Page 52 - ebook_Hydroizolacje_wyd_3

Balkony, tarasy Hydroizolacje – wymogi techniczne i projektowanie

Konferencja
2013
» brzegowa (obwodowa, skrajna),
» strefowa (pośrednia),
» kontrolna,
» montażowa.
Dylatacje jastrychu muszą być ściśle skorelowane z dylatacjami w okładzinie ceramicznej
52 – zagadnienie to należy rozpatrywać łącznie. Dylatacje strefowe jastrychu i okładziny ceramicz-
nej przechodzą przez oba elementy konstrukcji oraz uszczelnienie zespolone (podpłytkowe).
Muszą mieć tę samą szerokość i idealnie się pokrywać. Układ dylatacji należy tak zaprojek-
tować, aby zapewnić najwyższą estetykę okładziny ceramicznej (w wypadku dużych tarasów,
o skomplikowanych kształtach, wymaga to uwzględnienia już na etapie projektu układu płytek
na powierzchni).
Masy do wypełnień dylatacji należy tak dobierać, aby zmiana szerokości szczeliny dylata-
cyjnej nie była większa niż zdolność masy do przenoszenia odkształceń, która jest określana
przez zdolność ruchu. Parametr ten jest wyznaczany na podstawie zdolności masy do prze-
noszenia odkształceń wyrażonych w procentowej zmianie szerokości szczeliny w odniesieniu
do jej szerokości w momencie nakładania masy; odnosi się on do względnej zmiany szerokości
szczeliny.
Względną zmianę szerokości szczeliny Δ można obliczyć ze wzoru:

Δ = Δs ⋅100% ,
B
gdzie:
Δ – względna zmiana szerokości szczeliny [%],
Δs = α·L·Δt·1000 – przemieszczenie boków szczeliny [mm],
α – współczynnik rozszerzalności liniowej (zaprawy cementowej lub betonu),
B – szerokość szczeliny dylatacyjnej [mm]
L – długość niezdylatowanego odcinka [m],
Δt – zmiana temperatury [°C].
Przy rozstawie dylatacji większym niż 3 m konieczne jest obliczeniowe sprawdzenie, czy ma-
teriał wypełniający dylatację jest w stanie przenieść zmiany jej szerokości.
Zdylatowana powierzchnia powinna mieć kształt kwadratu lub prostokąta o proporcjach
długości boków nie większych niż 2 : 1. Należy dylatować także każdą zmianę kierunku pola.
Do wypełnień dylatacji stosuje się odporne na czynniki atmosferyczne masy na bazie silikonów,
poliuretanów lub wielosiarczków (tiokoli). Szerokość dylatacji strefowych i brzegowych nie po-
winna być mniejsza niż 8 mm (zalecana wielkość: 10 mm).
Ostateczny rozkład pól dylatacyjnych zależy od konstrukcji i kształtu tarasu, jego lokalizacji
i położenia względem stron świata, zastosowanej okładziny ceramicznej (zwłaszcza jej koloru),
jednak miarodajna jest zawsze dokładna analiza, określająca zakres swobodnych odkształceń
termicznych materiału.
Dylatacje uszczelnia się systemowymi taśmami i kształtkami (np. narożnymi) wklejanymi
w uszczelnienie podpłytkowe.
Do wypełniania dylatacji w wykładzinach z kamieni naturalnych należy stosować specjalne
masy przeznaczone do kamieni naturalnych.