Izolacje.com.pl

Zaawansowane wyszukiwanie

Wapno hydratyzowane – historia, właściwości i zastosowanie

W artykule przedstawiono właściwości wapna hydratyzowanego – produktu gaszenia wapna palonego. Opisano historię stosowania wapna, proces jego gaszenia oraz podano wymagania normowe. Przedstawiono ponadto właściwości zapraw budowlanych zawierających wapno hydratyzowane.

Zobacz także

Bostik Bostik AQUASTOPP – szybkie i efektywne rozwiązanie problemu wilgoci napierającej

Bostik AQUASTOPP – szybkie i efektywne rozwiązanie problemu wilgoci napierającej Bostik AQUASTOPP – szybkie i efektywne rozwiązanie problemu wilgoci napierającej

Bostik to firma z wieloletnią tradycją, sięgającą 1889 roku, oferująca szeroką gamę produktów chemii budowlanej dla profesjonalistów i majsterkowiczów. Producent słynie z innowacyjnych rozwiązań i wysokiej...

Bostik to firma z wieloletnią tradycją, sięgającą 1889 roku, oferująca szeroką gamę produktów chemii budowlanej dla profesjonalistów i majsterkowiczów. Producent słynie z innowacyjnych rozwiązań i wysokiej jakości preparatów, które znajdują zastosowanie w budownictwie, przemyśle i renowacji.

RAXY Sp. z o.o. Nowoczesne technologie w ciepłych i zdrowych budynkach

Nowoczesne technologie w ciepłych i zdrowych budynkach Nowoczesne technologie w ciepłych i zdrowych budynkach

Poznaj innowacyjne, specjalistyczne produkty nadające przegrodom budowlanym odpowiednią trwałość, izolacyjność cieplną i szczelność. Jakie rozwiązania pozwolą nowe oraz remontowane chronić budynki i konstrukcje?

Poznaj innowacyjne, specjalistyczne produkty nadające przegrodom budowlanym odpowiednią trwałość, izolacyjność cieplną i szczelność. Jakie rozwiązania pozwolą nowe oraz remontowane chronić budynki i konstrukcje?

STYROPMIN Styropmin XPS PRO – niezawodny do zadań specjalnych

Styropmin XPS PRO – niezawodny do zadań specjalnych Styropmin XPS PRO – niezawodny do zadań specjalnych

XPS PRO jest najnowszym osiągnięciem ekspertów z firmy Styropmin w dziedzinie skutecznej termoizolacji. To polistyren ekstrudowany, materiał bardziej wytrzymały i twardszy od uniwersalnego styropianu....

XPS PRO jest najnowszym osiągnięciem ekspertów z firmy Styropmin w dziedzinie skutecznej termoizolacji. To polistyren ekstrudowany, materiał bardziej wytrzymały i twardszy od uniwersalnego styropianu. Niezawodny w miejscach trudnych do ocieplenia, z ryzykiem zawilgocenia i dużą amplitudą temperatur, a także narażonych na duże naprężenia ściskające.

Dokładna data odkrycia materiałów wiążących przez człowieka, w tym wapna, jest trudna do ustalenia. Z pewnością nastąpiło to po odkryciu przez człowieka ognia i jego praktycznego wykorzystania w życiu codziennym. Podczas licznych eksperymentów prowadzonych z użyciem ognia stwierdzono, że rozdrobniony kamień gipsowy lub wapienny pochodzący z miejsca, w którym rozniecano ognisko, po zmieszaniu z wodą wykazuje zdolność do wiązania i twardnienia.

Pierwsze piece do wypalania wapna powstały prawdopodobnie w 7 tysiącleciu p.n.e. Miały one postać opalanych drewnem komór, w których układano fragmenty skały wapiennej. Późniejsze modyfikacje polegały na stosowaniu naprzemiennych warstw wapienia i opału, a także pokrywaniu tych prymitywnych wapienników gliną (z otworami wylotowymi powietrza) [1].

Pierwsze przypadki stosowania wapna udokumentowano ok. 3000 lat p.n.e. w starożytnym Egipcie. Egipcjanie stosowali wapno do produkcji wapiennej zaprawy murarskiej przy budowie piramid w Gizie oraz do nawożenia gleby [2]. Zaprawy otrzymywane przez zmieszanie wapna palonego z pucolanami i wodą stosowano również podczas budowy Wielkiego Muru Chińskiego [2, 3], wznoszonego w okresie VII–III w. p.n.e. oraz przy wznoszeniu wielu budowli na terenach Babilonii (np. brama Bogini Isztar) i Grecji. W Chinach wapno stosowano przy budowie świątyń, mostów i budowli fortyfikacyjnych [4].

Stosowanie wapna zostało rozpowszechnione podczas panowania Imperium Rzymskiego [1–3]. Dzięki starannemu doborowi surowca i dodawaniu do spoiwa wapiennego skutecznych modyfikatorów Rzymianie osiągnęli mistrzostwo w posługiwaniu się zaprawami wapiennymi [1].

Produkcję wapna i jego zastosowanie opisał wielki rzymski budowniczy i architekt Witruwiusz w traktacie „O architekturze ksiąg dziesięć” [5]. Dzieło powstało prawdopodobnie między 20 a 10 r. p.n.e. Jest ono bezcennym źródłem wiedzy o archi tekturze i sztuce budowlanej starożytnych Greków i Rzymian. W tym okresie wapno wypalano w piecach polowych, tzw. mielerzach [2].

W Polsce pierwsze budowle wzniesione z użyciem zapraw wapiennych pochodzą z X w. (np. rotunda na Wawelu) [1]. Przykładami najstarszych budowli z kamienia wapiennego łączonego zaprawą wapienną, zachowanymi do obecnych czasów, są Opactwo Benedyktynów w Tyńcu i Kościół Św. Andrzeja w Krakowie, pochodzące z XI w. [4].

Po okresie rzymskim nastąpił wyraźny spadek wykorzystywania spoiw wapiennych (a także gipsowych). Dopiero w XIV w. nastąpił rozwój produkcji wapna, a jego zastosowanie rozszerzyło się na całą Europę. Wypalanie wapna niewiele się różniło od dawnego sposobu rzymskiego. Piece polowe uległy niewielkiej modernizacji na rzecz pieców komorowych o przekroju ciągłym prostokątnym lub kolistym z otworami ciągowymi w sklepieniu, opalanych drewnem lub węglem drzewnym.

