiada klasie konsystencji S3 zgodnie z normą PN-EN 206-1:2003 [6].

Zawartość powietrza w mieszance, oznaczona metodą ciśnieniową, wynosiła 2,2  ± 0,1%. Recepturę laboratoryjną badanego betonu podano w TABELI 1. Do badań zastosowano próbki sześcienne o długości krawędzi 150 mm. Wszystkie próbki zagęszczano mechanicznie w dwóch warstwach na stole wibracyjnym o częstotliwości drgań 3000 cykli na minutę.

tab1 do art 6 2013 hunek
TABELA 1. Skład mieszanki betonowej (w:c = 0,55)

Próbki po rozformowaniu przechowywano w wodzie. Po 28-dniowym okresie dojrzewania poddano je hydrofobizacji powierzchniowej, zgodnie z instrukcją techniczną producenta, oraz 14-dniowemu okresowi sezonowania w warunkach laboratoryjnych. Przed badaniem oczyszczono powierzchnię kostek betonowych z pyłów i zanieczyszczeń.

Hydrofobizacji (przez zanurzenie próbek w danym roztworze na 10 s), poddano 96 kostek betonowych, po 18 na każdy preparat, oraz 24 kostki pozostawiono niezahydrofobizowane do badań jako materiał wzorcowy, oznaczony jako P.

W badaniach wykorzystano preparaty do hydrofobizacji betonów powszechnie stosowane na rynku polskim, różniące się rodzajem rozpuszczalnika, lepkością i stężeniem, gdyż są to czynniki decydujące o efekcie końcowym hydrofobizacji:

  • wodorozcieńczalne:
    – W1 – wodny roztwór żywicy metylosilikonowej w wodorotlenku sodowym,
    – W2 – wodny roztwór silikonianów;
  • węglowodorowe związki krzemoorganiczne:
    – R1 – roztwór żywicy metylosilikonowej w rozpuszczalniku organicznym,
    – R2 – alkiloalkoksysilan w rozpuszczalniku organicznym.

Dokonano analizy cech fizycznych i wytrzymałościowych nieimpregnowanego betonu, takich jak: porowatość, gęstość, gęstość objętościowa, szczelność, oraz wykonano badanie wytrzymałości betonu na ściskanie. Wszystkie pozostałe badania przeprowadzono przed hydrofobizacja próbek i po jej wykonaniu. Podstawowym badaniem laboratoryjnym było badanie nasiąkliwości wagowej.

Pomiary wykonano w odniesieniu do 4 okresów: po 1, 3, 7 i 14 dniach zgodnie z zaleceniami ZUAT-15/VI.11-1/2000 [7]. Wykonano badania zdolności dyfuzyjnego odpływu pary wodnej (paroprzepuszczalności). Przyjęto takie okresy badawcze, jak przy badaniu nasiąkliwości. Zmierzono głębokość wnikania preparatów hydrofobowych. Wykonano badania odporności na zamarzanie i wodoszczelności betonu.

Wyniki badań

tab2 do art 6 2013 hunek
TABELA 2. Właściwości fizyczne i mechaniczne badanego betonu do 28 dniach

Właściwości fizyczne i mechaniczne

Badania właściwości fizycznych i mechanicznych betonu przeprowadzono na podstawie norm PN-EN 12390-3:2011 [8], PN-EN 12390-7:2011 [9] oraz PN-EN 1936:2010 [10]. Do badań przeznaczono 6 próbek, wskaźnik zmienności w badaniu wytrzymałości na ściskanie wyniósł 4,2%, a w badaniu gęstości objętościowej 4,9%. Wyniki badań przedstawiono w TABELI 2.

Nasiąkliwość oraz wskaźnik nasiąkliwości wagowej

Pomiary nasiąkliwości wagowej betonu przeprowadzono w odniesieniu do 4 okresów: po 1, 3, 7 oraz 14 dniach. Okresy badawcze przyjęto na podstawie ZUAT-15/VI.11-1/00 [7], stosowane przy badaniu nasiąkliwości powierzchniowej. W doświadczeniu użyto po 6 próbek dla każdego impregnatu oraz 6 próbek wzorcowych. Wyniki badań przedstawiono na RYS. 1.

rys1 do art 6 2013 hunek
RYS. 1. Wykres zależności nasiąkliwości wagowej betonu od czasu; rys.: archiwa D. Barnat-Hunek, J. Góra, P. Brzyski

Badania nasiąkliwości wagowej wykazały, że efektywność hydrofobizacji w ciągu kolejnych 7 dni wraz z upływem czasu malała, badanie 14 dnia pozwoliło natomiast zaobserwować jej zwiększenie. Najmniejszą zmienność wyników nasiąkliwości wagowej wykazały próbki porównawcze, największą zaś – W1.

Próbki przed badaniem nasiąkliwości nie zostały wysuszone do stałej masy. Ich wilgotność wyjściowa wyniosła ok. 4%. Ze względu na dużą szczelność badanego betonu nasiąkliwość wagowa ostatecznie osiągnęła bardzo małe przyrosty – 1–5,31% w przypadku próbek wzorcowych P.

Wyznaczono wskaźnik nasiąkliwości wagowej [7] determinowany przez stosunek średniej wartości nasiąkliwości wagowej próbek zahydrofobizowanych do materiału porównawczego:

gdzie:

Wh – wskaźnik nasiąkliwości wagowej [%],
nh – nasiąkliwość wagowa próbki zhydrofobizowanej [%],
nb – nasiąkliwość wagowa próbki bez hydrofobizacji [%].

