Pobierz pełny numer IZOLACJI

Pełny numer IZOLACJI 6/2018 [PDF]

możesz pobrać BEZPŁATNIE - po prostu ZAREJESTRUJ konto w portalu

Konstrukcje betonowe i murowe – projektowanie z uwagi na warunki pożarowe według eurokodów

Konstrukcje betonowe i murowe – projektowanie z uwagi na warunki pożarowe według eurokodów | Concrete and masonry structures – fire design according to Eurocodes
Konstrukcje betonowe i murowe – projektowanie z uwagi na warunki pożarowe według eurokodów | Concrete and masonry structures – fire design according to Eurocodes
Archiwum autora

Wprowadzenie do krajowej praktyki projektowej norm europejskich (eurokodów) dotyczących bezpieczeństwa pożarowego ustanowiło nową jakość w treści i zakresie dodatkowych wymagań, które należy spełnić przy projektowaniu obiektów budowlanych.

Podstawowe wymagania formułowane w normach konstrukcyjnych dotyczą trwałości i niezawodności.

Zgodnie z postanowieniami ogólnymi Dyrektywy Wspólnoty Europejskiej (Wymagania podstawowe nr 2 „Bezpieczeństwo pożarowe”) [1] i wymaganiami normy PN-EN 1990:2004 [2] obiekty budowlane muszą być dodatkowo tak zaprojektowane i wykonane, aby w przypadku pożaru:

  • nośność konstrukcji mogła być zapewniona w założonym czasie;
  • powstanie i rozprzestrzenianie się ognia i dymu w obiektach było ograniczone;
  • rozprzestrzenianie się ognia na sąsiednie obiekty było ograniczone;
  • mieszkańcy mogli opuścić obiekt lub być uratowani w inny sposób;
  • uwzględnione zostało bezpieczeństwo ekip ratowniczych.

Zgodnie z normą PN-EN 1990:2004 [2] pożar traktowany jest w analizie konstrukcji jako wyjątkowa sytuacja obliczeniowa (Czytaj więcej na ten temat). Zasady ustalania oddziaływań w sytuacji pożarowej określone zostały w normie PN-EN 1991-1-2:2006 [3] i są one jednakowe dla wszystkich materiałów konstrukcyjnych (betonu, stali, drewna, ceramiki, silikatów).

Szczegółowe metody weryfikacji odporności ogniowej konstrukcji wykonanych z różnych materiałów podane są w częściach 1-2 odpowiednich eurokodów konstrukcyjnych. W przypadku konstrukcji z betonu właściwą normą jest w tym zakresie PN-EN 1992-1-2:2008 [4], natomiast dla konstrukcji murowych – PN-EN 1996-1-2:2010 [5].

Elementy układu konstrukcyjnego (płyty, belki, słupy, ściany) odgrywają w budynkach dwie zasadnicze funkcje: nośną i separacyjną (oddzielającą). Spełnienie pierwszej funkcji zapewnia zachowanie nośności i stateczności budynku, drugiej – szczelności (ograniczenie penetracji płomieni i gorących gazów przez rysy i otwory) oraz izolacyjności termicznej (ograniczenie przyrostu temperatury na powierzchniach bezpośrednio niepoddanych działaniu ognia).

ABSTRAKT

W artykule przedstawiono zagadnienie weryfikacji odporności ogniowej konstrukcji z betonu oraz konstrukcji murowych zgodnie z normami: PN-EN 1992-1-2:2008 i PN-EN 1996-1-2:2010. Podano ogólne zasady i wymagania formułowane przez normy w tym zakresie oraz omówiono wybrane szczegółowe metody sprawdzania odporności ogniowej wydzielonych elementów konstrukcyjnych z betonu i ścian murowych (dane tabelaryczne, metody izotermy granicznej bazujące na przekroju zredukowanym).

The article presents the issue of fire resistance verification for concrete structures and masonry structures according to PN-EN 1992-1-2:2008 and PN-EN 1996-1-2:2010 standards. It also specifies basic principles and requirements formulated by these codes in this respect and discusses selected detailed methods of fire resistance verification for isolated structural concrete elements and masonry walls (tabulated data and boundary isotherm methods based on reduced cross-section).

