Rodzaje stropów w budynkach jednorodzinnych

Oprócz podziału domu na kondygnacje strop musi także przenosić obciążenia. Są to nie tylko obciążenia użytkowe (wynikające z obecności przebywających w pomieszczeniach ludzi czy znajdującego się w nich wyposażenia), lecz także obciążenia warstw podłogowych i ścian działowych. Strop, który spina wszystkie ściany nośne, usztywnia ponadto całą konstrukcję budynku oraz przenosi część obciążeń wywieranych przez dach. Ta pozioma przegroda musi również zapewnić mieszkańcom pełen komfort użytkowania domu. Jednocześnie powinna być możliwie tania i nieskomplikowana w budowie.

***

Ciepły i cichy strop

Gdy strop oddziela od siebie dwie kondygnacje mieszkalne, ważna jest jego zdolność tłumienia dźwięków – zarówno uderzeniowych (np. odgłosów kroków czy przesuwanego krzesła), jak i powietrznych (np. rozmowa czy muzyka). Izolacyjność akustyczna zależy od masy stropu – najlepszymi barierami będą więc stropy monolityczne żelbetowe i prefabrykowane z płyt kanałowych. Ponadto, jeżeli strop oddziela pomieszczenia o podobnej temperaturze, to musi być dobrze ocieplony. Strop żelbetowy najłatwiej zaizolować, układając materiał ociepleniowy bezpośrednio na konstrukcji i wylewając wylewkę podłogową.

Innym rozwiązaniem jest montaż podłogi na legarach, między którymi umieszcza się wełnę mineralną. Dodatkowo można wykonać ocieplony sufit podwieszany lub przykleić termoizolację od spodu stropu. Natomiast izolując strop drewniany, materiał ociepleniowy (zazwyczaj wełnę mineralną) umieszcza się między belkami stropowymi. Aby zwiększyć grubość warstwy ociepleniowej, należy zwiększyć przekrój stropu, układając poprzecznie do belek legary i dopiero na nich wykonać podłogę.

***

Ważne parametry stropów

Zanim zdecydujemy się na konkretny rodzaj stropu, warto wiedzieć, na jakie parametry należy zwrócić uwagę. Najważniejsza jest wytrzymałość, bo przecież strop musi przenosić duże obciążenia – przyjmuje się, że samo obciążenie użytkowe wynosi 2,0 kN/m² (czyli około 200 kg/m²). Ta pozioma przegroda powinna być również sztywna – widocznym skutkiem jej ugięcia jest popękany tynk na suficie niższej kondygnacji, będzie także skrzypiała podłoga. Ponadto strop musi dobrze tłumić hałasy, zarówno te uderzeniowe (na przykład odgłosy przesuwanego krzesła czy kroków), jak i powietrzne (na przykład rozmowy czy muzyka). Jest to szczególnie ważne, gdy strop rozdziela pomieszczenia mieszkalne, natomiast schodzi na drugi plan w przypadku przegród nad piwnicą.

Czytaj też: Zastosowanie keramzytu w remontowanych stropach i podłogach na gruncie

Wybierając strop, powinniśmy wziąć pod uwagę również łatwość jego montażu oraz dostępność materiałów budowlanych. Do realizacji niektórych stropów niezbędne będzie użycie dźwigu, a nie na wszystkich placach budowy jest to możliwe.

Stropy monolityczne – w dowolnym kształcie

Stropy monolityczne przygotowywane są w całości na placu budowy. Te płyty z żelbetu projektowane są indywidualnie dla każdego budynku. Konstruktor określa sposób zbrojenia, grubość i klasę betonu – jakiekolwiek samodzielne zmiany są zakazane.

Atutem stropów monolitycznych jest to, że materiały do ich wykonania są ogólnodostępne, do montażu przegród nie potrzeba również używać ciężkiego sprzętu. Ponadto mają niewielką grubość i nie zachodzi zjawisko klawiszowania – pojedyncze elementy nie uginają się i stropy nie pękają od spodu.

