Page 97 - IZOLACJE 1/2020
P. 97

jest kg/(m·s·Pa). Stosowane jest również pojęcie oporu dyfuzyjnego   Planungs- und Ausführungsgrundsätze”. Beuth Verlag GmbH,
          określone wzorem:                                      Berlin 2017.
                                   d                            5.  Z. Pazdro, „Hydrogeologia ogólna”, Wydawnictwa Geologiczne,
                                r    ,                          Warszawa 1983.

                                                                6.  Deutsche Bauchemie e.V., „Richtlinie für die Planung
            gdzie:                                               und Ausführung von Abdichtungen mit kunststoffmodifizierten
                           2
            r – opór dyfuzyjny [m ·h·Pa/kg],                     Bitumendickbeschichtungen (PMBC), 4. Ausgabe,
            d – grubość warstwy materiału.                       Dezember 2018”. Frankfurt am Main 2018.
            Obliczenia  wilgotnościowe  dla  przegród  budowalnych  prowa­    7.  DIN Deutsches Institut für Normung e.V., „DIN 18130-1
          dzi się zazwyczaj, stosując w miejsce współczynnika przepuszczal­  Baugrund – Untersuchung von Bodenproben; Bestimmung
          ności pary wodnej oraz oporu dyfuzyjnego wielkości porównawcze,   des Wasserdurchlässigkeitsbeiwerts – Teil 1: Laborversuche”,
          powstałe w wyniku porównania charakterystycznych dla materiału   1998.
          parametrów r oraz δ do tych samych właściwości powietrza. Znając     8.  Z. Wiłun, „Zarys geotechniki”, Wydawnictwa Komunikacji
          wartość współczynnika dyfuzji pary wodnej (paroprzepuszczalności)   i Łączności, Warszawa 2000.
          w powietrzu wynoszącą δ 0  = 2 · 10 –10  kg/(m·s·Pa), można dla każ­    9.  R. Oswald, „Grundlagen der Bauwerksabdichtung” [w:] „Feuchte
          dego  materiału  ustalić  współczynnik  oporu  dyfuzyjnego  μ,  czyli   und Altbausanierung. 20. Hanseatische Sanierungstage vom
          wartość niemianowaną, wskazujący ile razy opór stawiany dyfuzji   5. bis 7. November 2009 im Ostseebad Heringsdorf/Usedom,
          pary przez dany materiał jest większy od oporu powietrza [16]:  (pod. red.: Venzmer H.), Beuth Verlag GmbH,
                                                                 Berlin–Wien–Zürich 2009, s. 95–116.

                                     0  ,                     10. J. Kubik, J. Wyrwał, „Podstawy fizyki materiałów budowlanych”
                                                                 [w:] „Budownictwo ogólne”, t. 2, „Fizyka budowli”, P. Klemm
            gdzie:                                               (red.), Arkady, Warszawa 2005, s. 9–52.
            δ  –  paroprzepuszczalność danego materiału [kg/(m·s·Pa)].  11. J.A. Pogorzelski, „Zagadnienia cieplno-wilgotnościowe przegród
            Z kolei wartość s d  oznacza grubość warstwy powietrza równoważ­  budowlanych” [w:] „Budownictwo ogólne”, t. 2. „Fizyka budowli”,
          ną dyfuzyjnie (o tym samym oporze dyfuzyjnym) warstwie materiału   P. Klemm (red.), Arkady, Warszawa 2005, s. 103–364.
          o grubości d:                                       12. K.S.W. Sing, „Reporting physisorption data for gas/solid systems
                                                                 with special reference to the determination of surface area
                               s      d    ,                     and porosity (Recommendations 1984)”, „Pure and Applied
                               d
                                                                 Chemistry”, 4/1985, t. 57, s. 603–619.
            gdzie d oraz s d  wyrażone są w metrach.          13. H.-W. Reinhardt, „Ingenieurbaustoffe”, Ernst & Sohn Verlag,
            Do  opisu  zjawiska  dyfuzji  pary  wodnej  przyjęło  się  stosować   Berlin 2010.
          prawo Ficka, zgodnie ze wzorem [17]:                14. F. Frössel, „Osuszanie murów i renowacja piwnic”, Polcen,
                                                                Warszawa 2007.
                                   p      p                   15. H. Stankiewicz, „Zabezpieczenie budowli przed wilgocią, wodą
                         g     0              ,
                                  x   0  s d                     gruntową i korozją”, Arkady, Warszawa 1959.
                                                              16. A. Dylla, „Fizyka cieplna budowli w praktyce – obliczenia
            gdzie:                                               cieplno-wilgotnościowe”, Wydawnictwo Naukowe PWN,
            g  –  gęstość strumienia masy [kg/(m ·s)],          Warszawa 2015.
                                      2
            p  –  ciśnienie cząstkowe pary wodnej [Pa],       17. A. Kaliszuk-Wietecka, „Budownictwo zrównoważone: wybrane
            x  –  współrzędna przestrzenna [m].                  zagadnienia z fizyki budowli”, Wydawnictwo Naukowe PWN,
            Ujemny znak w równaniu wskazuje, że dyfuzja pary następuje   Warszawa 2017.
          w kierunku obszaru o niższej prężności.
            Pozostałe  sposoby  transportu  wilgoci  w  przegrodach  budowla­  ABSTRAKT
          nych omówione zostaną w kolejnym artykule cyklu.     Przedmiotem  artykułu  są  zagadnienia  dotyczące  hydroizolacji
                                                               budynków.  Omówiono  w  nim  warunki  gruntowo-wodne  rzutu­
          LITERATURA                                           jące na dobór odpowiednich do nich izolacji. Przeanalizowano
                                                               magazynowanie  i  transport  wody  w  materiałach  porowatych,
            1.  B. Monczyński, „Wtórna hydroizolacja przyziemnych części   a także zjawiska sorpcji, kondensacji powierzchniowej i dyfuzji
             budynków”, „IZOLACJE” 4/2019, s. 120–125.         pary wodnej.
            2.  B. Monczyński, „Diagnostyka zawilgoconych konstrukcji
             murowych”, „IZOLACJE” 1/2019, s. 89–93.           This paper concerns the issues related with waterproof insulation
            3.  E. Cziesielski, „Lufsky Bauwerksabdichtung”, Teubner,   of buildings. It also describes the soil and water conditions that
             Wiesbaden 2006.                                   affect the selection of proper insulation materials. Storage and
            4.  DIN Deutsches Institut für Normung e.V., „DIN 18533-1   transfer of water in porous materials, as well as sorption, surficial
             Abdichtung von erdberührten Bauteilen – Teil 1: Anforderungen,   condensation and water vapour diffusion have been analysed.



            bartłoMiej Monczyński jest absolwentem Wydziału Budownictwa, Archi-  związany z branżą chemii budowlanej. Jest autorem i współautorem szeregu
            tektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej i doktorantem na Wydziale   publikacji na temat hydroizolacji w budownictwie, renowacji zawilgoconych
            Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki Poznańskiej. Od kilkunastu lat   budynków oraz budownictwa ekologicznego.


                             nr 1/2020                                                                    93
   92   93   94   95   96   97   98   99   100   101   102