Dobór warstw wstępnego krycia dla dachów skośnych - klasy szczelności

Standardy, jakie zawiera opracowanie, pomagają wszystkim uczestnikom procesu budowlanego w jednoznacznym definiowaniu poprawnego projektowania i wykonawstwa dachów. Wytyczne są ważnym źródłem informacji dla projektantów i architektów, przedstawiając różnorodność poprawnych rozwiązań dla konkretnych uwarunkowań występujących na obiekcie budowlanym.

1 klasa szczelności

Ten sposób dodatkowego zabezpieczenia dachu jest możliwy tylko przez wykonanie uszczelnienia pokrycia zasadniczego w technice wodoszczelnego dachu spodniego.

Uwagi ogólne

1. Charakterystyczne dla dachu spodniego jest to, że jego powierzchnia jest wodoszczelna. Zakłady i wszelkie styki materiału kryjącego muszą być zgrzane lub zaklejone, a mocowanie zasłonięte i wykonane tylko w zakładach, w odpowiedniej odległości od krawędzi (najlepiej w 2/3 zakładu).
2. Kontrłaty muszą być pokryte warstwą wodoszczelną, a zamontowane na nich łaty muszą być przybite tak, aby otwory z gwoździami były w najwyższym punkcie przekroju kontrłat. Zaleca się zastosowanie kontrłat o przekroju trapezowym lub fazowanych. Wysokość kontrłat musi być tym wyższa, im kąt nachylenia jest niższy i im większych opadów można się spodziewać w regionie budowy dachu. Drewno kontrłat powinno być wyschnięte i skutecznie zaimpregnowane. Na kontrłaty mogą być również użyte inne materiały odporne na wilgoć.
3. Przejścia różnych instalacji przez pokrycie dachu spodniego oraz zamontowane na nim elementy należy wykonać tak, by były wodoszczelne.
4. Wodoszczelne dachy spodnie nie mogą mieć żadnych otworów w powierzchni materiału kryjącego. Nie można na nich wykonać wylotów ze szczeliny wentylacyjnej na kalenicach i narożach. Wyloty muszą być wykonane w wersji wysokiej wychodzącej ponad pokrycie zasadnicze. Jest to uzasadnione tym, że nie można uniknąć wnikania nawiewanego śniegu i deszczu przez otwory wentylacyjne w dachach wentylowanych.
5. W dachach z poddaszem mieszkalnym zabezpieczonych za pomocą dachu spodniego pod jego poszyciem powinna być wykonana szczelina wentylacyjna. Jest to szczególnie ważne, gdy warstwę izolacji termicznej stanowią materiały porowate, przede wszystkim wełny mineralne i drzewne. Szczelina wentylacyjna jest też zabezpieczeniem konstrukcji i innych elementów drewnianych.

Wykonanie z zastosowaniem pap (membran bitumicznych)

1. Wodoszczelne dachy spodnie mogą zostać wykonane jedno- lub dwuwarstwowo.
2. W systemie jednowarstwowym, aby uniknąć niechcianego sklejenia z podłożem, należy układać papy na odpowiedniej warstwie rozdzielającej. Samoprzylepne papy też mogą być użyte, jeśli zostaną zamontowane tak, aby nie zachodziło ich sklejenie się z podłożem.
3. W przypadku zgrzewania otwartym ogniem należy ułożyć między podłożem a membraną odpowiednie oddzielające lub ogniochronne warstwy, których spoiny i styki zamknięte są np. gwoździami, tak że wykluczone jest przebijanie płomienia do poszycia. W innych przypadkach papy powinny być zgrzewane gorącym powietrzem lub należy podjąć inne odpowiednie działania. Należy przestrzegać przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej.
4. Minimalna szerokość zakładu na łączeniach wynosi 8 cm.

Wykonanie z zastosowaniem membran z tworzywa sztucznego

1. 1. Wodoszczelne dachy spodnie z membran z tworzywa sztucznego powinny być układane jednowarstwowo.
2. 2. Zakłady muszą wynosić co najmniej 4 cm lub tyle, ile zaleca producent dla określonej przez niego metody łączenia.

