Page 53 - ebook_Hydroizolacje_wyd_3
P. 53

Wybrane wymagania stawiane tarasom nadziemnym



          PROJEKTOWANIE TARASÓW ZE WZGLĘDU NA WYMAGANIA CIEPLNO -WILGOTNOŚCIOWE

            Rozwiązanie  projektowe  powinno  zapewnić  odpowiedni  komfort  cieplny  użytkownikom
          pomieszczeń  pod  tarasem  oraz  nie  dopuszczać  do  rozwoju  grzybów  pleśniowych  na  stropie
          i przyległych fragmentach ścian.
            Należy obliczeniowo dobrać grubość warstwy termoizolacji, tak aby wartość współczynnika   53
          przenikania ciepła U maks.  obliczana zgodnie z normą PN-EN ISO 6946:2008 [12] w odniesieniu
          do pomieszczeń o temperaturze t 1  > 16°C była nie większa niż 0,20 (W/m ·K) [13] oraz wy-
                                                                    2
          eliminować ryzyko kondensacji pary wodnej, umożliwiającej rozwój grzybów pleśniowych,
          oraz zawilgocenia wnętrza przegrody na skutek powstania płaszczyzny bądź strefy konden-
          sacji [18, 19].
            Zgodnie z wymaganiami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny
          odpowiadać budynki i ich usytuowanie [21], należy tak zaprojektować przegrodę, aby na jej we-
          wnętrznej powierzchni nie występowała kondensacja pary wodnej. Należy to wykonać zgodnie
          z normą PN-EN ISO 13788:2003 [14].
            Obliczona wielkość f Rsi  dla przegrody i węzłów konstrukcyjnych (ze zwróceniem uwagi na spo-
          sób użytkowania pomieszczenia, jego przeznaczenie oraz zewnętrzne warunki cieplno-wilgotno-
          ściowe) nie może być mniejsza niż wymagana wartość krytyczna podana w normie PN-EN ISO
          13788:2003 [14].
            Rozwój grzybów pleśniowych najwcześniej uwidacznia się w obszarze występowania przy-
          najmniej dwóch liniowych mostków termicznych (np. na styku ściany i stropu, w narożniku
          pomieszczenia). Oznacza to, że istotny wpływ może mieć na to zjawisko izolacyjność cieplna
          ścian zewnętrznych pomieszczenia pod tarasem.
            Dodatkowo musi być spełniony warunek, zgodnie z którym we wnętrzu przegrody nie może
          występować narastające w kolejnych latach zawilgocenie na skutek kondensacji pary wodnej.
          Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich
          usytuowanie [13], dopuszcza kondensację pary wodnej w okresie zimowym wewnątrz przegrody,
          o ile latem możliwe będzie wyparowanie kondensatu i nie nastąpi degradacja materiału prze-
          grody na skutek tej kondensacji. Warunek ten należy sprawdzić zgodnie z normą PN-EN ISO
          13788:2003 [14].
            Wyeliminowanie kondensacji wgłębnej jest bardzo istotne. Wartość współczynnika przeni-
          kania ciepła U zgodnie z normą PN-EN ISO 6946:2008 [12] oblicza się bowiem w odniesie-
          niu do warunków ustalonych, a parametry cieplne zależą od wilgotności materiału. Dlatego
          taras  (i  w  ogóle  przegrody  zewnętrzne)  należy  projektować  tak,  aby  jego  zawilgocenie  nie
          spowodowało takiego obniżenia izolacyjności cieplnej, że przestanie on spełniać stawiane mu
          wymagania techniczne. Opór dyfuzyjny warstwy (okładziny) wewnętrznej powinien być równy
          oporowi dyfuzyjnemu warstwy (okładziny) zewnętrznej lub większy od niego. Brak możliwości
          spełnienia tego warunku wymusza zastosowanie paroizolacji pomiędzy warstwą wewnętrzną
          a termoizolacją.

          Paroizolacja
          Wybór rodzaju materiału stosowanego jako paroizolacja powinien zależeć bezpośrednio od wyni-
          ków obliczeń cieplno-wilgotnościowych. Należy tak dobrać parametry paroizolacji (współczynnik
   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58