Obiekt bez niezbędnych instalacji i urządzeń - co z tego wynika?

Zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany:

1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Kwestia sprawności komina jest sprawą istotną, która wynika z art. 61 ustawy.  Należy dochowywać wszelkiej staranności w wyborze i zastosowaniu wkładów kominowych.

2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska.

O zakwalifikowaniu do kategorii obiektu budowlanego w rozumieniu art. 1 i art. 3 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, nie przesądza fakt posiadania instalacji - urządzeń technicznych. Niewyposażenie obiektu w niezbędne do jego funkcjonowania instalacje i urządzenia może być co najwyżej uznane za uchybienie wymogom techniczno-budowlanych dla określonej kategorii obiektu, lecz w żadnym wypadku nie świadczy o braku możliwości zakwalifikowania do kategorii obiektu budowlanego.

Przy odmiennym rozumowaniu budowa budynku bez jakichkolwiek instalacji i urządzeń możliwa byłaby bez obowiązywania rygorów prawnych i aby obejść prawo wystarczyłoby niewyposażenie budynku, nawet o tradycyjnych fundamentach, w instalacje i urządzenia.

Wokanda

PINB nakazał skarżącemu dokonanie rozbiórki przedmiotowego kurnika na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (DzU z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.). Zdaniem organu I instancji, skoro kurnik, jako obiekt budowlany użytkowany jest od wiosny (...) r., nie może być już zakwalifikowany jako tymczasowy obiekt budowlany i z uwagi na funkcję, niezależnie od faktu trwałego związania z gruntem i technologii robót budowlanych, jego realizacja wymagała pozwolenia na budowę, a sankcją jego braku jest wdrożenie trybu z art. 48 Prawa budowlanego. 

Zdaniem organu nie jest możliwa legalizacja samowoli budowlanej z uwagi na niezgodność z planem miejscowym, który przeznacza teren pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z dopuszczeniem zabudowy zagrodowej i usług. Nadto, z mocy § 53 rozdział 13 planu, na obszarze tym obowiązuje zakaz tymczasowego zagospodarowania terenu - z wyjątkami, które nie dotyczą niniejszego przypadku. Skoro zaś skarżący nie prowadzi rodzinnego gospodarstwa rolnego i nie posiada użytków rolnych o obszarze nie mniejszym niż 1 ha, zabudowa jest sprzeczna z postanowieniami planu miejscowego, co uzasadnia wydanie nakazu rozbiórki.

W odwołaniu od decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 1 i 5 ustawy - Prawo budowlane - poprzez błędne zakwalifikowanie posadowionego na podłożu nadwozia izotermicznego jako obiektu budowlanego, a także naruszenie art. 28 k.p.a. poprzez nieuznanie za stronę współwłaścicielki nieruchomości sąsiedniej, żony wnioskodawcy.

Skarżący zarzucił, że samochodowa skrzynia nie jest związana z gruntem, lecz swobodnie umieszczona na kamieniach bez umocowania i nie posiada żadnych instalacji, urządzeń technicznych. Zatem nie może być zakwalifikowana jako obiekt budowlany w świetle definicji ustawowych. Z zebranego materiału dowodowego nie wynika też data jej posadowienia na działce skarżącego. 

Skarżący wyjaśnił, że hoduje ptaki wielu gatunków jedynie hobbystycznie, a zatem działalność taką należy traktować w kategoriach funkcji mieszkaniowej. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję I instancji i uznał, że sporny obiekt jest budynkiem, zaś rolę fundamentów pełnią bloczki betonowe i kamienie, na których jest stabilnie posadowiony, co przesądza o trwałym połączeniu z gruntem. Pełni on zaś funkcję budynku inwentarskiego, gdyż służy do utrzymywania ptactwa gospodarskiego.

Zdaniem organu odwoławczego, prawidłowe było też postępowanie przeprowadzone przez organ powiatowy, gdyż nie było możliwe zalegalizowanie obiektu z powodu braku zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jako nieistotny uznano też zarzut pominięcia w postępowaniu współwłaścicieli nieruchomości sąsiedniej, gdyż skutecznie może go podnieść jedynie strona pozbawiona udziału w postępowaniu.

Konkluzja

Normatywne pojęcie "instalacja”  nie posiada legalnej definicji w ustawie Prawo budowlane, jednak w świetle uregulowań tej ustawy niewątpliwym jest, że roboty polegające na instalowaniu i montażu ustawodawca traktuje jako rodzaj robót budowlanych, gdyż pojęcia te zostały użyte w przepisie art. 29 ust. 2 pkt 6 oraz 14, 15, 16 i 17 ustawy Prawo budowlane, wymieniającym roboty budowlane, których wykonywanie nie wymaga pozwolenia na budowę.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 stycznia 2016 r.  II SA/Gl 905/15  Skutki niewyposażenia obiektu w niezbędne do jego funkcjonowania instalacje i urządzenia. 

Podstawa prawna:

Ustawa Prawo budowlane (DzU z 2016 poz. 290 ze zm.)

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!