Wyniki przedstawiono na RYS. 2.

rys2 do art 6 2013 hunek
RYS. 2. Wykres zaleznosci od czasu stosunku nasiakliwosci wagowej betonu po hydrofobizacji do jej nasiakliwosci wagowej bez impregnacji; rys.: archiwa D. Barnat-Hunek, J. Góra, P. Brzyski

Największą skuteczność hydrofobizacji po 1 dniu stwierdzono w przypadku próbek zabezpieczonych preparatem R1 – 15,41%. Najmniejszą skuteczność hydrofobizacji – 1,92% – można było zaobserwować już po dobie w przypadku wodnego roztworu silikonianów (W2).

Po 14 dniach badania poszczególne wskaźniki nasiąkliwości nieznacznie wzrosły. Zaobserwowano najniższą skuteczność preparatów wodorozpuszczalnych W1 – 0,96% – i W2 – 1,1%. Najlepszą skuteczność hydrofobizacji uzyskano przy użyciu drobnocząsteczkowych alkiloalkoksysilanów w rozpuszczalniku organicznym R2 – 13,44%.

Zdolność dyfuzji pary wodnej

W celu sprawdzenia, czy hydrofobizacja nie zakłóca dyfuzji par i gazów, wykonano badania paroprzepuszczalności próbek betonowych po hydrofobizacji. Przyjęto po 6 próbek na każdy preparat i materiał wzorcowy.

Po zakończeniu badania nasiąkliwości wagowej próbki zostały osuszone, a następnie pozostawione w warunkach laboratoryjnych w temp. 20  ± 5°C i wilgotności względnej 60  ± 5% w celu schnięcia. W tym czasie określano szybkość ich schnięcia przez pomiar ubytku ich masy, świadczący o ilości odparowanej wody. Jako wskaźnik wilgotności badanego betonu przed impregnacją i po jej wykonaniu wyznaczono procentowy spadek wilgotności po 14 dniach suszenia próbek (TABELA 3).

tab3 do art 6 2013 hunek
TABELA 3. Procentowy spadek wilgotnosci po 14 dniach suszenia próbek

Po badaniu dyfuzji pary wodnej, po 14 dniach suszenia wilgotność wszystkich rodzajów próbek utrzymywała się na poziomie wyjściowym, czyli ok. 4%.

Po 14 dniach suszenia wilgotność najbardziej spadła w próbkach niehydrofobizowanych – uzyskały one średnią wilgotność o ok. 22% niższą niż na początku badania. W przypadku preparatu W1 i W2 wyniki różnią się zaledwie o 0,11% na korzyść W2 – spadek wilgotności o 20,72%, a W1 – 20,61%.

Można także stwierdzić, że wykres spadku wilgotności ma charakter zbliżony do liniowego w odniesieniu do wszystkich rodzajów badanych próbek. Najmniejszą dyfuzję pary wodnej zaobserwowano w przypadku preparatu wodorowęglanowego R2, który charakteryzował się największą skutecznością hydrofobizacji podczas badania nasiąkliwości.

Spadek nasiąkliwości próbek zabezpieczonych preparatem R2 wyniósł 16,36%, co oznacza o 27,70% mniej niż w przypadku próbek niezhydrofobizowanych P. Świadczy to o uszczelnieniu struktury betonu niskocząsteczkową emulsją silikonową.

Mrozoodporność metodą bezpośrednią

Badanie mrozoodporności wykonano metodą bezpośrednią [11]. Beton poddano 50 cyklom zamrażania–odmrażania, co odpowiada średniemu stopniowi mrozoodporności spośród trzech zalecanych dla betonów zwykłych (F25, F50, F75) [11], a także jest zgodne z normą PN-EN 13581:2004 [12].

W badaniu mrozoodporności średni ubytek masy wszystkich próbek (W1, W2, R1, R2, P) nie przekroczył 0,1%. Znaczące różnice odnotowano natomiast w przypadku spadku wytrzymałości próbek zamrażanych w stosunku do próbek porównawczych (RYS. 3 i RYS. 4). Najmniejsze spadki wytrzymałości na ściskanie, nieprzekraczające 5% (dopuszczalna wartość ubytku masy w badaniu mrozoodporności [11]), stwierdzono w przypadku betonu porównawczego P oraz imperegnowanego preparatami węglowodorowymi R1 i R2.

rys3 do art 6 2013 hunek
RYS. 3. Wytrzymałosc na sciskanie betonu poddanego badaniu mrozoodpornosci – próbki porównawcze oraz próbki zamrazane; rys.: archiwa D. Barnat-Hunek, J. Góra, P. Brzyski
rys4 do art 6 2013 hunek
RYS. 4. Procentowy spadek wytrzymałości na ściskanie betonu poddanego badaniu mrozoodporności w stosunku do betonu niepoddanego temu zabiegowi; rys.: archiwa D. Barnat-Hunek, J. Góra, P. Brzyski

Warto podkreślić, że w przypadku preparatu R2, niskocząsteczkowego alkiloalkoksysilanu, różnice były zerowe (w granicach błędu pomiaru). Natomiast w przypadku preparatów wodnych W1 i W2 różnice osiągnęły dopuszczalną wartość spadku wytrzymałości, tj. 20% [11], przy czym w betonie W1 wartość ta nie została przekroczona (spadek o 17,9%), a w betonie W2 nieznacznie – o 1,0% (21,0%).