2 klasa szczelności

Uzyskanie drugiej klasy szczelności dachu jest możliwy tylko przez wykonanie uszczelnienia pokrycia zasadniczego w technice deszczoszczelnego dachu spodniego (RYS. 1).

Uwagi ogólne

1. Charakterystyczne dla deszczoszczelnego dachu spodniego jest to, że jego powierzchnia jest wodoszczelna. Zakłady i wszelkie styki materiału kryjącego muszą być zgrzane lub zaklejone, a mocowanie zasłonięte i wykonane tylko w zakładach, w odpowiedniej odległości od krawędzi.
2. W deszczoszczelnych dachach spodnich kontrłaty nie są pokryte materiałem wodoszczelnym. Natomiast pod kontłatami powinny użyte materiały uszczelniajace zapobiegające przesączaniu się wody przez otwory montażowe.
3. Przejścia różnych instalacji przez pokrycie dachu spodniego oraz zamontowane na nim elementy należy wykonać tak, by były wodoszczelne.
4. Deszczoszczelne dachy spodnie nie mogą mieć żadnych otworów w powierzchni materiału kryjącego. Nie można na nich wykonać wylotów ze szczeliny wentylacyjnej na kalenicach i narożach. Wyloty muszą być wykonane w wersji wysokiej wychodzącej ponad poziom materiału wodoszczelnego i zakryte (lub w innych miejscach budynku, np. w szczytach).

Wykonanie z zastosowaniem pap

1. Wykonanie dachu spodniego deszczoszczelnego za pomocą pap bitumicznych powinno być takie same jak w wodoszczelnym dachu spodnim.
2. W dachach spodnich deszczoszczelnych kontrłaty umieszczone są nad papą. Należy zmniejszyć skutki perforacji izolacji przez elementy łączące kontrłat i łat nośnych za pomocą niezbędnych akcesoriów uszczelniających (taśmy, kleje).

Wykonanie z zastosowaniem membran z tworzywa sztucznego

1. Wykonanie dachu spodniego deszczoszczelnego za pomocą membran z tworzywa sztucznego powinno być takie same jak w wodoszczelnym dachu spodnim.
2. W dachach spodnich deszczoszczelnych kontrłaty umieszczone są nad membraną z tworzywa sztucznego. Należy zmniejszyć skutki perforacji izolacji przez elementy łączące kontrłat i łat nośnych za pomocą niezbędnych akcesoriów uszczelniających (taśmy, kleje).

3 klasa szczelności

Tę klasę można zrealizować przez wykonanie uszczelnienia pokrycia zasadniczego przy użyciu następujących typów materiałów:

• uszczelnienie sztywne zgrzane lub sklejone oraz ze szczelną kontrłatą, wykonane z MWK (RYS. 2, RYS. 4) lub płyt wstępnego krycia (RYS. 3),
• uszczelnienia wiszące z zaklejonymi zakładami oraz ze szczelną kontrłatą, wykonane z MWK lub FWK (RYS. 5).

