Artykuł 51 Prawa energetycznego (PE) nakłada na projektantów, wykonawców i użytkowników sieci i instalacji cieplnych obowiązek zapewnienia racjonalnego i oszczędnego zużycia paliw i energii przy zachowaniu niezawodności współdziałania z siecią, bezpieczeństwa obsługi i otoczenia po spełnieniu wymagań ochrony środowiska oraz zgodności z odrębnymi przepisami, w tym prawa budowlanego. Nieprzestrzeganie tych wymogów skutkuje wzrostem kosztów eksploatacyjnych budynków i obniżeniem warunków bytowych.
W budownictwie jednorodzinnym użytkownik sam podejmuje decyzję o rozwiązaniach dotyczących dostarczania ciepła na potrzeby centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej. W praktyce może zatem się zdarzać, że świadomie godzi się na niepoprawne rozwiązania niskiej jakości, co po latach eksploatacji skutkuje niepotrzebnymi kosztami.
W budownictwie wielorodzinnym i użyteczności publicznej ciepłe media dostarczane są przez operatorów systemów przesyłowych. Na mocy odpowiednich umów cywilnoprawnych operatorzy są zobligowani do dostarczenia odbiorcom ciepłej wody i ciepła o odpowiednich parametrach jakościowych (wartościach termicznych), co wynika z zapisów art. 5a pkt. 3 PE.
Parametry jakościowe nośników ciepła i standardy jakościowe obsługi odbiorców określone są w wybranych przepisach rozporządzenia ministra gospodarki w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemów ciepłowniczych. Zdefiniowano w nich m.in. następujące pojęcia, na które ma wpływ stan techniczny izolacji termicznych sieci: układ pomiarowo- rozliczeniowy, zamówiona moc cieplna i przyłączeniowa moc cieplna.
Układ pomiarowo-rozliczeniowy – dopuszczony do stosowania, zgodnie z odrębnymi przepisami, zespół urządzeń służących do pomiaru ilości i parametrów nośnika ciepła, których wskazania stanowią podstawę do obliczenia należności z tytułu dostarczania ciepła (art. 2 pkt 14 PE).
Zamówiona moc cieplna – ustalona przez odbiorcę lub podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci ciepłowniczej największa moc cieplna, jaka w danym obiekcie wystąpi w warunkach obliczeniowych, która (zgodnie z określonymi w odrębnych przepisach warunkami technicznymi oraz wymaganiami technologicznymi dla tego obiektu) jest niezbędna do zapewnienia: pokrycia strat ciepła w celu utrzymania normatywnej temperatury i wymiany powietrza w pomieszczeniach, utrzymania normatywnej temperatury ciepłej wody w punktach czerpalnych oraz prawidłowej pracy innych urządzeń lub instalacji (art. 2 pkt 15 PE).
Przyłączeniowa moc cieplna – moc cieplna ustalona przez przedsiębiorstwo energetyczne dla danej sieci ciepłowniczej na podstawie zamówionej mocy cieplnej przez odbiorców przyłączonych do tej sieci, po uwzględnieniu strat mocy cieplnej podczas przesyłania ciepła tą siecią oraz niejednoczesności występowania szczytowego poboru mocy cieplnej u odbiorców (art. 2 pkt 16 PE).