Wprowadzenie węgla kamiennego w XVIII w. zmieniło zasadniczo technologię wypalania wapna. We Francji powstały pierwsze piece szybowe, które rozpowszechniły się w całej Europie i wyparły mało wydajne piece komorowe i polowe.

Produkcja wapna palonego w Polsce na skalę przemysłową rozpoczęła się w XVIII w. Ok. 1770 r. na wzgórzu Kadzielnia (Kielecczyzna) powstał z inicjatywy bp. Kajetana Sołtyka pierwszy wapiennik [6]. Ponad sto lat później, w 1886 r., wybudowano tam trzy piece do wypalania wapna. W 1938 r. zakłady w Kadzielni (fot. 1) zatrudniały ok. 200 pracowników, którzy wydobywali skałę wapienną do produkcji nawozów, topnika dla przemysłu hutniczego, wapienia dla przemysłu cukrowniczego i hut szkła. Część produkcji przeznaczona była jako kamień budowlany i tłuczeń dla kolejnictwa, część produkowanego wapna była eksportowana. Eksploatację Kadzielni zakończono w 1968 r.

Fot. 1. Zakłady wapiennicze na Kadzielni (1945 r.) [6]

Fot. 1. Zakłady wapiennicze na Kadzielni (1945 r.) [6]

Rozwój przemysłu wapienniczego na ziemiach polskich miał podobny charakter jak w całej Europie. W okresie międzywojennym do wypalania wapna stosowano piece kręgowe Hoffmana, piece szybowe o niskiej wydajności oraz prymitywne piece polowe. W tym okresie przemysł wapienniczy rozwijał się bardzo powoli [2]. Na 1935 r. można datować powstanie nowoczesnego polskiego przemysłu wapienniczego. W latach 1934–35 w Trębaczowie k. Działoszyna powstał pierwszy wapiennik „Wapnodział” produkujący wapno na skalę przemysłową. Był to piec „rüdersdorfski”, stojący, częściowo zmechanizowany. Jego właścicielami byli: Józef Tyras z Trębaczewa i hrabina Krystyna Potocka z Parzymiech [7].

Tabela 1. Producenci wapna hydratyzowanego w Polsce

Tabela 1. Producenci wapna hydratyzowanego w Polsce

Obecnie zakłady wapiennicze to nowoczesne zakłady, umiejscowione w rejonach Kielc, Opola i na Kujawach (tabela 1). Wapno palone wytwarzane jest w Polsce na skalę przemysłową we współprądowo-regeneracyjnych piecach Maerza opalanych paliwami ciekłymi lub gazowymi oraz w jednoszybowych piecach cylindrycznych opalanych koksem lub antracytem. Ze względu na różne kierunki zastosowania wapna palonego, a tym samym konieczność zapewnienia mu odmiennych cech użytkowych (np. odpowiednio długiego czasu gaszenia) w zakładach wapienniczych stosowane są zarówno piece jednoszybowe, jak i piece Maerza [8].

W okresie szczytu przypadającego na połowę lat 70. produkcja wapna palonego przekroczyła 5 mln ton i od tego czasu stale spadała do ok. 1,5 mln ton w 2006 r. Obecnie trend spadkowy został zahamowany i produkuje się ok. 2 mln ton wapna. Prognozowany jest wzrost produkcji do ok. 2,5 mln ton w 2012 r.

Produkcja wapna hydratyzowanego

Do produkcji wapna hydratyzowanego (nazywanego często wapnem suchogaszonym) stosuje się wapno palone, produkowane w kraju na skalę przemysłową w piecach Maerza lub piecach szybowych. Na szczególną uwagę zasługuje wapno z pieców Maerza charakteryzujące się wysoką aktywnością (czas gaszenia t60 wynosi ok. 30 s), wysokim stopniem czystości (przekraczającym w przypadku wypalania dobrej jakości kamienia wapiennego 97%). Wapno palone z pieców Maerza po procesie gaszenia pozwala na uzyskanie bardzo wysokiej jakości wapna hydratyzowanego, którego powierzchnia właściwa BET przekracza 20 m2/g, podczas gdy powierzchnia właściwa hydratu z pieców szybowych nie przekracza 16 m2/g [8]. Jakość produktu hydratacji – wapna hydratyzowanego – jest w decydującym stopniu determinowana przez jakość surowca – wapna palonego.

Wapno suchogaszone jest obecnie produkowane metodą bezdojrzewalnikową (komorową) – w hydratorach mechanicznych. Wymaga ona stosowania jednorodnego wapna palonego, charakteryzującego się dużą aktywnością. Warunek ten jest jednak często trudny do spełnienia [8].

Dawniej gaszono wapno również metodą dojrzewalnikową – w dołach gaszalniczych, a produktem gaszenia było ciasto wapienne. Przykładowy opis gaszenia wapna podano poniżej. Procesowi gaszenia podlega wapno zmielone o granulacji poniżej 10 mm. Drobne uziarnienie wapna palonego przyspiesza hydratację i powoduje wzrost wydajności urządzenia. Wapno palone mielone podaje się do mieszalnika wstępnego ślimakowego, gdzie doprowadza się również wodę. Następnie mieszanka wapna i wody podawana jest do właściwej komory mieszalnika o pojemności 10–15 m3, w którym przebiega proces hydratacji. Dokładne wymieszanie składników zapewnia ślimak łopatkowy. W wyniku reakcji chemicznej, zapisywanej równaniem sumarycznym: 2CaO + H2O → 2Ca(OH)2, następuje szybki wzrost temperatury do ok. 102–104°C. Utrzymuje się ją w tych granicach dzięki regulowaniu ilości dodawanej wody. Reakcja ma charakter egzotermiczny, a wydzielone ciepło jest spożytkowane na odprowadzenie nadmiaru wody. Para uchodzi przez skruber i wentylator na zewnątrz. Porywa ona drobne cząstki hydratu, które wpływają do skrubera przez przelew umiejscowiony w górnej części komory mieszalnika. Cięższe cząsteczki wapna niezgaszonego oraz niewypalonego kamienia wapiennego opadają na dno komory i są okresowo odprowadzane na zewnątrz otworem spustowym umieszczonym w dolnej jego części.

Wapno hydratyzowane jest kierowane do układu separatorów w celu oddzielenia od niego zanieczyszczeń. Separacja odbywa się dwustopniowo, co zapewnia uzyskanie produktu o bardzo drobnym uziarnieniu i praktycznie niezawierającego zanieczyszczeń. Uzyskany produkt – wapno hydratyzowane – podawany jest do zbiornika gotowego produktu. Pozostałość, nazywana kaszką pohydratacyjną, przeznaczona jest głównie do produkcji wapna nawozowego.