Stropy monolityczne można wylewać nad pomieszczeniami w dowolnych kształtach. Stosuje się je do rozpiętości 6 m, zazwyczaj mają grubość od 12 do 18 cm. Jednakże takie stropy wymagają wykonania solidnego deskowania i szalunku. Oczywiście należy zadbać o prawidłowe zbrojenie – pręty o odpowiedniej średnicy układa się zgodnie z wytycznymi projektanta. Po wylaniu betonu musi nastąpić przerwa technologiczna – dalsze prace budowlane można wznowić dopiero gdy beton zwiąże (po około 20 dniach).

Stropy monolityczne można wylewać nad pomieszczeniami w dowolnych kształtach. Stosuje się je do rozpiętości 6 m, zazwyczaj mają grubość od 12 do 18 cm. Jednakże takie stropy wymagają wykonania solidnego deskowania i szalunku. Oczywiście należy zadbać o prawidłowe zbrojenie – pręty o odpowiedniej średnicy układa się zgodnie z wytycznymi projektanta. Po wylaniu betonu musi nastąpić przerwa technologiczna – dalsze prace budowlane można wznowić dopiero gdy beton zwiąże (po około 20 dniach).

Stropy filigran – wysoka izolacyjność akustyczna

Strop filigran jest odmianą stropu monolitycznego. Jego niezaprzeczalną zaletą jest to, że nie wymaga deskowania, gdyż wykonywany jest ze zbrojonej prefabrykowanej płyty o grubości 5–7 cm (układa się na nią jeszcze dodatkowe zbrojenie) która zalewana jest warstwą nadbetonu.

Strop filigran może mieć rozpiętość do około 8 m, rzadziej 12 m. Można go dowolnie kształtować. Odznacza się również dużą izolacyjnością akustyczną. Montaż przegrody nie jest skomplikowany, ale wymaga użycia dźwigu. Ponadto firm produkujących elementy prefabrykowane nie jest zbyt dużo, a na gotowe elementy trzeba czekać. Musimy także liczyć się z wysokimi kosztami transportu.

Stropy gęstożebrowe – dostępne od ręki

W Polsce dużą popularnością cieszą się stropy gęstożebrowe, które są bodaj najczęściej wybierane przez inwestorów. Technologia ich budowy polega na tym, że przestrzenie pomiędzy stalowo-betonowymi belkami (rozmieszczonymi co 40–60 cm, opartymi na ścianach i innych podporach konstrukcyjnych oraz na drewnianych belkach podtrzymywanych przez strop) wypełnia się pustakami ceramicznymi, z kermazytobetonu lub kształtkami z lekkiego styropianu.

Zazwyczaj belki i pustaki oferowane są w ramach jednego systemu. Taką konstrukcję zalewa się betonem, który spina wszystkie elementy stropu, zapewniając wymaganą sztywność. Grubość betonowej warstwy i klasa betonu określone są w projekcie domu – minimum to 3–4 cm z mieszanki klasy nie niższej niż C20/25.

Stropów gęstożebrowych jest kilka rodzajów, w zależności od zastosowanego materiału wypełniającego. Inwestorzy zazwyczaj wybierają stropy Teriva, rzadziej Ackermann (najstarszy rodzaj stropu gęstożebrowego), Fert czy Ceram. Technologia budowy tych przegród jest doskonale znana wykonawcom, trudno więc o błędy montażowe, a ponadto elementy prefabrykowane są ogólnodostępne i cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem inwestorów.

Stropy gęstożebrowe nie stanowią zbyt dobrej bariery dla hałasów, mogą również sprawiać trudności podczas wykonania. Niestety także w tym przypadku niezbędna jest trwająca 2–3 tygodnie przerwa technologiczna potrzebna na związanie betonu.

Należy pamiętać, że z belek i pustaków trudno jest uzyskać inny kształt niż kwadrat czy prostokąta. Maksymalna rozpiętość stropów gęstożebrowych wynosi 11 m.