Wodoszczelność betonu

Badania wodoszczelności przeprowadzono po 28 dniach dojrzewania próbek (RYS. 5).

rys5 do art 6 2013 hunek 1
RYS. 5. Średnie głębokości wnikania wody pod ciśnieniem w poszczególnych betonach; rys.: archiwa D. Barnat-Hunek, J. Góra, P. Brzyski

Badanie wykonano pod stałym ciśnieniem wody 500  ± 50 kPa, działającym na powierzchnię próbki przez 72  ± 2 godz. [13]. Po zakończeniu badania próbki zostały rozłupane w celu określenia głębokości penetracji wody (FOT. 1-2).

fot1 do art 6 2013 hunek
FOT. 1. Przykładowy obrys głębokości penetracji wody w próbce R1 – nr 1; fot.: archiwa D. Barnat-Hunek, J. Góra, P. Brzyski
fot2 do art 6 2013 hunek
FOT. 2. Przykładowy obrys głębokości penetracji wody w próbce R2 – nr 2; fot.: archiwa D. Barnat-Hunek, J. Góra, P. Brzyski

Na podstawie pomiarów stwierdzono głębsze wnikanie wody w przypadku stosowania preparatów hydrofobowych w porównaniu z próbkami wzorcowymi. Jedynie w przypadku preparatu R1 wynik był porównywalny do betonu niepoddanego hydrofobizacji. Tym niemniej zastanawiający jest wzrost głębokości wnikania wody w obecności powłok hydrofobowych.

Prawdopodobnie dostrzeżone różnice mogą być spowodowane niejednorodnością struktury betonu jako materiału kompozytowego, przy jednoczesnym zadaniu stosunkowo dużego ciśnienia wody (powyżej stopnia wodoszczelności W4 [11]). Podsumowując, nie stwierdzono efektywności stosowania powierzchniowej hydrofobizacji na podstawie klasycznego badania stosowanego przy określaniu odporności betonu na oddziaływanie wody pod ciśnieniem.

Podsumowanie

Skuteczność hydrofobizacji zależy w dużym stopniu od właściwości fizycznych zabezpieczanej powierzchni – porowatości, szczelności, nasiąkliwości oraz rodzaju i stężenia impregnatu. Ze względu na to, że wykonany beton charakteryzuje się niską nasiąkliwością – ok. 4% – przyrost nasiąkliwości podczas badań wyniósł zaledwie ok. 1%. Decydujący wpływ na wynik ma wysoka szczelność betonu – na poziomie 88%.

Różnica w skuteczności pomiędzy preparatami jest zauważalna, jednak hydrofobizacja roztworami wodnymi spowodowała bardzo małe obniżenie nasiąkliwości betonu, co związane jest z jego wysoką szczelnością. Wskaźnik skuteczności hydrofobizacji wyniósł 0,25–6,6%. Beton porównawczy uzyskał nasiąkliwość wyższą od betonu pokrytego preparatem W2 jedynie o 0,07%.

Wyniki te wykazały, że zastosowanie preparatów W1 i W2 nie przynosi oczekiwanych rezultatów, ich stosowanie w impregnacji badanego betonu jest zatem nieopłacalne. Żywica uzyskana z wielkocząsteczkowych silikonianów (W1 i W2) nie gwarantuje dobrego efektu hydrofobowego, co potwierdzono w badaniach nasiąkliwości wagowej.

Dodatkowo preparaty wodorozcieńczalne spowodowały osadzenie się żelu polisiloksanowego w warstwie przypowierzchniowej, a przy tym znacznie zwęziły światło kapilar. Preparat W2 nie wnika w analizowany beton, lecz uszczelnia pory przypowierzchniowe podłoża. Należy przypuszczać, że ograniczyło to możliwość swobodnego przemieszczania się krystalizującego lodu w strukturze analizowanego betonu i spowodowało spadek wytrzymałości betonów hydrofobizowanych silikonianami w stosunku do betonu wzorcowego (18–21%).

W wyniku penetracji wody przez nieszczelną powłokę i korozji mrozowej możliwe jest rozwarstwienie na styku podłoża i powłoki. Jeśli powłoka hydrofobowa niedostatecznie zabezpiecza podłoże przed wnikaniem wody, np. z powodu niewytworzenia się molekularnej powłoki hydrofobowej lub z powodu uszkodzeń mechanicznych, rys, pęknięć, hydrofobizacja może spowodować wzmożony proces destrukcji w porównaniu z materiałem nieimpregnowanym.

Hydrofobizacja materiałów budowlanych powoduje przesunięcie strefy krystalizacji lodu w głąb materiału. Dlatego istotnym parametrem gwarantującym skuteczność hydrofobizacji jest przyczepność powłok do podłoża. W celu potwierdzenia wniosku należałoby wykonać dodatkowe badania mikrostrukturalne, np. mikroskopię elektronową żelu polisiloksanowego w strukturze betonu. Ocena wizualna próbek po zakończeniu badania wykazała ich stan jako bardzo dobry. Nie zauważono żadnych uszkodzeń, co potwierdza brak ubytku masy tych próbek.Cienki film silikonowy uzyskany z preparatów na bazie LZO (R1, R2) zapewnia skuteczność hydrofobizacji.

