Pobierz pełny numer IZOLACJI

Pełny numer IZOLACJI 6/2018 [PDF]

możesz pobrać BEZPŁATNIE - po prostu ZAREJESTRUJ konto w portalu

Problemy eksploatacyjne tynków wewnętrznych - studium przypadku

Główne parametry wpływające na jakość wykonania tynków ciepłochronnych
Korytarz komunikacyjny klatki schodowej budynku mieszkalnego z uszkodzeniami tynku wewnętrznego.
Korytarz komunikacyjny klatki schodowej budynku mieszkalnego z uszkodzeniami tynku wewnętrznego.
Fot. Autorzy
Ciąg dalszy artykułu...

Główne parametry wpływające na jakość wykonania tynków ciepłochronnych

Uwzględniając zasady wiedzy technicznej oraz zalecenia zamieszczone w kartach technicznych producenta oraz przedstawione w normach, stwierdzono, że głównymi parametrami wpływającymi na jakość wykonania tynków ciepłochronnych (perlitowych) są:

1. temperatura powietrza w okresie wykonywania wypraw tynkarskich,
2. temperatura podłoża w okresie wykonywania wypraw tynkarskich,
3. rodzaj oraz sposób wykonania warstwy szczepnej pomiędzy podłożem a tynkiem,
4. etapowanie wykonawstwa warstw tynku (długość przerw technologicznych),
5. sposób i termin pielęgnacji świeżego tynku,
6. zabezpieczenie wierzchniej warstwy tynku przed nadmiernym odparowaniem wilgoci.

W zakresie zagadnienia nr 1 (temperatura powietrza w okresie wykonywania wypraw tynkarskich) karta techniczna zalecała, aby temperatura podłoża i otoczenia znajdowała się w przedziale 5-25°C. Uwzględniając współczesne standardy wykonawstwa robót budowlanych, nie można zakwestionować faktu, że możliwe było zapewnienie temperatury powyżej 5°C na korytarzach komunikacyjnych podczas realizacji tynków ciepłochronnych (perlitowych).

W zakresie zagadnienia nr 2 (temperatura podłoża w okresie wykonywania wypraw tynkarskich) karta techniczna zalecała, aby temperatura podłoża znajdowała się w przedziale 5-25°C. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że temperatura podłoża w okresie realizacji okładziny tynkarskiej spełniała wymagania normowe.

W zakresie zagadnienia nr 3 (rodzaj oraz sposób wykonania warstwy sczepnej pomiędzy podłożem a tynkiem) karta techniczna zalecała, aby do wykonania warstwy szczepnej stosować dedykowany materiał - systemową zaprawę szczepną. Jednocześnie karta technologiczna zalecała, aby do wykonywania tynku lekkiego ciepłochronnego (perlitowego) przystąpić dopiero po minimum 48 godzinach od wykonania warstwy sczepnej. Dodatkowo w karcie technicznej występowały zalecenia, aby w przypadku podłoży silnie chłonących stosować gruntowanie podłoża środkiem antyadhezyjnym (systemowym), przy czym warstwę szczepną można było nanosić po minimum 4 godzinach od zagruntowania podłoża.
Ustalono, że na ścianach wykonana została warstwa szczepna z cementowego tynku podkładowego (układanego maszynowo), którego średnia pomierzona grubość wynosiła ~5 mm. Można więc stwierdzić, że na etapie wykonawstwa zachowane zostały zalecenia producenta co do konieczności zastosowania warstwy sczepnej. Analizę zachowania odstępów czasowych pomiędzy poszczególnymi etapami wykonywania robót tynkarskich zamieszczono poniżej (4).

W zakresie zagadnienia nr 4 (etapowanie wykonawstwa warstw tynku) karta techniczna zalecała, aby tynk ciepłochronny (perlitowy) układać w warstwach nie grubszych niż 30 mm, a kolejną warstwę nakładać po uzyskaniu odpowiedniej nośności przez wcześniej wykonaną warstwę, minimalnie po 24 godzinach. Zgodnie z zaleceniami karty technicznej po wykonaniu tynku powinna nastąpić przerwa technologiczna trwająca 5 dni na każdy centymetr grubości tynku.
Ustalono, uwzględniając zapisy z Dziennika Budowy, że odliczając dni wolne od pracy (niedziele - 6 dni) oraz zakładając pracę w soboty (6 dni) w pełnym wymiarze godzin na wykonanie tynków na klatach schodowych pozostało 34 dni.

