FOT. Mimo rozwoju technologii materiałów hydroizolacyjnych wciąż w nowo wznoszonych budynkach można się spotkać z papą bitumiczną na osnowie z tektury; fot.: autor
Zabezpieczenie budynku przed wodą gruntową i infiltracyjną stanowi warunek konieczny trwałości konstrukcji, nie kwestię komfortu użytkowania. Ostatnie trzy dekady przyniosły w tej dziedzinie postęp materiałowy, jakiego branża budowlana wcześniej nie znała – od prymitywnych pap bitumicznych po reaktywne powłoki hybrydowe, które utwardzają się w ciągu kilku godzin. Mimo to zawilgocenie ścian przyziemia pozostaje jedną z najczęstszych przyczyn uszkodzenia tkanki budowlanej. Przyczyny tego faktu można upatrywać m.in. w tym, na ilu etapach procesu inwestycyjnego zapada decyzja o wyborze sposobu zabezpieczenia przed destrukcyjnym działaniem wody i wilgoci zawartych w gruncie.
Cienkowarstwowe zaprawy uszczelniające – potocznie określane szlamami lub skrótem MDS (niem. mineralische Dichtungsschlämmen), względnie mikrozaprawami uszczelniającymi – to jedno- lub wieloskładnikowe...
Cienkowarstwowe zaprawy uszczelniające – potocznie określane szlamami lub skrótem MDS (niem. mineralische Dichtungsschlämmen), względnie mikrozaprawami uszczelniającymi – to jedno- lub wieloskładnikowe suche zaprawy, najczęściej przygotowywane fabrycznie, od ponad 50 lat stosowane do uszczelniania elementów stykających się z gruntem. W praktyce stosowana jest szeroka gama szlamów uszczelniających o zróżnicowanych właściwościach, spośród których najprawdopodobniej najistotniejszą jest zdolność kompensacji...
Wtórne hydroizolacje pionowe wykonywane od zewnątrz powinny być – zarówno w trakcie ich wykonywania, jak i w planowanym okresie ich użytkowania – w odpowiedni sposób chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi,...
Wtórne hydroizolacje pionowe wykonywane od zewnątrz powinny być – zarówno w trakcie ich wykonywania, jak i w planowanym okresie ich użytkowania – w odpowiedni sposób chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi, termicznymi oraz chemicznymi (RYS. 1, PKT 5) [1, 2]. Użyte w tym celu produkty muszą być nie tylko odporne na działania powodujące ww. uszkodzenia, ale przede wszystkim kompatybilne z materiałem hydroizolacyjnym. Nie mogą też powodować uszkodzeń ani świeżo wykonanej, ani całkowicie wyschniętej...
Woda nie tylko jest niezbędna do wzniesienia budynków, a później do ich prawidłowej eksploatacji, lecz i po zakończeniu prac budowlanych występuje w samym budynku i w jego otoczeniu we wszystkich swoich...
Woda nie tylko jest niezbędna do wzniesienia budynków, a później do ich prawidłowej eksploatacji, lecz i po zakończeniu prac budowlanych występuje w samym budynku i w jego otoczeniu we wszystkich swoich stanach skupienia (stałym, ciekłym i gazowym) oraz pod różnorakimi postaciami: opadów deszczu i śniegu, mgły, wilgoci i wody zawartej w gruncie itp., prowadząc – gdy obiekt nie jest prawidłowo zabezpieczony – do jego nadmiernego zawilgocenia oraz do związanych z tym zawilgoceniem szkód.