Ze względu na małocząsteczkową strukturę w stanie wyjściowym preparat niskocząsteczkowy R2 wykazuje bardzo dobrą zdolność penetracji i reaguje chemicznie w betonie w obecności wilgoci atmosferycznej – przechodzi w hydrofobową, odporną na działanie czynników atmosferycznych substancję czynną – polisiloksan.

Powłoki hydrofobowe wykazały dobrą paroprzepuszczalność. Zarówno próbki impregnowane, jak i wzorcowe uzyskały po 14 dniach suszenia wilgotność porównywalną do tej sprzed badania nasiąkliwości, chociaż procentowy spadek wilgotności był najmniejszy w przypadku niskocząsteczkowego preparatu węglowodorowego R2 i wyniósł ok. 16%. Na tej podstawie można wnioskować, że środki hydrofobizujące nie utrudniają dyfuzji pary wodnej z zaimpregnowanego materiału lub czynią to w bardzo małym stopniu.

W badaniach zastosowano preparaty hydrofobizujące w postaci płynów. Głębokość wnikania preparatów w strukturę betonu wyniosła 3-6 mm w przypadku R1 i R2 oraz 0,5–2 mm w przypadku W1 i W2. Z analizy literatury wynika, że dla betonu o wskaźniku w:c = 0,50 (w pracy poddano analizie beton o stosunku w:c = 0,55) bardziej skuteczne byłyby preparaty o gęstszej konsystencji, np. w postaci żelów.

Wykazują one większą głębokość wnikania (ponad 15 mm), a także większą zawartość substancji czynnej na całej głębokości wnikania w porównaniu z płynami. Zawartość substancji na poszczególnych poziomach głębokości decyduje o wieloletniej ochronie betonu.

Słaba skuteczność ochrony może wynikać m.in. z krótkiego czasu nasycania próbek preparatem. Próbki zanurzano w preparacie na 10 s. W dalszych badaniach należałoby wydłużyć czas hydrofobizacji.

W celu szerszej analizy efektywności hydrofobizacji powierzchni betonu należałoby rozszerzyć badania o inne preparaty, np. kremy, żele, a także przeanalizować wpływ rodzaju oraz czasu hydrofobizacji.

Po uwzględnieniu wyników wszystkich badanych właściwości należy jednoznacznie wskazać największą efektywność hydrofobizacji betonu z zastosowaniem niskocząsteczkowego alkiloalkoksysilanu.

Literatura

  1. L. Czarnecki, „Materiały do ochrony powierzchniowej konstrukcji z betonu”, XVII Ogólnopolska Konferencja „Warsztat Pracy Projektanta Konstrukcji”, Ustroń, 20–23.02.2002 r., s. 57–77.
  2. W. Domasłowski, „Profilaktyczna konserwacja obiektów zabytkowych”, Wydawnictwo UMK, Toruń 1993.
  3. L. Czarnecki, „Betony polimerowe”, „Cement – Wapno – Beton”, marzec-kwiecień, nr 2/2010, s. 243–258.
  4. PN-S-10040:1999, „Obiekty mostowe. Konstrukcje betonowe, żelbetowe i sprężone. Wymagania i badania”.
  5. PN-B-06265:2004, „Krajowe uzupełnienia PN-EN 206-1. Beton. Część 1: Wymagania, właściwości, produkcja i zgodność”.
  6. PN-EN 206-1:2003, „Beton. Część 1: Wymagania, właściwości, produkcja i zgodność”.
  7. R. Krzywobłocka-Laurów, „ZUAT-15/VI.11-1/2000 Środki do powierzchniowej hydrofobizacji betonu”, nr 7, ITB, Warszawa 2000.
  8. PN-EN 12390-3:2011, „Badania betonu. Część 3: Wytrzymałość na ściskanie próbek do badania”.
  9. PN-EN 12390-7:2011, „Badania betonu. Część 7: Gęstość betonu”.
  10. PN-EN 1936:2010, „Metody badań kamienia naturalnego. Oznaczanie gęstości i gęstości objętościowej oraz całkowitej i otwartej porowatości”.
  11. PN-B-06250:1988, „Beton zwykły”.
  12. PN-EN 13581:2004, „Wyroby i systemy do ochrony i napraw konstrukcji betonowych. Metody badań. Oznaczanie ubytku masy betonu hydrofobizowanego przez impregnację po działaniu zamrażania-rozmrażania w obecności soli”.
  13. PN-EN 12390-8:2009, „Badania betonu. Część 8: Głębokość penetracji wody pod ciśnieniem”.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!

Komentarze

Powiązane

dr inż. Sławomir Chłądzyński, mgr inż. Romuald Skrzypczyński Zaprawy murarskie – wykonywanie prac murarskich

Zaprawy murarskie – wykonywanie prac murarskich Zaprawy murarskie – wykonywanie prac murarskich

Po scharakteryzowaniu zapraw murarskich opisujemy rodzaje konstrukcji murowych oraz podstawowe zasady dotyczące murowania.

Po scharakteryzowaniu zapraw murarskich opisujemy rodzaje konstrukcji murowych oraz podstawowe zasady dotyczące murowania.

dr inż. Marzena Najduchowska Naprawa i ochrona konstrukcji betonowych zgodnie z normą PN-EN 1504

Naprawa i ochrona konstrukcji betonowych zgodnie z normą PN-EN 1504 Naprawa i ochrona konstrukcji betonowych zgodnie z normą PN-EN 1504

W 2010 r. PKN zakończył prace nad wprowadzaniem w Polsce norm z serii PN-EN 1504, dotyczących wyrobów i systemów do ochrony i napraw konstrukcji betonowych. Zostały one wprowadzone do stosowania jako zharmonizowane...