Założono, zgodnie z zaleceniami karty technicznej, następujące zaangażowanie czasowe wykonawcy podczas realizacji tynków w korytarzach:

  • gruntowanie + warstwa sczepna po 4 godzinach: 1 dzień (24 godziny),
  • przerwa pomiędzy wykonaniem warstwy sczepnej a wykonaniem tynku ciepłochronnego (perlitowego): 2 dni (48 godzin),
  • przerwa technologiczna między wykonaniem tynku ciepłochronnego (perlitowego) a wykonaniem warstwy zabezpieczającej: 10 dni - przy założeniu, że grubość tynku ciepłochronnego (perlitowego) wynosi 20 mm - czyli łącznie 1 + 2 + 10 = 13 dni.
FOT. 5. Widok próbki tynku od strony tynku ciepłochronnego (perlitowego); fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 5. Widok próbki tynku od strony tynku ciepłochronnego (perlitowego); fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 6. Próbka tynku od strony gładzi gipsowej; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 6. Próbka tynku od strony gładzi gipsowej; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 7. Przekrój poprzeczny przez warstwy odparzonego tynku; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 7. Przekrój poprzeczny przez warstwy odparzonego tynku; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski

Można więc stwierdzić, że realizacja tynku ciepłochronnego (perlitowego) oraz jego zabezpieczenie warstwą tynku ochronnego (maszynowego, systemowego) trwały 21 dni (34 dni zadeklarowane jako okres realizacji tynków minus 13 dni potrzebnych do realizacji tynków ze względu na uwarunkowania technologiczne równa się 21 dni). 21 dni roboczych to okres, w którym teoretycznie możliwe było wykonanie tynków na klatkach schodowych, rozumianych jako przestrzenie komunikacyjne, zarówno ze względów organizacyjnych, jak również techniczno-technologicznych.

W zakresie zagadnienia nr 5 (pielęgnacja świeżego tynku) karta techniczna zalecała, że tynk ciepłochronny (perlitowy) w okresie wstępnego wiązania zaprawy tynkarskiej, w przybliżeniu przez okres 1 tygodnia, należy chronić przed gwałtownym wysychaniem, np. poprzez zwilżanie jego powierzchni wodą.
Należy zauważyć, że występujące na powierzchni tynku pajęczynowate spękania były uszkodzeniami charakterystycznymi dla skurczu wywołanego zbyt szybkim wysychaniem lub odciąganiem wody zarobowej z mieszanki tynkarskiej przez suche (nieprawidłowo przygotowane, niezagruntowane lub niezwilżone) podłoże. Oznacza to, że nie prowadzono pielęgnacji tynku w okresie jego dojrzewania lub prowadzona ona była nieprawidłowo. Sytuacja ta jest tym bardziej prawdopodobna, że do przygotowania tynku ciepłochronnego (perlitowego) zgodnie z kartą techniczną zużywa się 18-20 litrów wody, co jest ilością prawie trzykrotnie większą w porównaniu z klasycznymi konfekcjonowanymi tynkami cementowo-wapiennymi, które wymagają stosowania 7-8 litrów wody zarobowej.

FOT. 8. Struktura tynku – widok tynku ciepłochronnego (perlitowego): powiększenie 20-krotne; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 8. Struktura tynku - widok tynku ciepłochronnego (perlitowego): powiększenie 20-krotne; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 9. Struktura tynku – widok tynku ciepłochronnego (perlitowego): powiększenie 40-krotne; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 9. Struktura tynku - widok tynku ciepłochronnego (perlitowego): powiększenie 40-krotne; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 10. Struktura tynku maszynowego (gipsowo­‑wapiennego) dla przypadku powiększenia 100-krotnego; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 10. Struktura tynku maszynowego (gipsowo­‑wapiennego) dla przypadku powiększenia 100-krotnego; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski

W zakresie zagadnienia nr 6 (zabezpieczenie warstwy wierzchniej tynku) karta techniczna wskazywała, że tynk ciepłochronny (perlitowy) jest tynkiem podkładowym i w każdym przypadku należy wykończyć go warstwą dekoracyjno-ochronną. Zgodnie z zaleceniem karty technicznej do wykonania warstw dekoracyjno-ochronnych należało stosować materiały paroprzepuszczalne (tynki lub farby mineralne, silikatowe, silikonowe, polikrzemianowe lub wapienne).