Wykonanie z zastosowaniem uszczelnień sztywnych

1. Kontrłaty leżą na uszczelnieniu sztywnym i są zamocowane przez uszczelnienie sztywne w konstrukcji nośnej. W celu zmniejszenia skutków perforacji uszczelnienia sztywnego przez elementy mocujące (śruby, gwoździe) kontrłaty i łaty trzeba zastosować uszczelki: specjalne taśmy, masy lub kleje.
2. MWK muszą leżeć na podłożu, np. na termoizolacji o stabilnym kształcie lub na deskowaniu. MWK mogą też zostać zamocowane na etapie budowy, rozpięte na krokwiach, a później wypełnione odpowiednią izolacją cieplną. Termoizolacja nie może wypychać MWK do góry (w stronę pokrycia) i z tego powodu wprowadzać wodę spływającą z góry pod kontrłaty.
3. Mocowanie MWK odbywa się za pomocą gwoździ z szerokimi główkami lub klamer lub przez docisk kontrłaty. Na deskowaniu lub innym podłożu, w którym można wbić gwoździe membrany mogą zostać zamocowane w górnej trzeciej części poziomego zakładu, w jego wnętrzu pod następnym ich pasmem (w niewidoczny sposób), a odległość między mocowaniami powinna wynosić ok. 10 cm.
4. Zakłady poziome i boczne MWK muszą mieć co najmniej 10 cm szerokości i mają być zaklejone odpowiednią taśmą samoprzylepną lub klejem. Zakłady boczne MWK muszą być wykonane na krokwiach.
5. Taśmy (lub spoiwa) klejące i uszczelniające do bocznych połączeń pasm poziomych MWK lub płyt wstępnego krycia muszą przebiegać pod kontrłatami. Jeżeli wymiary płyt uniemożliwiają wykonanie tego warunku, to płyty wstępnego krycia powinny być dodatkowo uszczelnione MWK według zasad z punktu 4.
6. Płyt wstępnego krycia muszą posiadać odpowiednie felce do połączeń i są mocowane bezpośrednio na krokwiach i/lub przez kontrłaty. Płyty wstępnego krycia z felcem dookoła mogą być łączone w obszarze pola krokwi (dla tej klasy muszą być wtedy pokryte MWK zgodnie z punktem 5), przy czym rozmieszczenie styków należy w każdym rzędzie przesunąć co najmniej o jedno pole krokwi.
7. Przyjmuje się, że płyty wstępnego krycia jako elementy konstrukcji nie nadają się do chodzenia. Z tego powodu obciążenia między krokwiami nie są dopuszczalne, chyba że producent przedstawi dodatkowego zaświadczenia określające wielkość tych obciążeń. Płyty wstępnego krycia są zazwyczaj bezpieczne do chodzenia tylko w obrębie krokwi. Płyt wstępnego krycia, które nie są podłożone lub podparte przez dostatecznie odporne na ściskanie podłoże, w celu uniknięcia zbyt dużych wygięć mogą być stosowane tylko do podanej przez producenta odległości między krokwiami.
8. W przypadku uszczelnienia styków płyt wstępnego krycia za pomocą taśmy uszczelniającej szerokość taśmy musi wynosić co najmniej 10 cm. Taśmy muszą zostać umieszczone centralnie nad spoiną. Należy zwracać uwagę na zgodność materiałową oraz trwałość sklejenia. Wilgoć i ruchy płyt lub ich podbudowy nie mogą zmniejszać trwałości sklejenia.
9. Przejścia wszelkich instalacji (kominów, kominków odpowietrzających, doświetleń, anten itp.) przez warstwę wstępnego krycia muszą być szczelne dla spływającej po warstwie wstępnego krycia wody.

Wykonanie z zastosowaniem uszczelnień wiszących

1. W celu zrealizowania wymogów 3 klasy szczelności materiały uszczelnienia wiszącego muszą mieć odpowiednią odporność mechaniczną na rozciąganie. Do tej klasy szczelności zaleca się stosowanie MWK i FWK o ciężarze powierzchniowym wynoszącym co najmniej 200 g/m2. Tak dobrane MWK muszą być rozpięte z lekkim naprężeniem, a FWK ze zwisem lub naprężone.
2. Kontrłaty leżą na uszczelnieniu wiszącym i są zamocowane przez uszczelnienie wiszące w konstrukcji nośnej. W celu zmniejszenia skutków perforacji uszczelnienia wiszącego przez elementy mocujące kontrłaty i łaty trzeba zastosować uszczelki: specjalne taśmy, masy lub kleje.
3. Mocowanie MWK lub FWK rozpiętych na krokwiach, odbywa się za pomocą gwoździ z szerokimi główkami lub klamer lub przez docisk kontrłaty.
4. Zakłady poziome i boczne MWK muszą mieć co najmniej 10 cm szerokości i mają być zaklejone odpowiednią taśmą samoprzylepną lub klejem. Zakłady boczne MWK lub FWK muszą być wykonane na krokwiach.
5. Taśmy klejące i uszczelniające do połączeń bocznych poziomych pasm MWK lub FWK muszą przebiegać pod kontrłatami.
6. Uszczelnienia wiszące dopuszczalne są tylko jako konstrukcja wentylowana, czyli pod nimi musi być zrealizowana przestrzeń (lub szczelina) wentylacyjna. MWK lub FWK powinny kończyć się ok. 5 cm przed linią kalenicy.

