Page 17 - ebook_Hydroizolacje_wyd_3
P. 17

Materiały do wykonywania hydroizolacji podziemnych części budynków i budowli



          ROLOWE MATERIAŁY Z TWORZYW SZTUCZNYCH

          Elastyczne wyroby wodochronne z tworzyw sztucznych lub kauczuku (folie, membrany) powinny
          spełniać wymagania norm:
             » PN-EN 13967:2006 [27]
             » lub PN-EN 14909:2007 [28].                                              17
            Materiały zgodne z normą PN-EN 13967:2006 [27] klasyfikowane jako typ A przeznaczone
          są do wykonywania izolacji przeciwwilgociowej, klasyfikowane jako typ T – do izolacji prze-
          ciwwodnej. Jako typ V klasyfikowane są materiały do wykonywania izolacji przeciwwilgociowej
          – wyrób wentylacyjny lub drenażowy.
            Materiały zgodne z normą PN-EN 14909:2007 [28] przeznaczone są do wykonywania izolacji
          przeciwwilgociowej.
            Na  rynku  dostępne  są  folie  z  polichlorku  winylu  (PVC),  elastomerów  poliolefinowych
          (FPO),  polipropylenu  (PP),  polietylenu  (PE),  a  także  na  bazie  kauczuku  (EPDM).  Można
          stosować jedynie takie folie, których łączenie możliwe jest za pomocą kleju systemowego,
          przez wulkanizowanie lub zgrzewanie. Niedopuszczalne jest użycie folii, które można łączyć
          tylko  przez  ułożenie  na  zakład,  ani  folii  (membran)  kubełkowych  (niezależnie  od  sposobu
          mocowania i łączenia).
            Izolacje z rolowych materiałów z tworzyw sztucznych i kauczuku mogą być układane luźno
          na podłożu lub klejone do podłoża klejami systemowymi.
            Według normy DIN 18195:2000 [1] do izolacji przeciwwilgociowych mogą być stosowane
          folie grubości nie mniejszej niż 1,2 mm. Grubość ta może zostać zmniejszona do 0,8 mm, gdy
          stosuje się folię samoprzylepną.
            Według normy DIN 18195:2000 [1] do izolacji przeciwwodnych mogą być wykorzystywane
          folie z:
             » PVC-P grubości min. 2 mm, jeżeli uszczelnienie jest wykonywane przez luźne ułożenie ma-
          teriału; w takiej sytuacji zagłębienie obiektu jest ograniczone do 4 m;
             » PIB (poliizobutylu), PVC-P (z miękkiego polichlorku winylu zbrojonego wkładką z włókniny
          szklanej) oraz EVA (kopolimeru etylenu z octanem winylu) grubości min. 1,5 mm, jeżeli powłoka
          wodochronna jest klejona do podłoża, a zagłębienie obiektu nie większe niż 4 m. Przy większym
          zagłębieniu wymagana jest folia grubości min. 2 mm;
             » ECB (etylenu, kopolimeru i specjalnego asfaltu) i EPDM grubości min. 2 mm, jeżeli powłoka
          wodochronna jest klejona do podłoża, a zagłębienie obiektu nie większe niż 4 m. Przy większym
          zagłębieniu wymagana jest folia gr. min. 2,5 mm.
            Folie  mogą  być  stosowane  do  wykonywania  zarówno  izolacji  przeciwwilgociowych,  jak
          i przeciwwodnych (poza strefą cokołową), jednak tego typu materiały stwarzają bardzo duże
          problemy techniczne i wymagają zachowania wyjątkowo wysokiego reżimu technologicznego.
          Problemy pojawiają się także przy uszczelnianiu dylatacji i przejść rurowych. Bardzo trudne
          (jeżeli nie niemożliwe) jest także łączenie folii z innymi rodzajami materiałów wodochronnych.
          Z tych powodów nie zaleca się stosowania folii do hydroizolacji podziemnych części budynków
          i budowli. Jedyną zaletą folii jest możliwość wykonania izolacji z ich użyciem na podłożach
          słabych lub zanieczyszczonych (o ile zanieczyszczenia nie wpływają negatywnie na materiał
          izolacyjny).
   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22