Szeroko pojęty sektor budownictwa w krajach Unii Europejskiej jest konsumentem ok. 37% energii finalnej. Dwie trzecie tego zużycia jest związane z potrzebą zapewnienia warunków komfortu cieplnego, czyli ogrzania bądź chłodzenia pomieszczeń [1]. Szczególnie duża konsumpcja energii występuje w budynkach użyteczności publicznej. W tych budynkach wskaźnik zużycia (w kWh/m²/a) jest dwa do sześciu razy większy, odpowiednio w biurach i restauracjach, niż w mieszkaniach w budynkach wielorodzinnych. Liczby te pokazują, że w sektorze tym istnieje bardzo duży potencjał oszczędności energii, przede wszystkim przez racjonalizację jej zużycia.

Materiały termoizolacyjne odgrywają w budownictwie niezmiernie ważną rolę. Między innymi dlatego, że najcieplejsze, a zatem najbardziej energooszczędne są domy, których ściany mają właściwe ocieplenie. Izolacje są jednak także używane również w innych miejscach budynku. Popularność poszczególnych materiałów termoizolacyjnych jest różna, różne są także ich ceny i zastosowanie.

Obiekty wznoszone ze ściennych płyt warstwowych w okładzinach metalowych charakteryzują się względnie prostym montażem. Na obrysie budowli, jaki wyznaczają ich ławy fundamentowe z podwaliną, ustawiany jest szkielet słupowo-ryglowy, do którego później mocuje się ścienne płyty warstwowe. Od góry bryłę budowli zamyka połać dachu (najczęściej stanowią ją systemowe lekkie płyty warstwowe dachowe), a od dołu systemy podłóg i posadzek. Ich konstrukcje i nawierzchnie dobierane są w zależności od potrzeb głównie z uwagi na przewidywane obciążenia w eksploatowanych pomieszczeniach oraz konieczność zachowania warunków higienicznych i estetycznych.

Jednym z wymagań współczesnego inwestora jest szybkie i dobre wykonanie, i oddanie obiektu do eksploatacji. Wykonanie stanu surowego hali magazynowej czy supermarketu o konstrukcji stalowej jest tylko jednym z elementów procesu budowlanego. Roboty wykończeniowe, zarówno w budownictwie przemysłowym, jak i mieszkaniowym, są długotrwałe i kosztowne.