Taśmy te najczęściej składają się z dwóch połączonych materiałów: taśmy nośnej i kleju. Nośnikami są folie (z PET, PP, PVC itp.) lub włókniny (głównie z PP). Materiały klejące wytwarzane są na bazie żywic butylowych, akrylowych i kauczukowych. Czasami nośnik jest wzmacniany siatką lub włóknami. Taśmy mogą być jednostronnie lub dwustronnie klejące. Zależy to od ich przeznaczenia. Prawidłowe ułożenie FWK i MWK bez ich użycia jest niemożliwe.
Miejsca, w których powinno się stosować taśmy samoprzylepne podczas układania MWK, to:
- uszkodzenia – dziury i pęknięcia;
- połączenia: z blachami obróbek blacharskich (szczególnie w okapie) z kominami i kominkami odpowietrzającymi i wentylacyjnymi, z murami i elementami konstrukcji drewnianej;
- w miejscach sztukowania i uzupełniania ubytków (rys. 1, 2) i łączenia membran (rys. 3, 4).
Warto podkreślić, że ważne jest, aby MWK (i FWK) były przyklejone nie tylko do komina (i wszelkich murów), lecz także do pasa nadrynnowego lub kapinosa w okapie za pomocą taśmy dwustronnie klejącej. Zabezpiecza to przed nadmiernym rozciągnięciem membran podczas działania silnych wiatrów (szeleszczeniem), a w przypadku powstania czapy śniegowo-lodowej uniemożliwia przedostanie się wody pod MWK (lub FWK). Takie przyklejenie jest bardzo ważne, bo decyduje o trwałości całego systemu materiałów użytych przy budowie dachu. Nieprzyklejona do blach membrana lub folia może się unieść pod wpływem wiatru lub lodu i zasłonić wlot szczeliny, a przez to uniemożliwić przepływ powietrza wentylującego.
Innym łączeniem wartym dodatkowego opisania jest klejenie kolejnych pasm MWK w pionie (prostopadle do okapu – rys. 3). Lepiej jest takich połączeń unikać, a jeżeli już trzeba je wykonać, to najlepiej na sztywnej powierzchni. Takie sytuacje mają miejsce, gdy membrany układane są wzdłuż krokwi i łączenie ich kolejnych pionowych warstw jest możliwe tylko za pomocą taśm samoprzylepnych. Najlepiej jest to zrobić za pomocą dwóch rodzajów taśm: jednej dwustronnie klejącej i drugiej jednostronnej (rys. 4).
 |
 |
|
Rys. 1. Połączenie MWK z kominem |
Rys. 2. Drugi etap łączenia MWK z kominem polega na jej dociśnięciu do muru za pomocą taśmy jednostronnie klejącej, z której tworzy się obejma uszczelniająca jednocześnie wszelkie połączenia i szpary. W naszym klimacie jest to najlepszy sposób uszczelniania kominów. |
 |
 |
| Rys. 3. Pionowe łączenie pasm MWK układanych wzdłuż krokwi. Takie rozwiązania są najczęściej stosowane w trakcie remontów dachów, gdy trzeba wymieniać pokrycie. Stare pokrycie zdejmuje się tylko na dwóch pionowych rzędach między krokwiami i układa nowe. |
Rys. 4. Łączenie prostopadłych do okapu pasm MWK najlepiej wykonać na krokwiach, albo za pomocą dwóch taśm: najpierw dwustronnie klejącej umieszczonej w zakładzie, a potem jednostronnej zaklejającej zakład od góry. |
Dobrym przykładem takiego współdziałania jest łączenie MWK z kominami. W pierwszym etapie prac przed rozwinięciem membrany na kominie przykleja się taśmę dwustronną (rys. 1), najlepiej butylową. Powinno się to zrobić w miejscu oznaczającym maksymalną wysokość wywinięcia membrany na komin. Po ułożeniu membrany jej przyklejenie do komina jest znacznie łatwiejsze, ponieważ odklejenie separatora może być dokonane w dogodnym dla układającego momencie. W ten sposób taśma spełnia dwie funkcje: trasuje i przykleja membranę. Po przyklejeniu taśmą dwustronną membranę dodatkowo uszczelnia się, obklejając ją wokół komina taśmą jednostronną, która dociska tę znajdującą się pod spodem i w ten sposób zwiększa szczelność połączenia. Dodatkowo druga taśma skleja ze sobą wszystkie warstwy i nakładki membrany wstępnego krycia.
Taśmy dwustronnie klejące stosuje się wszędzie tam, gdzie jest wskazane osłonięcie warstwy kleju przed działaniem powietrza, a także w sytuacjach, gdy przyklejana membrana musi być ułożona bardzo precyzyjnie. Zerwanie separatora (warstwy papieru osłonowego) z taśmy dwustronnej może być wykonane w momencie dogodnym dla dekarza, najlepiej już po ostatecznym ułożeniu MWK. Taśmy jednostronnie klejące służą głównie do obklejania uszczelnianych elementów, takich jak maszty antenowe, kominki wentylacyjne itp., oraz do reperowania uszkodzeń w MWK powstałych w czasie montażu lub w czasie układania pokrycia zasadniczego.