W 2010 r. PKN zakończył prace nad wprowadzaniem w Polsce norm z serii PN-EN 1504, dotyczących wyrobów i systemów do ochrony i napraw konstrukcji betonowych. Zostały one wprowadzone do stosowania jako zharmonizowane normy europejskie o statusie Norm Polskich.

dr inż. Sławomir Chłądzyński, mgr inż. Romuald Skrzypczyński Zaprawy murarskie - konstrukcje z klinkieru

Zaprawy murarskie - konstrukcje z klinkieru Zaprawy murarskie - konstrukcje z klinkieru

Po scharakteryzowaniu zapraw murarskich, opisaniu rodzajów konstrukcji murowych oraz podstaw wykonywania prac murarskich przedstawiamy zasady prawidłowego wykonawstwa konstrukcji murowych z klinkieru.

Po scharakteryzowaniu zapraw murarskich, opisaniu rodzajów konstrukcji murowych oraz podstaw wykonywania prac murarskich przedstawiamy zasady prawidłowego wykonawstwa konstrukcji murowych z klinkieru.

mgr inż. arch. Tomasz Rybarczyk Zachowanie się betonu komórkowego w warunkach pożarowych

Zachowanie się betonu komórkowego w warunkach pożarowych Zachowanie się betonu komórkowego w warunkach pożarowych

Bardzo ważną cechą materiałów budowlanych, a zwłaszcza służących do budowy konstrukcyjnych części budynku, jest odporność ogniowa. Z tym pojęciem wiąże się odporność materiału na bezpośrednie działanie...

Bardzo ważną cechą materiałów budowlanych, a zwłaszcza służących do budowy konstrukcyjnych części budynku, jest odporność ogniowa. Z tym pojęciem wiąże się odporność materiału na bezpośrednie działanie ognia, a także działanie wysokich temperatur.

dr inż. Marzena Najduchowska Ochrona powierzchniowa betonu

Ochrona powierzchniowa betonu Ochrona powierzchniowa betonu

Beton narażony na bezpośrednie działanie czynników atmosferycznych, agresję chemiczną związaną ze stałym wzrostem skażenia środowiska oraz agresywnych związków chemicznych z biegiem lat ulega degradacji....

Beton narażony na bezpośrednie działanie czynników atmosferycznych, agresję chemiczną związaną ze stałym wzrostem skażenia środowiska oraz agresywnych związków chemicznych z biegiem lat ulega degradacji. Jest to problem nie tylko estetyczny, lecz także techniczny, starzenie się materiału może bowiem doprowadzić do uszkodzenia konstrukcji.

dr inż. Sławomir Chłądzyński, mgr inż. Romuald Skrzypczyński Kleje do okładzin - wykonawstwo

Kleje do okładzin - wykonawstwo Kleje do okładzin - wykonawstwo

Producenci klejów cementowych, mas do spoinowania, hydroizolacji i okładzin ceramicznych dostarczają na rynek wysokiej jakości produkty spełniające wymagania norm europejskich i aprobat technicznych. Materiały...

Producenci klejów cementowych, mas do spoinowania, hydroizolacji i okładzin ceramicznych dostarczają na rynek wysokiej jakości produkty spełniające wymagania norm europejskich i aprobat technicznych. Materiały te są nowoczesne, co w połączeniu z nowymi technologiami stosowania pozwala na wykonywanie prac glazurniczych łatwo i szybko, a efekty są trwałe i estetyczne.

dr inż. Sławomir Chłądzyński, mgr inż. Łukasz Bąk Rola cementu w kształtowaniu właściwości suchych mieszanek chemii budowlanej

Rola cementu w kształtowaniu właściwości suchych mieszanek chemii budowlanej Rola cementu w kształtowaniu właściwości suchych mieszanek chemii budowlanej

Każda sucha mieszanka z grupy chemii budowlanej składa się z kilku podstawowych składników: spoiwa, kruszywa i wypełniaczy, dodatków mineralnych oraz domieszek chemicznych. Mniej skomplikowane produkty...

Każda sucha mieszanka z grupy chemii budowlanej składa się z kilku podstawowych składników: spoiwa, kruszywa i wypełniaczy, dodatków mineralnych oraz domieszek chemicznych. Mniej skomplikowane produkty mogą zawierać jedynie kilka składników, bardziej specjalistyczne – nawet kilkanaście. Najważniejszą rolę odgrywa spoiwo, którym może być cement, wapno hydratyzowane, gips lub anhydryt, a także spoiwa organiczne.

prof. ICiMB, dr inż. Genowefa Zapotoczna-Sytek, mgr inż. arch. Tomasz Rybarczyk Rewitalizacja budynków z betonu komórkowego zalanych podczas powodzi

Rewitalizacja budynków z betonu komórkowego zalanych podczas powodzi Rewitalizacja budynków z betonu komórkowego zalanych podczas powodzi

Badania budynków zalanych podczas powodzi w 1997 r. wykazały, że autoklawizowany beton komórkowy cechuje się wysoką odpornością na ekstremalne zawilgocenia. Beton komórkowy w budynkach po powodzi nie stracił...