Wykaz producentów wapna hydratyzowanego w kraju przedstawiono w tabeli 1.

Wymagania normowe i właściwości

Wapno hydratyzowane jest objęte wymaganiami normy europejskiej PN-EN 459 -1:2003 „Wapno budowlane. Część 1: Definicje, wymagania i kryteria zgodności” [9]. W normie tej wapno budowlane zostało podzielone na dwie zasadnicze grupy, których dalszy podział przedstawiono poniżej:

1) wapno powietrzne, które „w zasadzie nie twardnieje pod wodą i nie ma właściwości hydraulicznych”:

a) wapno wapniowe (CL), zawierające głównie tlenek lub wodorotlenek wapnia bez żadnych dodatków materiałów hydraulicznych lub naturalnych:<

  • wapno palone (Q) – nie gaszone: CaO,
  • wapno hydratyzowane (S) – gaszone: Ca(OH)2,
  • wapno pokarbidowe – odpadowe Ca(OH)2 powstało przy produkcji acetylenu z karbidu,
  • wapno muszlowe – Ca(OH)2 powstało w wyniku gaszenia wyprażonego kamienia muszlowego;

b) wapno dolomitowe (DL), składające się głównie z tlenku lub wodorotlenku wapnia i tlenku lub wodorotlenku magnezu: wapno dolomitowe półhydratyzowane – głównie: Ca(OH)2 + MgO, wapno dolomitowe całkowicie zhydratyzowane – głównie: Ca(OH)2 + Mg(OH)2;

2) wapno hydrauliczne, które „ma właściwość wiązania i twardnienia pod wodą”:

a) wapno hydrauliczne naturalne (NHL):

  • wapno hydrauliczne naturalne, wytwarzane przez wypalenie bardziej lub mniej ilastego lub krzemionkowego kamienia wapiennego,
  • wapno hydrauliczne z dodatkami (Z) – NHL zawierające do 20% dodatków pucolanowych lub hydraulicznych;

b) wapno hydrauliczne (HL), składające się z wodorotlenku wapnia, krzemianów wapnia i glinianów wapnia, wytwarzane poprzez mieszanie odpowiednich surowców.

Jak wynika z tych zapisów, wapno hydratyzowane sklasyfikowano jako wapno wapniowe, otrzymywane w wyniku kontrolowanego gaszenia wapna palonego.

Wapna powietrzne (w tym wapno hydratyzowane) sklasyfikowano dodatkowo z uwagi na zawartość składników głównych, a wapna hydrauliczne – z uwagi na klasę wytrzymałości.

Wapno hydratyzowane może być produkowane i klasyfikowane według PN-EN 459-1:2003 w trzech różnych asortymentach, różniących się zawartością sumy tlenków CaO + MgO i oznaczanych jako:

  • wapno wapniowe EN 459-1 CL 90-S,
  • wapno wapniowe EN 459-1 CL 80-S,
  • wapno wapniowe EN 459-1 CL 70-S.

Wymagania normowe dotyczące wymienionych produktów przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 2. Wymagania dotyczące wapna hydratyzowanego

Tabela 2. Wymagania dotyczące wapna hydratyzowanego

Należy podkreślić, że dobra jakość wapna hydratyzowanego jest kształtowana przez:

  • odpowiednio wysoką zawartość składnika głównego i małą ilość zanieczyszczeń (występujących głównie jako węglany i siarczany),
  • drobne uziarnienie wapna hydratyzowanego,
  • stałość objętości związaną z niewielką ilością lub brakiem niedogaszonego CaO i MgO.

Norma PN-EN 459-1 nie przewiduje natomiast wymagań odnośnie wytrzymałości zaprawy wykonanej z wapna hydratyzowanego. Materiał ten charakteryzuje się bardzo małą wytrzymałością na ściskanie, która po 90 dniach wiązania i twardnienia zaprawy normowej nie przekracza 1 MPa [10].

Rola wapna hydratyzowanego w zaprawach budowlanych

Wapno hydratyzowane z uwagi na swoje właściwości jest powszechnie stosowane w budownictwie i drogownictwie, a w mniejszych ilościach – w przemyśle chemicznym oraz w procesach związanych z ochroną środowiska [4, 11]:

  • budownictwo – w zaprawach tynkarskich, murarskich, wyrobach chemii budowlanej,
  • drogownictwo – do stabilizacji gruntów, w mieszankach asfaltowych,
  • ochrona środowiska – w uzdatnianiu wody, oczyszczaniu ścieków, odsiarczaniu spalin, neutralizacji osadów ściekowych,
  • przemysł chemiczny – do produkcji farb i lakierów.

Wapno hydratyzowane jest składnikiem suchych mieszanek budowlanych, a zwłaszcza tynków wapienno-cementowych, tynków gipsowych oraz gładzi wapiennych i gipsowych, których produkcja w ostatnich latach dynamicznie się rozwija. Jest niezastąpione w zaprawach tynkarskich i murarskich, w których wydatnie poprawia ich urabialność, charakteryzowaną przez plastyczność zaprawy i retencję wody [12]. Tynk łatwo się nakłada i obrabia, co spowodowane jest m.in. powstawaniem tzw. mleczka wapiennego w końcowym stadium obróbki tynku.

Zaprawy tynkarskie i murarskie zawierające wapno hydratyzowane wykazują ponadto bardzo dobrą przyczepność do podłoża [3, 13], co ma bardzo istotne znaczenie zarówno dla świeżego tynku narzuconego na ścianę, jak i dla stwardniałej wyprawy tynkarskiej. Dodatek wapna hydratyzowanego zwiększa elastyczność zaprawy i ułatwia jej odkształcanie się pod wpływem zmian liniowych muru. Odkształcalność zaprawy wapiennej jest zdecydowanie większa niż cementowej. Dobrze obrazują to wartości modułu Younga wynoszące dla zapraw o proporcji spoiwa do piasku 1:3, odpowiednio:

  • 8 GPa – w odniesieniu do zaprawy wapiennej,
  • 37,5 GPa – w odniesieniu do zaprawy cementowej.

Zaprawy cementowe mają dużą wytrzymałość, charakteryzują się wysoką wartością modułu Younga, czyli są sztywne, mało odkształcalne i krucho pękają [13].