RYS. Zasady wykonywania izolacji wanny zewnętrznej stosowanej w przypadku występowania wody gruntowej wywierającej stałe parcie hydrostatyczne; rys.: [3]
Trzy dekady zmian: od papy na osnowie z tektury do izolacji hybrydowych
W latach 80. i na początku lat 90. XX wieku podstawowym materiałem hydroizolacyjnym w Polsce była papa na osnowie z tektury budowlanej, powszechnie stosowana z lepikiem asfaltowym na gorąco [1]. Stosowanie ówczesnych materiałów sprawiało, że wykonanie hydroizolacji – szczególnie w przypadku izolacji wodochronnej (RYS.) – bywało skomplikowane technologicznie. Ponadto tektura ulegała szybkiej degradacji w warunkach podwyższonej wilgotności i ciśnienia hydrostatycznego, co prowadziło do całkowitej utraty właściwości hydroizolacyjnych papy [1, 2]. Współczesnemu wykonawcy trudno dziś wyobrazić sobie akceptację takiego ryzyka na etapie odbioru robót – choć zdarzają się wyjątki (FOT.). Ówczesny standard rynkowy nie pozostawiał jednak wielkiego wyboru. Zastąpienie osnowy tekturowej welonem z włókna szklanego lub włókniną poliestrową poprawiło stabilność wymiarową i wytrzymałość mechaniczną. Przełomem okazała się jednak dopiero chemiczna modyfikacja lepiszcza bitumicznego elastomerem SBS (styren-butadien-styren) lub plastomerem APP (ataktyczny polipropylen) [1]. Modyfikacja SBS pozwala zachować giętkość powłoki nawet w temperaturze -20°C, co istotnie zwiększa zdolność materiału do kompensacji ruchów termicznych i mechanicznych konstrukcji.
Kolejnym etapem ewolucji było wprowadzenie grubowarstwowych mas bitumicznych modyfikowanych polimerami, znanych pod niemieckim skrótem KMB (Kunststoffmodifizierte Bitumen-Dickbeschichtung), obecnie unormowanych jako PMBC (Polymer Modified Bituminous Thick Coatings) [4]. Masy PMBC pozwalają wykonać powłokę bezszwową, eliminując tym samym najsłabszy punkt pap termozgrzewalnych, czyli zgrzewy arkuszy podatne na rozszczelnienia przy miejscowym niedogrzaniu [1]. Wersje dwuskładnikowe, dzięki reakcji chemicznej komponentu płynnego z dodatkiem proszkowym, umożliwiają nałożenie kolejnych warstw już po kilku godzinach, bez degradacji polistyrenu ekstrudowanego (XPS) przyklejanego bezpośrednio na powłokę. Membrany samoprzylepne KSK (niem. Kaltselbstklebende Bitumendichtungsbahn), nakładane na zimno, oraz maty bentonitowe uzupełniły ofertę o rozwiązania niezależne od czynników termicznych. Bentonit sodowy potrafi zaabsorbować od 5 do 7 razy więcej wody niż wynosi jego masa, zwiększając objętość o 12 do 15 razy i tworząc w ten sposób samouszczelniającą się barierę żelową [1].
Dwie filozofie uszczelnienia: powłoki hybrydowe a biała wanna
Najnowsza generacja materiałów uszczelniających, tj. hybrydowe masy FPMC (Flexible Polymer Modified thick Coating), łączą właściwości bitumicznych mas PMBC z mineralnymi szlamami uszczelniającymi, tworząc powłokę reaktywną, niezależną od procesu odparowania wody [5]. Reprezentatywne produkty tej klasy osiągają odporność na deszcz już po 1,5–2 godzinach od nałożenia, natomiast pełne usieciowanie oraz odporność na parcie hydrostatyczne (nawet do 8 m słupa) następuje po 16–18 godzinach. Brak bitumu w składzie pozwala pokrywać powłokę bezpośrednio tynkiem strukturalnym lub farbą elewacyjną, co umożliwia ciągłe prowadzenie izolacji od głębokiego wykopu (klasy W1-E, W2-E) aż po strefę cokołową (klasy W4-E), z zachowaniem jednorodności powłoki na całej wysokości.
