Page 33 - IZOLACJE 1/2020

Zwykle występują w elewacji budynku miejsca narażone na uszko­
dzenia mechaniczne np. strefa parteru bezpośrednio przy chodniku, REKLAMA
przejścia, bramy, a także strefa przy wejściu do budynku, przy śmiet­
nikach itp. W tych miejscach niezbędne są elementy ochrony naroży
lub nawet zastosowanie zupełnie innego rodzaju ocieplenia z ze­
wnętrzną warstwą odporną na uderzenia np. z blachy.
Zasady prawidłowego wykonania ocieplenia ścian zewnętrznych
podaje instrukcja Instytutu Techniki Budowlanej [2] oraz Warunki
Techniczne określone przez Stowarzyszenie na Rzecz Systemów
Ociepleń (SSO) [3].
Ocieplenia nie są odporne na wodę gromadzącą się w materiale
ociepleniowym pod zewnętrzną warstwą elewacji. Wilgoć może wni­
kać w warstwy ocieplenia na wiele sposobów, np. przez spękania po­
wierzchni tynku lub przez miejsca, w których nastąpiło uszkodzenie
mechaniczne. Zawilgocenie obniża własności izolacyjności termicz­
nej i sprzyja rozwojowi korozji biologicznej, dlatego tak ważne jest
zastosowanie właściwego tynku cienkowarstwowego. Ta warstwa
narażona jest na wpływy atmosferyczne (deszcz, wiatr, zmiany
temperatur), promieniowanie słoneczne a także oddziaływanie che­
miczne gazów zawartych w powietrzu (smogu). Musi być odporna
na działanie tych wpływów przez wiele lat, gdyż jej uszkodzenia
stają się powodem ubytków całej warstwy ocieplenia i tym samym
obniżenia jego właściwości izolacyjności cieplnej.
W przypadku występowania w danym usytuowaniu budynku
szczególnie wysokiego zanieczyszczenia środowiska (smog) lub wa­
runków szczególnie sprzyjających uszkodzeniom (np. teren bardzo
silnych wiatrów) powinien być zastosowany tynk cienkowarstwowy
o cechach szczególnej odporności i trwałości.
Zastosowanie ciemnych kolorów cienkowarstwowych tynków
na dużych powierzchniach nasłonecznionych powoduje w konse­
kwencji pojawienie się dodatkowych naprężeń w warstwie tynku,
a więc również zwiększa ryzyko uszkodzenia elewacji. Powinny być
stosowane kolory jasne, pastelowe.
Wyprawa tynkarska jest bezpośrednio narażona na działanie
czynników zewnętrznych, co może powodować powstawanie w niej
mikrorys i mikropęknięć, a w wyniku postępującej degradacji odspo­
jenie od warstwy zbrojonej siatką z włókna szklanego.
Aby tego uniknąć, warstwa ta powinna być okresowo kontro­
lowana i naprawiana przez pomalowanie jej odpowiednią farbą
elewacyjną lub przez nałożenie nowej warstwy wyprawy tynkarskiej.
Pojawiające się uszkodzenia ocieplenia powinny być jak najszybciej
naprawiane w celu zabezpieczenia systemu przed penetracją wody
do jego wnętrza, co może doprowadzić do odspajania się poszcze­
gólnych warstw ocieplenia.
Szczegółowe zasady dotyczące prawidłowego utrzymania ocie­
plenia podaje Instrukcja wydana przez Stowarzyszenie na rzecz
Systemów Ociepleń [4]. Instrukcja kładzie nacisk przede wszystkim
na przeprowadzanie okresowych przeglądów elewacji. Określa,
na co należy przy tym zwrócić uwagę, jak rozpoznawać ewentualne
nieprawidłowości i oceniać przyczyny ich powstania, a także jak
naprawiać usterki lub uszkodzenia.
Zaniechanie stałych kontroli i szybkich interwencji, pozwalają­
cych zahamować proces degradacji ocieplenia w początkowej fazie,
może mieć bardzo poważne konsekwencje i kosztowne skutki.

OKNA

Nowe okna wprowadzane w ramach termomodernizacji budynku
powinny umożliwiać ich użytkowanie przez okres co najmniej
30–40 lat. Powinny posiadać wymagane cechy izolacyjności cieplnej

nr 1/2020 29