Zaprawy tynkarskie zawierające duży udział wapna hydratyzowanego charakteryzują się dużą porowatością otwartą, z ograniczonym udziałem porów kapilarnych odpowiedzialnych za transport wilgoci i wody. Taki system porów zapewnia bardzo dobrą przepuszczalność pary i dwutlenku węgla, a więc ułatwia oddychanie tynków, a tym samym polepsza mikroklimat pomieszczeń [3, 4], tak jak ma to miejsce w przypadku tynków gipsowych.

Ograniczony udział porów kapilarnych kształtuje dobrą mrozoodporność zapraw cementowo-wapiennych i dużą trwałość wypraw tynkarskich w warunkach oddziaływania niekorzystnych i zmiennych czynników atmosferycznych (intensywne opady, silne nasłonecznienie, zmienne temperatury).

Duża porowatość zapraw wapiennych polepsza również izolacyjność cieplną wyrażoną niskim współczynnikiem przewodzenia ciepła λ, z reguły poniżej 0,35 W/(m·K). Dlatego też wapno hydratyzowane wykorzystywane jest przy produkcji ciepłochronnych zapraw murarskich i tynkarskich o współczynniku λ < 0,20 W/(m·K). Zaprawy wapienne wykazują ponadto niski współczynnik rozszerzalności termicznej, wynoszący ok. 7×10–6/K. Współczynnik ten jest zbliżony do wartości, jakie uzyskano dla cegły silikatowej, cegły wypalanej i betonu komórkowego [13].

Duża porowatość otwarta zapraw cementowo- wapiennych wykorzystywana jest również w systemach renowacyjnych, składających się z obrzutki, tynku podkładowego (magazynującego) i tynku renowacyjnego [14]. Wapienno-cementowy tynk renowacyjny charakteryzuje się:

  • wysoką porowatością (> 25% objętości porów w świeżej zaprawie), niezbędną do krystalizacji soli bez zniszczenia zaprawy oraz zwiększającą jej mrozoodporność,
  • paroprzepuszczalnością (µ ≤ 12), umożliwiającą migrację wilgoci z muru do otoczenia, a jednocześnie pozwalającą na koncentrację soli w cienkiej przypowierzchniowej warstwie muru,
  • znacznie zredukowaną nasiąkliwością kapilarną (3–7 mm po 24 godz. dla 2-centymetrowej warstwy tynku). Dolna wartość podciągania kapilarnego umożliwia ograniczoną penetrację szkodliwych soli z podłoża bez obawy, że przy rekrystalizacji soli w krótkim czasie zostanie uszkodzony tynk. Górna wartość umożliwia sklasyfikowanie tynku jako nienawilżonego wodą [14].

Zaprawy zawierające wapno opisywane są ponadto jako zdolne do „samoleczenia” mikropęknięć w czasie. Woda z opadów absorbowana częściowo przez zaprawę rozpuszcza pewne ilości wapna hydratyzowanego. Ciecz wzbogacona w jony wapnia penetruje w mikrospękania i drobne pęknięcia. Wapno ulega następnie procesowi karbonatyzacji pod wpływem dwutlenku węgla z atmosfery, a wydzielający się w wyniku tej reakcji węglan wapnia wypełnia mikrospękania i uszczelnia zaprawę. Taka rekonstrukcja dotyczy zapraw z dużą ilością łatwo rozpuszczalnego wapna hydratyzowanego. Szybkość tego procesu, trwającego przez miesiące, a nawet lata, uzależniona jest od rodzaju i wielkości mikrospękań, ilości wapna w zaprawie i warunków klimatycznych [15].

Trwałość wypraw tynkarskich determinowana jest również procesem starzeniowym wapna hydratyzowanego. Wchodzi ono w reakcję chemiczną z dwutlenkiem węgla pod wpływem oddziaływania powietrza atmosferycznego i tworzy węglan wapnia. Tworzenie się tego związku o bardzo małej rozpuszczalności i aktywności chemicznej korzystnie modyfikuje mikrostrukturę powierzchni wyprawy oraz zwiększa jej trwałość. Za inną cenną właściwość wapna hydratyzowanego należy uznać zwiększoną odporność zapraw zawierających wapno hydratyzowane na promieniowanie UV.

Wapno hydratyzowane powinno wykazywać stałość objętości determinowaną przez nieznaczny udział niedogaszonego CaO oraz MgO. Niewielki udział tlenków wapnia i magnezu wyklucza możliwość powstawania odprysków na tynkach, zarówno wapienno-cementowych, jak i gipsowych (fot. 2–3). Zjawisko to często występuje, gdy stosowane jest złej jakości wapno hydratyzowane z grubymi ziarnami niedogaszonego CaO i/lub MgO, o wielkości powyżej 0,5 mm [16].

Fot. 2–3. Odpryski na tynku gipsowym [16]

Na szczególną uwagę zasługuje udział wapna hydratyzowanego w produkcji różnego rodzaju wypraw cienkowarstwowych i gładzi. Produkty z zawartością wapna charakteryzują się bardzo drobnym uziarnieniem, nierzadko poniżej 100 µm. W wyprawach bez wapna hydratyzowanego nawet pojedyncze grubsze ziarna znacznie obniżają jakość gładzi (powodują powstawanie zarysowań na gładzonej powierzchni). Stosowanie wapna o bardzo drobnym uziarnieniu (najlepiej separowanego) ma tutaj bardzo istotne znaczenie.

Wapno hydratyzowane jest z reguły materiałem o dużym stopniu białości. Nadaje ono jasny kolor zaprawie, dzięki czemu zmniejsza zużycie powłok malarskich.

Do mało znanych, lecz szczególnie wartych podkreślenia zalet wapna hydratyzowanego, należy wyjątkowa odporność zapraw wapiennych i cementowo-wapiennych oraz gładzi zawierających wapno hydratyzowane na wszelkiego rodzaju grzyby, glony i pleśń, zarówno wewnątrz pomieszczeń o okresowo podwyższonej wilgotności (kuchnie, łazienki), jak i na zewnątrz (elewacje wykończone tynkami maszynowymi i dekoracyjnymi tynkami mineralnymi).

