Page 82 - IZOLACJE 1/2020
P. 82

Materiały i technologie





           Kleje żelowe można bez obaw o zbyt szybkie przesychanie lub wią­
           zanie stosować również w podwyższonych temperaturach otoczenia,
           na przykład w bardzo słoneczne dni. Kleje tego typu są bardzo wy­
           godne dla wykonawcy, a dzięki akumulacji przez żel krzemianowy
           wody  potrzebnej  do  pełnej  hydratacji  cementu,  zapewniają  także
           korzystniejsze  parametry  techniczne,  przede  wszystkim  przyczep­
           ność i trwałość.

           MATERIAŁY HYDROIZOLACYJNE

           W pomieszczeniach mokrych, czyli łazienkach, WC oraz pralniach,
           a także na balkonach i tarasach przed ułożeniem płytek zalecane
           jest  zastosowanie  tzw.  uszczelnienia  podpłytkowego.  Uszczelnie­
           nie  ma  na  celu  ochronę  elementów  konstrukcyjnych  budynku,  tj.
           ścian, stropów przed wnikaniem wody pojawiającej się w wyniku   FOT. 2. Według­obecnych­standardów­dąży­się­do­maksymalnego­zmniejszania­
                                                               szerokości­spoin­albo­wręcz­całkowitej­rezygnacji­z­pozostawienia­przerw­pomiędzy­
           jej rozlania lub na przykład uszkodzenia węża od pralki (wewnątrz),   sąsiadującymi­płytkami.­Podyktowane­jest­to­względami­estetycznymi,­a­także­modą­
           ewentualnie pochodzącej z opadów (balkony, tarasy). W ten sposób   na­stosowanie­płytek­ceramicznych­o­dużych­i­bardzo­dużych­formatach;­fot.: Sopro
           przeciwdziałamy  zawilgoceniu  tych  elementów,  obniżeniu  izola­
           cyjności  cieplnej  i  zapobiegamy  rozwojowi  skażeń  biologicznych.   i estetycznych. Na podłodze lepiej unikać jasnych kolorów spoin,
           Istotą  uszczelnienia  podpłytkowego  jest  utworzenie  cienkiej,  cią­  gdyż  będą  się  nadmiernie  brudzić  przy  normalnym  użytkowaniu
           głej  warstwy  hydroizolacyjnej,  która  nie  pogrubia  całego  układu,   pomieszczeń.  W  pomieszczeniach  mieszkalnych,  kuchniach  i  sa­
           a równocześnie umożliwia bezpośrednie przyklejenie na niej płytek   lonach  wystarczające  jest  użycie  zapraw  cementowych.  Z  kolei
           ceramicznych. W praktyce uszczelnienia wykonuje się najczęściej   w miejscach narażonych na intensywny ruch, np. korytarze, klatki
           z  folii  w  płynie,  jednoskładnikowych  wyrobów  na  bazie  dyspersji   schodowe czy w pomieszczeniach gospodarczych korzystniejsze jest
           polimerowych. Są to gotowe do użycia gęste pasty, które w dwóch   zastosowanie zapraw epoksydowych.
           cyklach technologicznych nanosi się na podłoże. Pierwszą warstwę
           obowiązkowo  pędzlem,  wcierając  masę  w  podłoże,  a  drugą  gład­  SZEROKOŚĆ FUGI
           ką pacą stalową, kształtując szczelną dla wody powłokę na całej
           zabezpieczanej powierzchni. Ważne jest, aby wraz z folią w płynie   Według obecnych standardów dąży się do maksymalnego zmniej­
           stosować  również  akcesoria  uzupełniające  (taśmy  uszczelniające,   szania szerokości spoin albo wręcz całkowitej rezygnacji z pozosta­
           mankiety), które wzmacniają newralgiczne miejsca powłoki uszczel­  wienia przerw pomiędzy sąsiadującymi płytkami. Podyktowane jest
           niającej, tj. narożniki ścian i podłóg, przejścia instalacyjne itp.  to  względami  estetycznymi,  a  także  modą  na  stosowanie  płytek
             Zastosowanie folii w płynie jest zupełnie wystarczające w przy­  ceramicznych o dużych i bardzo dużych formatach, które tworzą
           padku większości uszczelnień wykonywanych wewnątrz budynków.   jednolite płaszczyzny. Tymczasem ze względów technicznych jest
