Pobierz pełny numer IZOLACJI

Pełny numer IZOLACJI 1/2017 [PDF]

możesz pobrać BEZPŁATNIE - po prostu ZAREJESTRUJ konto w portalu

Kleje do okładzin - wykonawstwo

Część II. Wykonawstwo
Płytka pękła w wyniku niewłaściwie wypełnionego połączenia słupka balustrady z płytką.
Płytka pękła w wyniku niewłaściwie wypełnionego połączenia słupka balustrady z płytką.
Alpol Gips

Producenci klejów cementowych, mas do spoinowania, hydroizolacji i okładzin ceramicznych dostarczają na rynek wysokiej jakości produkty spełniające wymagania norm europejskich i aprobat technicznych. Materiały te są nowoczesne, co w połączeniu z nowymi technologiami stosowania pozwala na wykonywanie prac glazurniczych łatwo i szybko, a efekty są trwałe i estetyczne.

Prowadzenie robót z zastosowaniem okładzin z glazury, terakoty, gresu, klinkieru czy kamieni naturalnych powinno być poprzedzone zapoznaniem się z właściwościami materiałów, które będą używane, ponadto należy pamiętać o przestrzeganiu wytycznych ich stosowania. Jedynie prawidłowe i zgodne z przeznaczeniem zastosowanie specjalistycznych gotowych zapraw budowlanych do wykonywania okładzin ścian i podłóg daje gwarancję bezawaryjnej ich eksploatacji.

Prawidłowe wykonawstwo prac glazurniczych polega na:

  • poprawnym przygotowaniu podłoża pod okładziny,
  • doborze właściwej okładziny,
  • doborze właściwego kleju i spoiny,
  • zastosowaniu odpowiedniej techniki przyklejania okładzin,
  • prawidłowym zaspoinowaniu przyklejonych okładzin.

Przygotowanie podłoża

Prawidłowo przygotowane podłoże ma bardzo istotny wpływ na trwałość całej konstrukcji z płytkami. Niezależnie od rodzaju, zawsze powinno być nośne, wolne od zanieczyszczeń i środków antyadhezyjnych. Z uwagi na to, że do przyklejania okładzin stosuje się kleje o przyczepności znacznie przekraczającej 0,5 MPa (a w przypadku klejów klasy C2 – nawet powyżej 1 MPa), podłoże powinno mieć dostatecznie dużą spójność, zapewniającą trwałe połączenie kleju nie tylko z płytkami, lecz także z podłożem, do którego są one mocowane.

Podłoża pionowe to zazwyczaj tynki cementowo-wapienne i gipsowe, a rzadziej stare płytki ceramiczne. Tynki stanowią podłoża o mniejszej spójności niż kleje cementowe.

Nowe tynki powinny być odpowiednio wysezonowane (zaleca się przyklejanie okładzin najwcześniej po 4 tyg. od ich wykonania). Stare tynki o słabej przyczepności, kruche i łuszczące się należy usunąć. Ubytki trzeba uzupełnić odpowiednią zaprawą szybkowiążącą lub wyrównawczą. Podłoże słabe warto wzmocnić gruntem głęboko penetrującym. Grunt nie tylko wzmocni podłoże, lecz także zwiąże niewidoczne dla oka warstwy pyłu i kurzu, jaki zostaje na podłożu nawet po jego dokładnym oczyszczeniu.

Na stare płytki, po ich uprzednim odtłuszczeniu i uszorstnieniu, zaleca się nałożyć cienką warstwę kleju w celu stworzenia warstwy sczepnej.

 

Podłoża poziome to zazwyczaj podkłady betonowe, wylewki cementowe lub anhydrytowe. Na podłoża betonowe przykleja się okładziny najwcześniej po 3 mies. Sezonowanie wylewek zależy od ich grubości. Przyjmuje się, że każdy 1 cm wylewki wiąże i twardnieje w sprzyjających warunkach ok. 1 tyg. Cienkowarstwowe wylewki szybkowiążące wiążą i twardnieją znacznie szybciej, a przyklejanie okładzin możliwe jest już po kilku dniach od ich wykonania. Niezależnie od opisanych zasad zawsze należy sprawdzić wilgotność posadzki, która powinna być zgodna z zaleceniami producenta okładziny. Zazwyczaj przyjmuje się, że wilgotność podłoży cementowych nie powinna przekraczać 4%, a anhydrytowych – 1,5%.

 

Podłoża poziome narażone są w znacznie większym stopniu na wiele niekorzystnych warunków związanych z ich użytkowaniem, dlatego ich trwałość i spójność ma bardzo ważne znaczenie. Zaleca się, aby spójność podłoża poziomego była co najmniej taka sama jak przyczepność kleju do okładziny, czyli wynosiła co najmniej 1 MPa. Brak właściwej spójności i wytrzymałości mechanicznej podłoża może skutkować odspajaniem się płytek już po 1 roku eksploatacji (po pierwszej zimie) (fot. 1). Sprawdzenie stanu i nośności podłoża jest szczególnie zalecane w obiektach remontowanych. Można to zrobić podobnym sposobem jak przed klejeniem ocieplenia lub metodą pull off – z użyciem specjalnego urządzenia.

