Page 53 - ebook_Hydroizolacje_wyd_3
P. 53
Wybrane wymagania stawiane tarasom nadziemnym
PROJEKTOWANIE TARASÓW ZE WZGLĘDU NA WYMAGANIA CIEPLNO -WILGOTNOŚCIOWE
Rozwiązanie projektowe powinno zapewnić odpowiedni komfort cieplny użytkownikom
pomieszczeń pod tarasem oraz nie dopuszczać do rozwoju grzybów pleśniowych na stropie
i przyległych fragmentach ścian.
Należy obliczeniowo dobrać grubość warstwy termoizolacji, tak aby wartość współczynnika 53
przenikania ciepła U maks. obliczana zgodnie z normą PN-EN ISO 6946:2008 [12] w odniesieniu
do pomieszczeń o temperaturze t 1 > 16°C była nie większa niż 0,20 (W/m ·K) [13] oraz wy-
2
eliminować ryzyko kondensacji pary wodnej, umożliwiającej rozwój grzybów pleśniowych,
oraz zawilgocenia wnętrza przegrody na skutek powstania płaszczyzny bądź strefy konden-
sacji [18, 19].
Zgodnie z wymaganiami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny
odpowiadać budynki i ich usytuowanie [21], należy tak zaprojektować przegrodę, aby na jej we-
wnętrznej powierzchni nie występowała kondensacja pary wodnej. Należy to wykonać zgodnie
z normą PN-EN ISO 13788:2003 [14].
Obliczona wielkość f Rsi dla przegrody i węzłów konstrukcyjnych (ze zwróceniem uwagi na spo-
sób użytkowania pomieszczenia, jego przeznaczenie oraz zewnętrzne warunki cieplno-wilgotno-
ściowe) nie może być mniejsza niż wymagana wartość krytyczna podana w normie PN-EN ISO
13788:2003 [14].
Rozwój grzybów pleśniowych najwcześniej uwidacznia się w obszarze występowania przy-
najmniej dwóch liniowych mostków termicznych (np. na styku ściany i stropu, w narożniku
pomieszczenia). Oznacza to, że istotny wpływ może mieć na to zjawisko izolacyjność cieplna
ścian zewnętrznych pomieszczenia pod tarasem.
Dodatkowo musi być spełniony warunek, zgodnie z którym we wnętrzu przegrody nie może
występować narastające w kolejnych latach zawilgocenie na skutek kondensacji pary wodnej.
Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich
usytuowanie [13], dopuszcza kondensację pary wodnej w okresie zimowym wewnątrz przegrody,
o ile latem możliwe będzie wyparowanie kondensatu i nie nastąpi degradacja materiału prze-
grody na skutek tej kondensacji. Warunek ten należy sprawdzić zgodnie z normą PN-EN ISO
13788:2003 [14].
Wyeliminowanie kondensacji wgłębnej jest bardzo istotne. Wartość współczynnika przeni-
kania ciepła U zgodnie z normą PN-EN ISO 6946:2008 [12] oblicza się bowiem w odniesie-
niu do warunków ustalonych, a parametry cieplne zależą od wilgotności materiału. Dlatego
taras (i w ogóle przegrody zewnętrzne) należy projektować tak, aby jego zawilgocenie nie
spowodowało takiego obniżenia izolacyjności cieplnej, że przestanie on spełniać stawiane mu
wymagania techniczne. Opór dyfuzyjny warstwy (okładziny) wewnętrznej powinien być równy
oporowi dyfuzyjnemu warstwy (okładziny) zewnętrznej lub większy od niego. Brak możliwości
spełnienia tego warunku wymusza zastosowanie paroizolacji pomiędzy warstwą wewnętrzną
a termoizolacją.
Paroizolacja
Wybór rodzaju materiału stosowanego jako paroizolacja powinien zależeć bezpośrednio od wyni-
ków obliczeń cieplno-wilgotnościowych. Należy tak dobrać parametry paroizolacji (współczynnik