Badania budynków zalanych podczas powodzi w 1997 r. wykazały, że autoklawizowany beton komórkowy cechuje się wysoką odpornością na ekstremalne zawilgocenia. Beton komórkowy w budynkach po powodzi nie stracił właściwości użytkowych i parametrów technicznych.

mgr inż. Maciej Król, prof. dr hab. eur. inż. Tomasz Z. Błaszczyński Geopolimery w budownictwie

Geopolimery w budownictwie Geopolimery w budownictwie

W wyniku produkcji jednej tony klasycznego cementu przedostaje się do atmosfery tona dwutlenku węgla. Podczas syntezy geopolimerów, które mogą mieć podobne zastosowanie, wydziela się 4–8 razy mniej CO2...

W wyniku produkcji jednej tony klasycznego cementu przedostaje się do atmosfery tona dwutlenku węgla. Podczas syntezy geopolimerów, które mogą mieć podobne zastosowanie, wydziela się 4–8 razy mniej CO2 przy zużyciu 2–3 razy mniejszej energii. Z tego powodu cement geopolimerowy nazwano zielonym cementem. Jest ekologiczny i wytrzymały, a mimo to rzadko stosowany w budownictwie.

prof. dr hab. eur. inż. Tomasz Z. Błaszczyński, mgr inż. Błażej Gwozdowski Nanocementy i nanobetony

Nanocementy i nanobetony Nanocementy i nanobetony

Rozwój nanotechnologii przyniósł nowe możliwości poprawy właściwości fizycznych i chemicznych betonu. Jest on także szansą na uzyskanie zupełnie nowych cech, jak transparentość, zdolność do samoregeneracji...

Rozwój nanotechnologii przyniósł nowe możliwości poprawy właściwości fizycznych i chemicznych betonu. Jest on także szansą na uzyskanie zupełnie nowych cech, jak transparentość, zdolność do samoregeneracji czy samooczyszczania.

mgr inż. Sebastian Czernik Technologia wykonywania gładzi gipsowych

Technologia wykonywania gładzi gipsowych Technologia wykonywania gładzi gipsowych

Podczas prac wykończeniowych w nowych budynkach, a także podczas remontów w obiektach modernizowanych często zachodzi konieczność zastosowania dodatkowej, cienkiej warstwy materiału, której zadaniem jest...

Podczas prac wykończeniowych w nowych budynkach, a także podczas remontów w obiektach modernizowanych często zachodzi konieczność zastosowania dodatkowej, cienkiej warstwy materiału, której zadaniem jest wyrównanie powierzchni ścian i sufitów oraz nadanie im oczekiwanej gładkości. Cienką warstwą spełniającą funkcję wykończeniową jest gładź, wykonywana z drobnoziarnistych materiałów na bazie cementu, gipsu, wapna lub polimerów.

mgr inż. Maciej Król, prof. dr hab. eur. inż. Tomasz Z. Błaszczyński Właściwości fibrogeopolimerów

Właściwości fibrogeopolimerów Właściwości fibrogeopolimerów

Trwają prace nad udoskonalaniem właściwości materiałów na bazie spoiw geopolimerowych, zwłaszcza parametrów związanych z rozciąganiem i zginaniem. Ciekawym rozwiązaniem w tym zakresie mogą być fibrogeopolimery...

Trwają prace nad udoskonalaniem właściwości materiałów na bazie spoiw geopolimerowych, zwłaszcza parametrów związanych z rozciąganiem i zginaniem. Ciekawym rozwiązaniem w tym zakresie mogą być fibrogeopolimery jako fibrokompozyty zbrojone włóknami.

mgr inż. Sebastian Czernik Jak uzyskać gładkie ściany?

Jak uzyskać gładkie ściany? Jak uzyskać gładkie ściany?

Podstawowe zadanie gładzi wydaje się oczywiste – uzyskanie idealnie gładkiej, równej i miłej w dotyku powierzchni ścian i sufitów. Stosuje się w tym celu łatwe w obróbce i drobnoziarniste gładzie gipsowe....

Podstawowe zadanie gładzi wydaje się oczywiste – uzyskanie idealnie gładkiej, równej i miłej w dotyku powierzchni ścian i sufitów. Stosuje się w tym celu łatwe w obróbce i drobnoziarniste gładzie gipsowe. Jak jednak osiągnąć zadowalający efekt i czy w każdej sytuacji można korzystać z takich samych rozwiązań?

prof. dr hab. eur. inż. Tomasz Z. Błaszczyński, mgr inż. Błażej Gwozdowski Nanotechnologia w budownictwie – wprowadzenie

Nanotechnologia w budownictwie – wprowadzenie Nanotechnologia w budownictwie – wprowadzenie

Nanotechnologia – technologia i produkcja bardzo małych przedmiotów na poziomie najmniejszych cząstek materii – jest wciąż bardzo młodą dziedziną nauki. Niemniej coraz trudniej wyobrazić sobie dalszy rozwój...

Nanotechnologia – technologia i produkcja bardzo małych przedmiotów na poziomie najmniejszych cząstek materii – jest wciąż bardzo młodą dziedziną nauki. Niemniej coraz trudniej wyobrazić sobie dalszy rozwój przemysłu (także rynku materiałów budowlanych) bez jej udziału.

dr inż. Krzysztof Germaniuk, mgr inż. Tomasz Gajda Materiały naprawcze do betonu stosowane w obiektach inżynierskich

Materiały naprawcze do betonu stosowane w obiektach inżynierskich

Stosowanie w naprawach konstrukcji inżynierskich produktów nieodpornych na wielokrotne, cykliczne zmiany temperatury jest często główną przyczyną niepowodzenia wykonywanych robót. Dotyczy to zwłaszcza...

