Środki gruntujące do podłoży mineralnych

Hydroizolacja powinna pokrywać całą powierzchnię izolowanych fundamentów.
Hydroizolacja powinna pokrywać całą powierzchnię izolowanych fundamentów.
S. Chłądzyński

Nie ma tynkowania bez gruntowania – takie hasło znają wszyscy doświadczeni tynkarze. Ale czy gruntowanie podłoża wykonywane jest tylko przed tynkowaniem? Co z przygotowaniem podłoża pod posadzki, hydroizolacje, gładzie czy farby?

DOŁĄCZ DO NEWSLETTERA - kliknij tutaj »

Środki gruntujące stanowią nieodzowny element prowadzenia prac wykończeniowych w budownictwie. Dobry grunt to grunt systemowy opracowany dla danej grupy produktowej, a ściślej mówiąc – z myślą o danym etapie prowadzenia prac wykończeniowych.

Taki grunt stanowi przeciwieństwo taniego i nieefektywnego gruntu uniwersalnego, bo jak mówi znane powiedzenie, jak coś jest do wszystkiego, to jest do niczego. Dlatego na rynku krajowym producenci chemii budowlanej poszerzają swoją ofertę środków gruntujących o nowe wyroby będące uzupełnieniem poszczególnych grup produktowych czy systemów (Czytaj więcej na ten temat). Jakość środków gruntujących jest stale podnoszona, ponieważ grunt aplikowany jest jako pierwszy, stanowi niejako wizytówkę systemu producenta.

Funkcjonujący dotychczas podział gruntów na dwie zasadnicze kategorie, tzn.:

  • środki wyrównujące chłonność podłoża,
  • środki zwiększające przyczepność do podłoża,

należy poszerzyć, biorąc pod uwagę poszczególne etapy prowadzenia prac wykończeniowych w budownictwie. A więc o grunty:

  • wzmacniające podłoże,
  • podtynkowe zwiększające przyczepność,
  • podtynkowe na podłoża chłonne,
  • pod tynki dekoracyjne, pod posadzki,
  • pod kleje do okładzin,
  • pod gładzie,
  • pod farby,
  • pod hydroizolacje.

Grunty wzmacniające podłoże

Nazywane są często głęboko penetrującymi. Stosowane są zazwyczaj na podłożach starych, remontowanych. Są to najczęściej stare wylewki betonowe lub tynki cementowo-wapienne (fot. 1).

 

 

Istota działania tego rodzaju gruntów polega na głębokiej penetracji wgłębnej podłoża. Aby taki efekt otrzymać, stosuje się do przygotowania gruntu emulsje o bardzo drobnych cząsteczkach, często o wymiarach nanometrycznych.

Grunty wzmacniające podłoże w pewnym stopniu ograniczają i wyrównują jego chłonność. Polepszają ponadto przyczepność do podłoża zapraw wyrównawczych, jeśli są one stosowane. Warto pamiętać, że grunt wzmacniający podłoże nie jest zamiennikiem gruntu podposadzkowego czy podtynkowego, dlatego podłoże zagruntowane środkiem wzmacniającym powinno być przed wylewaniem posadzki czy przed narzutem tynku pomalowane dodatkowo właściwym gruntem systemowym. Rzeczą oczywistą jest w przypadku gruntów wzmacniających, że należy je stosować tylko na podłożach zwartych, nieodspajających się, co łatwo można sprawdzić, opukując wątpliwe miejsca młotkiem lub nawet ręką. Luźne lub słabo związane fragmenty podłoży, kruche i łuszczące się należy usunąć.

Grunty podtynkowe zwiększające przyczepność

Ta grupa gruntów nazywana jest popularnie przez tynkarzy „beton–kontakt”. Środki gruntujące zwiększające przyczepność zawierają oprócz dyspersji żywic syntetycznych, ograniczającej i wyrównującej chłonność podłoża, ziarna wypełniacza mineralnego (najczęściej kwarcowego lub węglanowego). Takie wyroby stosuje się głównie na gładkich podłożach betonowych, a ziarna wypełniacza tworzą szorstką warstwę ułatwiającą przyczepność tynku i zapobiegającą jego spływaniu z powierzchni bezpośrednio po narzucie.

