Page 28 - Izolacje 2/2019
P. 28

Termomodernizacja





             dr inż. jarosław szulc
           MOŻLIWOŚCI TECHNICZNE NAPRAW


           LUB WZMOCNIENIA BUDYNKÓW

           Z WIELKIEJ PŁYTY




           Technical capacities of repairs or reinforcement of panel buildings  ABSTRAKT     S. 32





             Wieloletnie stosowanie technologii wielkopłytowych     » niskiej jakości prac montażowych i wad wykonawczych,
             stwarzało możliwość projektowego doskonalenia        » niewłaściwego  rozumienia  pojęcia  „projektowego  okresu  użyt-
             prototypowych rozwiązań systemowych. Z uwagi      kowania”.
             jednak na ogromną skalę zastosowania tej technologii,   Dostępne  w  okresie  powstawania  systemów  wielkopłytowych
             np. w budownictwie mieszkaniowym (z ujednoliconymi   publikacje  polskie  i  zagraniczne,  wnioski  z  badań,  rekomendacje
             rozwiązaniami konstrukcyjno-budowlanymi), sytuacja   międzynarodowe oraz normy były wystarczające do zaprojektowa-
             taka mogła prowadzić do wielokrotnego powtarzania   nia konstrukcji budynków wielkopłytowych tak, aby spełniały stany
             błędnych rozwiązań.                               graniczne  nośności  i  użytkowalności  oraz  dodatkowo  wykazywały
                                                               odporność na lokalne uszkodzenia spowodowane oddziaływaniami
           Podstawową regułą przy projektowaniu budynków wielkopłytowych   wyjątkowymi.
           było nadawanie im sztywności przestrzennej za pomocą sztywnych   Budynki  wielkopłytowe  zrealizowane  w  latach  1960–1990
           ścian  poprzecznych  i  podłużnych,  przechodzących  przez  całą   charakteryzują się niską jakością funkcjonalno-użytkową mieszkań,
           wysokość  budynku.  Ściany  takie  stanowiły  pionowe  przepony,   nadmierną  przenikalnością  cieplną  przegród  zewnętrznych,  niedo-
           których  zadaniem  było  przejmowanie  za  pośrednictwem  stropów   statecznym  stanem  instalacji  i  urządzeń  budowlanych  oraz  niską
           i przekazywanie na grunt sił poziomych pochodzących od działania   estetyką  elewacji.  Dalsze  użytkowanie  budynków  z  wielkiej  płyty
           wiatru oraz wynikających z mimośrodowego ustawienia elementów   wiąże się więc z potrzebą przeprowadzania specjalistycznych prze-
           ściennych,  obciążonych  pionowo.  Stropy  traktowane  były  w  obli-  glądów okresowych oraz ocen stanu technicznego i badań przydat-
           czeniach  jako  sztywne  przepony  poziome,  co  było  równoznaczne   ności do użytkowania budynków, z uwzględnieniem optymalizacji
           z założeniem niezmienności konturu przekroju poziomego konstrukcji   kosztów  na  prace  konserwacyjne,  naprawy  bieżące  i  ewentualne
           budynku  przy  jej  odkształceniach.  Ściany  poprzeczne  i  podłużne,   modernizacje budynków.
           główne elementy ustroju przestrzennego budynku, traktowano jako
           wsporniki utwierdzone w monolitycznej, podziemnej części budynku   OCENA I WNIOSKI Z PRZEPROWADZONYCH BADAŃ
           lub rzadziej w gruncie. Dodatkowo ściany zewnętrzne dzięki znacznej   ZE WSKAZANIEM NAJCZĘŚCIEJ POJAWIAJĄCYCH SIĘ
           sztywności na odkształcenia w swojej płaszczyźnie przeciwdziałają   NIEPRAWIDŁOWOŚCI
           skręcaniu ustroju przestrzennego budynku przy zginaniu i dlatego
           przyjmowano,  że  pod  wpływem  parcia  wiatru  przekroje  ustroju   Analizując zagadnienie niezawodności budynków wielkopłytowych,
           przesuwają się równolegle.                          podstawowym  elementem  oceny  jest  stan  techniczny  ścian  ze-
             Miejscem wrażliwym budynków wielkopłytowych, odróżniającym   wnętrznych, w szczególności możliwość powstania zagrożenia wy-
           je od konstrukcji pozostałych rodzajów budynków ze ścianami no-  nikającego z konstrukcji połączenia warstw fakturowych i nośnych
           śnymi, jest obecność w tarczach stropowych i ściennych złączy mię-  ścian  trójwarstwowych;  dotychczasowe  doświadczenia  pozwalają
           dzy prefabrykowanymi płytami, wskazującymi miejsca, w których   twierdzić,  że  stan  ten  może  być  lokalnie  niedostateczny  z  uwagi
           najczęściej mogą pojawić się rysy. Szczególną rolę w zapewnianiu   na występowanie nieprawidłowych łączników stalowych i nadmierne
           bezpieczeństwa konstrukcji odgrywają wieńce żelbetowe, obiegające   ich obciążenie.
           ściany konstrukcyjne w poziomie stropów oraz zbrojenie podporowe   Specyfikacje techniczne, w okresie wznoszenia „wielkiej płyty”,
           stropów, zakotwione w tych wieńcach lub przechodzące z jednego   wymagały  stosowania  wieszaków  ze  stali  odpornych  na  korozję
           przęsła stropu na drugie. Wieńce i zbrojenie podporowe łączą prefa-  lub  stali  zwykłych  węglowych  z  naddatkami  na  korozję  (system
           brykowane płyty w tarcze stropowe i ścienne, a także łączą te tarcze   OWT), czasowo również dopuszczano stale zwykłe węglowe z po-
           w przestrzenne ustroje budynków.                    włokami cynkowymi lub aluminiowymi. Dotychczas przeprowadzone
             Obiegowa negatywna ocena jakości budynków wielkopłytowych   badania in situ wykazały, że na wieszaki stosowano również stale
           wynika głównie z:                                   zwykłe,  stale  odporne  na  korozję,  stale  chromowe  bez  dodatków
              » rozwiązań  funkcjonalno-użytkowych  budynków  i  mieszkań,  bę-  niklu oraz stale gatunku H13N4G9.
           dących skutkiem obowiązującego w czasach PRL tzw. normatywu   Szczegółowe  badania  stanu  łączników  ścian  trójwarstwowych
           projektowania,                                      pozwoliły  stwierdzić,  że  głównym  problemem  w  budownictwie
              » zastosowania materiałów i wyrobów (szczególnie wykończenio-  wielkopłytowym był brak stali nierdzewnej właściwej jakości do wy-
           wych i instalacyjnych) o niedostatecznej jakości,   konania połączeń ścian, tj. wieszaków i szpilek. Wykonane badania


             26                                                                                         nr 2/2019
   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33