Należy podkreślić, że określenia szczegółowych wymagań odporności ogniowej (w odniesieniu do nośności i/lub funkcji separacyjnej – R, EJ, REI) dla żelbetowych lub murowych elementów konstrukcyjnych budynków dokonuje się na podstawie regulacji krajowych, tzn. Działu VI „Bezpieczeństwo pożarowe” rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie [6], natomiast normy PN-EN 1992-1-2:2008 [4] oraz PN-EN 1996-1-2:2010 [5] służą weryfikacji tak ustalonych wymagań.

W praktyce polskiej przed wprowadzeniem eurokodów projektowanie elementów żelbetowych i murowych z uwagi na warunki pożarowe odbywało się zwykle z wykorzystaniem informacji zawartych w Instrukcji ITB „Projektowanie elementów żelbetowych i murowych z uwagi na odporność ogniową” [7].

W artykule zostaną omówione zagadnienia dotyczące projektowania z uwagi na warunki pożarowe dla konstrukcji z betonu i murowych. Zostaną one przedstawione łącznie z kilku powodów: po pierwsze z uwagi na wspólne (niezależne od typu materiału konstrukcyjnego) ogólne zasady weryfikacji odporności ogniowej, po drugie – z powodu znacznych podobieństw w szczegółowych metodach weryfikacji odporności ogniowej w normach PN-EN 1992­‑1-2:2008 [4] oraz PN-EN 1996-1-2:2010 [5], po trzecie wreszcie – z uwagi na fakt, iż Instrukcja ITB „Projektowanie elementów żelbetowych i murowych z uwagi na odporność ogniową” [7] stosowana w Polsce przed wprowadzeniem eurokodów dotyczyła zarówno konstrukcji z betonu, jak i murowych.

Podstawy weryfikacji odporności ogniowej konstrukcji

Podstawowym parametrem charakteryzującym element konstrukcyjny w sytuacji pożaru jest jego odporność ogniowa, rozumiana jako zdolność do spełniania wymaganej funkcji przez określony czas wyrażony w minutach (30, 60, …, 240 min).

Przyjęte do analizy modele pożaru mogą wykazywać różny stopień złożoności i dokładności: mogą być jednostrefowe, tzn. zakładać jednorodny rozkład temperatury w pomieszczeniu (pożar nominalny lub parametryczny) albo wielostrefowe – o niejednorodnym rozkładzie temperatury (pożar rzeczywisty).

W odniesieniu do analizy konstrukcji można jej dokonywać na poziomie wydzielonego elementu, na poziomie części konstrukcji lub globalnie dla całej konstrukcji. W obrębie poszczególnych kombinacji modelu pożaru i poziomu analizy konstrukcji znajdują zastosowanie różne metody weryfikacji odporności ogniowej konstrukcji: z wykorzystaniem ­danych ­tabelarycznych, w oparciu o uproszczone lub zaawansowane obliczenia inżynierskie, na podstawie badań ogniowych.

W ogólnym przypadku należy wykazać, że dla odpowiedniego czasu trwania pożaru „t” spełniony jest warunek:

gdzie:
Ed,fi – obliczeniowy efekt oddziaływań w sytuacji pożaru, określony zgodnie z normą PN-EN 1991-1-2:2006 [3], z uwzględnieniem wydłużeń i deformacji termicznych,
Rd,t,fi – odpowiadająca nośność w sytuacji pożaru.

W analizie obliczeniowej na poziomie wydzielonego elementu konstrukcyjnego efekty oddziaływań należy określać dla chwili t = 0, przy użyciu współczynników kombinacji y1,1 lub y1,2 zgodnie z PN-EN 1991-1-2:2006 [3]. Jako uproszczenie efekty oddziaływań można określać na podstawie analizy konstrukcji w normalnej temperaturze jako:

gdzie:
Qk,1 – główne obciążenie zmienne,
Gk – wartość charakterystyczna obciążenia stałego,
ΥG – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla obciążenia stałego,
ΥQ,1 – częściowy współczynnik bezpieczeństwa dla głównego obciążenia zmiennego,
Ψfi – współczynnik kombinacji obciążeń (Ψ1,1 lub Ψ2,1).

Przy stosowaniu uproszczenia wartość rekomendowana dla konstrukcji z betonu zgodnie z normą PN-EN 1992-1-2:2008 [4] wynosi ηfi = 0,70, natomiast dla konstrukcji murowych według normy PN­‑EN 1996-1-2:2010 [5] ηfi = 0,65 (z wyjątkiem kategorii obciążeń E według PN-EN 1990:2004 [2] – powierzchnie o przeznaczeniu magazynowym i przemysłowym – w przypadku której zalecana wartość ηfi wynosi 0,70).

