Page 51 - ebook_Hydroizolacje_wyd_3

Wybrane wymagania stawiane tarasom nadziemnym

» rolowe materiały bitumiczne (papy, membrany samoprzylepne) zgodne z normą PN -EN
13707 [3] lub PN-EN 14967 [4],
» wyroby rolowe z tworzyw sztucznych i kauczuku (membrany) zgodne z normą PN -EN
13956 [5] lub PN-EN 14909 [6],
» polimerowo-bitumiczne, grubowarstwowe masy uszczelniające (masy KMB) [7, 8]; powłoka
wodochronna musi mieć grubość 4 mm po wyschnięciu i być wykonywana z wkładką zbrojącą, 51
np. z siatki z włókna szklanego,
» elastyczne szlamy mineralne zgodne z normą PN-EN 14891 [2] (TABELA 1),
» maty i folie uszczelniające.
Nie dopuszcza się stosowania do wykonywania izolacji pap na osnowie tekturowej oraz pap
niemodyfikowanych (niezależnie od osnowy). W wypadku folii (membran) polietylenowych
(PE) lub z polipropylenu ich grubość nie powinna być mniejsza niż 2 mm. W odniesieniu
do membran z polichlorku winylu (PVC) za minimalną, graniczną grubość przyjmuje się
1 mm. Można stosować te jedynie materiały, które na zakładach są zgrzewane, sklejane
lub wulkanizowane.
Jeżeli izolacja pełni funkcję paroizolacji, musi dodatkowo spełniać wymagania stawiane
powłokom paroszczelnym.
W konstrukcji o układzie tradycyjnym do wykonywania izolacji wodochronnej stosuje się:
» rolowe materiały bitumiczne (papy, membrany samoprzylepne) zgodne z normą PN -EN
13707 [3] lub PN-EN 14967 [4],
» wyroby rolowe z tworzyw sztucznych i kauczuku (membrany) zgodne z normą PN -EN
13956 [5] lub PN-EN 14909 [6].
Wariant z drenażowym odprowadzeniem wody wymaga zastosowania systemowych profili
okapowych z otworami umożliwiającymi odprowadzenie wody poza połać oraz rynien i rur spu-
stowych.
Słupki balustrad nie mogą przebijać hydroizolacji. Jeżeli funkcji balustrady nie pełni np. at-
tyka, konieczne jest jej zamocowanie do boku płyty lub do ściany.

PROJEKTOWANIE TARASÓW ZE WZGLĘDU NA OBCIĄŻENIA TERMICZNE

Najbardziej narażona na oddziaływania termiczne jest warstwa użytkowa, w układzie
z uszczelnieniem zespolonym – okładzina ceramiczna lub z kamieni naturalnych, elastyczna
zaprawa uszczelniająca, klej do okładzin oraz warstwa jastrychu (elementy te należy rozpa-
trywać łącznie), w układzie z drenażowym odprowadzeniem wody – okładzina ceramiczna
lub z kamieni naturalnych, klej do okładzin oraz jastrych wodoprzepuszczalny. Dobowy gra-
dient temperatury (latem) dochodzi do 50°C, roczny do 100°C, co wymaga odpowiedniego
zdylatowania powierzchni. Polska literatura techniczna podaje maksymalny rozstaw dylatacji
od 2 do 2,5 m. Niemieckie wytyczne ZDB „Außenbeläge. Belagkonstruktionen mit Fliesen
und Platten außerhalb von Gebäuden” [1] uzależniają to od rodzaju płytek, elastyczności kleju
oraz lokalizacji konstrukcji i obciążeń na nią działających i podają rozstaw szczelin dylatacyj-
nych wielkości 2–5 m.
Należy rozróżnić następujące rodzaje dylatacji:
» konstrukcyjna budynku,