Page 56 - IZOLACJE 1/2020

Dachy

pokrytym budynku. Oprócz
tego na tym dachu widocz­
ne są wszystkie wymienione
wady: przenikanie na połą­
czeniu ze ścianą (nad mur­
łatą) oraz nad klatką scho­
dową i wokół kominów.
Podobne zjawisko wystę­
puje w budynku przedsta­
wionym na FOT. 8–9, z tą róż­
nicą, że bardzo duże straty 8 9
następują nad pomieszcze­
niami mieszkalnymi, nato­ FOT. 8–9. Ten­dach­również­jest­pokryty­dachówką­bitumiczną,­lecz­straty­ciepła­są­w­nim­na­pewno­większe­niż­w­tym­pokazanym­
miast w strefie nieużytkowej na­FOT. 7.­W­związku­z­tym­można­śmiało­stwierdzić,­że­termoizolacja­tego­dachu­jest­nieskuteczna,­bo­jest­mokra,­lub­(i)­jest­jej­
są mniejsze. Najprawdopo­ za­mało;­fot.: K. Lenart
dobniej cała długość po­
łaci dachu ocieplona jest
tą samą grubością weł­
ny, która jest zbyt mała,
aby dostatecznie chronić
część mieszkalną, ale jest
wystarczająca dla części
niemieszkalnej. Sufit nad
mieszkaniami jest na pew­
no ocieplony. Interesująca
w tym dachu jest strefa bez
szronu znajdująca się na lu­
karnie zbudowanej po lewej
stronie dachu (FOT. 8). Naj­
wyraźniej znajdują się tam
nieszczelności w ociepleniu RYS. 2. Rysunek­przedstawia­prawidłowo­wykonany­ RYS. 3. Rysunek­ilustruje­dach­niewentylowany­z­pokryciem­
sufitu prowadzące do prze­ dach­wentylowany­z­pokryciem­bitumicznym.­Szczelina­ wentylowanym­z­MWK.­Powietrze,­przepływając­wzdłuż­kontrłat,­
pod­poszyciem­osusza­termoizolację­i­konstrukcję­dachu­
transportuje­parę­wodną­przechodzącą­przez­membranę­
nikania ciepłego powietrza oraz­poszycie.­Najlepszym­materiałem­dystansującym­w­takim­ na­zewnątrz­i­w­ten­sposób­jednocześnie­osusza­cały­dach­
w widoczną na zdjęciu stre­ dachu­są­wysokoparoprzepuszczalne­membrany­(oznaczone­ i­pokrycie.­Odległość­między­pokryciem­a­MWK­wynosi­7–10­cm;­
fę bez szronu. na­rysunku­kolorem­zielonym);­rys.: K. Patoka rys.: K. Patoka
Przewodzenie ciepła
na krokwiach jest skutkiem ułożenia termoizolacji o zbyt małej Drugą przyczyną są występujące w tych miejscach przewiewy spo­
wysokości oraz braku wentylacji. Termoizolacja powinna być tak wodowane złym, bo nieszczelnym ułożeniem paroizolacji.
zamontowana między krokwiami, aby jej dolna warstwa osłaniała Podobne efekty są bardzo często widoczne w miejscu styku
krokwie od spodu (RYS. 2) i w ten sposób zapobiegała powstawaniu murów ścian szczytowych z poszyciem dachu (FOT. 4, 11 i 12). Przy­
mostkowania. Powinny być co najmniej dwie warstwy: jedna między czyną takiego mostkowania jest zła tradycja murowania szczytów
krokwiami, druga zaś pod lub nad nimi (w systemie mieszanym budynków do płaszczyzny utworzonej przez górne krawędzie krokwi
nadkrokwiowym). (FOT. 10). Zamiast litego muru wysokość krokwi w tych miejscach
Brak wentylacji jest natomiast przyczyną stałego zawilgocenia powinny wypełniać materiały termoizolacyjne, co zapobiegłoby
całego dachu, w tym również krokwi, co powoduje wzrost przewo­ ucieczce ciepła przez mur szczytowy.
dzenia ciepła. Krokwie stykają się z dwiema strefami o dużej różnicy Podobnie powinny być wykonane ścianki wewnętrzne. Jak widać
temperatur i dlatego bardzo łatwo przewodzą ciepło. na FOT. 11 i 12, straty ciepła przez tego typu mury stykające się
Brak wentylacji jest wspólną cechą wszystkich
zaprezentowanych dachów. Gdyby pokrycie dachu FOT. 10. Ten­dach­
było oddzielone od reszty dachu warstwą powietrza znajduje­się­w­trakcie­
wentylującego (RYS. 3), nie można by przeprowadzić budowy.­Wyraźnie­widać,­
do jakiego poziomu
tak łatwej analizy błędów popełnionych przy ich ocie­ murowane­są­szczyty­
pleniu na podstawie obserwacji topniejącego szronu. budynku.­Jest­to­częsty­
Oddzielnego omówienia wymaga połączenie dachu błąd.­Taka­tradycja­
ze ścianami w szczytach budynków, nad murłatami powoduje­duże­straty­
i ściankami działowymi w środku dachu. Na FOT. 4, 7 ciepła­w­gotowych­już­
i 8 widoczne są mostki cieplne w miejscu połączenia budynkach,­ponieważ­
nieizolowany­mur­
poszycia z murem przy okapie. W tych strefach nie przekazuje­ciepło­
układa się zazwyczaj termoizolacji wewnątrz nad bezpośrednio­do­dachu;­
murłatą, lecz zasłania murłatę murem lub tynkiem. fot.: K. Lenart

52 nr 1/2020