           Jedynym wyjątkiem są prysznice bezbrodzikowe, w których woda   to  bardzo  niekorzystne  rozwiązanie,  które  w  konsekwencji  może
           odprowadzana jest do odpływu bezpośrednio po powierzchni płytek   powodować pękanie i/lub odspajanie przyklejonych płytek – brak
           ceramicznych. W takim przypadku korzystniejsze jest zastosowanie   lub zbyt wąskie spoiny nie będą w stanie skompensować odkształ­
           hydroizolacji dwuskładnikowych. Są to wyroby na bazie cementu   ceń  okładziny  ceramicznej  i  wszystkich  warstw  znajdujących  się
           (składnik  suchy),  które  przed  użyciem  miesza  się  ze  składnikiem   pod nimi. Tendencja do układania płytek „na styk”, bez zastoso­
           płynnym,  uzyskując  gęstą  masę  nakładaną  w  takiej  samej  tech­  wania wypełnienia z zaprawy do spoinowania jest też niekorzystna
           nologii  jak  wspomniane  wcześniej  wyroby  jednoskładnikowe.  Hy­  ze  względów  higienicznych.  Pomiędzy  płytkami  mogą  się  groma­
           droizolacje dwuskładnikowe zalecane są w przypadku uszczelnień   dzić zabrudzenia i kurz, stanowiące pożywkę dla rozwoju bakterii
           na zewnątrz budynków, szczególnie na tarasach i balkonach.  i  chorobotwórczych  mikroorganizmów.  Zastosowanie  zaprawy
                                                               do spoinowania ułatwia zatem utrzymanie powierzchni w czystości,
           ZAPRAWY DO SPOINOWANIA PŁYTEK                       bezpiecznie dla użytkowników. Pytanie zatem, jaką szerokość spo­
                                                               in zastosować, aby było to poprawne ze względów technicznych?
           Spoiny  pomiędzy  płytkami  mogą  być  wypełniane  zaprawami   W  tym  względzie  nie  ma  obowiązujących  przepisów,  są  jedynie
           na  bazie  cementu  (suche  mieszanki  do  wymieszania  z  wodą)   zalecenia,  które  uzależniają  szerokość  spoin  pomiędzy  płytkami
           lub zaprawami na bazie żywic reaktywnych (najczęściej epoksydo­  od  formatu  płytek,  zgodnie  z  zasadą,  że  im  większe  płytki,  tym
           wych, dostępnych jak układy dwuskładnikowe). Zarówno jedne, jak   większa (szersza) powinna być także spoina fugowa. Na przykład
           i drugie są barwione w masie i umożliwiają kolorystyczne dopełnie­  dla płytek o długości boku do 10 cm, zaleca się spoinę o szerokości
           nie kompozycji z płytek ceramicznych. W zależności od przyjętej   około 2 mm, dla płytek o długości boku od 10 do 20 cm spoinę
           konwencji  kolor  zaprawy  można  dobrać  na  zasadzie  kontrastu   około 3 mm, a dla płytek o boku od 20 do 60 cm spoina powinna
           w stosunku do koloru płytek albo neutralnie, w kolorystyce zbliżo­  mieć szerokość około 4 mm. W przypadku bardzo dużych płytek,
           nej do koloru płytek. Dwa typy zapraw do spoinowania, o których   o boku powyżej 60 cm, zalecane jest pozostawienie spoin o szero­
           mowa, różnią się sposobem utwardzania, a także właściwościami   kości co najmniej 5 mm. Warto jednak pamiętać, że szerokość spoin
           użytkowymi  gotowych  spoin,  m.in.  odpornością  na  zabrudzenia   uzależniona jest także od miejsca zastosowania, czyli warunków
           oraz  nasiąkliwością.  Wybierając  zaprawę  do  spoinowania,  na­  eksploatacji. Im bardziej wymagające warunki, np. na ogrzewaniu
           leży  przede  wszystkim  kierować  się  przewidzianymi  warunkami   podłogowym, na zewnątrz budynku (tarasy, balkony), tym spoina
           eksploatacji  i  dotyczy  to  zarówno  względów  technicznych,  jak   powinna być szersza.


            78                                                                                          nr 1/2020
   77   78   79   80   81   82   83   84   85   86   87