4 klasa szczelności

Tę klasę można zrealizować przez wykonanie uszczelnienia pokrycia zasadniczego w następujących technikach:

• uszczelnienie sztywne sklejone, wykonane z MWK lub płyt wstępnego krycia (RYS 6),
• uszczelnienie sztywne z pap zgrzane lub sklejone,
• uszczelnienia wiszące z zaklejonymi zakładami, wykonane z MWK lub FWK.

Wykonanie z zastosowaniem uszczelnień sztywnych

1. Kontrłaty leżą na uszczelnieniu sztywnym i są zamocowane przez uszczelnienie sztywne w konstrukcji nośnej. W celu zmniejszenia skutków perforacji uszczelnienia sztywnego przez elementy mocujące (śruby, gwoździe) kontrłaty i łaty trzeba starannie mocować elementy mocujące, tak aby kontrłaty je zasłaniały (pokrywały od góry).
2. MWK muszą leżeć na podłożu, np. na termoizolacji o stabilnym kształcie lub na deskowaniu. MWK mogą też zostać zamocowane na etapie budowy, rozpięte na krokwiach, a później wypełnione odpowiednią izolacją cieplną. Termoizolacja nie może wypychać MWK do góry (w stronę pokrycia) i z tego powodu wprowadzać wodę spływającą z góry pod kontrłaty.
3. Mocowanie MWK odbywa się za pomocą gwoździ z szerokimi główkami lub klamer lub przez docisk kontrłaty. Na deskowaniu lub innym podłożu, w którym można wbić gwoździe membrany mogą zostać zamocowane w górnej trzeciej części poziomego zakładu, w jego wnętrzu pod następnym ich pasmem (w niewidoczny sposób), a odległość między mocowaniami powinna wynosić ok. 10 cm.
4. Zakłady poziome i boczne MWK muszą mieć co najmniej 10 cm szerokości i mają być zaklejone odpowiednią taśmą samoprzylepną lub klejem.
5. Płyty wstępnego krycia o grubości powyżej 8 mm muszą posiadać odpowiednie felce do połączeń i są mocowane bezpośrednio na krokwiach i/lub przez kontrłaty. Płyty wstępnego krycia z felcem dookoła mogą być łączone w obszarze pola krokwi, przy czym rozmieszczenie styków należy w każdym rzędzie przesunąć co najmniej o jedno pole krokwi. Połączenia boczne płyt muszą być uszczelnione przed spływającą wodą przez zaklejenie taśmą.
6. Płyty wstępnego krycia o maksymalnej grubości 8 mm mogą być układane z zakładem poziomym wynoszącym co najmniej 10 cm, a na bokach styk musi być zaklejony odpowiednimi taśmami.
7. W przypadku uszczelnienia styków płyt wstępnego krycia za pomocą taśmy uszczelniającej szerokość taśmy musi wynosić co najmniej 10 cm. Taśmy muszą zostać umieszczone centralnie nad spoiną. Należy zwracać uwagę na zgodność materiałową oraz trwałość sklejenia. Wilgoć i ruchy płyt lub ich podbudowy nie mogą zmniejszać trwałości sklejenia.
8. Przyjmuje się, że płyty wstępnego krycia jako elementy konstrukcji nie nadają się do chodzenia. Z tego powodu obciążenia między krokwiami nie są dopuszczalne, chyba że producent przedstawi dodatkowego zaświadczenia określające wielkość tych obciążeń. Płyty wstępnego krycia są zazwyczaj bezpieczne do chodzenia tylko w obrębie krokwi. Płyt wstępnego krycia, które nie są podłożone lub podparte przez dostatecznie odporne na ściskanie podłoże, w celu uniknięcia zbyt dużych wygięć mogą być stosowane tylko do podanej przez producenta odległości między krokwiami.
9. Przejścia wszelkich instalacji (kominów, kominków odpowietrzających, doświetleń, anten itp.) przez warstwę wstępnego krycia muszą być szczelne dla spływającej po warstwie wstępnego krycia wody.

