e-prenumerata

Bezpłatna E-prenumerata

ekspert_budowlany_160

Teraz "Ekspert Budowlany"
do pobrania ZA DARMO
w formacie  pdf.
Kliknij >>

newsletter

Zapisz się, aby otrzymywać za darmo:

  • - przegląd nowości rynkowych
    informacje o wydarzeniach
    branżowych
  • - możliwość udziału w konkursach
    z cennymi nagrodami
  • - praktyczne porady ekspertów
    artykuły uznanych autorów
    co tydzień prosto na Twoją skrzynkę!

 



wyszukiwarka

Elewacje ocieplane w technologiach suchych

Poleć znajomemu
Jacek Sawicki   
Metody suche stosowane do ociepleń elewacji wyróżniają się bogactwem dostępnych systemów. Ich różnorodność konstrukcyjno-materiałowa umożliwia wybór nie tylko rodzaju termoizolacji, ale przede wszystkim okładziny elewacyjnej, z jej bogatym wzornictwem, fakturowaniem i kolorystyką powierzchni. Zależnie od rodzaju budynku i pomysłu projektanta można stosować m.in.: okładziny drewniane, ceramiczne, włóknocementowe, kamienne, z odpowiednio formowanych blach aluminiowych, stalowych, metali kolorowych i ich stopów, profile z tworzyw sztucznych, laminatów, kompozytów itp.
Systemy elewacyjne w technologiach suchych pozwalają skutecznie ocieplać budynki, alternatywnie do metod mokrych. Przede wszystkim jednak umożliwiają wykonywanie obiektów o unikalnych elewacjach i wyjątkowych zaletach eksploatacyjnych.

Uwarunkowania konstrukcyjne i pożarowe
Wielowariantowość rozwiązań nie pozwala w krótkim artykule na kompleksowe ujęcie omawianego zagadnienia. Dla uproszczenia przyjmiemy więc, że - według zapisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - projekt i wykonanie ocieplenia takiego obiektu gwarantują, iż obciążenia mogące na niego działać w trakcie budowy i późniejszej eksploatacji nie doprowadzą do zniszczenia całości lub części budynku, przemieszczeń i odkształceń o niedopuszczalnej wielkości lub, w wyniku znacznych przemieszczeń elementów konstrukcji, ewentualnie zniszczeń na skutek wypadku, do uszkodzeń części budynków, połączeń, zainstalowanego wyposażenia w stopniu nieproporcjonalnym do jego przyczyny. Konstrukcja budynku musi spełniać warunki zapewniające nieprzekroczenie stanów granicznych nośności oraz stanów granicznych przydatności do użytkowania w każdym z jego elementów, a także w całej konstrukcji. Konkludując, dobrze zaprojektowany i wykonany system ociepleń według technologii suchej musi spełniać te wymogi, a w warunkach pożaru zachować margines bezpieczeństwa pozwalający na ewakuację zgodnie z właściwością dobraną do odpowiadającej klasy pożarowej budynku oraz przypisanej mu klasy odporności ogniowej ściany zewnętrznej (tabela 1).

Oznaczenia w tabeli: R - nośność ogniowa (w minutach), określona zgodnie z polską normą dotyczącą zasad ustalania klas odporności ogniowej elementów budynku, E - szczelność ogniowa (w minutach), określona jw., I - izolacyjność ogniowa (w minutach), określona jw., (-) - nie stawia się wymagań.  
Tabela. Wymagania dotyczące klasy odporności ogniowej głównej konstrukcji nośnej i ściany zewnętrznej jako elementów budynku (źródło: wyciąg z tabeli art. 216 p. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych) 

Wszystkie elementy obecne w systemie ociepleń nie powinny rozprzestrzeniać ognia. W określonych przypadkach jednak przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych dopuszczają ich obecność jako słabo rozprzestrzeniających ogień (klasa odporności pożarowej D) na ścianach zewnętrznych budynków o jednej kondygnacji nadziemnej, na elewacjach budynków niskich do 12 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalnych o wysokości do 4 kondygnacji nadziemnych, przy czym dla budynków produkcyjnych i magazynowych dopuszczono maksymalną gęstość obciążenia ogniowego strefy pożarowej do 1000 MJ/m2. Na elewacjach ścian budynków użytkowanych przez osoby o ograniczonej zdolności poruszania się (np. szpitali, żłobków, przedszkoli, domów dla osób starszych itp.) dozwolone jest warunkowe zastosowanie termoizolacji palnej, ale tylko wtedy, jeżeli osłaniająca ją od wewnątrz okładzina jest niepalna i ma klasę odporności ogniowej (szczelności i izolacyjności ogniowej) co najmniej EI 60 (dla budynków o klasie odporności pożarowej B) oraz EI 30 (dla budynków o klasach odporności pożarowej C i D). W budynkach na wysokościach powyżej 25 m od poziomu terenu okładzina elewacyjna i jej zamocowanie mechaniczne, a także izolacja cieplna ściany zewnętrznej powinny być wykonane z materiałów niepalnych. Warunkowo dopuszczono również ocieplenie z użyciem samogasnącego polistyrenu spienionego ściany zewnętrznej budynku mieszkalnego, wzniesionego przed dniem 1 kwietnia 1995 r., o wysokości do 11 kondygnacji włącznie, w sposób zapewniający nierozprzestrzenianie ognia. We wszelkich niejasnych sytuacjach warto wcześniej zasięgnąć opinii ekspertów (producentów systemów takich ociepleń, rzeczoznawców straży pożarnej itp.).