Odrębną filozofię reprezentuje technologia tzw. białej wanny (beton wodonieprzepuszczalny, TBW), w której element żelbetowy przenosi nie tylko obciążenia statyczne, ale jednocześnie stawia opór parciu wody, bez udziału zewnętrznej powłoki [6]. Wytyczne WU-Richtlinie DAfStb [7] narzucają w tym zakresie minimalne grubości elementów (24 cm dla ścian eksponowanych na wodę, 25 cm dla płyt dennych), ograniczenie wskaźnika w/c do 0,55 oraz dopuszczalną szerokość rysy uzależnioną od stosunku wysokości słupa wody do grubości elementu: 0,20 mm, 0,15 mm lub (przy największym obciążeniu — 0,10 mm).
W praktyce biała wanna bywa jednak nazbyt często kojarzona wyłącznie z parametrem wodoprzepuszczalności betonu, przy jednoczesnym zaniedbaniu miejsc krytycznych: przerw roboczych, dylatacji i przejść instalacyjnych wraz z osadzonymi w nich taśmami uszczelniającymi. Nieprawidłowo zawibrowany beton, przesunięcie węża uszczelniającego podczas zrzutu mieszanki czy wadliwe oczyszczenie przerwy roboczej z mleczka cementowego to najczęstsze przyczyny przecieków mimo poprawnie dobranej klasy betonu. Naprawa iniekcyjna żywicą poliuretanową usuwa w takim przypadku skutek, nie przyczynę wady wykonawczej [8].
Fundament normatywny: dlaczego klasyfikacja obciążenia wodą decyduje o wszystkim
W lipcu 2017 r. normę DIN 18195 [9], obowiązującą w Europie przez niemal cztery dekady, zastąpiono serią norm DIN 18531–18535. Za izolacje przyziemi i części podziemnych odpowiada w tej serii norma DIN 18533 [10]–[12]. W Polsce projektowanie i odbiór powłok wodochronnych opisują wytyczne ITB w zeszycie C5 „Warunków Technicznych Wykonania i Odbioru Robót Budowlanych” (WTWiORB) [13], definiujące m.in. podział na izolacje przeciwwilgociowe (chroniące przed wodą niewywierającą ciśnienia) oraz izolacje wodochronne (chroniące przed wodą pod ciśnieniem). Niemiecka norma DIN 18533 wprowadza dodatkowo, opartą m.in. na współczynniku filtracji gruntu, klasyfikację obciążenia wodą (klasy W-E) oraz klasyfikację odporności podłoża na zarysowania (klasy R-E) [10], [14].
Klasyfikacja ta jest szczególnie istotna w świetle błędnego schematu, który powtarza się na tyle często, że zasługuje na miano klasycznego: projektant lub wykonawca skupia się na wolnej wodzie gruntowej, pomijając wodę infiltracyjną, spiętrzającą się nad warstwami słabo przepuszczalnymi. Skutkiem jest zaprojektowanie i wykonanie izolacji przeciwwilgociowej (klasa W1.1-E lub W1.2-E) tam, gdzie warunki gruntowo-wodne wymagały izolacji wodochronnej (klasa W2.1-E lub wyższej). Tego rodzaju błędna klasyfikacja jest bezpośrednią przyczyną awarii izolacji w wyniku nieprzewidzianego naporu uwięzionej wody opadowej. Klasyfikacja rys (R-E) dodaje drugi wymiar decyzji projektowej: materiału sztywnego, mineralnego, nie należy stosować w miejscach kwalifikujących się do klasy R3-E, gdzie przewidywane rozwarcie rysy przekracza 0,3 mm.