Wykonanie z zastosowaniem uszczelnień sztywnych z pap

Do uszczelnień sztywnych wykonywanych z zakładami z pap używane są wodoszczelne papy bitumiczne na poszyciu (deskowaniu, płytach OSB, MPF itp.). Zakłady poziome mają szerokość co najmniej 8 cm i są mocowane widocznymi gwoździami z szeroką główką ok. 2 cm od krawędzi założonej papy. Mocowanie liczy co najmniej 10 gwoździ z szeroką główka na m. Zakłady boczne pap muszą być albo pod kontrłatami albo muszą być klejone. Styki krzyżowe nie są dopuszczalne.

Wykonanie z zastosowaniem uszczelnień wiszących

1. MWK muszą być rozpięte z lekkim naprężeniem, a FWK mogą być rozpięte z celowym zwisem również bez użycia kontrłaty. Wielkość zwisu w najniższym miejscu nie może być większa od wysokości kontrłaty.
2. Kontrłaty leżą na uszczelnieniu wiszącym i są zamocowane przez uszczelnienie wiszące w konstrukcji nośnej. W celu zmniejszenia skutków perforacji uszczelnienia przez elementy mocujące (śruby, gwoździe) kontrłaty i łaty, trzeba starannie mocować elementy mocujące, tak aby kontrłaty je zasłaniały (pokrywały od góry).
3. Mocowanie MWK lub FWK rozpiętych na krokwiach odbywa się za pomocą gwoździ z szerokimi główkami lub klamer lub tylko przez docisk kontrłaty.
4. Zakłady poziome i boczne MWK lub FWK muszą mieć co najmniej 10 cm szerokości i mają być zaklejone odpowiednią taśmą samoprzylepną lub klejem. Zakłady boczne MWK lub FWK muszą być wykonane na krokwiach.
5. Przejścia wszelkich instalacji (kominów, kominków odpowietrzających, doświetleń, anten itp.) przez warstwę wstępnego krycia muszą być szczelne dla spływającej po warstwie wstępnego krycia wody.
6. Uszczelnienia wiszące dopuszczalne są tylko jako konstrukcja wentylowana, czyli pod nimi musi być zrealizowana przestrzeń (lub szczelina) wentylacyjna. MWK lub FWK powinny kończyć się ok. 5 cm przed linią kalenicy.

5 klasa szczelności

Tę klasę można zrealizować przez wykonanie uszczelnienia pokrycia zasadniczego w technice uszczelnienia sztywnego ułożonego na zakład lub na felc, wykonanego z MWK lub płyt wstępnego krycia.

