Wełna mineralna
Jest to niezwykle popularny materiał o szerokim zastosowaniu. Oprócz tego, że ociepla, stanowi również bardzo skuteczną izolację akustyczną – tłumi dźwięki powietrzne i uderzeniowe – i ogniochronną, jest też paroprzepuszczalny. Pod używaną powszechnie nazwą „wełna mineralna” w rzeczywistości kryją się dwa produkty o bardzo zbliżonych cechach: wełna skalna oraz wełna szklana. Pierwsza jest wytwarzana z bazaltu (i jest bardziej odporna na działanie bardzo wysokiej temperatury), druga zaś z piasku kwarcowego lub szkła pochodzącego z recyklingu.
Wełna mineralna jest sprzedawana w postaci płyt, mat i granulatów. W niektórych wyrobach uwięzione pomiędzy włóknami powietrze zajmuje nawet 95% objętości i to jest tajemnicą tak dobrych własności termoizolacyjnych – współczynnik przewodzenia ciepła λ może wynosić 0,032–0,045 W/mK.
Wyroby z wełny mineralnej są sprężyste i elastyczne, dzięki czemu bardzo łatwo jest ułożyć izolację szczelnie. Ma to ogromne znaczenie zwłaszcza przy ocieplaniu połaci dachowych, stropów belkowych, konstrukcji szkieletowych drewnianych i stalowych (np. ścian działowych czy sufitów podwieszanych).
Oczywiście, jak każdy materiał także wełna mineralna ma wady. Najistotniejszą jest nasiąkliwość. Materiał należy zatem chronić przed dostępem wody, gdyż zawilgocony traci swoje właściwości izolacyjne. Mokry kompres może stać się również przyczyną zawilgocenia elementów konstrukcyjnych, zarówno drewnianych, jak i murowanych, a także ich przemarzania, a w konsekwencji rozwoju grzybów i pleśni. Ochronę przeciwwilgociową zapewnia wełnie mineralnej folia paroszczelna. Z kolei folia wiatroizolacyjna ogranicza migrację znajdującego się w warstwie wełny powietrza; jego ruch oznacza utratę właściwości termoizolacyjnych.
Wełnę mineralną stosuje się przede wszystkim do ocieplania ścian powyżej poziomu terenu, stropów oraz połaci dachowych. Osoby układające wełnę powinny robić to w rękawiczkach, maskach i okularach ochronnych, gdyż podczas cięcia tego materiału uwalniają się drobne włókna.
Wyroby z wełny mineralnej
Są to płyty, maty, filce oraz granulat, będący w rzeczywistości strzępkami wełny. Maty i płyty mogą mieć różną gęstość, a więc i twardość, należy zatem wybrać materiał odpowiedni do przeznaczenia.
Płyty – mają bardzo zróżnicowane wymiary: długość od 100 do 600 cm, szerokość 20–180 cm i grubość 1–25 cm, przy czym najszersze zastosowanie mają te o wymiarach 100 x 50 x 5–15 cm. Dostępne są trzy odmiany płyt:
- miękkie – gęstość 35-60 kg/m3, stosowane do izolacji miejsc, w których nie są narażone na obciążenia zewnętrzne, takich jak połacie dachów, stropy drewniane, sufity podwieszane oraz ściany działowe i trójwarstwowe;
- półtwarde – gęstość 80–120 kg/m3, używane do izolowania ścian dwuwarstwowych metodą lekką mokrą i lekką suchą oraz podłóg pływających. Są bardziej wytrzymałe od płyt miękkich, stanowią też skuteczną izolację akustyczną;
- twarde – gęstość 150–220 kg/m3, izoluje się nimi dachy płaskie, stropy i podłogi na gruncie oraz ściany metodą lekką mokrą.
Maty i filce – mają długość 2–18 m, szerokość 50–120 cm i grubość 2–22 cm, sprzedawane są w rolkach. Stosowane są głównie do izolowania połaci dachowych, podłóg na legarach oraz sufitów podwieszanych. Produkty mogą być wykończone osnową zwiększającą ich sztywność i wytrzymałość mechaniczną:
- welonem szklanym – zabezpieczającym matę przed rozwarstwieniem oraz wywiewaniem włókien;
- folią aluminiową – jest to warstwa paroizolacyjna, która pełni też funkcję ekranu odbijającego ciepło z powrotem do pomieszczenia;
- siatką z drutu ocynkowanego – ułatwiającą montaż maty.
Granulaty – sprzedawane są w workach, a używane głównie do izolowania trudno dostępnych miejsc, w tym stropodachów, pustych przestrzeni w ścianach warstwowych, stropów na poddaszach (pomiędzy belkami). Do w dmuchiwania granulatu niezbędna jest specjalistyczna maszyna i przeszkolona ekipa.
.jpg)
