Page 18 - ebook_Hydroizolacje_wyd_3

Fundamenty Hydroizolacje – wymogi techniczne i projektowanie

Konferencja
2013
MATY/MEMBRANY BENTONITOWE

Bentonit cechuje się zdolnością do chłonięcia wody i pęcznienia pod jej wpływem. Może
zwiększać swoją objętość nawet kilkunastokrotnie (12–15 razy). Przy odpowiednim obciążeniu
(ograniczającym zdolność pęcznienia) radykalnie zmniejsza się przepuszczalność wody. Proces
18 ten jest odwracalny – w przypadku czasowego braku obciążenia wilgocią bentonit nie wysycha
całkowicie, a ponowne pojawienie się wilgoci/wody aktywuje bentonit. Izolacja z bentonitu
ma zdolność do samoregeneracji – miejscowe niewielkie uszkodzenia mechaniczne (2–3 mm)
zasklepiają się na skutek pęcznienia materiału.
Podstawą systemu izolacji bentonitowych są specjalne membrany lub maty. Mogą one być
układane na podłożu lub klejone do podłoża oraz mocowane mechanicznie za pomocą specjal-
nych kołków lub gwoździ. Uszkodzenia punktowe, na skutek samoregenurących się właściwości
bentonitu, zamykają się na skutek pęcznienia, jednak w przypadku mocowania mechanicznego
należy rozważyć (zawsze w odniesieniu do konkretnego obiektu), potrzebę późniejszego uszczel-
nienia każdego miejsca mocowania szpachlą bentonitową.
Wymagania stawiane materiałom bentonitowym zawarte są w normie PN-EN 13491:2006/
A1:2007 [29].
Ze względu na właściwości materiału membrany/maty bentonitowe powinny być dociśnię-
te do podłoża, dlatego izolacja pozioma może być stosowana pod płytą żelbetową grubości
min. 15 cm (dopuszcza się stosowanie mat przy cieńszej płycie dennej – min. 10 cm – o ile
zezwala na to producent systemu), a w przypadku izolacji pionowych należy zapewnić równo-
ważny docisk do podłoża np. odpowiednią warstwą zagęszczonego gruntu. Zaleca się stosowanie
2
membran/mat o minimalnej zawartości bentonitu rzędu 3–4 kg/m .
Niedopuszczalne jest stosowanie materiałów bentonitowych powyżej poziomu gruntu oraz bez
odpowiedniej warstwy dociskowej.

PODSUMOWANIE

Normy z serii PN-EN w zdecydowanej większości definiują wymagania dotyczące konkretnych
materiałów w odniesieniu do dwóch wartości:
» granicznej, oznaczanej symbolem MLV – jest to ustalana przez producenta konkretna, gra-
niczna (minimalna lub maksymalna) wartość (wynik konkretnego badania, wartość konkretnego
parametru), która musi być osiągnięta w badaniach;
» deklarowanej, oznaczanej symbolem MDV – jest to deklarowana przez producenta konkretna
wartość (wynik konkretnego badania, wartość konkretnego parametru), podawana z założoną
tolerancją.
W normach nie ma jednak informacji, jakimi parametrami musi się charakteryzować konkret-
ny materiał, aby mógł w danych warunkach brzegowych (przy konkretnym obciążeniu wilgocią/
wodą, przy konkretnym zastosowaniu itp.) pełnić swoją funkcję. Oznacza to, że deklaracja
zgodności z normą stanowi jedynie formalny dokument, potwierdzający, że materiał może być
wprowadzony na rynek zgodnie z prawem.
Innym, zdecydowanie ważniejszym zagadnieniem jest określenie właściwości wyrobu
lub mini malnych wymagań, jakie musi on spełnić, aby mógł pełnić zamierzoną funkcję. Są to dwie