Grunty te stosowane są głównie pod tynki gipsowe. Znacznie rzadziej są one wykorzystywane pod tynki cementowo-wapienne, gdzie na podłożu betonowym zalecane jest wykonanie tzw. szprycu z tynku podkładowego. W przypadku tynków cementowo-wapiennych właściwe przygotowanie podłoża jest szczególnie ważne, bowiem tynki te, w przeciwieństwie do tynków gipsowych, mają skłonność do spękań. Pajęczynowate rysy skurczowe o szerokości do 0,2 mm, widoczne dopiero po spryskaniu tynku wodą, są niegroźne w skutkach (fot. 2). Tynk pomimo spękań skurczowych nie odspaja się od podłoża, zachowując właściwą przyczepność, a rysy będą niewidoczne po wykończeniu otynkowanej powierzchni gładzią i farbą. Wadę powierzchni tynku stanowią natomiast większe rysy, widoczne gołym okiem, powstałe w wyniku nieodpowiedniego przygotowania podłoża pod tynkowanie lub prowadzenia dalszych prac (bezpośrednio po otynkowaniu ścian) z użyciem np. młota pneumatycznego wywołującego drgania budynku czy też spękania konstrukcyjne (fot. 3). Związane jest to z tym, że tynk cementowo-wapienny nie jest materiałem konstrukcyjnym, przenoszącym duże naprężenia, lecz materiałem wykończeniowym.

Grunty podtynkowe na podłoża chłonne

Do elementów murowych o dużej chłonności zalicza się przede wszystkim gazobeton oraz silikaty, a w mniejszym stopniu cegły i pustaki ceramiczne. Ściany z tych elementów są przed tynkowaniem malowane specjalnie przeznaczonym do tego celu środkiem, dostępnym w postaci koncentratu rozcieńczanego na budowie wodą w proporcjach zależnych od chłonności elementów murowych. Najczęściej zalecane proporcje grunt:woda wahają się od 1:2 do 1:5. W niektórych przypadkach grunt aplikowany jest na ściany bez rozcieńczania.

Środki te tworzą cienką powłokę na zagruntowanym podłożu. Utworzona powłoka nie przyczynia się do zamknięcia porów podłoża, lecz jest na tyle szczelna i odporna na działanie wody, że zapewnia prawidłową współpracę zagruntowanego podłoża z tynkiem, z kontrolowaną wymianą wilgoci. Grunty te są barwione w masie (z reguły na różowo, żółto lub niebiesko – fot. 4).

Renowacja fundamentów – błędy i zaniedbania

Jakie wady mają polskie dachy? (cz. 2)

Posadzki i podkłady podłogowe – sztuka wylewania 

     

Stosowanie gruntu ujednolicającego chłonność jest szczególnie ważne, gdy na ściany ma być nakładany tynk gipsowy. Obrabia się go w ciągu cyklu roboczego trwającego 3–4 godz. i różnice w chłonności podłoża mogą wręcz uniemożliwić jego obróbkę. Problemy pojawiają się szczególnie wtedy, gdy do murowania nie użyto zapraw cienkowarstwowych (fuga o grubości 1–3 mm), lecz tradycyjnych zapraw murarskich o grubości do 20 mm. Podczas obróbki tynku gipsowego na środku bloczka tynk jest już związany i twardy, a na grubych fugach ciągle jeszcze niezwiązany, miękki. Obróbka tynku na takich powierzchniach jest trudna, a częstym efektem tynkowania są widoczne fugi zagłębione w stosunku do powierzchni całej ściany (fot. 5).