Chłonność podłoża, niezależnie czy dotyczy to ścian, czy podłóg, powinna być odpowiednio zmniejszona i wyrównana. W tym celu stosuje się odpowiednie środki gruntujące, a ich dobór zależy od jakości i rodzaju podłoża. Okładziny można przyklejać do podłoża bezpośrednio lub po wykonaniu dodatkowych prac w postaci przeciwwodnej izolacji podpłytkowej, membrany drenażowej, maty grzewczej itp. O zastosowaniu dodatkowych elementów i prac w podłożu mogą zadecydować warunki użytkowania okładziny.

W literaturze [1–13] opisywane są trzy grupy podłoży pod okładziny:

  • standardowe – np. nieogrzewany podkład betonowy, cementowy lub anhydrytowy, ściany betonowe, ściany murowane i otynkowane,
  • trudne (określane również jako krytyczne lub odkształcalne) – np. podłoża z ogrzewaniem podłogowym, niecki basenowe, tarasy, balkony,
  • specjalne – stare okładziny ceramiczne, płyty gipsowo-kartonowe, płyty OSB, warstwa zbrojona w systemach ociepleń itp.

Podłoża standardowe
Najczęściej są to wnętrza pomieszczeń. W przypadku pomieszczeń nienarażonych na oddziaływanie wilgoci okładziny przykleja się bezpośrednio do podłoża.

W przypadku wykonywania okładzin w pomieszczeniach z możliwością zawilgocenia podłoża (w kuchniach, łazienkach, na balkonach, tarasach, w strefach cokołowych) niezbędne jest wcześniejsze wykonanie izolacji podpłytkowej, np. za pomocą wodoszczelnej zaprawy polimerowo-cementowej (na zewnątrz) lub folii w płynie (wewnątrz). W kuchniach i łazienkach zaleca się wykonywanie izolacji co najmniej na powierzchni pod urządzeniem (umywalką, wanną, kabiną prysznicową), powiększonej o min. 50 cm poza obrys przyboru (fot. 2). W trakcie wykonywania izolacji podpłytkowych należy zwrócić uwagę na prawidłowe uszczelnienie dylatacji i połączeń ściana–posadzka, między ścianami a montowanymi urządzeniami i armaturą, oraz zastosować odpowiednie taśmy i mankiety uszczelniające.
Na podłożach standardowych stosuje się najczęściej kleje klasy C1.

Podłoża trudne
Dobranie odpowiedniego kleju i dobre przygotowanie podłoża jest w tym wypadku szczególnie ważne.

Podłoża ogrzewane (podkłady grzewcze)
W wyniku nagrzewania mogą one ulegać zmianom liniowym, dlatego bardzo ważne jest ich odpowiednie zdylatowanie, tzn. podzielenie na pola rozdzielone elastycznymi wkładkami (dylatacjami). Wielkości pól ustalane są w zależności od wielkości i kształtu pomieszczenia, istniejących dylatacji konstrukcyjnych, zaleceń producenta materiału, który ma być aplikowany na podkładzie grzewczym, oraz rodzaju podkładu i instalacji grzewczej.

Balkony i tarasy
Są to miejsca szczególnie narażone na niekorzystne warunki użytkowania. Związane jest to głównie ze znakozmiennymi temperaturami (gradient temperatur sięga 100°C), oddziaływaniem czynników atmosferycznych (intensywnym nasłonecznieniem, opadami deszczu i śniegu, oblodzeniem) i częstym użytkowaniem tych powierzchni. Dlatego takie podłoża projektuje się w sposób umożliwiający niezależną pracę poszczególnych warstw. Stosuje się izolacje przeciwwodne, termiczne, warstwy poślizgowe, dociskowe, izolacje podpłytkowe przeciwwilgociowe, drenażowe oraz oczywiście kleje, spoiny i płytki odporne na tak zmienne warunki.

Ponadto zarówno na balkonach, jak i na tarasach niezwykle istotne jest wykonanie odpowiednich spadków powierzchni w kierunku odpływu wody opadowej. W przeciwnym razie mogą powstawać zastoiska wody prowadzące do zawilgocenia całej konstrukcji [2]. Spadek powinien wynosić 1,5–2% [2, 3]. 

Potrzebujesz więcej TREŚCI?

Odbierz TUTAJ
IZO-newslettera »

Zarówno na balkonach, jak i na tarasach konieczne jest położenie izolacji wodochronnej. Wyjątek stanowią niezbyt duże, wolno podparte, dobrze zbrojone płyty balkonowe wykonane ze szczelnego betonu. W pozostałych wypadkach izolacja jest absolutnie konieczna, ponieważ górne warstwy w postaci przyklejonych i zaspoinowanych płytek nie są dostatecznie szczelne.