Budynki istniejące: hydroizolacja wtórna w praktyce
Dobór izolacji wtórnej różni się zasadniczo od projektowania na etapie nowej inwestycji. Punktem wyjścia jest tu nie klasa obciążenia z projektu, lecz stan faktyczny istniejącej, zwykle już zdegradowanej bariery. W obiektach o wieku sięgającym kilku dekad spotyka się papy na osnowie tekturowej z lepikiem stosowanym na gorąco, rozwiązanie, którego trwałość w świetle dzisiejszej wiedzy technicznej jest znikoma [1]. Dobór technologii naprawczej wymaga wówczas oceny nie tylko stanu samej izolacji pierwotnej, lecz również dostępności do jej odkrycia, ryzyka naruszenia konstrukcji sąsiadującej oraz realnych możliwości wykonawczych na etapie eksploatacji obiektu.
Kierunek zmian: wymogi środowiskowe i cyfryzacja izolacji
Presja regulacyjna ESG (środowisko, polityka społeczna, ład korporacyjny) skłania producentów do eliminacji lotnych związków organicznych (LZO) z receptur membran i mas uszczelniających oraz optymalizacji receptur m.in. pod kątem śladu węglowego. Równolegle do technologii uszczelniających wkraczają cyfryzacja oraz biotechnologia. Prowadzone są prace badawcze nad wbudowaniem czujników wilgotności w strukturę membrany, czy też nad betonem z dodatkiem uśpionych bakterii z rodzaju Sporosarcina ureae. Gdy w betonie pojawiają się pęknięcia, bakterie ulegają przebudzeniu i w kontakcie z wodą infiltrującą przez rysę metabolizują dostarczone sole wapnia, wytrącając kalcyt (węglan wapnia) uszczelniający pęknięcie [15]. Rozwiązania te, choć pozostają na etapie badań i wdrożeń pilotażowych, pokazują interesujące kierunki rozwoju.
Podsumowanie
Trzydzieści lat rozwoju materiałowego dało branży narzędzia zdolne rozwiązać niemal każdy problem hydroizolacyjny – od lekkiej izolacji przeciwwilgociowej po specjalistyczne systemy wodochronne dla głębokich wykopów. Materiał hydroizolacyjny rzadko bywa dziś ogniwem słabym łańcucha decyzji. Analiza przyczyn awarii, z jakimi stykają się inżynierowie budownictwa, wskazuje na inne jego etapy, takie jak błędna klasyfikacja obciążenia wodą (już na etapie projektu), czy też zaniedbanie miejsc krytycznych w technologii białej wanny (zarówno na etapie projektowania jak i prowadzenia prac budowlanych). Słabym ogniwem pozostaje niestety tzw. czynnik ludzki, a nie dostępność technologii.
Literatura
Z Rojek, A. Gudaj, „Wykonywanie izolacji przeciwwodnych”, Arkady, Warszawa 1980.
B. Monczyński, „Hydroizolacja przyziemnych części nowo wznoszonych budynków”, „Inżynier Budownictwa” 6/2012, s. 44–49.
B. Ksit, B. Monczyński, „Zabezpieczenie elementów budynku znajdujących się w gruncie. Izolacje przeciwwodne i przeciwwilgociowe”, Wydawnictwo Verlag Dashofer, Warszawa 2011.
E. Gomulińska (red.), „Poradnik majstra budowlanego”, Arkady, Warszawa 1996.
B. Monczyński, „Materiały stosowane do wtórnej hydroizolacji budynków – grubowarstwowe powłoki bitumiczne”, „IZOLACJE” 9/2022, s. 66–71.
B. Monczyński, „Materiały stosowane do wtórnej hydroizolacji budynków – hybrydowe masy uszczelniające”, „IZOLACJE” 10/2022, s. 130–135.
B. Monczyński, K. Zieliński, „Beton wodoszczelny czy wodonieprzepuszczalny – rzecz o odporności konstrukcji betonowych na przenikanie wody,” XII Konferencja „Dni Betonu – tradycja i nowoczesność”, Wisła, 9–11.10.2023 r., s. 1309–1324.
Deutscher Ausschuss für Stahlbeton e. V. (DAfStb), DAfStb-Richtlinie: Wasserundurchlässige Bauwerke aus Beton (WU-Richtlinie), Berlin 2017.