1. Kontrłaty leżą na uszczelnieniu sztywnym i są zamocowane przez uszczelnienie sztywne w konstrukcji nośnej. W celu zmniejszenia skutków perforacji uszczelnienia sztywnego przez elementy mocujące (śruby, gwoździe) kontrłaty i łaty trzeba starannie mocować elementy mocujące, tak aby kontrłaty je zasłaniały (pokrywały od góry).
2. MWK muszą leżeć na podłożu, np. na termoizolacji o stabilnym kształcie lub na deskowaniu. MWK mogą też zostać zamocowane na etapie budowy, rozpięte na krokwiach, a później wypełnione odpowiednią izolacją cieplną. Termoizolacja nie może wypychać MWK do góry (w stronę pokrycia) i z tego powodu wprowadzać wodę spływającą z góry pod kontrłaty.
3. Mocowanie MWK odbywa się za pomocą gwoździ z szerokimi główkami lub klamer lub przez docisk kontrłaty. Na deskowaniu lub innym podłożu, w którym można wbić gwoździe membrany mogą zostać zamocowane w górnej trzeciej części poziomego zakładu, w jego wnętrzu pod następnym ich pasmem (w niewidoczny sposób), a odległość między mocowaniami powinna wynosić ok. 10 cm.
4. Zakłady poziome MWK muszą mieć co najmniej 10 cm szerokości i mają być ułożone luźno (bez zaklejania). Zakłady boczne MWK muszą mieć co najmniej 10 cm szerokości i muszą być wykonane na krokwiach lub muszą być sklejone.
5. Płyt wstępnego krycia o grubości powyżej 8 mm muszą posiadać odpowiednie felce do połączeń i są mocowane bezpośrednio na krokwiach i/lub przez kontrłaty. Płyty wstępnego krycia z felcem dookoła mogą być łączone w obszarze pola krokwi, przy czym rozmieszczenie styków należy w każdym rzędzie przesunąć co najmniej o jedno pole krokwi.
6. Płyty wstępnego krycia o maksymalnej grubości 8 mm mogą być układane z zakładem poziomym wynoszącym co najmniej 10 cm, a na bokach styk musi być zaklejony odpowiednimi taśmami.
7. Przyjmuje się, że płyty wstępnego krycia jako elementy konstrukcji nie nadają się do chodzenia. Z tego powodu obciążenia między krokwiami nie są dopuszczalne chyba, że producent przedstawi dodatkowego zaświadczenia określające wielkość tych obciążeń. Płyty wstępnego krycia są zazwyczaj bezpieczne do chodzenia tylko w obrębie krokwi. Płyt wstępnego krycia, które nie są podłożone lub podparte przez dostatecznie odporne na ściskanie podłoże, w celu uniknięcia zbyt dużych wygięć mogą być stosowane tylko do podanej przez producenta odległości między krokwiami.
8. Przejścia wszelkich instalacji (kominów, kominków odpowietrzających, doświetleń, anten itp.) przez warstwę wstępnego krycia muszą być szczelne dla spływającej po warstwie wstępnego krycia wody.

6 klasa szczelności

Tę klasę można zrealizować przez wykonanie uszczelnienia pokrycia zasadniczego w technice uszczelnienia wiszącego ułożonego na zakład wykonanego z MWK lub FWK (RYS. 5).

1. MWK muszą być rozpięte z lekkim naprężeniem, a FWK mogą być rozpięte z celowym zwisem również bez użycia kontrłaty. Wielkość zwisu w najniższym miejscu nie może być większa od wysokości kontrłaty.
2. Kontrłaty leżą na uszczelnieniu wiszącym i są zamocowane przez uszczelnienie wiszące w konstrukcji nośnej. W celu zmniejszenia skutków perforacji uszczelnienia przez elementy mocujące (śruby, gwoździe) kontrłaty i łaty, trzeba starannie mocować elementy mocujące, tak aby kontrłaty je zasłaniały (pokrywały od góry).
3. Mocowanie MWK lub FWK rozpiętych na krokwiach odbywa się za pomocą gwoździ z szerokimi główkami lub klamer lub tylko przez docisk kontrłaty.
4. Zakłady poziome MWK lub FWK muszą mieć co najmniej 10 cm szerokości i mają być ułożone luźno (bez zaklejania). Zakłady boczne MWK muszą mieć co najmniej 10 cm szerokości i muszą być wykonane na krokwiach.
5. Przejścia wszelkich instalacji (kominów, kominków odpowietrzających, doświetleń, anten itp.) przez warstwę wstępnego krycia muszą być osłonięte rynienkami.
6. Uszczelnienia wiszące dopuszczalne są tylko jako konstrukcja wentylowana, czyli pod nimi musi być zrealizowana przestrzeń (lub szczelina) wentylacyjna. MWK lub FWK powinny kończyć się ok. 5 cm przed linią kalenicy.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!