Stropy z płyt prefabrykowanych – szybko i bez problemu

Elementy prefabrykowane zazwyczaj przybierają formę żelbetowych płyty kanałowych okrągłootworowych, najczęściej o grubości 24 cm, szerokości 60–150 cm i długości do 600 cm. Płyty przeważnie są prostokątne, ale mogą być docięte po skosie lub w inny sposób. Opiera się je bezpośrednio na ścianach nośnych oraz podciągach, a połączenia między nimi oraz wieniec zalewa się warstwą nadbetonu.

Montaż płyt wymaga użycia dźwigu (ważą one od 150 do 300 kg), ale za to trwa zaledwie kilka godzin, co oznacza, że stropy z płyt prefabrykowanych powstają najszybciej. Co ważne, nie ma konieczności wykonywania deskowania, a często nawet podpór. Poziomą przegrodę można obciążać zaraz po ułożeniu. Jednak z dalszą budową domu należy się wstrzymać do momentu osiągnięcia pełnej wytrzymałości przez wieniec. Stropy prefabrykowane są w stanie przenosić duże obciążenia, a ściany działowe można rozmieszczać dowolnie. Nie jest to technologia zbyt popularna, z dostępnością płyt prefabrykowanych może być więc różnie.

Uwaga! Każdy producent elementów stropowych powinien przekazać odbiorcy dokumenty potwierdzające ich dopuszczenie do stosowania w budownictwie oraz instrukcję wykonania stropu.

Stropy drewniane – lekkie przegrody

Zazwyczaj wykonuje się je w przypadku domów drewnianych (zarówno szkieletowych, jak i z bali), jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby wydzielały kondygnacje również w domu murowanym.

Na stropy drewniane wykorzystuje się belki o dużym przekroju, na przykład 8×24 cm. Elementy te rozstawia się co 40–100 cm. Od dołu drewniane belki można zasłonić sufitem podwieszanym – z desek lub płyt gipsowo-kartonowych. Natomiast jako poszycie można zastosować deski lub płyty OSB.

Przestrzeń między belkami wypełniana jest materiałem izolacyjnym – standardowo wełną mineralną. Bardzo często belki od spodu pozostawia się nieosłonięte, są bowiem bardzo dekoracyjne. W takim przypadku ocieplenie układa się na deskowaniu, między wysokimi legarami stanowiącymi podparcie podłogi. Stropy drewniane są lekkie (nie stanowią więc dużego obciążenia dla ścian), a także łatwe i szybkie w budowie. Osiągają duże rozpiętości – w przypadku stropów z drewna klejonego nawet 15 m.

Warto podkreślić, że przy tego typu konstrukcjach nie ma konieczności przeprowadzania jakichkolwiek prac mokrych, nie ma więc przerw technologicznych. Dobrze ocieplone drewniane stropy odznaczają się bardzo dobrą izolacyjnością cieplną. Niestety niezbyt skutecznie izolują od hałasów. Ponadto drewno to materiał palny i podatny na korozję biologiczną. Do pewnego stopnia możemy jednak temu zapobiec, stosując odpowiedni układ warstw podłogi (między innymi posadzkę pływającą i sufit podwieszany) czy wykańczając strop ognioodpornymi płytami gipsowo-kartonowymi. Oczywiście niezbędne jest wówczas odpowiednie zaimpregnowanie drewna konstrukcyjnego.

Koszt stropu

Trudno jednoznacznie stwierdzić, który strop będzie najtańszy w budowie, szczególnie w tych niepewnych czasach, gdy ceny materiałów budowlanych nieoczekiwanie rosną. Ponieważ materiały na strop – ze względu na wysokie koszty transportu – zazwyczaj kupuje się od lokalnych wykonawców, ich cena uzależniona jest także od regionu kraju. Na ostateczny koszt wpływa również projekt domu. Wszelkie nietypowe rozwiązania, duża rozpiętość czy skomplikowany kształt stropu podnoszą koszt.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!