B. Monczyński, „Uszczelnianie rys oraz złączy metodą iniekcji”, „IZOLACJE” 3/2021, s. 58–64.
DIN 18195, „Bauwerksabdichtungen – Teil 1 bis Teil 10”.
IN 18533-1:2026-06, „Abdichtung von erdberührten Bauteilen – Teil 1: Anforderungen, Planungs- und Ausführungsgrundsätze”.
DIN 18533-2:2026-06, „Abdichtung von erdberührten Bauteilen – Teil 2: Abdichtung mit bahnenförmigen Abdichtungsstoffen”.
DIN 18533-3:2026-06, „Abdichtung von erdberührten Bauteilen – Teil 3: Abdichtung mit flüssig zu verarbeitenden Abdichtungsstoffen”.
B. Francke, „Warunki Techniczne Wykonania i Odbioru Robót Budowlanych. Część C: Zabezpieczenia i IZOLACJE. Zeszyt 5: IZOLACJE wodochronne tarasów”, Instytut Techniki Budowlanej, Warszawa 2025.
M. Jackiewicz, „Hydroizolacja elementów budowli stykających się z gruntem. Norma DIN 18533 - nowe ujęcie tematu hydroizolacji”, „IZOLACJE” 11/12/2017, s. 68–73.
„Jak działa samonaprawiający się beton?,” https://cordis.europa.eu/article/id/442767-how-does-self-healing-concrete-work/pl (dostęp: lipiec 2026).
W przypadku prawidłowo zaprojektowanego i wzniesionego budynku wpływ wody zawartej w gruncie nie powinien być w ogóle uwzględniany przy rozważaniu cieplno-wilgotnościowego stanu przegród budowlanych –...
W przypadku prawidłowo zaprojektowanego i wzniesionego budynku wpływ wody zawartej w gruncie nie powinien być w ogóle uwzględniany przy rozważaniu cieplno-wilgotnościowego stanu przegród budowlanych – przy odpowiednio dobranych i w pełni funkcjonalnych hydroizolacjach strefy przyziemia woda gruntowa nie może zawilgacać konstrukcji, a zatem nie wywiera żadnego negatywnego wpływu na budynek [1].
Balkon czy taras to element konstrukcyjny budynku powiększający w niewątpliwy sposób jego wartość użytkową. Możliwości jego wykorzystania są ogromne, od miejsca przeznaczonego na wypoczynek, do przedłużenia...
Balkon czy taras to element konstrukcyjny budynku powiększający w niewątpliwy sposób jego wartość użytkową. Możliwości jego wykorzystania są ogromne, od miejsca przeznaczonego na wypoczynek, do przedłużenia np. salonu. Aby jednak ten modny (i chyba dobrze) obecnie element nie sprawiał użytkownikowi problemów, konieczne jest pokonanie dość niełatwych problemów, zarówno projektowych, jak i wykonawczych.
Elastyczne, modyfikowane polimerami powłoki grubowarstwowe (FPMC) najczęściej określane są mianem hydroizolacji hybrydowych – wynika to z faktu, że materiał ten łączy w sobie zalety mineralnych szlamów...
Elastyczne, modyfikowane polimerami powłoki grubowarstwowe (FPMC) najczęściej określane są mianem hydroizolacji hybrydowych – wynika to z faktu, że materiał ten łączy w sobie zalety mineralnych szlamów uszczelniających (MWG) oraz grubowarstwowych mas bitumicznych (PMBC).
Dachy płaskie jeszcze kilkanaście lat temu izolowane były najczęściej za pomocą pap asfaltowych na lepik. Na rynku pojawiły się jednak dużo skuteczniejsze, trwalsze oraz łatwiejsze do ułożenia materiały...