Literatura

  1. L. Czarnecki, P. Łukowski, „Spoiwa wapienne – historia, stan obecny i perspektywy”, „Materiały Budowlane” nr 10/2008, s. 3–7.
  2. W. Brylicki, A. Derdacka-Grzymek, M. Gawlicki, J. Małolepszy, J. Olejarz, „Technologia budowlanych materiałów wiążących. Część 1 – Wapno i Gips”, Wydanie III, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1992.
  3. N. Lysek, „Zaprawy tynkarskie – dlaczego wapno hydratyzowane”, „Kalejdoskop Budowlany” nr 2/2000, s. 24–25.
  4. Strona internetowa Stowarzyszenia Przemysłu Wapienniczego: www.wapno-info.pl.
  5. M.V. Pollio, „De Architectura libri Decem” (c. 80/70–c. 25 B.C.).
  6. Strona internetowa Urzędu Miasta Kielce: www.umkielce.pl.
  7. Serwis internetowy Działoszyna i okolic: www. dzialoszyn.com.pl.
  8. M. Gawlicki, „Dobre wapno z pieców Maerza”, „Materiały Budowlane” nr 10/2008, s. 12–13.
  9. PN-EN 459-1:2003 „Wapno budowlane. Część 1: Definicje, wymagania i kryteria zgodności”.
  10. E. Osiecka, „Rodzaje i właściwości wapna budowlanego”, „Materiały Budowlane” nr 8/2001, s. 146–147.
  11. M. Leszczyński, „Wapno w ochronie środowiska”, „Materiały Budowlane” nr 10/2008, s. 26–27.
  12. S. Tsimas, „Lime, an irreplaceable mortar constituent”, „Zement-Kalk-Gips” nr 6/1999, s. 350–355.
  13. S. Gąsiorowski, „Wapno do lamusa?”, „Materiały Budowlane” nr 10/2008, s. 8–9.
  14. M. Rokiel, „Hydroizolacje w budownictwie. Wybrane zagadnienia w praktyce”, Dom Wydawniczy MEDIUM, Warszawa 2006.
  15. W.C. Voss, „Exterior masonry construction”, „N.L.A. Bulletin”, No 324/1960.
  16. S. Chłądzyński, „Spoiwa gipsowe w budownictwie”, Dom Wydawniczy MEDIUM, Warszawa 2008.

STYCZEŃ 2009

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!

Komentarze

  • edmund edmund, 26.11.2011r., 07:25:21 pozostał mi worek wapna hydrotazywanego - czy mogę go wykorzystać na przydomowy trawnik lub na łąkę odpiszcie dzięki edmund
  • stanisław ogrodnik stanisław ogrodnik, 18.01.2012r., 20:55:58 Tak Edmundzie śmiało możesz sobie wysypać na trawnik lub łąkę sprawdza się idealnie, ja tak polubiłem ostatnio wapno hydratyzowane ( suchogaszone), że dodaje go do zupy oraz kanapek i jestem piękny i gładki.
  • poeta poeta, 21.12.2014r., 13:26:02 ogrodnik stanislaw ty pajacu głupi
  • poeta poeta, 21.12.2014r., 13:26:04 ogrodnik stanislaw ty pajacu głupi

Powiązane

dr inż. Mariusz Jackiewicz Hydroizolacja elementów budowli stykających się z gruntem

Hydroizolacja elementów budowli stykających się z gruntem Hydroizolacja elementów budowli stykających się z gruntem

Projektowanie oraz wykonawstwo hydroizolacji konstrukcji budowlanych w Niemczech regulowała wprowadzona w 1983 r. i w międzyczasie wielokrotnie nowelizowana norma DIN 18195. Ta norma jest stosunkowo dobrze...

Projektowanie oraz wykonawstwo hydroizolacji konstrukcji budowlanych w Niemczech regulowała wprowadzona w 1983 r. i w międzyczasie wielokrotnie nowelizowana norma DIN 18195. Ta norma jest stosunkowo dobrze znana w Polsce, z dwóch powodów - braku krajowej, tak kompleksowej normy oraz znaczącego udziału na polskim rynku produktów hydroizolacyjnych niemieckich producentów.

dr inż. Paula Szczepaniak Ocena jakości termicznej rozwiązań węzła połączenia budynku z gruntem posadowionym na płycie fundamentowej

Ocena jakości termicznej rozwiązań węzła połączenia budynku z gruntem posadowionym na płycie fundamentowej Ocena jakości termicznej rozwiązań węzła połączenia budynku z gruntem posadowionym na płycie fundamentowej

Płyta fundamentowa należy do grupy posadowień bezpośrednich. Jest stosowana przy występowaniu słabego podłoża gruntowego, poziomie posadowienia poniżej zwierciadła wody gruntowej, stosowaniu konstrukcji...

Płyta fundamentowa należy do grupy posadowień bezpośrednich. Jest stosowana przy występowaniu słabego podłoża gruntowego, poziomie posadowienia poniżej zwierciadła wody gruntowej, stosowaniu konstrukcji szczelnej wanny lub w przypadku konieczności zapewnienia równomiernego osiadania budynku [1].

mgr inż. Maciej Rokiel Hydroizolacje w gruncie - podział, zastosowanie i właściwości

Hydroizolacje w gruncie - podział, zastosowanie i właściwości Hydroizolacje w gruncie - podział, zastosowanie i właściwości

Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania zarówno budynków (obojętne, czy w budownictwie mieszkaniowym,...

Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania zarówno budynków (obojętne, czy w budownictwie mieszkaniowym, użyteczności publicznej, czy przemysłowym), jak i budowli, a także wymóg formalny. Intensywny rozwój chemii budowlanej w ciągu ostatnich kilkunastu lat spowodował, że mamy do dyspozycji szeroką gamę materiałów, począwszy od stosowanych tylko do izolacji przeciwwilgociowych, a skończywszy na materiałach...

dr inż. Maciej Trochonowicz Diagnostyka hydroizolacji w pracach modernizacyjnych

Diagnostyka hydroizolacji w pracach modernizacyjnych Diagnostyka hydroizolacji w pracach modernizacyjnych

Woda jest substancją warunkującą możliwość wykonania praktycznie wszystkich procesów budowlanych. Niezbędna jest zarówno do produkcji materiałów, jak i ich wbudowania. Jednocześnie ta sama woda, a raczej...

Woda jest substancją warunkującą możliwość wykonania praktycznie wszystkich procesów budowlanych. Niezbędna jest zarówno do produkcji materiałów, jak i ich wbudowania. Jednocześnie ta sama woda, a raczej jej nadmiar, jest czynnikiem powodującym największe zagrożenie dla obiektów budowlanych. Wprowadzana na wiele sposobów z czasem staje się przyczyną wielu niekorzystnych zjawisk, a jej usunięcie poważnym problemem. Dlatego też nieodłącznym elementem wznoszenia czy też remontowania budynków są hydroizolacje.

prof. nzw. dr hab. inż. Irena Ickiewicz Wpływ ocieplenia fundamentów na rozkład temperatury w gruncie w otoczeniu budynku

Wpływ ocieplenia fundamentów na rozkład temperatury w gruncie w otoczeniu budynku Wpływ ocieplenia fundamentów na rozkład temperatury w gruncie w otoczeniu budynku

Głębokość posadowień bezpośrednich określa w Polsce norma PN-81-B-03020 "Grunty budowlane. Posadowienie bezpośrednie. Obliczenia statystyczne i projektowanie".