W praktyce projektowej dla typowych konstrukcji z betonu czy murowych weryfikacji warunków odporności ogniowej dokonuje się zwykle na poziomie wydzielonego elementu konstrukcyjnego (płyty, belki, słupa, ściany) przy przyjęciu standardowych przebiegów zmian temperatury w czasie trwania pożaru (normowych scenariuszy pożarowych – RYS. 1).

Metody weryfikacji odporności ogniowej

Obydwie normy projektowe (PN-EN 1992-1-2:2008 [4] i PN-EN 1996-1-2:2010 [5] dopuszczają stosowanie dość szerokiego spektrum metod do weryfikacji odporności ogniowej elementów.

Mogą to być najprostsze metody w postaci danych tabelarycznych (metody opisowe) – będące dodatkowymi wymaganiami konstrukcyjnymi narzuconymi na charakterystyki geometryczne przekrojów elementów konstrukcyjnych, uproszczone metody obliczeniowe – bazujące np. na przekroju zredukowanym w efekcie niekorzystnego oddziaływania wysokiej temperatury pożarowej, a także zaawansowane analizy cieplno-wilgotnościowo-mechaniczne z użyciem MES (przy wykorzystaniu zależnych od temperatury właściwości fizycznych, termicznych i mechanicznych materiałów konstrukcyjnych).

Dane tabelaryczne

Obecnie praktyka inżynierska w odniesieniu do projektowania konstrukcji w sytuacji pożaru oparta jest głównie na stosowaniu norm zawierających dane tabelaryczne, które są najprostsze w użyciu. Zostały one sformułowane w odniesieniu do odporności ogniowych 30-, 60-, 90-, 120- oraz 240-minutowych przy działaniu pożaru standardowego według ISO 834 (RYS. 1).

Dane tabelaryczne do sprawdzania odporności ogniowej elementów są w praktyce wymaganiami konstrukcyjnymi formułowanymi w odniesieniu do: minimalnych wymiarów przekroju elementów i odległości od osi zbrojenia do powierzchni elementu – dla żelbetowych słupów, ścian, belek i płyt; minimalnej grubości ściany dla danego jej typu i funkcji oraz sposobu obciążenia – dla ścian murowanych wykonanych z różnych materiałów (ceramiki, silikatów, betonu komórkowego, betonu lekkiego). Jeżeli wymagania te są spełnione, można przyjąć, że odpowiednia odporność ogniowa jest zachowana.

W przypadku konstrukcji z betonu zamieszczone wymagania obowiązują dla betonu zwykłego (2000–2600 kg/m³), wykonanego na bazie kruszywa krzemianowego. W przypadku stosowania kruszywa wapiennego lub lekkiego dla płyt oraz belek można zredukować o 10% podane w tabelach minimalne wymiary przekroju.

Na RYS. 2–3 przedstawiono sposób definiowania szerokości przekroju (b) oraz odległości osi zbrojenia (a) dla przekroju prostokątnego i kołowego. Wielkości te stanowią podstawowe parametry geometryczne w metodzie tabelarycznej sprawdzania odporności ogniowej dla przekrojów z betonu według normy PN-EN 1992-1-2:2008 [4].

W TABELI 1 przywołano za normą PN-EN 1992-1-2:2008 [4] ­przykładowe ­wymagania dotyczące żelbetowych belek wolno podpartych odnośnie minimalnych wymiarów geometrycznych według danych tabelarycznych.

DOŁĄCZ DO NEWSLETTERA – kliknij tutaj »

W odniesieniu do płyt i belek ciągłych obowiązują dodatkowe (uzupełniające w stosunku do danych zamieszczonych w tabelach) wymagania, związane z możliwą redystrybucją sił wewnętrznych w elementach konstrukcyjnych w efekcie działania temperatury pożarowej.

W TABELI 2 zestawiono przykładowe wymagania odnośnie minimalnych grubości ścian murowych zapewniających właściwe poziomy odporności ogniowej w odniesieniu do kryterium EI. Ogólnie rzecz biorąc, tabele zamieszczone w normie PN-EN 1996-1-2:2010 [5] podają minimalne wymagane grubości dla samego przekroju muru, bez warstw wykończeniowych.