Dachy płaskie jeszcze kilkanaście lat temu izolowane były najczęściej za pomocą pap asfaltowych na lepik. Na rynku pojawiły się jednak dużo skuteczniejsze, trwalsze oraz łatwiejsze do ułożenia materiały hydroizolacyjne. Dzięki czemu ta pozioma przegroda doskonale chroni budynek przed niekorzystnymi czynnikami, a dachy płaskie coraz częściej pojawiają się w naszym krajobrazie.
Poprawne (zgodne ze sztuką budowlaną) zaprojektowanie i wykonanie budynku to bezwzględny wymóg bezproblemowej i długoletniej eksploatacji. Podstawą jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części zagłębionej...
Poprawne (zgodne ze sztuką budowlaną) zaprojektowanie i wykonanie budynku to bezwzględny wymóg bezproblemowej i długoletniej eksploatacji. Podstawą jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części zagłębionej w gruncie. Doświadczenie pokazuje, że znaczącą liczbę problemów związanych z eksploatacją stanowią problemy z wilgocią.
Doświadczenie pokazuje, że większość zarówno wykonawców, jak i inwestorów, za uszkodzenia połaci i przecieki wini złą jakość zastosowanych materiałów. Spotyka się opinie, że materiały firm X i Y są do...
Doświadczenie pokazuje, że większość zarówno wykonawców, jak i inwestorów, za uszkodzenia połaci i przecieki wini złą jakość zastosowanych materiałów. Spotyka się opinie, że materiały firm X i Y są do niczego, bo już na wiosnę pojawiły się przecieki, że płytki na tarasie się nie sprawdzają, ponieważ maksymalnie po dwóch latach i tak odpadną lub się uszkodzą. Inni z kolei twierdzą, że ta sama firma X produkuje doskonałe materiały, bo uprzednia trzykrotna naprawa materiałami firm A, B i C była nieskuteczna,...
Prawidłowe, a zarazem kompleksowe wykonanie hydroizolacji budynku istniejącego (najczęściej zawilgoconego), czyli wykonanie tzw. hydroizolacji wtórnej, oznacza wykonanie ciągłego i szczelnego systemu hydroizolacji...
Prawidłowe, a zarazem kompleksowe wykonanie hydroizolacji budynku istniejącego (najczęściej zawilgoconego), czyli wykonanie tzw. hydroizolacji wtórnej, oznacza wykonanie ciągłego i szczelnego systemu hydroizolacji o układzie „wanny” [1–2].
Woda nie tylko jest niezbędna do wzniesienia budynków, a później do ich prawidłowej eksploatacji, lecz i po zakończeniu prac budowlanych występuje w samym budynku i w jego otoczeniu we wszystkich swoich...
Woda nie tylko jest niezbędna do wzniesienia budynków, a później do ich prawidłowej eksploatacji, lecz i po zakończeniu prac budowlanych występuje w samym budynku i w jego otoczeniu we wszystkich swoich stanach skupienia (stałym, ciekłym i gazowym) oraz pod różnorakimi postaciami: opadów deszczu i śniegu, mgły, wilgoci i wody zawartej w gruncie itp., prowadząc – gdy obiekt nie jest prawidłowo zabezpieczony – do jego nadmiernego zawilgocenia oraz do związanych z tym zawilgoceniem szkód.
Zagadnienia związane z wodochronnym zabezpieczeniem obiektów nie należą do łatwych. Liczba problemów oraz koszty prac naprawczych jednoznacznie wskazują na konieczność kompleksowego podejścia do zagadnień...
Zagadnienia związane z wodochronnym zabezpieczeniem obiektów nie należą do łatwych. Liczba problemów oraz koszty prac naprawczych jednoznacznie wskazują na konieczność kompleksowego podejścia do zagadnień związanych z projektowaniem i wykonawstwem.
Kluczowym elementem renowacji zawilgoconych budynków jest usunięcie źródła problemu (czyli zawilgocenia) poprzez wykonanie wtórnych izolacji przeciwwilgociowych i/lub wodochronnych [1]. Jednakże musi ona...