Na izolacji nie warto oszczędzać.

 Dobra izolacja powinna charakteryzować się dużą wytrzymałością na rozciąganie, odpowiednią rozciągliwością w zmiennych warunkach atmosferycznych oraz szczelnością. W przypadku tarasów izolacja wodochronna zabezpiecza warstwy znajdujące się pod nią, tj. zarówno podkład, jak i izolację termiczno-akustyczną, jeżeli znajduje się ona w konstrukcji tarasu [2]. Należy przy tym zwrócić szczególną uwagę na obróbkę i wyprofilowanie narożników.

W wypadku tarasów ważne jest również prawidłowe wykonanie szczelin dylatacyjnych. W podkładach niezbrojonych rozstaw dylatacji powinien być mniejszy niż w zbrojonych. Przyjmuje się, że w zależności od warunków, użytych materiałów oraz grubości poszczególnych warstw odległość między dylatacjami podkładu powinna wynosić 1,5–6 m [2], a pole dylatowane najczęściej 4–6 m². Proporcje boków zdylatowanych pól okładziny powinny wynosić 1:1–1:2.

W celu uniknięcia uszkodzeń mrozowych w podłożu lub okładzinie, ograniczenia wysoleń i pojawienia się białego nalotu godne polecenia są kompletne tarasowe systemy drenażowe z zastosowaniem zaprawy wodoszczelnej, membrany drenażowej, aluminiowych listew krawędziowych i odpowiedniego kleju, spoiny i poliuretanowej masy dylatacyjnej (rys.).

Czytaj dalej Kleje do okładzin – wykonawstwo

Artykuł pochodzi z: miesięcznika IZOLACJE 10/2011

Komentarze

(0)

Wybrane dla Ciebie


Jaka hydroizolacja sprawdza się w wyjątkowych warunkach »


Alsan - stacja II linii metra

Kilometry takich połączeń ścian szczelinowych i płyty stropowej funkcjonują bezawaryjnie w szczególnych warunkach stacji i wentylatorni II linii warszawskiego metra czytaj dalej »

 


Najszybszy i najtrwalszy system ogniochronny »

Wyeliminuj ryzyko mostków termicznych »

Sika system ogniochronny Derowerk-izolacja wdmuchiwana

Jest doskonałą alternatywą dla tradycyjnych, trójpowłokowych systemów ogniochronnych. Ze względu na swoje właściwości pozwala na realizację obiektów o bardzo rygorystycznych wymaganiach dotyczących ochrony przeciwpożarowej i estetyki. czytaj dalej »

W przeciwieństwie do tradycyjnych materiałów, np. wełny mineralnej nie jest ona układana ręcznie przez pracowników a wdmuchiwana maszynowo w zamknięte przestrzenie, takie jak skosy poddasza, ścianki kartonowo-gipsowe itp. czytaj dalej »

Czy można skutecznie ochronić drewno przed pożarem?


ściana z drewna

Zapotrzebowanie na lakier ogniochronny wyliczamy zawsze na podstawie całkowitej powierzchni drewna przeznaczonej do impregnacji. czytaj dalej »

 


Z czego wykonać pokrycie dachu »

Kiedy stosuje się ocieplenie od wewnątrz?

Naprawa dachu Isola - izolacje wewnętrzne
Takie dachówki są odporne na wiatr i gwałtowne zjawiska atmosferyczne, pochodzą bowiem z kraju o trudnych warunkach klimatycznych - z Nowej Zelandii. czytaj dalej » Ocieplanie ścian od wewnątrz stosuje się w przypadku, gdy nie można wykonać izolacji termicznej w sposób tradycyjny (od zewnętrznej strony). Wprost idealny przykład mogą tu stanowić obiekty zabytkowe architektury... czytaj dalej »

 


Dodaj komentarz
Nie jesteś zalogowany - zaloguj się lub załóż konto. Dzięki temu uzysksz możliwość obserwowania swoich komentarzy oraz dostęp do treści i możliwości dostępnych tylko dla zarejestrowanych użytkowników portalu Izolacje.com.pl... dowiedz się więcej »
Niczuk Metall Niczuk Metall
Warto współpracować z najlepszymi! Niczuk Metall jest firmą z tradycjami opartą wyłącznie na polskim kapitale . Doświadczenie,...
9/2017

Aktualny numer:

Izolacje 9/2017
W miesięczniku m.in.:
  • - Nowoczesne powłoki polimocznikowe
  • - Przyczyny uszkodzeń murów
Zobacz szczegóły
Zamów bezpłatny newsletter!
Najnowsze informacje na Twoją skrzynkę
Dom Wydawniczy MEDIUM Rzetelna Firma
Copyright @ 2004-2012 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
realizacja i CMS: omnia.pl

.