W przypadku występowania dwóch rzędów wartości liczbowych w tabelach dla ścian murowych (TABELA 2) pierwszy zestaw określa odporność ogniową ścian pozbawionych odpowiedniego wykończenia powierzchni, drugi zaś – podany w nawiasie – dotyczy ścian z takim wykończeniem, o minimalnej grubości 10 mm po obu stronach ściany jednowarstwowej lub po stronie narażonej na działanie ognia dla ściany szczelinowej. Jeżeli w tabelach podano dwie wartości w jednym rzędzie (np. 70/90), oznacza to, że zalecana grubość mieści się w danym przedziale (np. od 70 do 90 mm).

Metody izotermy granicznej

W celu określenia nośności elementów poddanych działaniu wysokiej temperatury w sytuacji pożaru dopuszcza się stosowanie uproszczonych metod obliczeniowych na poziomie przekroju.

W wielu wypadkach analiza uproszczona w sytuacji pożaru stanowi proste modyfikacje procedur obliczeniowych stosowanych w zwykłej temperaturze, czyli prowadzonych zgodnie z normą PN-EN 1992-1­‑1:2008 [8] dla konstrukcji żelbetowych lub PN-EN 1996­–1­‑1:2010 [9] – dla konstrukcji (ścian) murowych.

Podstawę do analizy uproszczonymi metodami inżynierskim stanowią rozkłady temperatury w elementach, które w ogólnym przypadku mogą być określane na podstawie testów (badań ogniowych) lub obliczane przy uwzględnieniu odpowiednich scenariuszy pożarowych oraz przyjęciu właściwych wartości parametrów termicznych i fizycznych dla zastosowanych materiałów konstrukcyjnych.

W normach PN-EN 1992-1-2:2008 [4] oraz PN­‑EN 1996-1-2:2010 [5] zamieszczono dla konkretnych wybranych wymiarów przekroju różnych typów elementów konstrukcyjnych i różnych wymaganych poziomów odporności ogniowej profile temperatury, które mogą być wprost zastosowane do analizy obliczeniowej (RYS. 4–5 – przykładowy profil temperatury dla przekroju żelbetowego).

Metoda izotermy granicznej jako uproszczona metoda obliczeń w warunkach pożarowych dla konstrukcji z betonu zakłada redukcję wymiarów przekroju z uwagi na uszkodzenie strefy betonu w wyniku działania wysokiej temperatury (RYS. 6–8). Grubość uszkodzonej strefy betonu jest równa średniej głębokości zasięgu izotermy 500°C w przekroju.

Przyjmuje się, że uszkodzony beton, wykazujący temperaturę powyżej 500°C, jest całkowicie pomijany przy określaniu nośności przekroju, podczas gdy pozostała część przekroju zachowuje w pełni swoje początkowe właściwości.

Właściwości wytrzymałościowe stali zbrojeniowej do określania nośności przekroju przyjmuje się na podstawie znajomości profili temperatury, przypisując poszczególnym prętom zbrojeniowym odpowiednią wytrzymałość w zależności od temperatury występującej w osi pręta.

Procedura obliczeniowa dla przekroju żelbetowego poddanego działaniu momentu zginającego i siły podłużnej obejmuje następujące etapy:

  • ustalenie izotermy 500°C dla analizowanego przekroju i warunków pożarowych,
  • przyjęcie efektywnych/zredukowanych wymiarów przekroju – szerokości bfi i wysokości hfi – przy pominięciu betonu znajdującego się w obszarze poza izotermą 500°C,
  • określenie temperatury w prętach zbrojeniowych w strefie ściskanej i rozciąganej (dopuszczalne jest uwzględnianie w obliczeniach przekroju prętów, które znajdują się poza obszarem przekroju zredukowanego),
  • określenie zredukowanej wytrzymałości w prętach zbrojeniowych jako funkcji temperatury (zgodnie z zależnościami podanymi w normie PN-EN 1992-1-2:2008 [4]),
  • przeprowadzenie obliczeń dla przekroju zredukowanego i zredukowanej wytrzymałości stali w prętach, zgodnie z zasadami ogólnymi projektowania przekrojów żelbetowych poddanych działaniu momentu zginającego i siły podłużnej, podanymi w normie PN-EN 1992-1-1:2008 [8].

