Dodatkowe warstwy na ścianie

Wznoszenie budynków energooszczędnych sprowadza się do zastosowania takich materiałów i rozwiązań technologicznych, które zapewnią niskie zużycie energii. W praktyce ściany zewnętrzne nie muszą być wykonane z materiałów o dobrej izolacyjności termicznej – przy wyborze rozwiązania można skupić się na jego właściwościach nośnych oraz na tym, czy materiał jest nieszkodliwy dla zdrowia, jednak izolacyjność cieplną należy zapewnić przez zastosowanie odpowiedniego materiału termoizolacyjnego. W bezspoinowych systemach ocieplania ścian zewnętrznych (BSO) będzie nim wełna mineralna (szklana lub skalna).

Grubość przegrody a izolacyjność termiczna

Warto wiedzieć, że ściana jednowarstwowa z materiału o najlepszych parametrach termicznych ma od 3 do 6 razy gorsze właściwości termoizolacyjne od najlepszych na rynku materiałów termoizolacyjnych. Natomiast zwiększanie grubości takiej ściany przyczynia się jedynie do niepotrzebnego wzrostu kosztów budowy i oczywiście zmniejszenia powierzchni użytkowej budynku. Dlatego nie warto zwiększać grubości ściany ceramicznej wykonanej z materiałów otworowych, także tych poryzowanych, gdyż i tak nie uzyska się uniwersalnych, zadowalających parametrów. Lepiej zadbać o właściwy poziom współczynnika przenikania ciepła przegrody przez zwiększenie grubości zewnętrznej izolacji termicznej. Będzie to tańsze rozwiązanie, a korzyść z niego większa – koszt termoizolacji zwróci się już po 2–3 latach jako oszczędność kosztów ogrzewania.

To, ile ciepła bezpowrotnie ucieka przez ścianę, zależy od kilku czynników: grubości ściany, materiału, z którego ściana jest zbudowana, oraz jej konstrukcji. Np. ściana wykonana z betonu o grubości 50 cm ma taką samą izolacyjność cieplną jak mur z cegły dziurawki o grubości ok. 35 cm. Gdyby ścianę z cegły o grubości 35 cm ocieplić 10-centymetrową warstwą materiału termoizolacyjnego, to ilość ciepła uciekająca przez ścianę zmniejszyłaby się o 3. W uproszczeniu można powiedzieć, że rachunek za energię traconą przez ściany zmniejszyłby się czterokrotnie. Właśnie dlatego warto docieplać stare ściany.

Aby określić, ile rzeczywiście ciepła ucieka przez przegrodę, należy dokonać odpowiednich obliczeń, czyli wykonać audyt energetyczny. Dokonują go wykwalifikowane firmy współpracujące z ekipami wykonującymi docieplenia budynków.

Korzyści z zastosowania technologii warstwowej

Od 1998 r. obowiązują w Polsce zmienione wymagania dotyczące izolacyjności cieplnej ścian zewnętrznych budynków, wskazane w obowiązującym obecnie rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DzU z 2002 r. nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Dla ścian o budowie warstwowej z izolacją cieplną z materiałów takich jak wełna mineralna obniżono maksymalną wartość współczynnika przenikania ciepła do 0,30 W/(m²·K). W odniesieniu zaś do ścian jednorodnych, czyli wykonanych z jednego materiału o właściwościach jednocześnie izolacyjnych i konstrukcyjnych, współczynnik ten nie może być większy niż 0,50 W/(m²·K). Poprzednia wartość współczynnika przenikania ciepła dla obu typów ścian nie mogła przekroczyć 0,55 W/(m²·K).

By lepiej zobrazować skuteczność wełny mineralnej jako izolacji termicznej, można porównać ich opór cieplny R. W tabeli podano wielkości oporu cieplnego różnych materiałów budowlanych z podziałem na dwie grubości; dodatkowo wskazano wartości oporu cieplnego uzyskiwane przez materiały izolacyjne.

Przyjmuje się, że komfort cieplny zapewniają ściany, których opór cieplny wynosi 4 (m²·K)/W. Aby ściana jednowarstwowa uzyskała taką wartość, musiałaby mieć znaczną grubość. Lepsze efekty przyniesie wzniesienie ściany w technologii ścian wielowarstwowych. Z danych zawartych w tabeli wynika, że w przypadku najsłabszego pod względem termicznym materiału ściennego, jakim jest cegła silikatowa, niezbędna grubość termoizolacji nie przekroczy 12 cm.

Ściany warstwowe składają się z pionowo ułożonych warstw różnych materiałów (rys. 1–2). Każda warstwa spełnia inną funkcję. Warstwa nośna wykonywana z materiałów o dużej wytrzymałości przenosi obciążenia, warstwa z materiału o dobrych właściwościach izolacyjnych (wełny mineralnej) zapewnia izolacyjność termiczną i akustyczną ściany, warstwa licowa zaś zabezpiecza ścianę przed wpływami zewnętrznymi oraz nadaje jej estetyczny wygląd.

Wzniesienie ściany warstwowej, oprócz ograniczenia kosztów poniesionych na ogrzewanie, zapewnia również jej odpowiednią wytrzymałość, a przy tym minimalizowanie rzutu powierzchni ścian w stosunku do rzutu obiektu oraz zachowanie optymalnych warunków cieplno-wilgotnościowych w przekroju ściany. Dodatkowo należy podkreślić, że rozwiązanie wielowarstwowe zwiększa opłacalność realizacji budynku dzięki możliwości wykonywania ścian zewnętrznych etapami. Daje także swobodę zastosowania dowolnego materiału jako warstwy nośnej, musi on jedynie spełniać odpowiednie wymagania wytrzymałościowe. Trzeba także dodać, że jest to jedyne rozwiązanie umożliwiające dowolne kształtowanie wyglądu elewacji poprzez dobór faktury warstwy tynku i jego kolorystyki.

* * *

Na rynku materiałów budowlanych i technologii znajduje się wiele rozwiązań. Trudno je ocenić jedynie po przeczytaniu ulotki informacyjnej i rozmowie z handlowcem. W dokonaniu wyboru niewątpliwie może pomóc dobry architekt, który potrafi przewidzieć konsekwencje użycia konkretnych materiałów i technologii. Właściwe zaprojektowanie ścian zewnętrznych gwarantuje bezpieczeństwo, a dobór technologii wznoszenia i użytych do tego celu materiałów zapewni użytkownikom komfort cieplny, akustyczny i wilgotnościowy oraz, co chyba najważniejsze, niskie koszty wieloletniej eksploatacji budynku.

Opracowano na podstawie materiałów Stowarzyszenia Producentów Wełny Mineralnej: Szklanej i Skalnej MIWO

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!