W ciągu ostatnich 10 lat w Polsce dokonał się ogromny postęp w zakresie efektywności energetycznej. Energochłonność Produktu Krajowego Brutto spadła blisko o 1/3 m.in. dzięki działaniom termomodernizacyjnym wykonywanym w ramach ustawy o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych, modernizacji oświetlenia ulicznego czy optymalizacji procesów przemysłowych.
Nadal jednak efektywność energetyczna polskiej gospodarki jest około 3 razy niższa niż w najbardziej rozwiniętych krajach europejskich i około 2 razy niższa niż średnia w krajach Unii Europejskiej. Dodatkowo, zużycie energii pierwotnej w Polsce, odniesione do liczebności populacji, jest niemal 40 % niższe niż w krajach „starej 15”. Świadczy to o ogromnym potencjale w zakresie oszczędzania energii w Polsce, charakterystycznym dla gospodarki intensywnie rozwijającej się.
Dlatego poprawa efektywności energetycznej oraz wykorzystywanie istniejących zasobów energetycznych, są dla Polski bardzo ważne. Ustawa o efektywności energetycznej (Dz. U. Nr 94, poz. 551) określa cel w zakresie oszczędności energii, ustanawia mechanizmy wspierające oraz system monitorowania i gromadzenia niezbędnych danych. Ustawa zapewni także pełne wdrożenie dyrektyw europejskich w zakresie efektywności energetycznej, w tym zwłaszcza zapisów Dyrektywy 2006/32/WE w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych.
Ustawa o efektywności energetycznej ma poprawić wykorzystanie energii oraz promować innowacyjne technologie, które zmniejszają szkodliwe oddziaływanie sektora energetycznego na środowisko. Określa też zasady sporządzania audytów efektywności energetycznej.
Ustawa ma doprowadzić do wymaganych unijnymi normami oszczędności energii na poziomie 9% średniego krajowego zużycia energii rocznie. Ustawa obowiązuje do 31 grudnia 2016 r.
Źródło: Ministerstwo Gospodarki