Na RYS. 9 przedstawiono przykładowe wyniki obliczeń przekroju żelbetowego poddanego działaniu momentu zginającego i siły podłużnej (ściskającej). Obliczenia wykonano dla słupa o przekroju 300×300 mm, przy wykorzystaniu zamieszczonych w normie PN­‑EN 1992­‑1­‑2:2008 [4] profili temperatur i lokalizacji izotermy 500°C (RYS. 4–5) oraz przy stosowaniu metody uproszczonej według normy PN-EN 1992-1-1:2008 [8] do określania nośności przekroju zredukowanego.

W obliczeniach założono trzy klasy wytrzymałości betonu: B25 (C20/25), B45 (C35/45) i B95 (C80/95), natomiast zbrojenie założono ze stali AIIIN (RB500W). Zbrojenie dla słupa przyjęto jako 4Ø12, a mimośród siły podłużnej: 15 cm (etot/h = 0,50).

W każdym przypadku obliczano nośność elementu w zwykłej temperaturze (NRd) oraz w sytuacji pożaru o określonym czasie trwania (NRd,fi) od 30 do 120 min. Wyniki obliczeń przedstawiono w postaci stosunku (NRd,fi/NRd), opisującego poziom redukcji nośności elementu w sytuacji pożaru w odniesieniu do zwykłej temperatury (RYS. 9).

Jeżeli przyjąć zgodnie z normą PN-EN 1992-1-2:2008 [4], że dla elementu wydzielonego współczynnik redukcyjny do określenia efektu oddziaływań w warunkach pożarowych wynosi hfi = 0,70, to tak podane wyniki można wykorzystać do szacowania odporności ogniowej R dla analizowanego elementu. W tym celu należy wyznaczyć dla konkretnej zależności z RYS. 9 taką wartość R na osi poziomej, dla której poziom redukcji nośności wynosi 70%.

W przypadku ścian murowych nośność określana jest także dla przekroju zredukowanego, ale ustalonego na podstawie zasięgu dwóch granicznych izoterm w przekroju w odniesieniu do przyjętego czasu trwania oddziaływania ogniowego.

W procedurze obliczeniowej należy określić najpierw rozkład/profil temperatury w przekroju ściany, następnie zdefiniować przekrój zredukowany z uwzględnieniem odpowiednich wartości granicznych obydwu izoterm, a wreszcie – obliczyć nośność przekroju zredukowanego według ogólnych założeń jak dla warunków zwykłej temperatury według normy PN-EN 1996-1-1:2010 [9], ale z uwzględnieniem różnych wytrzymałości muru w poszczególnych, wydzielonych izotermami granicznymi, strefach przekroju ściany.

POBIERZ E-BOOK [bezpłatnie]
warunki techniczne
Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki
– stan na 2014 r.

Ostatecznie należy dokonać weryfikacji, czy obliczona w odniesieniu do zredukowanego przekroju nośność jest wystarczająca przy występujących kombinacjach oddziaływań w warunkach pożarowych.

Na RYS. 10 przedstawiono ogólny schemat określania zasięgu odpowiednich stref do zdefiniowania przekroju zredukowanego w przypadku działania ognia z jednej strony ściany, natomiast w TABELI 3 zestawiono wartości poziomów izoterm granicznych dla różnych materiałów elementów murowych.

W warunkach pożarowych w stanie granicznym nośności należy wykazać, że obliczeniowa wartość obciążenia pionowego (NEd) nie przekracza nośności ściany murowej w warunkach pożarowych:

Obliczeniowa nośność ściany w warunkach pożarowych może być wyrażona jako:

gdzie:
Aθ1 – pole powierzchni przekroju ściany z temperaturą poniżej poziomu q1,
Aθ2 – pole powierzchni przekroju ściany z temperaturą w przedziale pomiędzy q1 i q2,
θ1 – maksymalna temperatura, przy której można przyjmować wytrzymałość muru jak w warunkach zwykłej temperatury,
θ2 – temperatura, powyżej której wytrzymałość muru może być pominięta,
fdθ1 – wartość obliczeniowa wytrzymałości muru na ściskanie dla temperatury nie przekraczającej poziomu q1,
fdθ2 – wartość obliczeniowa wytrzymałości muru na ściskanie dla temperatury w przedziale od q1 do q2, przyjęta jako równa c fdq1,
c – stała określona z zależności naprężenie–odkształcenie uzyskanej dla rozważanego materiału muru,
F – współczynnik redukcyjny nośności w środkowej części wysokości ściany na podstawie normy PN-EN 1996-1-1:2010 [9] z uwzględnieniem dodatkowego mimośrodu eDq,
eΔθ – mimośród dodatkowy wywołany oddziaływaniem pożarowym,

gdzie:
eΔθ = 0 przy działaniu ognia z dwóch stron ściany,
hef = efektywna wysokość ściany,
αt = współczynnik rozszerzalności termicznej dla ściany murowej według normy PN-EN 1996-1-1:2010 [9],
tFr = grubość części przekroju, w odniesieniu do której temperatura nie przekracza poziomu θ2.