Zgodnie z oświadczeniem ustnym wykonawca zrealizował warstwę zabezpieczającą tynku perlitowego poprzez maszynowe nałożenie tynku cementowo-wapiennego (systemowego), co byłoby teoretycznie zgodne z zaleceniem zamieszczonym w karcie technicznej w zakresie tynków wykonywanych wewnątrz budynków. Jednak widoczna w odkrywkach struktura zewnętrznego tynku ochronnego wskazywała, że z dużym prawdopodobieństwem jest to tynk gipsowy (systemowy tynk układany maszynowo) lub gipsowo-wapienny (maszynowy, systemowy).W celu identyfikacji rodzaju tynku wykonano chemiczne badania porównawcze. Pobrane próbki tynku porównano z próbkami tynku gipsowo-wapiennego i cementowo-wapiennego o znanych składach chemicznych.
Badania porównawcze wykazały znaczną ilość węglanu wapnia (CaCO3) w pobranych próbkach. Intensywne pienienie w obecności kwasu solnego (HCl) pobranych próbek tynku w porównaniu do tynku cementowo-wapiennego i gipsowo-wapienno pozwoliło stwierdzić, że pobrana próbka prawdopodobnie wykonana została na spoiwie gipsowo-wapiennym. W obecności kwasu solnego (HCl) z próbki wydzielił się gaz w postaci dwutlenku węgla (CO2), co potwierdzono w reakcji z wodą wapienną (Ca(OH)2), w wyniku której nastąpiło jej zmętnienie: Ca(OH)2 + CO2 → CaCO3 + HO2.

FOT. 11. Widok struktury porów tynku ciepłochronnego (perlitowego); fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 11. Widok struktury porów tynku ciepłochronnego (perlitowego); fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 12. Widok struktury porów tynku gipsowo­‑wapiennego; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski
FOT. 12. Widok struktury porów tynku gipsowo­‑wapiennego; fot.: M. Niedostatkiewicz, T. Majewski

Tynki na korytarzach komunikacyjnych zostały wykończone powłoką z farby lateksowej, która stanowiła szczelną powłokę dla pary wodnej. Lateks jest materiałem nieprzepuszczalnym o dużym oporze dyfuzyjnym. Farba lateksowa nie jest farbą mineralną, silikatową, silikonową, polikrzemianową lub wapienną, których stosowanie zalecała karta techniczna. Wystąpiła więc rozbieżność w stosunku do zaleceń producenta.

Pomierzona metodą pull-off przyczepność tynku do podłoża w wytypowanych punktach pomiarowych była większa niż wartość graniczna 0,025 MPa i wynosiła 0,05 MPa. Według zaleceń zamieszczonych w normie PN-B-10100:1970 [1] jeżeli dla tynków gipsowych w badaniu pull-off zerwanie nastąpi w masie tynku (model B), w podłożu (model C) lub przyczepność do podłoża jest większa niż 0,1 MPa (model A), przyjmuje się, że tynk ma wystarczającą przyczepność do podłoża.

W badanych punktach zniszczenie następowało zawsze w warstwie tynku perlitowego, który miał najmniejszą wytrzymałość i największą porowatość. Wymagania, sposób badania oraz wymagania dotyczące tynków zawarte są w [2-9], natomiast szczegółowe i rozszerzone informacje dotyczące spoiw gipsowych opisane zostały w [10-11].

Na FOT. 3-4 pokazana została powierzchnia ściany w miejscu pobrania próbek do badań. Na powierzchni tynku widoczne były liczne rysy w kształcie pajęczyny. Warstwa farby lateksowej została usunięta, a rysy włoskowate zostały wybruzdowane i przygotowane do wypełnienia. Powierzchnia tynku perlitowego była spękana. Układ rys w warstwie perlitu był podobny jak w warstwie zewnętrznej, z tym że odległości między rysami są zdecydowanie mniejsze, a szerokość rys w tej warstwie większa.

Widok warstwy tynku perlitowego pokazano na FOT. 5, tynku gipsowo-wapiennego na FOT. 6, a styk obu warstw na FOT. 7.

Na FOT. 8, FOT. 9 i FOT. 10 pokazano zdjęcia tynku wykonane mikroskopem optycznym w powiększeniu 20-, 40- i 100-krotnym. Widoczna jest strefa kontaktowa między poszczególnymi warstwami oraz odmienna struktura tych warstw: tynk gipsowo-wapienny ma strukturę zwartą, natomiast tynk perlitowy liczne pory i kawerny powietrza. Tynk ten był intensywnie zarysowany.

W laboratorium, na przygotowanych próbkach (FOT. 11 i FOT. 12) wykonano badania struktury porów. Zawartość powietrza w zaprawie gipsowo-wapiennej wynosiła 17,4%, natomiast w zaprawie perlitowej 24,4%. Z uwagi na niewielką ilość przygotowanych próbek oraz ich wymiary wyniki badań zawartości powietrza należało traktować jako przybliżone.