Kluczowym elementem renowacji zawilgoconych budynków jest usunięcie źródła problemu (czyli zawilgocenia) poprzez wykonanie wtórnych izolacji przeciwwilgociowych i/lub wodochronnych [1]. Jednakże musi ona uwzględniać również aspekty termiczne, szczególnie że w przypadku budynków wzniesionych kilkadziesiąt, a nawet kilkaset lat temu prawdopodobieństwo, że budynek spełnia obecnie obowiązujące wymagania dotyczące izolacji cieplnej, jest praktycznie zerowe.
Taras nad pomieszczeniem to, niezależnie od sposobu wykonania, rodzaj dachu. Warstwą użytkową mogą być płytki ceramiczne, płyty kamienne i betonowe, deska tarasowa czy nawet żywica.
Taras nad pomieszczeniem to, niezależnie od sposobu wykonania, rodzaj dachu. Warstwą użytkową mogą być płytki ceramiczne, płyty kamienne i betonowe, deska tarasowa czy nawet żywica.
Zima jak co roku zaskoczyła drogowców! Zdanie to (choć - nawiasem mówiąc - bardzo krzywdzące dla wspomnianych drogowców, którzy zajmują się budową dróg, a nie ich utrzymaniem) doskonale obrazuje zjawisko,...
Zima jak co roku zaskoczyła drogowców! Zdanie to (choć - nawiasem mówiąc - bardzo krzywdzące dla wspomnianych drogowców, którzy zajmują się budową dróg, a nie ich utrzymaniem) doskonale obrazuje zjawisko, które widoczne jest szczególnie w budownictwie: to, co nieuniknione, potrafi zaskoczyć.
Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania zarówno budynków (obojętne, czy w budownictwie mieszkaniowym,...
Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania zarówno budynków (obojętne, czy w budownictwie mieszkaniowym, użyteczności publicznej, czy przemysłowym), jak i budowli, a także wymóg formalny. Intensywny rozwój chemii budowlanej w ciągu ostatnich kilkunastu lat spowodował, że mamy do dyspozycji szeroką gamę materiałów, począwszy od stosowanych tylko do izolacji przeciwwilgociowych, a skończywszy na materiałach...
W celu spowolnienia procesu starzenia asfaltów oraz poprawy ich parametrów termoplastycznych i właściwości reologicznych stosuje się różnego rodzaju modyfikatory. Jednym z nich może być wapno hydratyzowane.
W celu spowolnienia procesu starzenia asfaltów oraz poprawy ich parametrów termoplastycznych i właściwości reologicznych stosuje się różnego rodzaju modyfikatory. Jednym z nich może być wapno hydratyzowane.
Współcześnie najczęściej stosowanym modyfikatorem asfaltu w różnego rodzaju budowlanych wyrobach hydroizolacyjnych jest kopolimer styren-butadien-styren (SBS). W przemyśle materiałów hydroizolacyjnych,...
Współcześnie najczęściej stosowanym modyfikatorem asfaltu w różnego rodzaju budowlanych wyrobach hydroizolacyjnych jest kopolimer styren-butadien-styren (SBS). W przemyśle materiałów hydroizolacyjnych, zarówno ilość, rodzaj, jak i jakość substancji użytej do modyfikacji asfaltu, określana jest na podstawie obserwacji praktycznych.
Nierzadko sposób modyfikacji dyktują względy ekonomiczne. Teoretyczne podstawy doboru substancji użytej do modyfikacji asfaltu nie są na ogół znane. W celu uzyskania...
Poprawne (czyli zgodne ze sztuką budowlaną) zaprojektowanie i wykonanie obiektu to bezwzględny wymóg bezproblemowej, długoletniej eksploatacji. Podstawą jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części...