W przypadku narzutu na podłoża chłonne tynków cementowo-wapiennych zaleca się raczej obfite zlanie wodą całej powierzchni przeznaczonej pod tynkowanie. Ściana powinna być mocno nasączona wodą. Na tak przygotowanych ścianach należy aplikować tynki cementowo-wapienne lekkie, które są przeznaczone do stosowania na takich ścianach. Brak wiedzy tynkarzy i obawa, że tynk będzie szybciej wiązał, co uniemożliwi jego obróbkę na drugi dzień, sprawia, że również pod tynki cementowo-wapienne stosowane są często grunty w celu ujednolicenia chłonności.

Artykuł pochodzi z: miesięcznika IZOLACJE 11/12/2010

Komentarze

(1)
Alabitos | 09.06.2015, 10:16

Trafiłem na Wasz portal, bo nie wiem jakie wybrać grunty pod tynk

   1 / 1   

Wybrane dla Ciebie


Jaka hydroizolacja sprawdza się w wyjątkowych warunkach »


Alsan - stacja II linii metra

Kilometry takich połączeń ścian szczelinowych i płyty stropowej funkcjonują bezawaryjnie w szczególnych warunkach stacji i wentylatorni II linii warszawskiego metra czytaj dalej »

 


Najszybszy i najtrwalszy system ogniochronny »

Wyeliminuj ryzyko mostków termicznych »

Sika system ogniochronny Derowerk-izolacja wdmuchiwana

Jest doskonałą alternatywą dla tradycyjnych, trójpowłokowych systemów ogniochronnych. Ze względu na swoje właściwości pozwala na realizację obiektów o bardzo rygorystycznych wymaganiach dotyczących ochrony przeciwpożarowej i estetyki. czytaj dalej »

W przeciwieństwie do tradycyjnych materiałów, np. wełny mineralnej nie jest ona układana ręcznie przez pracowników a wdmuchiwana maszynowo w zamknięte przestrzenie, takie jak skosy poddasza, ścianki kartonowo-gipsowe itp. czytaj dalej »

Czy można skutecznie ochronić drewno przed pożarem?


ściana z drewna

Zapotrzebowanie na lakier ogniochronny wyliczamy zawsze na podstawie całkowitej powierzchni drewna przeznaczonej do impregnacji. czytaj dalej »

 


Z czego wykonać pokrycie dachu »

Kiedy stosuje się ocieplenie od wewnątrz?

Naprawa dachu Isola - izolacje wewnętrzne
Takie dachówki są odporne na wiatr i gwałtowne zjawiska atmosferyczne, pochodzą bowiem z kraju o trudnych warunkach klimatycznych - z Nowej Zelandii. czytaj dalej » Ocieplanie ścian od wewnątrz stosuje się w przypadku, gdy nie można wykonać izolacji termicznej w sposób tradycyjny (od zewnętrznej strony). Wprost idealny przykład mogą tu stanowić obiekty zabytkowe architektury... czytaj dalej »

 


Dodaj komentarz
Nie jesteś zalogowany - zaloguj się lub załóż konto. Dzięki temu uzysksz możliwość obserwowania swoich komentarzy oraz dostęp do treści i możliwości dostępnych tylko dla zarejestrowanych użytkowników portalu Izolacje.com.pl... dowiedz się więcej »
Niczuk Metall Niczuk Metall
Warto współpracować z najlepszymi! Niczuk Metall jest firmą z tradycjami opartą wyłącznie na polskim kapitale . Doświadczenie,...
9/2017

Aktualny numer:

Izolacje 9/2017
W miesięczniku m.in.:
  • - Nowoczesne powłoki polimocznikowe
  • - Przyczyny uszkodzeń murów
Zobacz szczegóły
Zamów bezpłatny newsletter!
Najnowsze informacje na Twoją skrzynkę
Dom Wydawniczy MEDIUM Rzetelna Firma
Copyright @ 2004-2012 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
realizacja i CMS: omnia.pl

.