Stosowanie w naprawach konstrukcji inżynierskich produktów nieodpornych na wielokrotne, cykliczne zmiany temperatury jest często główną przyczyną niepowodzenia wykonywanych robót. Dotyczy to zwłaszcza materiałów naprawczych do betonu.

mgr inż. Mahmoud Hsino, dr hab. inż. Jerzy Pasławski Materiały zmiennofazowe jako modyfikator betonu dojrzewającego w klimacie gorącym i suchym

Materiały zmiennofazowe jako modyfikator betonu dojrzewającego w klimacie gorącym i suchym

W elemencie betonowanym w suchym i gorącym klimacie zachodzi równocześnie wiele procesów, wśród których główną rolę odgrywają dojrzewanie i twardnienie betonu. Podczas tych procesów reakcja egzotermiczna...

W elemencie betonowanym w suchym i gorącym klimacie zachodzi równocześnie wiele procesów, wśród których główną rolę odgrywają dojrzewanie i twardnienie betonu. Podczas tych procesów reakcja egzotermiczna związana z hydratacją cementu w znacznym stopniu inicjuje naprężenia termiczne, które wraz z szybkim ubytkiem wody z mieszanki wywołują niepożądane skutki.

dr inż. Teresa Możaryn, dr inż. Anna Sokalska, dr inż. Michał Wójtowicz Ochrona konstrukcji żelbetowych w obiektach rolniczych – wymagania norm i wytycznych ITB

Ochrona konstrukcji żelbetowych w obiektach rolniczych – wymagania norm i wytycznych ITB Ochrona konstrukcji żelbetowych w obiektach rolniczych – wymagania norm i wytycznych ITB

Żelbetowe obiekty rolnicze w trakcie eksploatacji narażone są na działanie środowisk zewnętrznych i wewnętrznych. Ze względu na specyficzne warunki użytkowania tych konstrukcji oraz stawiane im wymagania,...

Żelbetowe obiekty rolnicze w trakcie eksploatacji narażone są na działanie środowisk zewnętrznych i wewnętrznych. Ze względu na specyficzne warunki użytkowania tych konstrukcji oraz stawiane im wymagania, już na etapie projektowania należy uwzględniać zasady i metody ochrony betonu i stali zbrojeniowej przed korozją i niszczącymi czynnikami atmosferycznymi.

prof. dr hab. eur. inż. Tomasz Z. Błaszczyński, mgr inż. Maciej Król Produkcja betonu a problem redukcji emisji dwutlenku węgla

Produkcja betonu a problem redukcji emisji dwutlenku węgla Produkcja betonu a problem redukcji emisji dwutlenku węgla

Beton jako najpopularniejszy materiał budowlany został objęty programem budownictwa zrównoważonego. W programie tym szuka się takich materiałów i procesów wytwórczych, które byłyby przyjazne środowisku,...

Beton jako najpopularniejszy materiał budowlany został objęty programem budownictwa zrównoważonego. W programie tym szuka się takich materiałów i procesów wytwórczych, które byłyby przyjazne środowisku, prowadziły do oszczędności energii i zapobiegały powiększeniu efektu cieplarnianego przez redukcję emisji gazów cieplarnianych.

mgr inż. Maciej Rokiel Tynki ofiarne - klasyfikacja i właściwości

Tynki ofiarne - klasyfikacja i właściwości Tynki ofiarne - klasyfikacja i właściwości

Przy wyborze tynku należy brać pod uwagę jego kompatybilność z podłożem (wytrzymałość, przyczepność), trwałość (odporność na czynniki atmosferyczne) oraz estetykę (równość/gładkość powierzchni, strukturę)....

Przy wyborze tynku należy brać pod uwagę jego kompatybilność z podłożem (wytrzymałość, przyczepność), trwałość (odporność na czynniki atmosferyczne) oraz estetykę (równość/gładkość powierzchni, strukturę). Odpowiedni dobór parametrów jest ważny zwłaszcza w wypadku tynków mających pełnić specjalne funkcje.

dr inż. Sławomir Chłądzyński Kiedy środek gruntujący jest naprawdę środkiem gruntującym

Kiedy środek gruntujący jest naprawdę środkiem gruntującym Kiedy środek gruntujący jest naprawdę środkiem gruntującym

Gruntowanie jest nieodłącznym etapem prac wykończeniowych. W związku z tym producenci chemii budowlanej ciągle wzbogacają ofertę środków gruntujących. Asortyment ten jest zróżnicowany, także pod względem...

Gruntowanie jest nieodłącznym etapem prac wykończeniowych. W związku z tym producenci chemii budowlanej ciągle wzbogacają ofertę środków gruntujących. Asortyment ten jest zróżnicowany, także pod względem ceny. Czy jednak mamy pewność, że za niższą cenę rzeczywiście kupujemy środek gruntujący?

dr inż. Jerzy Bochen Prognozowanie trwałości tynków zewnętrznych na podstawie zmian właściwości fizycznych w procesie starzenia

Prognozowanie trwałości tynków zewnętrznych na podstawie zmian właściwości fizycznych w procesie starzenia Prognozowanie trwałości tynków zewnętrznych na podstawie zmian właściwości fizycznych w procesie starzenia

Najbardziej miarodajnymi testami określającymi zachowanie się materiałów pod wpływem czynników atmosferycznych są długotrwałe testy starzeniowe, trwające co najmniej 5 lat. Są one jednak czasochłonne,...