Głębokość posadowień bezpośrednich określa w Polsce norma PN-81-B-03020 "Grunty budowlane. Posadowienie bezpośrednie. Obliczenia statystyczne i projektowanie".

dr inż. Sławomir Chłądzyński, mgr inż. Katarzyna Walusiak Wpływ wytrzymałości cementu na właściwości klejów do ociepleń

Wpływ wytrzymałości cementu na właściwości klejów do ociepleń Wpływ wytrzymałości cementu na właściwości klejów do ociepleń

Cement portlandzki jest najczęściej stosowanym spoiwem w recepturach suchych mieszanek. Według opracowania na temat przemysłu cementowego w Polsce na rynku krajowym rocznie wykorzystywane jest obecnie...

Cement portlandzki jest najczęściej stosowanym spoiwem w recepturach suchych mieszanek. Według opracowania na temat przemysłu cementowego w Polsce na rynku krajowym rocznie wykorzystywane jest obecnie ok. 700-800 tys. ton tego spoiwa do wytworzenia suchych mieszanek chemii budowlanej [1], co stanowi ok. 4-5% sprzedaży cementu w kraju.

mgr inż. arch. Tomasz Rybarczyk Fundamenty w budynkach jednorodzinnych

Fundamenty w budynkach jednorodzinnych Fundamenty w budynkach jednorodzinnych

Fundamenty są elementem budynku, który przekazuje obciążenia z części naziemnej na podłoże gruntowe. Wszystkie siły działające na budynek, czyli wiatr, śnieg, obciążenia użytkowe, masa własna konstrukcji...

Fundamenty są elementem budynku, który przekazuje obciążenia z części naziemnej na podłoże gruntowe. Wszystkie siły działające na budynek, czyli wiatr, śnieg, obciążenia użytkowe, masa własna konstrukcji i elementów budynku, są przekazywane na grunt. Z kolei fundamenty przekazują oddziaływania gruntu na konstrukcję. Jeśli zachodzą niekorzystne zjawiska, wywołane na przykład osiadaniem gruntu, ruchy gruntu (np. spowodowane tym, że budynek został wybudowany na terenach eksploatacji górniczych lub terenach...

mgr inż. Maciej Rokiel Badanie skuteczności prac i preparatów do wykonywania przepony poziomej

Badanie skuteczności prac i preparatów do wykonywania przepony poziomej Badanie skuteczności prac i preparatów do wykonywania przepony poziomej

Iniekcja chemiczna jest jedną z metod wykonywania wtórnej izolacji poziomej. Celem iniekcji chemicznej jest wytworzenie w przegrodzie przepony przerywającej podciąganie kapilarne, a także uzyskanie, w...

Iniekcja chemiczna jest jedną z metod wykonywania wtórnej izolacji poziomej. Celem iniekcji chemicznej jest wytworzenie w przegrodzie przepony przerywającej podciąganie kapilarne, a także uzyskanie, w dalszym czasie, w strefie muru nad przeponą, obszaru normalnej wilgotności.

dr inż. Wioletta Jackiewicz-Rek, mgr inż. Kaja Kłos, inż. Paweł Zieliński Wymagania dla betonu wodoszczelnego

Wymagania dla betonu wodoszczelnego Wymagania dla betonu wodoszczelnego

Definiując beton wodoszczelny mający zastosowanie w realizacji obiektów tworzących barierę dla wody, nie sposób zacząć bez określenia, że jest to taki rodzaj betonu, który izoluje ze względu na swoje właściwości.

Definiując beton wodoszczelny mający zastosowanie w realizacji obiektów tworzących barierę dla wody, nie sposób zacząć bez określenia, że jest to taki rodzaj betonu, który izoluje ze względu na swoje właściwości.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Prowadzenie prac hydroizolacyjnych w okresie zimowym

Prowadzenie prac hydroizolacyjnych w okresie zimowym Prowadzenie prac hydroizolacyjnych w okresie zimowym

Zima jak co roku zaskoczyła drogowców! Zdanie to (choć - nawiasem mówiąc - bardzo krzywdzące dla wspomnianych drogowców, którzy zajmują się budową dróg, a nie ich utrzymaniem) doskonale obrazuje zjawisko,...

Zima jak co roku zaskoczyła drogowców! Zdanie to (choć - nawiasem mówiąc - bardzo krzywdzące dla wspomnianych drogowców, którzy zajmują się budową dróg, a nie ich utrzymaniem) doskonale obrazuje zjawisko, które widoczne jest szczególnie w budownictwie: to, co nieuniknione, potrafi zaskoczyć.

mgr inż. Maciej Rokiel Hydroizolacje podziemnych części budynków

Hydroizolacje podziemnych części budynków Hydroizolacje podziemnych części budynków

Poprawne (zgodne ze sztuką budowlaną) zaprojektowanie i wykonanie budynku to bezwzględny wymóg bezproblemowej, długoletniej eksploatacji. Podstawą jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części zagłębionej...

Poprawne (zgodne ze sztuką budowlaną) zaprojektowanie i wykonanie budynku to bezwzględny wymóg bezproblemowej, długoletniej eksploatacji. Podstawą jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części zagłębionej w gruncie. Doświadczenie pokazuje, że znaczącą liczbę problemów związanych z eksploatacją stanowią problemy z wilgocią. Woda jest niestety takim medium, które bezlitośnie wykorzystuje wszelkie usterki i nieciągłości w warstwach hydroizolacyjnych, wnikając do wnętrza konstrukcji.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Badanie wilgotności mineralnych materiałów budowlanych

Badanie wilgotności mineralnych materiałów budowlanych Badanie wilgotności mineralnych materiałów budowlanych

Kluczowym elementem diagnostyki zawilgoconych konstrukcji murowych jest ocena ich parametrów wilgotnościowych, jak również rozpoznanie rodzaju i proporcji szkodliwych soli zawartych w materiale budowlanym...