Na RYS. 11–12 przedstawiono wyniki obliczeń nośności dla ścian ceramicznych przy zastosowaniu metody izoterm granicznych według PN-EN 1996-1-2:2010 [5]. Zakres analizy obliczeniowej obejmował: różne warunki ogrzewania (ogień z jednej strony ściany lub z obu stron) i czasy trwania oddziaływania pożarowego, różne grubości ścian.

Założono wysokość ściany równą 2,60 m (w świetle) i przyjęto jej usztywnienie stropami żelbetowymi na obu końcach. Do obliczeń przyjęto, że ściana jest obciążona z mimośrodem początkowym równym heff/450. Dla ściany poddanej działaniu ognia z jednej strony ten mimośród powiększono o wartość eΔθ zgodnie z równaniem (5).

Rozkład temperatury w przekroju ściany został ustalony przy wykorzystaniu danych zawartych w normie PN-EN 1996-1-2:2010 [5] w odniesieniu do różnych odpowiednich czasów trwania oddziaływania ognia. Do ustalenia wartości liczbowej stałej c wykorzystano profile temperatury i zależności naprężenie–odkształcenie dla materiałów podane w normie PN-EN 1996-1-2:2010 [5].

Dokonano dwóch oszacowań wartości stałej c dla ścian ceramicznych: dla wartości średniej temperatury pomiędzy granicznymi izotermami (c = średnia – odpowiadająca temperaturze (θ12)/2) i dla wartości minimalnej w tym obszarze (c = minimum – odpowiadające temperaturze θ2).

Z uwagi na strukturę formuł występujących w procedurze obliczania nośności względnej NRdfi/NRd końcowy rezultat nie zależy od wartości wytrzymałości muru na ściskanie. W efekcie przeprowadzonych obliczeń na podstawie norm PN-EN 1996-1-2:2010 [5] i PN-EN 1996-1-1:2010 [9] określono wartości NRdfi/NRd w odniesieniu do poszczególnych analizowanych przypadków.

Takie podejście – podobnie jak w przypadku obliczeń dla elementów żelbetowych – umożliwia wnioskowanie o poziomie odporności ogniowej (R) poprzez określenie z odpowiedniego wykresu takiej wartości czasu trwania oddziaływania ogniowego, dla której odpowiadająca wartość NRdfi/NRd wynosi 0,65 (poziom obciążenia dla warunków pożarowych, który może być zwykle założony według PN-EN 1996­‑1-2:2010 [5]).

Należy jednakże pamiętać, że ostateczna klasyfikacja normowa poziomu odporności ogniowej R elementu konstrukcyjnego (zarówno żelbetowego, jak i murowego) polega na przypisaniu do konkretnej kategorii (R30, R60, R90, …, R240). Można przyjąć, że dany element spełnia wymagania odporności ogniowej tylko wtedy, gdy wartość R odczytana z wykresu będzie co najmniej równa temu poziomowi.

Dodatkowe przykłady obliczeniowe z wykorzystaniem metody izoterm granicznych można znaleźć w odniesieniu do przekrojów żelbetowych w artykule „Obliczanie nośności przekrojów żelbetowych w wysokiej temperaturze metodą uproszczona wg EC2” [10], natomiast dla ścian murowych w „Simplified calculation method for masonry walls fire resistance according to EN 1996-1-2” [11].

PODSUMOWANIE

Wprowadzenie EUROKODÓW do polskiej praktyki projektowej skutkowało koniecznością uwzględniania oddziaływań pożarowych zgodnie z ogólnymi zasadami podanymi w normach PN-EN 1990:2004 [1] i PN-EN 1991-1-2:2006 [2], a także spełnienia szczegółowych dodatkowych wymagań w zakresie odporności ogniowej konstrukcji budowlanych sformułowanych w normach konstrukcyjnych dotyczących różnych materiałów (np.: PN-EN 1992­‑1-2:2008 [4], PN-EN 1996-1-2:2010 [5]).