Najbardziej miarodajnymi testami określającymi zachowanie się materiałów pod wpływem czynników atmosferycznych są długotrwałe testy starzeniowe, trwające co najmniej 5 lat. Są one jednak czasochłonne, dlatego częściej wnioskuje się o trwałości na podstawie krótkotrwałych i przyśpieszonych testów.

mgr inż. Maciej Rokiel Właściwości i zastosowanie krystalicznych zapraw uszczelniających

Właściwości i zastosowanie krystalicznych zapraw uszczelniających Właściwości i zastosowanie krystalicznych zapraw uszczelniających

Rolą hydroizolacji jest odcięcie dostępu wody i wilgoci do budynku lub jego elementu.

Rolą hydroizolacji jest odcięcie dostępu wody i wilgoci do budynku lub jego elementu.

dr inż. Teresa Rucińska, mgr inż. Agata Wygocka Domieszki do betonów

Domieszki do betonów Domieszki do betonów

Stosowanie domieszek chemicznych, takich jak superplastyfikatory, polikarboksylaty czy ultrasuperplastyfikatory, pozwala poprawiać cechy użytkowe betonów, a także optymalizować koszty ich produkcji.

Stosowanie domieszek chemicznych, takich jak superplastyfikatory, polikarboksylaty czy ultrasuperplastyfikatory, pozwala poprawiać cechy użytkowe betonów, a także optymalizować koszty ich produkcji.

dr inż. Artur Pałasz Grunty i farby podkładowe – błędy i braki w wymaganiach norm oraz problemy jakościowe

Grunty i farby podkładowe – błędy i braki w wymaganiach norm oraz problemy jakościowe Grunty i farby podkładowe – błędy i braki w wymaganiach norm oraz problemy jakościowe

Obecnie gruntuje się niemal wszystkie rodzaje podłoży, a w dodatku często wykorzystuje się do tego produkty niedostatecznej jakości. Oba zagadnienia – zasadność stosowania środków gruntujących w zależności...

Obecnie gruntuje się niemal wszystkie rodzaje podłoży, a w dodatku często wykorzystuje się do tego produkty niedostatecznej jakości. Oba zagadnienia – zasadność stosowania środków gruntujących w zależności od podłoża oraz określanie czynników wpływających na jakość tych wyrobów – okazują się problematyczne.

Wybrane dla Ciebie

Wełna skalna jako materiał termoizolacyjny »

Wełna skalna jako materiał termoizolacyjny » Wełna skalna jako materiał termoizolacyjny »

Jak estetycznie wykończyć ściany - wewnątrz i na zewnątrz? »

Jak estetycznie wykończyć ściany - wewnątrz i na zewnątrz? » Jak estetycznie wykończyć ściany - wewnątrz i na zewnątrz? »

Płyty XPS – następca styropianu »

Płyty XPS – następca styropianu » Płyty XPS – następca styropianu »

Dach biosolarny - co to jest? »

Dach biosolarny - co to jest? » Dach biosolarny - co to jest? »

Zobacz, które płyty termoizolacyjne skutecznie ochronią dom przed zimnem »

Zobacz, które płyty termoizolacyjne skutecznie ochronią dom przed zimnem » Zobacz, które płyty termoizolacyjne skutecznie ochronią dom przed zimnem »

Budowanie szkieletowe czy modułowe? »

Budowanie szkieletowe czy modułowe? » Budowanie szkieletowe czy modułowe? »

Termomodernizacja z poszanowaniem wartości zabytków »

Termomodernizacja z poszanowaniem wartości zabytków » Termomodernizacja z poszanowaniem wartości zabytków »

Przekonaj się, jak inni izolują pianką poliuretanową »

Przekonaj się, jak inni izolują pianką poliuretanową » Przekonaj się, jak inni izolują pianką poliuretanową »

Papa dachowa, która oczyszcza powietrze »

Papa dachowa, która oczyszcza powietrze » Papa dachowa, która oczyszcza powietrze »

Podpowiadamy, jak wybrać system ociepleń

Podpowiadamy, jak wybrać system ociepleń Podpowiadamy, jak wybrać system ociepleń

Podpowiadamy, jak skutecznie przeprowadzić renowacje piwnicy »

Podpowiadamy, jak skutecznie przeprowadzić renowacje piwnicy » Podpowiadamy, jak skutecznie przeprowadzić renowacje piwnicy »

300% rozciągliwości membrany - TAK! »

300% rozciągliwości membrany - TAK! » 300% rozciągliwości membrany - TAK! »

Copyright © 2004-2019 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
Portal Budowlany - Izolacje.com.pl

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień przeglądarki dotyczących cookies. Nim Państwo zaczną korzystać z naszego serwisu prosimy o zapoznanie się z naszą polityką prywatności oraz Informacją o Cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności oraz Informacji o Cookies. Administratorem Państwa danych osobowych jest Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.K., nr KRS: 0000537655, z siedzibą w 04-112 Warszawa, ul. Karczewska 18, tel. +48 22 810-21-24, właściciel strony www.izolacje.com.pl. Twoje Dane Osobowe będą chronione zgodnie z wytycznymi polityki prywatności www.izolacje.com.pl oraz zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r i z Ustawą o ochronie danych osobowych Dz.U. 2018 poz. 1000 z dnia 10 maja 2018r.