DOŁĄCZ DO NEWSLETTERA – kliknij tutaj »
Artykuł pochodzi z: miesięcznika IZOLACJE 6/2019

Komentarze

(0)

Wybrane dla Ciebie


Jak zatrzymać ciepło i ochronić dom przed zimnem?


Markizy tarasowe oraz markizy balkonowe sprawdzają się idealnie także w domach jednorodzinnych. Dużym zainteresowaniem... ZOBACZ »


Najlepszy system stropowy?


Betonowe stropy można produkować na różne sposoby – z betonu przygotowanego na placu budowy lub w fabryce, gdzie panują kutemu optymalne warunki. ZOBACZ »


"Wirtualne malowanie" - wykonaj sam symulację online »

Dobierz najlepszy materiał izolacyjny »

Obok wiedzy na temat produktów, równie istotna jest znajomość technologii, którą... czytaj dalej » Niski poziom ochrony cieplnej generuje wysokie koszty utrzymania budynku, stanowiące duże obciążenie budżetu... czytaj dalej »


Zgarnij bony o wartości 100zł. Zobacz jak »

Jak dobrać posadzkę do obiektu?

3 kroki do Super CashBack
czytaj dalej »

Wybierz posadzkę, która będzie funkcjonalna i łatwa w czyszczeniu... czytaj dalej »

Czym skutecznie zaizolować fundament?

Zadaniem hydroizolacji jest zablokowanie dostępu wody i wilgoci do wnętrza obiektu budowlanego. Istnieje kilka rodzajów izolacji krystalizujących, a ich znajomość ułatwia zaprojektowanie i wykonanie szczelnej budowli. czytaj dalej »

 


Jak zapewnić trwałość mocowania elewacji?


Wsporniki przejmują ciężar muru i za pomocą zabetonowanych szyn kotwiących lub kotew przekazują go na ścianę nośną... ZOBACZ »


Płynne membrany poliuretanowe - gdzie je stosować?

Uszczelnianie obiektów inżynieryjnych - jak to robią specjaliści?

Siła związania do podłoża przekraczająca 20 kg/cm2, wysoka odporność na niszczące czynniki eksploatacyjne...
czytaj dalej »

Jak prawidłowo chronić ściany fundamentwe i zapewnić gwarancję żywotności obiektu? czytaj dalej »

Jak wykonać trwałe posadzki?

Jakich technologii oraz materiałów użyć do wykonania podłóg przemysłowych, naprawy betonów lub przeprowadzenia renowacji posadzek?  czytaj dalej »


Dowiedz się więcej o hydroizolacji dachów »

Chcesz ograniczyć straty ciepła z budynku? Zobacz »

Dostarczamy innowacyjne systemy hydroizolacji oraz pokryć dachowych, mające na celu zmianę sposobu życia i pracy naszych klientów... czytaj dalej » W obecnych czasach rosnące ceny energii cieplnej i elektrycznej skłaniają do analizy strat ciepła w budynkach mieszkalnych. Jedynym sposobem ograniczenia kosztów jest... czytaj dalej »

Jak mocować elewacje wentylowane?


Jak w realnych warunkach zachowują się różne systemy mocowań elewacji wentylowanych? ZOBACZ »


Fakty i mity na temat szarego styropianu »

Jak zabezpieczyć rury przed stratami ciepła?

Od kilku lat rośnie popyt na styropiany szare. W Niemczech i Szwajcarii większość spr... czytaj dalej » Czym powinieneś kierować się przy wyborze odpowiedniej izolacji rur? czytaj dalej »

Innowacyjny system kompozytowych wzmocnień konstrukcji »


W przypadku gdy temperatura przekroczy temperaturę zeszklenia, wówczas żywica nie jest... ZOBACZ »


Dodaj komentarz
Nie jesteś zalogowany - zaloguj się lub załóż konto. Dzięki temu uzysksz możliwość obserwowania swoich komentarzy oraz dostęp do treści i możliwości dostępnych tylko dla zarejestrowanych użytkowników portalu Izolacje.com.pl... dowiedz się więcej »
Alpha Dam Alpha Dam
O FIRMIE Alpha Dam Sp. z o.o. produkuje od ponad 10 lat profesjonalne materiały wodochronne i przeciwwilgociowe dla budownictwa.  Do 2008...
9/2019

Aktualny numer:

Izolacje 9/2019
W miesięczniku m.in.:
  • - Nowoczesne rozwiązania elewacyjne
  • - Jakość wykonania izolacji z szarego styropianu
Zobacz szczegóły
Dom Wydawniczy MEDIUM Rzetelna Firma
Copyright @ 2004-2012 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
realizacja i CMS: omnia.pl

.