Kluczowym elementem diagnostyki zawilgoconych konstrukcji murowych jest ocena ich parametrów wilgotnościowych, jak również rozpoznanie rodzaju i proporcji szkodliwych soli zawartych w materiale budowlanym [1]. Sposoby pomiaru zawartości wody względnie wilgotności w mineralnych materiałach budowlanych zostały szerzej opisane w instrukcji WTA nr 4–11–16/D [2].

dr inż. Bartłomiej Monczyński Wtórna hydroizolacja przyziemnych części budynków

Wtórna hydroizolacja przyziemnych części budynków Wtórna hydroizolacja przyziemnych części budynków

Podstawowym zadaniem w przypadku renowacji zawilgoconych budynków jest ich osuszenie, rozumiane jako skoordynowany zespół działań technicznych i technologicznych, który ma na celu trwałe obniżenie poziomu...

Podstawowym zadaniem w przypadku renowacji zawilgoconych budynków jest ich osuszenie, rozumiane jako skoordynowany zespół działań technicznych i technologicznych, który ma na celu trwałe obniżenie poziomu zawilgocenia (zazwyczaj do poziomu 3-6% wilgotności masowej), co z kolei umożliwi prowadzenie dalszych prac budowlanych i/lub konserwatorskich, a po ich zakończeniu użytkowanie budynku zgodnie z przewidzianym przeznaczeniem [1].

mgr inż. Tomasz Połubiński, prof. dr hab. inż. Łukasz Drobiec, mgr inż. Remigiusz Jokiel Zabezpieczenie konstrukcji murowych przed zarysowaniem przez zbrojenie spoin wspornych

Zabezpieczenie konstrukcji murowych przed zarysowaniem przez zbrojenie spoin wspornych Zabezpieczenie konstrukcji murowych przed zarysowaniem przez zbrojenie spoin wspornych

Jednym ze sposobów ograniczenia tempa zarysowań w obszarach koncentracji naprężeń jest aplikacja zbrojenia, którego tradycje stosowania sięgają drugiej połowy XIX wieku. Zadaniem zbrojenia jest przejęcie...

Jednym ze sposobów ograniczenia tempa zarysowań w obszarach koncentracji naprężeń jest aplikacja zbrojenia, którego tradycje stosowania sięgają drugiej połowy XIX wieku. Zadaniem zbrojenia jest przejęcie sił występujących w strefach rozciąganych muru, "rozładowanie" naprężeń w miejscach ich koncentracji oraz redystrybucja odkształceń skoncentrowanych w pewnych strefach muru.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Uszczelnienie od zewnątrz odsłoniętych elementów istniejących budynków

Uszczelnienie od zewnątrz odsłoniętych elementów istniejących budynków Uszczelnienie od zewnątrz odsłoniętych elementów istniejących budynków

Hydroizolację przyziemnej części istniejącego budynku (hydroizolację wtórną), o ile jest to technicznie i/lub ekonomicznie wskazane, należy wykonywać od zewnątrz, to jest w taki sposób, aby całkowicie...

Hydroizolację przyziemnej części istniejącego budynku (hydroizolację wtórną), o ile jest to technicznie i/lub ekonomicznie wskazane, należy wykonywać od zewnątrz, to jest w taki sposób, aby całkowicie uniemożliwić wnikanie wody oraz wilgoci w strukturę przegród zagłębionych w gruncie.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Uszczelnianie istniejących budynków od wewnątrz

Uszczelnianie istniejących budynków od wewnątrz Uszczelnianie istniejących budynków od wewnątrz

Wykonanie wtórnej hydroizolacji przyziemnej części budynku od zewnątrz jest najlepszym rozwiązaniem z punktu widzenia fizyki budowli, w pewnych sytuacjach może ono się jednak okazać (w całości lub częściowo)...

Wykonanie wtórnej hydroizolacji przyziemnej części budynku od zewnątrz jest najlepszym rozwiązaniem z punktu widzenia fizyki budowli, w pewnych sytuacjach może ono się jednak okazać (w całości lub częściowo) technicznie i/lub ekonomicznie niewskazane. Wtedy należy wziąć pod uwagę wykonanie uszczelnienia od wewnątrz.

KOESTER Polska Iniekcja uszczelniająca żelem akrylowym KÖSTER Injektion Gel G4 żelbetowej płyty fundamentowej podziemnej hali pieca do wytopu szkła

Iniekcja uszczelniająca żelem akrylowym KÖSTER Injektion Gel G4 żelbetowej płyty fundamentowej podziemnej hali pieca do wytopu szkła Iniekcja uszczelniająca żelem akrylowym KÖSTER Injektion Gel G4 żelbetowej płyty fundamentowej podziemnej hali pieca do wytopu szkła

W ramach prowadzonych prac modernizacyjnych i okresowej wymiany pieca do wytopu szkła podjęto decyzję o usunięciu powstałych podczas dotychczasowej eksploatacji nieszczelności płyty fundamentowej. Płyta...

W ramach prowadzonych prac modernizacyjnych i okresowej wymiany pieca do wytopu szkła podjęto decyzję o usunięciu powstałych podczas dotychczasowej eksploatacji nieszczelności płyty fundamentowej. Płyta o wymiarach w świetle ścian 35,50x36,27 m i grubości 1,60 m wykazywała liczne i okresowo intensywne przecieki, które powodowały konieczność tymczasowego odprowadzania przenikających wód gruntowych systemem rowków powierzchniowych wyciętych w płycie do studzienek zbiorczych i odpompowywania. Powierzchnia...

dr inż. Bartłomiej Monczyński Wtórne hydroizolacje poziome wykonywane w technologii iniekcji

Wtórne hydroizolacje poziome wykonywane w technologii iniekcji Wtórne hydroizolacje poziome wykonywane w technologii iniekcji

Pod pojęciem iniekcji, technologii iniekcji lub też iniekcji chemicznej należy rozumieć wprowadzenie środka iniekcyjnego w strukturę muru w taki sposób, aby zapewniać jego rozłożenie (rozprowadzenie) w...

Pod pojęciem iniekcji, technologii iniekcji lub też iniekcji chemicznej należy rozumieć wprowadzenie środka iniekcyjnego w strukturę muru w taki sposób, aby zapewniać jego rozłożenie (rozprowadzenie) w całym przekroju przegrody.

mgr inż. Maciej Rokiel Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające

Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające

Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania budynków (obojętne czy w budownictwie mieszkaniowym, użyteczności...

Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania budynków (obojętne czy w budownictwie mieszkaniowym, użyteczności publicznej, przemysłowym itp.) i budowli, lecz także wymóg formalny.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Mechaniczne metody wykonywania wtórnych hydroizolacji poziomych

Mechaniczne metody wykonywania wtórnych hydroizolacji poziomych Mechaniczne metody wykonywania wtórnych hydroizolacji poziomych

Wtórną izolację poziomą przeciw wilgoci podciąganej kapilarnie można wykonać w technologii iniekcji chemicznej [1] lub też przy wykorzystaniu tzw. metod mechanicznych.

Wtórną izolację poziomą przeciw wilgoci podciąganej kapilarnie można wykonać w technologii iniekcji chemicznej [1] lub też przy wykorzystaniu tzw. metod mechanicznych.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Wtórne hydroizolacje wykonywane metodą iniekcji uszczelniających

Wtórne hydroizolacje wykonywane metodą iniekcji uszczelniających Wtórne hydroizolacje wykonywane metodą iniekcji uszczelniających

Obok iniekcyjnych metod odtwarzania hydroizolacji poziomych [1] w renowacji zawilgoconych budynków stosowane są również iniekcje uszczelniające (nazywane także iniekcjami żelowymi lub żelującymi, od niem....

Obok iniekcyjnych metod odtwarzania hydroizolacji poziomych [1] w renowacji zawilgoconych budynków stosowane są również iniekcje uszczelniające (nazywane także iniekcjami żelowymi lub żelującymi, od niem. Gelinietion oraz ang. injection of gel), tj. takie, które umożliwiają wykonanie uszczelnienia również przeciw wodzie działającej pod ciśnieniem.

mgr inż. Maciej Rokiel Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające - właściwości i zastosowanie

Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające - właściwości i zastosowanie Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające - właściwości i zastosowanie

W pierwszej części artykułu [Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające] omówione zostały zasady doboru materiałów wodochronnych. Niniejszy artykuł jest rozszerzeniem i uzupełnieniem informacji o specyfice...

W pierwszej części artykułu [Hybrydowe (reaktywne) masy uszczelniające] omówione zostały zasady doboru materiałów wodochronnych. Niniejszy artykuł jest rozszerzeniem i uzupełnieniem informacji o specyfice i zastosowaniu hybrydowych mas uszczelniających.

mgr inż. Maciej Rokiel Hydroizolacje rolowe - wybrane zagadnienia

Hydroizolacje rolowe - wybrane zagadnienia Hydroizolacje rolowe - wybrane zagadnienia

Podstawą bezproblemowej, długoletniej eksploatacji budynków i budowli jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części zagłębionych w gruncie. Doświadczenie pokazuje bowiem, że znaczącą część problemów...

Podstawą bezproblemowej, długoletniej eksploatacji budynków i budowli jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części zagłębionych w gruncie. Doświadczenie pokazuje bowiem, że znaczącą część problemów związanych z eksploatacją stanowią te powodowane przez wilgoć.

dr inż. Bartłomiej Monczyński Przyczyny zawilgacania budynków

Przyczyny zawilgacania budynków Przyczyny zawilgacania budynków

Wykonanie hydroizolacji w budynku, który w wyniku braku, uszkodzenia lub technicznego zużycia uszczelnienia uległ zawilgoceniu (tj. hydroizolacji wtórnej [1]), jest zagadnieniem na tyle złożonym, że praktycznie...

Wykonanie hydroizolacji w budynku, który w wyniku braku, uszkodzenia lub technicznego zużycia uszczelnienia uległ zawilgoceniu (tj. hydroizolacji wtórnej [1]), jest zagadnieniem na tyle złożonym, że praktycznie każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie.

Wybrane dla Ciebie

Wełna skalna jako materiał termoizolacyjny »

Wełna skalna jako materiał termoizolacyjny » Wełna skalna jako materiał termoizolacyjny »

Systemowa termomodernizacja to ciepło i estetyka »

Systemowa termomodernizacja to ciepło i estetyka » Systemowa termomodernizacja to ciepło i estetyka »

Płyty XPS – następca styropianu »

Płyty XPS – następca styropianu » Płyty XPS – następca styropianu »

Dach biosolarny - co to jest? »

Dach biosolarny - co to jest? » Dach biosolarny - co to jest? »

Zobacz, które płyty termoizolacyjne skutecznie ochronią dom przed zimnem »

Zobacz, które płyty termoizolacyjne skutecznie ochronią dom przed zimnem » Zobacz, które płyty termoizolacyjne skutecznie ochronią dom przed zimnem »

Budowanie szkieletowe czy modułowe? »

Budowanie szkieletowe czy modułowe? » Budowanie szkieletowe czy modułowe? »

Termomodernizacja z poszanowaniem wartości zabytków »

Termomodernizacja z poszanowaniem wartości zabytków » Termomodernizacja z poszanowaniem wartości zabytków »

Przekonaj się, jak inni izolują pianką poliuretanową »

Przekonaj się, jak inni izolują pianką poliuretanową » Przekonaj się, jak inni izolują pianką poliuretanową »

Papa dachowa, która oczyszcza powietrze »

Papa dachowa, która oczyszcza powietrze » Papa dachowa, która oczyszcza powietrze »

Podpowiadamy, jak wybrać system ociepleń

Podpowiadamy, jak wybrać system ociepleń Podpowiadamy, jak wybrać system ociepleń

Podpowiadamy, jak skutecznie przeprowadzić renowacje piwnicy »

Podpowiadamy, jak skutecznie przeprowadzić renowacje piwnicy » Podpowiadamy, jak skutecznie przeprowadzić renowacje piwnicy »

300% rozciągliwości membrany - TAK! »

300% rozciągliwości membrany - TAK! » 300% rozciągliwości membrany - TAK! »

Copyright © 2004-2019 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
Portal Budowlany - Izolacje.com.pl

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień przeglądarki dotyczących cookies. Nim Państwo zaczną korzystać z naszego serwisu prosimy o zapoznanie się z naszą polityką prywatności oraz Informacją o Cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności oraz Informacji o Cookies. Administratorem Państwa danych osobowych jest Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.K., nr KRS: 0000537655, z siedzibą w 04-112 Warszawa, ul. Karczewska 18, tel. +48 22 810-21-24, właściciel strony www.izolacje.com.pl. Twoje Dane Osobowe będą chronione zgodnie z wytycznymi polityki prywatności www.izolacje.com.pl oraz zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r i z Ustawą o ochronie danych osobowych Dz.U. 2018 poz. 1000 z dnia 10 maja 2018r.