Rodzaje stropów w domach jednorodzinnych

Budując dom, inwestorzy muszą podjąć wiele decyzji, jedną z nich jest rodzaj stropu. Największą popularnością w naszym kraju cieszą się stropy żelbetowe: gęstożebrowe lub monolityczne – wykonywane w całości na budowie lub montowane z prefabrykatów. Natomiast w przypadku domów drewnianych standardem są stropy drewniane – powstają z tego samego materiału co ściany.

To, na jaki strop się zdecydujemy, wpływa nie tylko na szybkość budowy czy jego koszt, ale przede wszystkim na jego właściwości.

Stropy żelbetowe

Stropy żelbetowe mogą być gęstożebrowe, prefabrykowane oraz monolityczne wylewane na placu budowy.

Stropy gęstożebrowe powstają z gotowych elementów – belek i pustaków stropowych. Elementy te są stosunkowo lekkie, dlatego ich wykorzystanie sprawia, że również stropy mają niewielki ciężar.

Zaletą częściowej prefabrykacji jest również wyeliminowanie czaso- i pracochłonnego zbrojenia (niezbędne jest wyłącznie zbrojenie żeber rozdzielczych oraz zbrojenie obwodowe), a także pełnego deskowania (wyjątkiem od tej zasady jest strop Ackerman, który wymaga i zbrojenia, i deskowania).

Stropy gęstożebrowe to dobry wybór w przypadku domów o prostych rzutach, nawet o dużej powierzchni. Natomiast stropy gęstożebrowe prefabrykowane wykonywane są z gotowych płyt, które dostarczane są na budowę. Ze względu na ich duży ciężar do ich montażu niezbędny jest dźwig, nie jest to więc dobre rozwiązanie w przypadku niewielkich posesji, ponieważ nie da się na nie wjechać ciężkim sprzętem.

Niezaprzeczalnym atutem takich stropów jest szybki czas budowy, dodatkowo stropy te można użytkować praktycznie zaraz po zamontowaniu.

Stropy prefabrykowane odznaczają się w miarę gładką powierzchnią, dlatego można wykończyć je cienką warstwą tynku lub gładzi.

Stropy monolityczne wylewane na budowie to także stropy gęstożebrowe. Ich wykonanie jest czaso- i pracochłonne, ponieważ konieczne jest wykonanie pełnego zbrojenia oraz pełnego deskowania. Wyjątkiem jest strop filigran, który nie wymaga tradycyjnego deskowania ani układania zbrojenia dolnego, ponieważ jest już ono fabrycznie zabetonowane w prefabrykowanej płycie. Konieczne jest natomiast wykonanie zbrojenia dolnego na styku płyt oraz zbrojenia górnego.

Te stropy gęstożebrowe sprawdzają się w przypadku domów o skomplikowanym kształcie lub gdy układ obciążeń jest złożony. Stropy gęstożebrowe możemy wykonać również z wykorzystaniem strunobetonowych belek oraz wypełnień w postaci żwirobetonowych, wibroprasowanych pustaków stropowych lub z drewna prasowanego.

Belki stropowe mogą mieć różną długość – od 1 do 10 m – oraz wysokość – od 16 do 34 cm, co pozwala idealnie dopasować je do każdej budowy.

Technologia sprężonego betonu sprawdza się, gdy zależy nam na dużej rozpiętości, doskonałych parametrach akustycznych oraz gdy chcemy uniknąć podparcia montażowego.

Stropy drewniane

Chociaż stropy drewniane mogą być stosowane we wszystkich domach, to zazwyczaj spotkać je można w budynkach drewnianych. Te poziome przegrody są lekkie, łatwe i szybkie w budowie czy ewentualnej przebudowie. Aby stanowiły barierę dla ognia, muszą być odpowiednio zabezpieczone. Nie są też tak wytrzymałe jak stropy betonowe ani nie izolują tak dobrze akustycznie. Ich niezaprzeczalnym atutem jest to, że odpowiednio wykończone są ozdobą wnętrza.

Stropy drewniane najczęściej są belkowe, żebrowe lub belkowo­‑żebrowe.

• Stropy belkowe powstają z belek z litego drewna lub prefabrykowanych, a poszycie stanowią deski.
• Stropy żebrowe – jak wskazuje nazwa – wykonywane są z gęsto rozstawionych żeber z drewna litego, klejonego oraz z dwuteowników drewnianych, drewnopochodnych lub drewniano-stalowych. W tym przypadku jako poszycie wykorzystuje się sklejki, płyty wiórowe, płyty OSB lub deski.
• Stropy belkowo-żebrowe to połączenie dwóch wcześniej omówionych stropów. Elementy nośne wykonuje się z belek i żeber – belki opierają się na belkach lub są do nich przymocowane metalowymi wspornikami.

Wytrzymałość stropu

Zadaniem stropu jest przenoszenie obciążeń, a są one znaczne, dlatego jednym z najważniejszych parametrów jest jego wytrzymałość. Zakłada się, że obciążenie użytkowe – ludzie i sprzęty – to 1,5 kN/m², czyli ok. 150 kg/m².

Z wytrzymałością ściśle związana jest rozpiętość stropu – im ta przegroda międzykondygnacyjna jest mocniejsza, tym rozpiętość może być większa, chociaż w domach jednorodzinnych zazwyczaj nie przekracza 7 m.

Jeśli zależy nam na pomieszczeniach o dużej powierzchni bez słupów i podciągów, to zwiększenie rozpiętości nawet dwukrotnie umożliwi zastosowanie stropu prefabrykowanego. Co ważne, im większa odległość między podporami, tym wykonanie stropu jest bardziej skomplikowane, a co się z tym wiąże i kosztowniejsze.

Aby strop nie uginał się nadmiernie (co będzie skutkowało skrzypieniem podłogi czy pękaniem sufitu na niższej kondygnacji), musi być on również odpowiednio sztywny.

Ciepły i cichy strop

Gdy strop oddziela od siebie dwie kondygnacje mieszkalne, ważna jest jego zdolność tłumienia dźwięków – zarówno uderzeniowych (np. odgłosów kroków czy przesuwanego krzesła), jak i powietrznych (np. rozmowa czy muzyka).

Izolacyjność akustyczna zależy od masy stropu – najlepszymi barierami będą więc stropy monolityczne żelbetowe i prefabrykowane z płyt kanałowych. Ponadto, jeżeli strop oddziela pomieszczenia o podobnej temperaturze, to musi być dobrze ocieplony.

Strop żelbetowy najłatwiej zaizolować, układając materiał ociepleniowy bezpośrednio na konstrukcji i wylewając wylewkę podłogową.

Innym rozwiązaniem jest montaż podłogi na legarach, między którymi umieszcza się wełnę mineralną. Dodatkowo można wykonać ocieplony sufit podwieszany lub przykleić termoizolację od spodu stropu. Natomiast izolując strop drewniany, materiał ociepleniowy (zazwyczaj wełnę mineralną) umieszcza się między belkami stropowymi.

Aby zwiększyć grubość warstwy ociepleniowej, należy zwiększyć przekrój stropu, układając poprzecznie do belek legary i dopiero na nich wykonać podłogę.