Normy PN-EN 1992-1-2:2008 [4] oraz PN-EN 1996­‑1­‑2:2010 [5] dopuszczają stosowanie różnych modeli pożaru (scenariuszy pożarowych) zgodnych z normą PN-EN 1991-1-2:2006 [2], różnych poziomów analizy konstrukcji i odmiennych metod weryfikacji odporności ogniowej dla tych poszczególnych poziomów analizy.

Projektowanie przegród zewnętrznych w świetle nowych warunków technicznych dotyczących budynków, autor: Krzysztof Pawłowski,oprawa miękka, stron 168, ISSN 2300-3944, numer 2/2013
CZYTAJ OPIS »
PRZEJDŹ
DO KSIĘGARNI »

W praktyce projektowej w odniesieniu do typowych konstrukcji z betonu i murowych weryfikacji warunków odporności ogniowej dokonuje się zwykle na poziomie wydzielonego elementu konstrukcyjnego (płyty, belki, słupa, ściany – dla elementów żelbetowych; ściany – dla elementów murowych) przy przyjęciu standardowych przebiegów zmian temperatury w czasie trwania pożaru.

Dla takich przypadków normy PN-EN 1992-1-2:2008 [4] oraz PN-EN 1996­‑1­‑2:2010 [5] podają wiele informacji praktycznych (w postaci uproszczonych metod obliczeniowych) i pomocy projektowych (profile temperatury dla przekrojów, właściwości wytrzymałościowe betonu i stali zbrojeniowej określone w funkcji podwyższonej temperatury), które można zastosować w analizie odporności ogniowej.

LITERATURA

  1. „Przepisy techniczne w polskim budownictwie na tle wymagań podstawowych określonych Dyrektywą 89/106/EWG dotyczącą wyrobów budowlanych”, Seria: „Dokumenty Wspólnoty Europejskiej dotyczące budownictwa”, nr 10, ITB, Warszawa 2001.
  2. PN-EN 1990:2004, „Podstawy projektowania konstrukcji”.
  3. PN-EN 1991-1-2:2006, „Oddziaływania na konstrukcje. Część 1-2: Oddziaływania ogólne, Oddziaływania na konstrukcje w warunkach pożaru”.
  4. PN-EN 1992-1-2:2008, „Projektowanie konstrukcji z betonu. Część 1-2: Projektowanie z uwagi na warunki pożarowe”.
  5. PN-EN 1996-1-2:2010, „Projektowanie konstrukcji murowych. Część 1-2: Reguły ogólne. Projektowanie z uwagi na warunki pożarowe”.
  6. „Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie” (DzU z 2002 r. nr 75, poz. 690, ze zm.).
  7. M. Kosiorek, G. Woźniak, „Projektowanie elementów żelbetowych i murowych z uwagi na odporność ogniową”, Seria: „Instrukcje, Wytyczne, Poradniki” nr 409/2005, ITB, Warszawa, 2005.
  8. PN-EN 1992-1-1:2008, „Projektowanie konstrukcji z betonu. Część 1-1: Reguły ogólne i reguły dla budynków”.
  9. PN-EN 1996-1-1:2010, „Projektowanie konstrukcji murowych. Część 1-1: Reguły ogólne dla zbrojonych i niezbrojonych konstrukcji murowych”.
  10. K. Chudyba, K. Koziński, „Obliczanie nośności przekrojów żelbetowych w wysokiej temperaturze metodą uproszczona wg EC2”, „Czasopismo Techniczne”, z. 1-B/2006, Wydawnictwo Politechniki Krakowskiej.
  11. K. Chudyba, K. Koziński, „Simplified calculation method for masonry walls fire resistance according to EN 1996-1-2”, Materiały VII Międzynarodowej Konferencji „Bezpieczeństwo pożarowe obiektów budowlanych”/„Fire safety of construction works”, ITB, Warszawa 2012, s. 319–325.
  12. Hydroizolacje podziemnych części budynków i budowli. Projektowanie i warunki techniczne wykonania i odbioru robót wyd.2
    Nowe warunki techniczne dla budynków i ich usytuowania 2014z dodatkiem Efektywność energetyczna w budownictwie Hydroizolacje w budownictwie. Wybrane zagadnienia w praktyce. Wyd. II rozszerzone
    CZYTAJ OPIS » CZYTAJ OPIS » CZYTAJ OPIS »
Artykuł pochodzi z: miesięcznika IZOLACJE 5/2014

Komentarze

(0)

