Wpływ przegród przezroczystych w budynku ogrzewanym i chłodzonym na jakość energetyczną

Wymagania stawiane przegrodom przezroczystym  zostały omówione w poprzednim artykule naszego cyklu1). Przypomnijmy je pokrótce. Wymogi ogólne dotyczące stolarki określone są w ustawie Prawo budowlane [1] w art. 5.1.: „Obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając:

1) spełnienie wymagań podstawowych dotyczących:
a) bezpieczeństwa konstrukcji,
b) bezpieczeństwa pożarowego,
c) bezpieczeństwa użytkowania,
d) odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska,
e) ochrony przed hałasem i drganiami,
f) oszczędności energii i odpowiedniej izolacyjności cieplnej przegród”.

Szczegółowe wymagania dotyczące przegród przezroczystych zawarto natomiast w § 57 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie [2]. A mianowicie pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi powinno mieć zapewnione oświetlenie dzienne, dostosowane do jego przeznaczenia, kształtu i wielkości, z uwzględnieniem warunków określonych w § 13 rozporządzenia oraz w ogólnych przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy.

W pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi stosunek powierzchni okien, liczonej w świetle ościeżnic, do powierzchni podłogi powinien wynosić co najmniej 1:8, natomiast w innym pomieszczeniu, w którym oświetlenie dzienne jest wymagane ze względu na przeznaczenie – co najmniej 1:12.

Jeśli chodzi o powierzchnię okien, to w budynku jednorodzinnym pole powierzchni A0, wyrażone w m², okien oraz przegród szklanych i przezroczystych, o współczynniku przenikania ciepła Uk nie mniejszym  niż 1,5 W/(m2·K), obliczone według ich wymiarów modularnych, nie może być większe niż wartość A0 max obliczona według wzoru: A0 max = 0,15 Az + 0,03 Aw (1),
gdzie:
Az – suma pól powierzchni rzutu poziomego wszystkich kondygnacji nadziemnych (w zewnętrznym obrysie budynku) w pasie o szerokości 5 m wzdłuż ścian zewnętrznych,
Aw – suma pól powierzchni pozostałej części rzutu poziomego wszystkich kondygnacji po odjęciu Az.

W budynku użyteczności publicznej pole powierzchni A0, wyrażone w m², okien oraz przegród szklanych i przezroczystych, o współczynniku przenikania ciepła Uk nie mniejszym niż 1,5 W/(m²·K), obliczone według ich wymiarów modularnych, nie może być większe niż wartość A0 max obliczona według wzoru (1), jeśli nie jest to sprzeczne z warunkami dotyczącymi zapewnienia niezbędnego oświetlenia światłem dziennym, określonymi w § 57 rozporządzenia.

W budynku produkcyjnym łączne pole powierzchni okien oraz ścian szklanych w stosunku do powierzchni całej elewacji nie może być większe niż:
w budynku jednokondygnacyjnym (halowym) – 15%,
w budynku wielokondygnacyjnym  – 30%.

Aby poprawnie opisać w świadectwie energetycznym wpływ stolarki okiennej na jakość energetyczną budynku, należy określić przenikalność cieplną przegrody Uw, określaną w sposób uproszczony według normy PN-EN ISO 10077-1 „Własności cieplne okien, drzwi i żaluzji. Obliczanie współczynnika przenikania ciepła.

Część I. Metoda uproszczona” [4] za pomocą wzoru:
 



gdzie:
Ag, Ug – powierzchnia i współczynnik przenikania ciepła szyby,
Af, Uf – powierzchnia i współczynnik przenikania ciepła ramy,
Ψ, lg – wartość mostka liniowego oraz jego całkowita długość.

Niezbędne jest też określenie przepuszczalności energii całkowitej okna oraz przegród przezroczystych. W odniesieniu do przegród przezroczystych należy określić wartość gC ze wzoru: gc = fc·gG (3),

gdzie:
gG – współczynnik przepuszczalności energii całkowitej zestawu szybowego,
fC – współczynnik korekcyjny ze względu na zastosowane urządzenia przeciwsłoneczne.

Tab. 1. Parametry instalacji c.o., c.w.u. i oraz instalacji chłodzenia w analizowanym budynku