Poprawne (czyli zgodne ze sztuką budowlaną) zaprojektowanie i wykonanie obiektu to bezwzględny wymóg bezproblemowej, długoletniej eksploatacji. Podstawą jest odpowiednie rozwiązanie konstrukcyjne części zagłębionej w gruncie. Doświadczenie pokazuje, że znaczącą liczbę problemów związanych z eksploatacją stanowią problemy z wilgocią. Woda jest niestety takim medium, które bezlitośnie wykorzystuje wszelkie usterki i nieciągłości w warstwach hydroizolacyjnych, wnikając do wnętrza konstrukcji.
Zadaniem hydroizolacji jest ochrona konstrukcji przed wodą i wilgocią, jednak sama wilgoć nie jest jedynym czynnikiem zagrażającym trwałości konstrukcji lub jej elementów. Woda jest bardzo często nośnikiem...
Zadaniem hydroizolacji jest ochrona konstrukcji przed wodą i wilgocią, jednak sama wilgoć nie jest jedynym czynnikiem zagrażającym trwałości konstrukcji lub jej elementów. Woda jest bardzo często nośnikiem substancji, które mają szkodliwy wpływ na samą izolację i na chronione przez nią elementy budynku. Rozpuszczone w wodzie agresywne związki chemiczne powstałe np. w wyniku naturalnego procesu gnicia roślin i liści czy też wskutek procesów chemicznych (zachodzących pomiędzy wodą a produktami spalania,...
Dach lub stropodach to nic innego jak przegroda chroniąca budynek lub budowlę przed oddziaływaniem czynników atmosferycznych, przenosząca obciążenia od wiatru i śniegu, obciążenia użytkowe, a także zapewniająca...
Dach lub stropodach to nic innego jak przegroda chroniąca budynek lub budowlę przed oddziaływaniem czynników atmosferycznych, przenosząca obciążenia od wiatru i śniegu, obciążenia użytkowe, a także zapewniająca komfort cieplny oraz pełniąca funkcje dekoracyjne. Jego konstrukcja i forma zależą od rodzaju obiektu, wymagań użytkowych (funkcji obiektu), warunków zabudowy oraz wymagań planu zagospodarowania przestrzennego, strefy klimatycznej, rodzaju pokrycia czy też sposobu odwodnienia i ocieplenia...
Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania budynków (obojętne czy w budownictwie mieszkaniowym, użyteczności...
Konieczność wykonania skutecznych powłok wodochronnych to nie tylko jeden z podstawowych wymogów bezproblemowego i komfortowego użytkowania budynków (obojętne czy w budownictwie mieszkaniowym, użyteczności publicznej, przemysłowym itp.) i budowli, lecz także wymóg formalny.
Większość z nas spotkała się z problemem przeciekającego dachu. Tradycyjne pokrycia, takie jak gont bitumiczny i papa termozgrzewalna, mają swoje zalety, ale nie są też pozbawione wad. Dachy kryte papą...
Większość z nas spotkała się z problemem przeciekającego dachu. Tradycyjne pokrycia, takie jak gont bitumiczny i papa termozgrzewalna, mają swoje zalety, ale nie są też pozbawione wad. Dachy kryte papą lub gontem z czasem tracą szczelność. Wynika to z degradacji materiałów pod wpływem działania czynników atmosferycznych lub ze złego wykonawstwa.
Klikacjąc "Zgoda" akceptujesz zapisywanie wszystkich danych na twoim urządzeniu. Kliknięcie "Odmowa" oznacza zapisywanie tylko danych niezbędnych do funkcjonowania strony. Administratorem danych jest Grupa Medium sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, ul. Karczewska 18. Dane są przetwarzane w celu zapewnienia funkcjonalności strony, analizy ruchu oraz dostosowania reklam. Masz prawo do wycofania zgody w dowolnym momencie. Dane przetwarzamy w celu realizxacji zamówienia (art. 6 ust. 1 lit. b RODO). Szczegółowe informacje o przetwarzaniu danych znajdziesz w
Polityce prywatności