Wybrane dla Ciebie


Uszczelnianie trudnych powierzchni! Zobacz, jak to zrobić skutecznie »


Doszczelniając przegrodę od strony wewnętrznej budynku ograniczamy przenikanie pary wodnej do warstwy izolacyjnej, natomiast... ZOBACZ »



Tych fachowców najczęściej poszukują Polacy »

Szybki montaż stropu - jak to zrobić »

3/4 Polaków deklaruje, że potrzebuje fachowca do wykonania pracy w domu lub mieszkaniu. Najczęściej poszukiwanym jest...
czytaj dalej »

Oprócz znacznych oszczędności finansowych wynikających między innymi z braku dodatkowych ociepleń, możliwości prowadzenia w stropie instalacji, montażu stropu bez użycia dźwigów i... czytaj dalej »

Czym skutecznie zaizolować fundament?

Zadaniem hydroizolacji jest zablokowanie dostępu wody i wilgoci do wnętrza obiektu budowlanego. Istnieje kilka rodzajów izolacji krystalizujących, a ich znajomość ułatwia zaprojektowanie i wykonanie szczelnej budowli. czytaj dalej »

 


Szukasz wpustu balkonowego dobrej jakości?

Doskonałe rozwiązanie do izolacji dachów płaskich »

Wpust balkonowy prosty, skośny, ogrzewany, nieogrzewany... Dobierz odpowiedni czytaj dalej » Hydroizolacja dachów odbywa się przy pomocy wałków lub natryskowo - najlepszą w danym przypadku metodę dobiera się... czytaj dalej »

Ochroń wnętrze domu przed silnym słońcem » »


Markizy, żaluzje, pergole, rolety - które rozwiązanie sprawdzi się w Twoim przypadku? ZOBACZ »


Fakty i mity na temat szarego styropianu »

Jak zabezpieczyć rury przed stratami ciepła?

Od kilku lat rośnie popyt na styropiany szare. W Niemczech i Szwajcarii większość spr... czytaj dalej » Czym powinieneś kierować się przy wyborze odpowiedniej izolacji rur? czytaj dalej »

Akustyczne płyty ścienne i sufitowe »

Energooszczędne płyty warstwowe z izolacją z wełny mineralnej o unikalnych właściwościach przeciwpożarowych i strukturalnych...  czytaj dalej »


Jak zabepieczyć ocieplenie przed rwącym wiatrem?

Jak uzyskać pełne uprawnienia architektoniczne?

Siły działające na wybrany system ociepleń przenoszone są zarówno przez zaprawę klejową, jak i łączniki fasadowe. Dzięki...
czytaj dalej »

Zobacz, jak otrzymać uprawnienia do samodzielnego wykonywania zawodu architekta w Polsce i UE czytaj dalej »

Jak trwale zabezpieczyć budynki przed wodą?

Skutecznie zabezpiecz budowane konstrukcje przed pożarem »

Rozwijamy kreatywne rozwiązania dla osiągniecia pożądanego sukcesu nawet w przypadku specjalnych projektów czytaj dalej » Masywne elementy budowlane w starych obiektach często nie spełniają wymagań przeciwpożarowych określonych w obowiązujących przepisach. czytaj dalej »

Izolacje piwnic i garaży. Jakie rozwiązanie wybrać?


Bierzemy pod uwagę wszystkie czynniki takie jak np. wymagania techniczne obiektu, dzięki czemu jesteśmy w stanie dopasować idealną oszczędność energii do wskazanego pomieszczenia. ZOBACZ »



Dodaj komentarz
Nie jesteś zalogowany - zaloguj się lub załóż konto. Dzięki temu uzysksz możliwość obserwowania swoich komentarzy oraz dostęp do treści i możliwości dostępnych tylko dla zarejestrowanych użytkowników portalu Izolacje.com.pl... dowiedz się więcej »
Triflex Polska Triflex Polska
Triflex zyskał na rynku europejskim pozycję lidera w zakresie opracowywania, kompleksowego doradztwa oraz zastosowania uszczelnień i powłok...
7/8/2019

Aktualny numer:

Izolacje 7/8/2019
W miesięczniku m.in.:
  • - Wtórne hydroizolacje poziome
  • - Mocowanie elewacji wentylowanych
Zobacz szczegóły
Dom Wydawniczy MEDIUM Rzetelna Firma
Copyright @ 2004-2012 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
realizacja i CMS: omnia.pl

.